Gênesis 43
GODIDO VUA MAEJE (BBB) vs VC
1 — ausente —
1 A fome pesava sobre o país.
2 — ausente —
2 E tendo acabado o trigo trazido do Egito, o pai disse aos seus filhos: "Voltai e comprai-nos um pouco de víveres."
3 — ausente —
3 Judá respondeu-lhe: "Aquele homem nos declarou formalmente que não voltássemos à sua presença sem levar conosco nosso irmão.
4 — ausente —
4 Se mandas nosso irmão conosco, desceremos para comprar víveres.
5 — ausente —
5 Mas, se o não deixas ir, não desceremos, porque ele nos disse: Não sereis admitidos em minha presença, se vosso irmão não estiver convosco."
6 Juda fu ijiege asoe fuone kuaramoga Jekafu fu urina kuae, Ja irerefuo e ireobo ije kua no iviene nuvuone be gafia fino kuae. Vame ije jaka irufui binobino kekena na vajievono kiae.
6 Israel disse: "Por que me fizestes este mal, dando-lhe a conhecer que tínheis ainda um irmão?"
7 Ro anafa bu urina kuae, Fune e ijare ka korufuo no abero agane nuvuone ijiebuo duna binobino kuarue. Fu kuo, Ja asoe jone fube uria fi ro kuke jabe iviene jone beno kue. Ro no iviene nuvuone no mesiri vadufuo fu kuaruokuveno ije noka naebe vierafe ijadufuo no ijiege kuarae.
7 "Aquele homem, responderam eles, perguntou por nós e por nossa família, e quis saber se nosso pai vivia ainda, se tínhamos outro irmão; e respondemos às suas perguntas. Podíamos, porventura, adivinhar que ele nos ia mandar levar a ele o nosso irmão?"
8 Areme Juda fune urina asoe fuone kuae, Ni e Bezimani nujaejuoga no migegire vaekina no kumune fuaevena una ro ikinu karine. Ro bakuma a ro no ro anafa nuvuone ije boeje noka isejavaena oeke.
8 E Judá disse a Israel, seu pai: "Deixa partir o menino comigo, e pôr-nos-emos a caminho para essa viagem. Desse modo poderemos viver, e escaparemos à morte, nós, tu e nossos filhinhos.
9 Nare kuavo ijadufuo ni nujaejiega na mesiri vaekina no una rone. Ro na naebe mukoreigia mesirina una ruakuva ni irufui ije arega fu maza boeje nosiki navane.
9 Eu respondo por ele: é de mim que tu o reclamarás. Se eu não to reconduzir e não o recolocar diante de ti, serei eternamente culpado diante de ti.
10 A maza nuvuone no va gamia usiae una ruaekino una vadufuo ije aka dabe fareko funeka saroemono kuae. No ude Bezimani mesiri vaeva bitie iviamaige none ire karina una ruae. Rove no naebe ijiege rei ro noka mazani nuvuone dabe igifure nisevono kuae.
10 Se não tivéssemos demorado tanto, certamente já pela segunda vez estaríamos de volta."
11 Ro asoe buone fu urina kiae, Ja vierafe Bezimani fu jaena vakuma nine ire ma bino aesakae nuvuone igia naovo ije karina vaekina e ireobo are Ijifiti samuamo ije vajafo. Ni ire oere udi mukore urimo ijiakina munikokina ia udi mukore urimo ijiakina ine fititasi fo ire makame igeki ijiakina ine arimoni ijadufuo fo ijene karina vaekina e ije vajafo.
11 "Se assim é, disse-lhes Israel, seu pai, tomai em vossas bagagens os melhores produtos da terra, e levai-os como presente a esse homem: um pouco de bálsamo, um pouco de mel, resina, ládano, nozes de pistácia e amêndoas.
12 Ro kuke ni moni ja kumune fuaevedufuo ijene kero bino nime moni ije bu bigiake kena una kamui jone ijia kedeva ijadufuo kena vafo.
12 Levai também convosco o dinheiro em dobro para restituir a soma que encontrastes na boca dos sacos, certamente por engano.
13 Ni ije kena nine uvia jone Bezimani mesirina jaena migegire una vafo.
13 Tomai vosso irmão, parti e ide ter com esse homem.
14 Na Godi e daroki ije baname isoega fure e ireobo ije are Ijifiti samuamo ije oe fuone dabe dakudega fu ja giana oefiane abeke. Fu oefiane abena e Bezimanikiro uvia one be ijene ke uniaejaga ja kaenamia una ruake. Ro na ijeja ame none gue bu una kuke ijiege oega na oefiane abekuva ije fure marekono kiae.
