Gênesis 8
GODIDO VUA MAEJE (BBB) vs NTLH
1 Rove Godi fu Noakina fanu boeje binobino bu fuina vanage ijia ajiaeva ije fuka maza boeje bu vierafekinu samuagiamo. Ijadufuo Godi fu majaufi ije kuamo fu ufikoga safua ije nafuema fune ijia zinuive sina una ari.
1 Então Deus lembrou de Noé e de todos os animais que estavam com ele na barca. Deus fez com que um vento soprasse sobre a terra, e a água começou a baixar.
2 — ausente —
2 As fontes do grande mar e as janelas do céu se fecharam. Parou de chover,
3 — ausente —
3 e durante cento e cinquenta dias a água foi baixando pouco a pouco.
4 Areme asame umui gue ro dikine inokiro ijadufuo fura inokiro ro muge inokubeke furikoga vanage fu una ari ruoma nafare Ararateno kuavo ijia arei.
4 No dia dezessete do sétimo mês, a barca parou na região montanhosa de Ararate.
5 Do ije fu ijiege sone sina arikinu vakuma asame umui guegue ijadufuo maza amure ijia nafare kubi ije bu ijia una samadire.
5 A água continuou a baixar, até que no primeiro dia do décimo mês apareceram os picos das montanhas.
6 — ausente —
6 No fim de quarenta dias, Noé abriu a janela que havia feito na barca
7 — ausente —
7 e soltou um corvo, que ficou voando de um lado para outro, esperando que a terra secasse.
8 Areme Noa fune una kuke ume tuvuaeki ijene nujamo fu do ije ninakokiro vae.
8 Depois Noé soltou uma pomba a fim de ver se a terra já estava seca;
9 Rove do ije fu naebe sina furi ijadufuo ume fu naebe umeke ari. Fu kave ijia afuodinoega iseremo fu una ruoma vanage ije namo ijia romo Noa fu umui abuena dabe una aru vae.
9 mas a pomba não achou lugar para pousar porque a terra ainda estava toda coberta de água. Aí Noé estendeu a mão, pegou a pomba e a pôs dentro da barca.
10 Ijiege rena do ije fuka naebe simoga Noa fu fina maza seveni (7) ijiege furikoga fu una kuke ume tuvuaeki ije dabe nujamo fu vae.
10 Noé esperou mais sete dias e soltou a pomba de novo.
11 Areme ve nakisirema ijia ume ije fune ine oriveno kuavo ijadufuo a iviaeko ije datura biekunana una ruae. Ijadufuo Noa fu ijia gana vierafero safua ije fune sina furimaro fu ijiege vierafe.
11 Ela voltou à tardinha, trazendo no bico uma folha verde de oliveira. Assim Noé ficou sabendo que a água havia baixado.
12 Ro Noa fune una samua fivakuma maza seveni (7) ijiege furinoga fune una kuke ume tuvuaeki ije dabe nujamo fu kekena vae. Ro ume ije fu keke vaema ijare fu naebe una ruae.
12 E ele esperou mais sete dias e de novo soltou a pomba, e dessa vez ela não voltou.
13 Areme Noado mazani bu bieteva ije fune ruoma sigisi aderedi uvuane (601) ijiege abei. Fu ijiege abekoga juaevasia besu ijadufuo mazani amure ijia sakae ijia do ije fune si furi. Do ije fune ijiege simoga Noa fune uri vanage ijia kenifuri gake aesakae boeje funeka iriarei.
13 Quando Noé tinha seiscentos e um anos, as águas que estavam sobre a terra secaram. No dia primeiro do primeiro mês, Noé tirou a cobertura da barca e viu que a terra estava secando.
14 Ijiege rena vakuma asame inokiro furikoga do boeje fune mukoreigia si furi.
14 No dia vinte e sete do segundo mês, a terra estava bem seca.
15 — ausente —
15 Aí Deus disse a Noé:
16 — ausente —
16 — Saia da barca junto com a sua mulher, os seus filhos e as suas noras.
17 Ro kuke nine ume ro fanu boeje binobino oeruvo ijiakina fanu binobino aesakae ijia oenoejo ije kaenamiana ari vane. A kaenamia ari vaekina bure nafemanamiga fu aesakae boeje igia iraraeno kuae.
17 Faça sair também todos os animais que estão com você, isto é, as aves, os animais domésticos, os animais selvagens e os que se arrastam pelo chão. Que eles se espalhem por toda parte e tenham muitas crias para encherem a terra.
18 Ijadufuo Noa fune bara fuone ro anafa ro bararafa buone ijene kaenamiana sisime ije arena ari vae.
18 Assim Noé e a sua mulher saíram da barca, junto com os seus filhos e as suas noras.
19 Ijadufuo fanu ro ume ni binobino ro fanufanu boeje aesakae igia oenoejo ije bune bue maziemaziena una ume ijia ari.
19 Também saíram todos os animais e as aves, em grupos, de acordo com as suas espécies.
20 Areme Noa fune uri Godi oemarejakiro zinone ijadufuo fata be ufe. Fu ufema areme uri fanu ro ume ni binobino bu zinone ifaejedufuo Godi fu kuaema ijene kaniana ijia Godi zinone ifaejae.
20 Noé construiu um altar para oferecer sacrifícios a Deus, o Senhor . Ele pegou aves e animais puros , um de cada espécie, e os queimou como sacrifício no altar.
21 Noa fu zinone ijiege ifaejemoga E Ireobo fu zinone udi mukore ije fiemo fuka oemae. Ijadufuo fu fue kuae, Na vierafega ema bu katiki ijia vakuma e mamekanu revo ije buka ire ise boeje rekuae vierafenoedufuo. Rove nabe una aesakae ige vafuke. Ro nabe izege na ire binobino ni uria karivo ige na ke arafiriaeva ijiege rade una kuke arafiriake.
21 O cheiro dos sacrifícios agradou ao Senhor , e ele pensou assim: “Nunca mais vou amaldiçoar a terra por causa da raça humana, pois eu sei que desde a sua juventude as pessoas só pensam em coisas más.
22 Areme fu kuke kuae, Maza boeje aesakae ige fu navako ijia e bu veze ui okinu ro masidufuo ije fu uria ijiege navake. Ro kuke maza veze fu iduane urikinu ro fete uridufuo ro kuke veze fu ve marekinu ro ve dadufuo ije fu uria ijiege navake. Ro kuke ro veze fu ve titutekinu ro ve irasedufuo maza ije bu uria ijiege rekinu nao vake.
22 Também nunca mais destruirei todos os seres vivos, como fiz desta vez. Enquanto o mundo existir, sempre haverá semeadura e colheita, frio e calor, verão e inverno, dia e noite.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.