Gênesis 50
GODIDO VUA MAEJE (BBB) vs NAA
1 Ijiege rena Jekafu fune baronemoga Josofu fuka tuana asoe fuone ado ijia dijena dabe uimikinu nimefiri.
1 Então José se lançou sobre o rosto de seu pai, chorou sobre ele e o beijou.
2 — ausente —
2 José ordenou a seus servos, aos que eram médicos, que embalsamassem o corpo de seu pai. E os médicos embalsamaram Israel,
3 — ausente —
3 gastando nisso quarenta dias, pois assim se cumprem os dias do embalsamamento; e os egípcios ficaram de luto setenta dias.
4 Bu ijiege fuefuo sisimena furinoga Josofu fu urina e Ijifitiko ijiebuo e mamekanu ije kiae, Ja na oemarejiekuva nine jasekie va noefuo vua ige kini Fero kuarafo.
4 Passados os dias de luto, José falou à casa de Faraó: — Se agora encontrei favor diante de vocês, peço que falem aos ouvidos de Faraó, dizendo:
5 Ni va kua, Asoe none fu iko baronekiro kie, Na baronekuva vajae surive none ije nika abena una gamia Kenani vano kiae. A abe va munie tire ijia unieno kiemoga nane fuosiki ijiege kuaena marei. Ijadufuo a isekie ni kiega na asoe none abe va Kenani ijia nujana una rono kuano kiae.
5 “Meu pai me fez jurar, declarando: ‘Eis que estou morrendo; sepulte-me no túmulo que abri para mim na terra de Canaã.’ Agora, quero ir e sepultar meu pai; depois voltarei.”
6 Josofu fu ijiege kuariamoga bune va Fero kuaravoga fu urina kiae, Nine una va Josofu kua, Ije fune maremano nine asoe one ijadufuo surive abena va a kuariema ijiege Kenani ijia nujana ni una rono kuano kiae.
6 Faraó respondeu: — Vá e sepulte o seu pai como ele fez você jurar.
7 — ausente —
7 José partiu para sepultar o seu pai. Com ele foram todos os oficiais de Faraó, os principais da sua casa e todos os principais da terra do Egito,
8 — ausente —
8 bem como toda a casa de José, e seus irmãos, e a casa de seu pai. Deixaram na terra de Gósen somente as crianças, os rebanhos e o gado.
9 — ausente —
9 E foram também com ele tanto carruagens como cavaleiros; e o cortejo foi muito grande.
10 Bune vakuma do Jodeni tuana gara are bu ire vuiti mutuvo bu kua Atadino kuavo ijia usiaena ireobo oefiane abei. Bu ijiege rekoga Josofu fudua oefiane abena sisimeko vakuma mazani seven (7) ijiege furi.
10 Quando eles chegaram à eira de Atade, que fica do outro lado do Jordão, fizeram ali grande e intensa lamentação; e José pranteou seu pai durante sete dias.
11 Areme e Kenanaetiko bu ije giana urina kuae, E Ijifitiko ije buka ma ireobo oefiane abevono kuae. Ijadufuo bu urina are ije abe ive ina kuae, Abero Misiremino kuae.
11 Quando os moradores da terra, os cananeus, viram o luto na eira de Atade, disseram: — Como é grande este pranto dos egípcios! E por isso aquele lugar foi chamado de Abel-Mizraim; fica do outro lado do Jordão.
12 — ausente —
12 Os filhos de Jacó fizeram como ele lhes havia ordenado:
13 — ausente —
13 levaram-no para a terra de Canaã e o sepultaram na caverna do campo de Macpela, que, juntamente com o campo, Abraão havia comprado de Efrom, o heteu, para ser lugar de sepultura. Esse lugar fica em frente a Manre.
14 Bu Jekafu abe mako ru areme rade Josofu fune uviarafa fuone ro e boeje ijena una Ijifiti vae.
14 Depois disso, José voltou para o Egito, ele, os seus irmãos e todos os que o haviam acompanhado para sepultar o seu pai.
15 Ijiege rena Jekafu fune baronemoga Josofudo uviarafa ije buneka jumei. Ijadufuo bu urina bue kuae, No ude Josofu noka ire ise ije fuone revado bigake fuse una ve ise bino nuvuone rekuma no izege rekono kuae?