14 Que o Deus todo-poderoso vos faça ganhar os favores desse homem, a fim de que ele deixe voltar vosso irmão, juntamente com Benjamim. Quanto a mim, se devo ser privado de meus filhos, paciência, que eu seja privado deles!"
15 Areme ame gaegi ije bune urina sinuome buone maeje bino bu kini subijadufuo ro moni ka ma uruvana bino duaku kari Bezimani mesirina bune Ijifiti vae.
15 Tomaram, pois, consigo o presente e uma soma dobrada de dinheiro, assim como Benjamim, e partiram para o Egito. E apresentaram-se a José.
16 Bune vakuma Ijifiti usiaena bune aruna Josofu fino ijia vakoga fu uri Bezamani gae. Fu ga areme uri e fuone imeno ije kuae, Ni e ige kaenamiana are none ijia vane. A kaenamia va ijia unia bu karike ni fanu be kana kiraga bu maza uvuoka manino ijia naena ire ino kuae.
16 José, vendo-os e com eles Benjamim, disse ao seu intendente: "Faze entrar estes homens na casa, mata um animal, e prepara-o, pois comerão comigo ao meio-dia."
17 Josofu fu ijiege kuaramoga e fuone imeno ije fune urina ije fu kuaraema ijiege rena fune uviarafa fuone kaenamiana are fuone ijia vae.
17 Fez o intendente como José tinha dito: introduziu-os na casa de José.
18 Fu kaenamia ijia vakoga buka ireobo jumena una bue kuae, Noeje bu irerefuo kaenamuona igia ruove? Bu bite maza ije no iko igia rovoga bu moni ije kena una kamui nuvuone ijia keva bu ijadufuo kaenamuona ruove. Bu ijadufuo toenamuo ruodo bu no kanuo areme kuoga no fuefuo moni baki imenoeke fu mave doniki nuvuone ije una fuone kekiro remono kuae.
18 Vendo isto, ficaram amedrontados: "É, diziam eles, por causa do dinheiro, encontrado da outra vez nos nossos sacos, que nos conduzem aqui. Vão-nos assaltar, cair sobre nós, escravizar-nos e apoderar-se de nossos jumentos."
19 — ausente —
19 Então, aproximando-se do intendente da casa de José, falaram-lhe à entrada da casa:
20 — ausente —
20 "Desculpa, meu senhor, disseram eles, viemos já uma vez comprar víveres.
21 — ausente —
21 Quando chegamos à estalagem e abrimos nossos sacos, o dinheiro de cada um se encontrava na boca de seu saco: era o peso exato do dinheiro. Tornamos a trazê-lo conosco;
22 Ro moni ige no una kuke kumune binodua fuaevekuae no ije kena ruae. Ro moni ije fu erare kena kamui nuvuone ijia kedema ije noka naebe vierafevano kuae.
22 e trazemos, ao mesmo tempo, outro dinheiro para comprar víveres. Não sabemos quem tenha metido nosso dinheiro em nossos sacos."
23 Ro e ije Josofudo imejo ijiebuo e ireobo ije fu uri kiae, Ije fune ijeno jade una ijadufuo ireobo vierafevo. Moni ije fune Godi jone ije ja asoe jone ijena fuone baname isoevo ijare kena una ijia kedejiae. Ijadufuo maeje na moni jone ja kumune fuaeveva ije nane foteke kevano kiana fune va e Simioni mesirina una ro nujaejiae.
23 "Ficai tranqüilos, respondeu-lhes ele, nada temais. É o vosso Deus, o Deus de vossos pais, quem vos pôs um tesouro em vossos sacos; o vosso dinheiro me foi entregue." Depois trouxe-lhes Simeão.
24 Areme e ije Josofudo imejo ijiebuo e ireobo ije fune kaenamiana va Josofudo are ijia uniamo bu karikoga fune va do jiana ro miamo bu dia buone sokoga fu mave doniki buone ire vajiae.
