Lucas 19
GODIDO VUA MAEJE (BBB) vs NVT
1 — ausente —
1 Jesus entrou em Jericó e atravessava a cidade.
2 — ausente —
2 Havia ali um homem rico chamado Zaqueu, chefe dos cobradores de impostos.
3 — ausente —
3 Tentava ver Jesus, mas era baixo demais e não conseguia olhar por cima da multidão.
4 — ausente —
4 Por isso, correu adiante e subiu numa figueira-brava, no caminho por onde Jesus passaria.
5 Fu fina gakoga Jesu fu ruoma ine zinume ijia kekena kake Zekiasi gae. Areme fu uri kuae, Eko Zekiasi migegire ari rone ijadufuo maeje ivia na vierafe na are one ijia osiki fikono kuae.
5 Quando Jesus chegou ali, olhou para cima e disse: “Zaqueu, desça depressa! Hoje devo hospedar-me em sua casa”.
6 Jesu fu Zekiasi ijiege kuaramoga fu fiena fuka migegireigia arina Jesudo ireobo oemarei.
6 Sem demora, Zaqueu desceu e, com alegria, recebeu Jesus em sua casa.
7 Rove e boeje bu ije gavo buka naebe oemadiae. Ijadufuo bu una mauike bue kuaevo, E gure fuka e ise renoeno rove e anuigi gure fuka are fuone ijia vakuveno kuae.
7 Ao ver isso, o povo começou a se queixar: “Ele foi se hospedar na casa de um pecador!”.
8 Rove Zekiasi fu una Jesu kuae, E Ireobo igia fiene. Na vierafe na ire none boeje akaegue ije naka kena una e sinuome baki ije ivajiake. Ro kuke na e gue biesiriana ire buone gue kejogakuva na vierafe naka ire none binodua kena una ire buone na keva ijiakuma vajiakono kuae.
8 Enquanto isso, Zaqueu se levantou e disse: “Senhor, darei metade das minhas riquezas aos pobres. E, se explorei alguém na cobrança de impostos, devolverei quatro vezes mais!”.
9 — ausente —
9 Jesus respondeu: “Hoje chegou a salvação a esta casa, pois este homem também é filho de Abraão.
10 — ausente —
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar os perdidos”.
11 Areme e boeje bu uria karina fiekoga Jesu fu kuke vua be ijiege mena kuariae. Ijadufuo maeje fune Jerusareme ivuake ijia vako ijadufuo fu vua ijiege mena kuaemoga e bu vierafero maza ije Godi fu e fuone ijiebuo oe ije samuagiadufuo ije fune iviama igia rekuvenoro bu ijiege vierafei.
11 A multidão estava atenta ao que Jesus dizia. Então, como ele se aproximava de Jerusalém, contou-lhes uma parábola, pois o povo achava que o reino de Deus começaria de imediato.
12 Ijadufuo Jesu fu una kiae, E anuigi be fu aesakae be ijia e ireobo rekiro fu ijadufuo daro abeke vaedo fu una ruadufuo.
12 Disse ele: “Um nobre foi chamado a um país distante para ser coroado rei e depois voltar.
13 Ijadufuo e ireobo ije fu uri e fuone imejo umui guegue ije ke areme uri moni fu naema ije kena ata ivajiae. Fu vajiama areme kiae, Nane vako ni moni ijene kena i binobino mena moni una binodua amaeriga na una ro keno kiae.
13 Antes de partir, reuniu dez de seus servos e deu a cada um deles dez moedas de prata, dizendo: ‘Invistam esse dinheiro enquanto eu estiver fora’.
14 Fu ijiege kuariana fune uria vame vako ijia e aesakae fuone ijeko ije buka fu ijuonena ziegafae. Ijadufuo bu e vua abe oenoejo ije kiavo bu rade nuvena va e anuigi ije kuae, E one game bu kume no e ije fu e ireobo nuvuone rena no samuaguodufuo ije noka iseduomono kumevano kuae.
14 Seu povo, porém, o odiava, e enviou uma delegação atrás dele para dizer: ‘Não queremos que ele seja nosso rei’.
15 Ro e anuigi ije fu vua buone ije fume fiebarekinena fune va izege fu e ireobo redufuo daro ije abena una ruae. Fu una kekena e ije moni fu atana vajiaema ijene kumevo bu una besu ufui.
15 “Depois de ser coroado, ele voltou e chamou os servos aos quais tinha confiado o dinheiro, pois queria saber quanto haviam lucrado.
16 Areme e be fune kekena kuae, E ireobo, na moni besu a miema ije nane abe imena una mani binodua umui fague ro gue ijiege kena ijiakuma naejaevano kuae.