15 Vendo os irmãos de José que seu pai já era morto, disseram: — É possível que José tenha ódio de nós; certamente nos retribuirá todo o mal que lhe fizemos.
16 — ausente —
16 Por isso, mandaram dizer a José: — O seu pai, antes de morrer, ordenou o seguinte:
17 — ausente —
17 “É isto que vocês dirão a José: ‘Perdoe, por favor, a transgressão dos seus irmãos e o pecado que cometeram, porque eles lhe fizeram mal.’” Agora pedimos que perdoe a transgressão dos servos do Deus de seu pai. Ao ouvir estas palavras, José chorou.
18 Areme Josofudo uviarafa ije bune ro Josofu fino ijia usiaena uri nidua fuone ijia auge sana kuri tuakafae. Areme bu uri kuae, No vierafe noka ivia oefuo moni baki imekuae vierafevano kuae.
18 Depois, vieram também os seus irmãos, prostraram-se diante dele e disseram: — Eis-nos aqui; somos seus servos.
19 Rove Josofu fu una kiae, Jade na ireobo jumevo. Nana Godi vareki bakido nabe uri ise jone ije gia kame isekafiadufuo.
19 Mas José respondeu: — Não tenham medo; será que eu estou no lugar de Deus?
20 Ja naeje jaka ire ise ijene none rei rove Godire fuone vierafema ijia fu na abena una ire maeje rei. Fu ire ijene rekina fu e boeje eranebe iviama irufui ige abevo ijia ifejiana karauniakiro fu ijadufuo ijiege rei.
20 Vocês, na verdade, planejaram o mal contra mim; porém Deus o tornou em bem, para fazer, como estão vendo agora, que se conserve a vida de muita gente.
21 Ijadufuo naneka ma kuariavono jade jumevo. Na iviama naneka ja ro anafa jone ije samuagiakiro vierafevano kiae. Josofu fu vua ijiege kuariamoga uviarafa fuone bu vua ije fievo buka oemadiana vajae naekinenamiae.
21 Portanto, não tenham medo; eu sustentarei vocês e os seus filhos. E assim José os consolou e lhes falou ao coração.
22 Areme Josofu fune uviarafa fuone ijena Ijifiti ijia fina vakuma juaevasia uvani aderedi teni (110) ijiege furiko fu ijia eoremo fu baronei.
22 José ficou morando no Egito, ele e a casa de seu pai. Viveu cento e dez anos.
23 Fu fina vakuma e Ifuremido anafa ije bune uri ame buone nafekoga. E Manasado fari Makire fu uri ame fuone nafena bu kaenamiana ro Josofu nijaevoga fu oemarekinu giae.
23 José viu os filhos de Efraim até a terceira geração; também os filhos de Maquir, filho de Manassés, os quais José tomou sobre os seus joelhos.
24 Areme Josofu fune urina uviarafa fuone ije kiae, Naeje nane iviama igiebo baroneke. Ro na vierafe rade una gafega karivadufuo ije fu Godire ja samuagiake. Fure samuagiana kaenamiaga ja are ige Ijifiti arena uri aesakae ije fu Eburamekiro Aeseki ro Jekafu fu miako kiaema ijia vakono kiae.
24 José disse a seus irmãos: — Eu vou morrer em breve. Mas Deus certamente visitará vocês e fará com que saiam desta terra para ir à terra que jurou dar a Abraão, a Isaque e a Jacó.
25 Areme Josofu fu kiamoga e fuone ije bune urina Godido ive ijia kurana vua be fuina kuaena avenami. Fu kiae, Ni iviama kieko ja Godi fu kaenamiaga ja una aesakae fu muoko kuema ijia vakuva jaka surive none ije abe ijia vakono kiega na fieno kiae.
25 José pediu aos filhos de Israel que fizessem um juramento, dizendo: — Deus certamente visitará vocês. Quando isso acontecer, levem os meus ossos daqui.
26 Areme fune juaevasi uvani aderedi teni (110) ijiege abenoga fune barone. Fu baronemoga bu uri ire ude mukore urimo ije kena vajae suri fuone ije azima areme abena mavua e oega bu savo ijia abie.
26 José morreu com a idade de cento e dez anos. Eles embalsamaram o seu corpo e o puseram num caixão, no Egito.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 50, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.