24 Fê-los em seguida entrar na casa de José, deu-lhes água para lavarem os pés e forragem para os seus jumentos.
25 Ro Josofudo uviarafa ije maza uvuoka bu fuina ire ikono kiaeva ijadufuo bu urina sinuome bu Josofu vajadufuo ijene kanafui.
25 E, enquanto esperavam por José, que devia voltar ao meio-dia, preparavam o seu presente, pois foi-lhes anunciado que comeriam em casa dele.
26 Areme bune karigake Josofu fune romoga bu uri sinuome ije kena ja vaja areme uri fu aguarana fu manino ijia auge sana kurituakafae.
26 Logo que José entrou em casa, ofereceram-lhe os presentes que tinham trazido, prostrando-se diante dele até a terra.
27 Bu ijiege revoga Josofu fune izege bu ruaeva ijadufuo kuariama areme urina kiae, Ro asoe jone ja ude ro kuarieva ije fube uria ma fino kiae?
27 Ele perguntou pela saúde deles e ajuntou: "Vosso velho pai, do qual me falastes, vai bem? Ainda vive?"
28 Ro ame gaegi ije bu urina kuae, Ke asoe nuvuone fu oefuo imeno ije fu uria ma fino kuae. Bu ijiege kuara areme una kuke Josofu kurituakafae.
28 "Teu servo, nosso pai, está passando bem; e vive ainda", responderam-lhe inclinando-se até o solo.
29 Areme Josofu fune urina ame ije giaeja vakuma e Bezimani iviene fuone maeje asie fuone ijare buobiki nafema ije gae. Fu gana uri kiae, A ame gare fu iviene jone ije ja fuesina kuarieva ijeno kiae. Areme fu uri Bezamani kuae, Farino na vierafe Godire a marejakono kuae.
29 Então, levantando os olhos, José viu Benjamim, seu irmão, filho de sua mãe. "É este, disse ele, vosso irmão mais novo do qual me falastes?" E ajuntou: "Que Deus te faça misericórdia, meu filho!"
30 Fu ijiege kuaramo fuka oefiaemoga fu migegire urina guove fu naeno ijia aruna nimei. Ijadufuo maeje Bezimani fuka ma ireobo oetuamo ro kuke fuka ma iviene fuone.
30 E retirou-se precipitadamente, porque suas entranhas se tinham comovido por causa de seu irmão, e tinha vontade de chorar; entrou em seu quarto e deu livre curso às lágrimas.
31 Fu aru va nimena furi areme uri nikubae fuone do soma areme una keke zinune manimega e fuone imejo ije kiae, Ire ije ja kiraeva ijene vajuo no ino kiae.
31 Depois de ter lavado o rosto saiu e, procurando dominar-se, disse: "Servi a mesa".
32 Areme Josofu fune fuosukua fata be ijia fina ire ikoga uviarafa fuone fu kiavoga bu buosukua fata be ijia karina ire i. Ro kuke e Ijifitiko ije duaku fu kiamo bu fata be ijia karina ire buone i. Ijadufuo maeje e Ijifitiko ije bu e Iburuko ijena bu besu ire inoevo baki.
32 Serviu-se-lhe à parte, seus irmãos também à parte, e igualmente à parte os egípcios, seus comensais, porque lhes é proibido comer com hebreus; isto é para eles uma coisa abominável.
33 Ro Josofudo uviarafa fata ije bu karina ire ivo ije nikubae buone bu una Josofu fino nake ijiege karina ire i. Ro fata ije bu kariva ije bu ame amure ijare fikoga gue bu ijia karijana vakuma areme ame iviene ijare ubine ijia fikoga bu ire i. Bu ijiege karina ire ivo ijia bu uri korubuo izege bu kariva ijene ganamivo buka oeseradiae.
33 Os irmãos de José foram colocados diante dele, desde o mais velho até o mais novo, segundo sua idade, o que lhes fez olhar uns para os outros assombrados.
34 Ro ire buone ije bu ivo ije bu re ije Josofudo fata ijia naeva bu ijia tuana vajiavo bu i. Ro ire ije bu ivo ije e Bezimani buka ire ma uruvana vajae ro ame gue ije bume sibaneke vajiae. Ijiege rena Josofudo uviarafa ije buka maza ma ije abena fuina besu oemarekinu irekina do ijene i.
34 José mandou que se lhes trouxessem porções de sua própria mesa, e a parte de Benjamim foi cinco vezes maior que a dos outros. Eles beberam e alegraram-se com ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 43, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.