16 O primeiro servo informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu dez vezes a quantia recebida.
17 Fu ijiege kuaramoga e ireobo ije fu una kuae, A ire isesina ije aka kena mukoreigia samuagiamo ijadufuo na kuaga a sidove mamekanu umui guegue ije samuagiakono kuae.
17 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você é um bom servo. Foi fiel no pouco que lhe confiei e, como recompensa, governará dez cidades.’
18 Areme fune una e fuone imeno be kumeno fu vae. E ije fu kekena kuae, E ireobo na moni besu a miema ije nane abe imenoena una moni binodua umui fague ijiege kena una ijiakuma naejaevano kuae.
18 “O servo seguinte informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu cinco vezes a quantia recebida’.
19 Ro e ireobo ije fu una kuae, A ijiege rema ijadufuo na kuaga a sidove umui fague ije samuagiakono kuae.
19 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você governará cinco cidades.’
20 Areme fu una e fuone imeno be ije kumeno fu vae. Fu kekena kuae, E ireobo moni one a miema ije igifureki. Naneka a jumeva ijadufuo na abe mukoreigia ugone ijia utima nijae.
20 “O terceiro servo, porém, trouxe de volta apenas a quantia recebida e disse: ‘Senhor, escondi seu dinheiro para mantê-lo seguro.
21 Ijadufuo maeje na vierafega aeje aka e daroki fu erare a biesirakuma baki. Ro kuke a ire bino a umui one ijia omo baki ije ame ijia masimo. Ijadufuo na moni ige kena iremarekuva maza ije a una ruomo ije na izege kuarakuva baki. Ijadufuo na jumena abe mauki nijaeva na abe una igifureki ruaevano kuae.
21 Tive medo, pois o senhor é um homem severo. Toma o que não lhe pertence e colhe o que não plantou’.
22 Fu ijiege kuaramoga e ireobo fuone ije fu una kuae, A ijiege kuaemo ijadufuo na vierafe aka naebe mukoreigia noefuo imei ijadufuo na dabe isekafake. Ro igia fie, naeje naka e daroki ijadufuo na irere nare ovo baki ije na uria ijia masivo ije ane vierafei.
22 “‘Servo mau!’, exclamou o senhor. ‘Suas próprias palavras o condenam. Se você sabia que sou homem severo, que tomo o que não me pertence e colho o que não plantei,
23 Ijadufuo a irerefuo moni none a naebe abena are bu moni navo ijia nijakoga bu una moni binodua amaeriajievano kuae.
23 por que não depositou meu dinheiro? Pelo menos eu teria recebido os juros.’
24 E ireobo fu ijiege kuara areme una e fuone imevo ije kiae, Ni e guradufuo moni ije kamazana una e gare moni kena mukoreigia imeno ije mano kiae.
24 “Então, voltando-se para os outros que estavam ali perto, o rei ordenou: ‘Tomem o dinheiro deste servo e deem ao que tem dez moedas.
25 Rove e ije bu una kuae, E ireobo e ije ane ude moni ireobo be fu maemano kuae.
25 “‘Mas senhor!’, disseram eles. ‘Ele já tem dez!’
26 Bu ijiege kuaravoga e ireobo fu una kiae, Na ige kuariako ni mukoreigia fiefo. E ije eranebe bu ire uruke keva ije bu una kuke uruvana kedufuo. Ro erare fu ire bino naebe naema ije buka ire sibaneke fu naema ije una kamazake.
26 “Então o rei respondeu: ‘Sim, ao que tem, mais lhe será dado; mas do que nada tem, até o que tem lhe será tomado.
27 Ro kuke e ije bu na e ireobo redufuo ije bu ijuonevo ije nika kaenamia ro nidua none guria kaniaga bu oeno kiae.
27 E, quanto a esses meus inimigos que não queriam que eu fosse seu rei, tragam-nos aqui e executem-nos na minha presença’”.
28 Jesu fu vua ijiege mena kuariama furi areme fune ude Jerusareme vakoga e boeje bu rade nuvena vae.
28 Depois de contar essa história, Jesus prosseguiu rumo a Jerusalém.
29 — ausente —
29 Quando chegou a Betfagé e Betânia, próximo ao monte das Oliveiras, enviou dois de seus discípulos.
30 — ausente —
30 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
31 Ro ja iraga e be fu giana kiakuma ni kua, No E Ireobo ijare kuoga no iravono kuano kiae.
31 Se alguém perguntar: ‘Por que estão soltando o jumentinho?’, respondam apenas: ‘O Senhor precisa dele’.”
32 Areme e inokiro ije bune vakuma gafia usiaena bune vua boeje izege Jesu fu kuariaema ijiege rei.
32 Eles foram e encontraram o jumentinho, exatamente como Jesus tinha dito.
33 Bune uri mave-doniki ame ije iravoga e koeki ije fune urina kiae, E garie ja mave-doniki ame ije ja irerefuo iravono kiae?
