Lucas 15
GODIDO VUA MAEJE (BBB) vs ARIB
1 Areme maza bino e takesi abenoejo ijiakiro e ise renoejo bu Jesu vua fu kuaemo ije fiekuae ruove.
1 Ora, chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Rove e Feresi ijiakiro e vua akae nijasiavo bu ije giana uri dabe bue kuaena sagui. Bu kuae, E ije fuka e ise ije oemarejiakinu kaenamiana buina ire inoeno kuae.
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 Bu ijiege kuaevoga Jesu fu una vua be ijiege mena kuariae.
3 Então ele lhes propôs esta parábola:
4 Fu kiae, Ja vierafega e be fu mave-sifi uvani aderedi (100) samuagiamo ije fu mave fuone be sauikuma fu izege redufuo? Na vierafe fu mave-sifi naeniti-naeni (99) ije fu ijia uniagaro fuka va be ije sauima ije rerenoeke.
4 Qual de vós é o homem que, possuindo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto, e não vai após a perdida até que a encontre?
5 — ausente —
5 E achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo;
6 — ausente —
6 e chegando a casa, reúne os amigos e vizinhos e lhes diz: Alegrai-vos comigo, porque achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Ijadufuo vame besu ijiege e boeje bu vame ma ijiaru kenoevo ije Godi fuka buone oemareme. Rove e besu fu ise renoena una oe dakudena Godido ruomo ije anera boeje saove gufia karijo ije buka fuone ireobo oemarevono kiae.
7 Digo-vos que assim haverá maior alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Jesu fu ijiege kuaria areme kuke una vua be mena ijiege kuariae. Fu kiae, Bara be fu moni sunine umui guegue ijiege nae. Ro fu moni sunine besu abe aberekuma fu izereke? Na vierafe fuka uri raete fuone dabe sana areme uri are kadure ije mukoreigia kanakinu rereke.
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma dracma, não acende a candeia, e não varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Fu rerena vakuma gakuma fuka oemarena uri kairafa fuone gue ro e are fuina karijo ije kume bu besu afuike. Bu afuiga fu kiako, Na moni none na babereva ije nane una abevano ni roga no besu ire ina oemareno kiake.
9 E achando-a, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu havia perdido.
10 Ijadufuo igia fie, Vame besu ijiege e ije erare fu ise fuone arena una oe dakudena Godido ruomo ije anera fuone ije buka fuefuo ireobo oemarevono kiae.
10 Assim, digo-vos, há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Areme Jesu fune una vua be ijiege mena kuariae.
11 Disse-lhe mais: Certo homem tinha dois filhos.
12 Fu kiae, E be fu ame fari inokiro nafei. Areme maza be ame fari iviene ije fu urina asoe fuone kuae, Asoeno na vierafe aka ige a uria fino ijia sinuome a baronega na kedufuo ije iviama vajieno kuae. Ijadufuo asoe fuone fune urina sinuome ije atana anafa inokiro ije ivajiae.
12 O mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me toca. Repartiu-lhes, pois, os seus haveres.
13 Areme mu sibaneke furikoga fari fuone iviene ije fune sinuome fuone boeje kena una e guebuo fuaevema moni abena fune urina vae. Fune va aesakae be mumabo ijia kekena fune uri moni fuone dabe vame ise binobino ijia akoenoe.
13 Poucos dias depois, o filho mais moço ajuntando tudo, partiu para um país distante, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Fu ijiege renoena moni fuone fune furikoga vasia ma ireobo fu aesakae ijia kekemoga fuka ireobo isejavae.
14 E, havendo ele dissipado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a passar necessidades.
15 Areme maza be fu va e be ijia fino ijadufuo i menoe. Fu e ijadufuo i menoeno fu kuamoga fu va mave fuone samuagianoe.
15 Então foi encontrar-se a um dos cidadãos daquele país, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 Ro fuka mukoreigia vasia oemoga fu uri mave ijiebuo ire ije gue ikiro vierafe ijadufuo maeje fu erare ire vajamo baki.
16 E desejava encher o estômago com as alfarrobas que os porcos comiam; e ninguém lhe dava nada.
17 Fu ijiege renoeba maza be fu fina vierafe vakuma areme una fue kuae, Na vierafe iviama e ije bu asoe none ijadufuo imejo ije buka ire uruvana ikinu oenoeve. Rove naeje naka igia vasia abena baronekuveje.