33 E, enquanto o desamarravam, seus donos perguntaram: “Por que estão soltando o jumentinho?”.
34 — ausente —
34 Os discípulos responderam: “O Senhor precisa dele”.
35 — ausente —
35 Então trouxeram o jumentinho e lançaram seus mantos sobre o animal, para que Jesus montasse nele.
36 Areme fune abena vame ijia vakoga e gue bu uri ugone buone bu ado savo ije azona ijia riejakoga fu ado ijia bierena vae.
36 À medida que Jesus ia passando, as multidões espalhavam seus mantos ao longo do caminho diante dele.
37 Jesu fune vakuma are Jerusareme ivuake uruo Orivi vame duana ijia kekei. Fu ijia kekemoga e boeje vua fuone fievo ije bu fu nuve ruovo ije bune ijia zinuevena uri ire sumiki fu renoeno bu giaeva ijadufuo urukeigia Godido oemarei.
37 Quando ele chegou próximo à descida do monte das Oliveiras, seus seguidores começaram a gritar e a cantar enquanto o acompanhavam, louvando a Deus por todos os milagres maravilhosos que tinham visto.
38 Bu oemarekinu kumevo,
38 “Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!”.
39 Areme e boejiebuo uve ijia e Feresi gue bu una Jesu kuae, E Nijasiamo e vua one fievo ije kuriaerega bu mauike ireno kuae.
39 Alguns dos fariseus que estavam entre a multidão disseram: “Mestre, repreenda seus seguidores por dizerem estas coisas!”.
40 Rove Jesu fu una kiae, Na kuriaere bu arekuva mune gure naovo ije buka uri na dabe aroriekono kiae.
40 Ele, porém, respondeu: “Se eles se calarem, as próprias pedras clamarão!”.
41 Fu ijiege kuaria areme fune ajia ruoma sidove ireobo Jerusareme ivuake ijia kekena uri sidove ije gamo fuka oefiaemo fu nimei.
41 Quando Jesus se aproximou de Jerusalém e viu a cidade, começou a chorar.
42 Fu nimekinu kumei, O e Jerusaremeko igie, ja irerefuo ni jone fuka uria titutei ijadufuo jaka naebe na mukoreigia giena vierafei. Ro ja na giena vierafevabitie ivia jaka na mukoreigia aguarieke.
42 “Como eu gostaria que hoje você compreendesse o caminho para a paz!”, disse ele. “Agora, porém, isso está oculto a seus olhos.
43 Rove ije jaka baki ijadufuo vakuma maza be abekuma e ani jone buka vame jone binobino ja usiae subi vadufuo ije buka okuria ufuaenoena areme ja bijukuriake.
43 Chegará o tempo em que seus inimigos construirão rampas para atacar seus muros e a rodearão e apertarão o cerco por todos os lados.
44 Areme bu urina are jone ijiakiro e boeje sidove guove ijia kariva ijene isekafiake. Ro mune ije bu kena are jone saeva ije buka diduena dabe giegisake. Ijadufuo maeje ja Godido maza ije fu ja karauniakiro ruaema ije ja naebe gana ma vierafevano kumei.
44 Esmagarão você e seus filhos e não deixarão pedra sobre pedra, pois você não reconheceu que Deus a visitou.”
45 Jesu fune ijiege nimekinu kuariama areme fune Godido Are bu baname isoevo ijia aru vae. Fu aruna e ije bu karina ire binobino fuaevevo ije kuriaerena kiamo bu usiae.
45 Então Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que ali vendiam,
46 Areme fu urina kiae, Isuibe buki akae ije bu isoeva ijia Godi fu kuae,
46 dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será casa de oração’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
47 Areme rade Jesu fune maza boeje va Godido Are ijia aruna vua nijasiame. Ro e Godi zinone ifaejevo ijiebuo e mamekanu ijiakina e vua akae nijasiavo ijiakiro e aeko ijiebuo e mamekanu ije buka Jesu kanakuae vierafei.
47 Jesus ensinava todos os dias no templo, mas os principais sacerdotes, os mestres da lei e outros líderes do povo planejavam matá-lo.
48 Rove bu vame ije izege Jesu kanadufuo ije rerega fuka iserei. Ijadufuo maeje e boeje buka uria ijia karina vua fu kuaemo ijadufuo asune ijene mukoreigia fiekuae reve. Bu vierafe bu vua besukua be buka naebe amasuvaekuae vierafei.
48 Contudo, não conseguiam pensar num modo de fazê-lo, pois o povo ouvia atentamente tudo que ele dizia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.