17 Caindo, porém, em si, disse: Quantos empregados de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Ijadufuo na vierafe naneka ivia urina una asoe none fu fino ijia vake. Na vakuva na asoe none kuako, Nanaka a ro Godi nidua jone ijia ka isema rei.
18 Levantar-me-ei, irei ter com meu pai e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Ijadufuo ade na abe fari one igege remo. Ro nime arega na e be fu oefuo imeno igege oefuo imeno kuakono kuae.
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus empregados.
20 Ame ije fu ijiege fina vierafema areme fune urina una asoe fuone fu fino ijia vae. Ro fu uria mumabo gafia ruomoga asoe fuone fu gamo fuka ireobo oefiae. Ijadufuo fu difurina vakuma gafia kekena uri fari fuone dabe anaena uimi.
20 Levantou-se, pois, e foi para seu pai. Estando ele ainda longe, seu pai o viu, encheu-se de compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Areme fari fuone fune urina kuae, Ate asoeno, a na fari ono kiedufuo ije na vierafe fuka naebe marei. Ijadufuo maeje naka nidua one ijia ma isema rei. Ro kuke naka Godido nidua ijia isema revano kuae.
21 Disse-lhe o filho: Pai, pequei conta o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Rove asoe fuone ije fu ame ijadufuo vua ije fume fiebarekinena uri e fuone imejo ije kumevo bu ruae. Areme fu uri kiae, Migegire va ugone mukore ijia kena ro fari none ige saejafo. Areme ni umui rini abe abiesaro tamagu karina saejafo.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e alparcas nos pés;
23 Areme ni va fanu mave-kau saruegi ijia be kanana abe roga no fuefuo iro ireobo ifo.
23 trazei também o bezerro, cevado e matai-o; comamos, e regozijemo-nos,
24 Ijadufuo maeje na vierafe fari none ige fune ma baronemaro na ijiege vierafei. Rove fu uria igifureki una ruae. Ro kuke funeka saui rove ivia no una igifureki bievano kiae. Areme bune uri fuefuo iro ireobo ina oemarei.
24 porque este meu filho estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 Bu ijiege rekoga fari boga ije fu juare gafia oenoena areme una are gufia ruakiro ruoma mani fieke bu asoe fuone ijadufuo are ijia dua urukinu oemarevo fu fie.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e quando voltava, ao aproximar-se de casa, ouviu a música e as danças;
26 Ijadufuo fune mauikeigia ruoma are ivuake ijia manina e be asoe fuone ijadufuo imeno ije kuamo fu vae. Areme fu uri kuae, E are gafe omanivo ije bu irere abevono kuae?
26 e chegando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Fu ijiege kuamoga fu una kuae, Bu uvia one ijare una ruaegana asoe one fu kuoga no mave-kau kanana fuefuo ire ive. Ijadufuo maeje uvia one fu naebe baronero fuka una mukoreigia ruaemano kuae.
27 Respondeu-lhe este: Chegou teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 Rove ame fari boga ije fuka ireobo zie ijadufuo fu naebe are ijia aru vae. Ijadufuo asoe fuone fu vierafe fari fuone fuka aru vakiro fu ijadufuo kekena urukeigia soesoe.
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. Saiu então o pai e instava com ele.
29 Rove fari fuone boga ije fu una asoe fuone ijiege kuarae. Fu kuae, Ate nanaka juaevasia boeje igia fina oefuo e dibureko igege imei. Ro kuke na vua a kuariemo ije bino naka naebe kena tuasei. Rove aka naebe ire ma bino na rejie. A naebe fanu goti be kiemo na kanana kairafa none ijena ijiege ina oemarei.
29 Ele, porém, respondeu ao pai: Eis que há tantos anos te sirvo, e nunca transgredi um mandamento teu; contudo nunca me deste um cabrito para eu me regozijar com meus amigos;
30 Ro fari one ije fu sinuome a vajaema ije fune kena va kame bara ije bu baru turavo ijiebuo ijia korei. Areme fune una romoga aka urina mave-kau ije dabe fuefuo kana ire imano kuae.
30 vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 Fu ijiege kuaramoga asoe fuone ije fu una kuae, Farino, aeje ane maza boeje nosiki igia fino. Ijadufuo ire none boege fune one ijiaru.
31 Replicou-lhe o pai: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que é meu é teu;
32 Ro ivia noka ire ina oemareke ijadufuo maeje uvia one fune baronemaro fu una uri ro kuke fune sauimaro ivia no una fu bievano kuae.
32 era justo, porém, regozijarmo-nos e alegramo-nos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.