Gênesis 43
GODIDO VUA MAEJE (BBB) vs NVI
1 — ausente —
1 A fome continuava rigorosa na terra.
2 — ausente —
2 Assim, quando acabou todo o trigo que os filhos de Jacó tinham trazido do Egito, seu pai lhes disse: "Voltem e comprem um pouco mais de comida para nós".
3 — ausente —
3 Mas Judá lhe disse: "O homem nos advertiu severamente: ‘Não voltem à minha presença, a não ser que tragam o seu irmão’.
4 — ausente —
4 Se enviares o nosso irmão conosco, desceremos e compraremos comida para ti.
5 — ausente —
5 Mas se não o enviares conosco, não iremos, porque foi assim que o homem falou: ‘Não voltem à minha presença, a não ser que tragam o seu irmão’ ".
6 Juda fu ijiege asoe fuone kuaramoga Jekafu fu urina kuae, Ja irerefuo e ireobo ije kua no iviene nuvuone be gafia fino kuae. Vame ije jaka irufui binobino kekena na vajievono kiae.
6 Israel perguntou: "Por que me causaram esse mal, contando àquele homem que tinham outro irmão? "
7 Ro anafa bu urina kuae, Fune e ijare ka korufuo no abero agane nuvuone ijiebuo duna binobino kuarue. Fu kuo, Ja asoe jone fube uria fi ro kuke jabe iviene jone beno kue. Ro no iviene nuvuone no mesiri vadufuo fu kuaruokuveno ije noka naebe vierafe ijadufuo no ijiege kuarae.
7 E lhe responderam: "Ele nos interrogou sobre nós e sobre nossa família. E também nos perguntou: ‘O pai de vocês ainda está vivo? Vocês têm outro irmão? ’ Nós simplesmente respondemos ao que ele nos perguntou. Como poderíamos saber que ele exigiria que levássemos o nosso irmão? "
8 Areme Juda fune urina asoe fuone kuae, Ni e Bezimani nujaejuoga no migegire vaekina no kumune fuaevena una ro ikinu karine. Ro bakuma a ro no ro anafa nuvuone ije boeje noka isejavaena oeke.
8 Então disse Judá a Israel, seu pai: "Deixa o jovem ir comigo e partiremos imediatamente, a fim de que tu, nós e nossas crianças sobrevivamos e não venhamos a morrer.
9 Nare kuavo ijadufuo ni nujaejiega na mesiri vaekina no una rone. Ro na naebe mukoreigia mesirina una ruakuva ni irufui ije arega fu maza boeje nosiki navane.
9 Eu me comprometo pessoalmente pela segurança dele; podes me considerar responsável por ele. Se eu não o trouxer de volta e não o colocar bem aqui na tua presença, serei culpado diante de ti pelo resto da minha vida.
10 A maza nuvuone no va gamia usiae una ruaekino una vadufuo ije aka dabe fareko funeka saroemono kuae. No ude Bezimani mesiri vaeva bitie iviamaige none ire karina una ruae. Rove no naebe ijiege rei ro noka mazani nuvuone dabe igifure nisevono kuae.
10 Como se vê, se não tivéssemos demorado tanto, já teríamos ido e voltado duas vezes".
11 Ro asoe buone fu urina kiae, Ja vierafe Bezimani fu jaena vakuma nine ire ma bino aesakae nuvuone igia naovo ije karina vaekina e ireobo are Ijifiti samuamo ije vajafo. Ni ire oere udi mukore urimo ijiakina munikokina ia udi mukore urimo ijiakina ine fititasi fo ire makame igeki ijiakina ine arimoni ijadufuo fo ijene karina vaekina e ije vajafo.
11 Então Israel, seu pai, lhes disse: "Se tem que ser assim, que seja! Coloquem alguns dos melhores produtos da nossa terra na bagagem e levem-nos como presente ao tal homem: um pouco de bálsamo, um pouco de mel, algumas especiarias e mirra, algumas nozes de pistache e amêndoas.
12 Ro kuke ni moni ja kumune fuaevedufuo ijene kero bino nime moni ije bu bigiake kena una kamui jone ijia kedeva ijadufuo kena vafo.
12 Levem prata em dobro, e devolvam a prata que foi colocada de volta na boca da bagagem de vocês. Talvez isso tenha acontecido por engano.
13 Ni ije kena nine uvia jone Bezimani mesirina jaena migegire una vafo.
13 Peguem também o seu irmão e voltem àquele homem.
14 Na Godi e daroki ije baname isoega fure e ireobo ije are Ijifiti samuamo ije oe fuone dabe dakudega fu ja giana oefiane abeke. Fu oefiane abena e Bezimanikiro uvia one be ijene ke uniaejaga ja kaenamia una ruake. Ro na ijeja ame none gue bu una kuke ijiege oega na oefiane abekuva ije fure marekono kiae.
14 Que o Deus Todo-poderoso lhes conceda misericórdia diante daquele homem, para que ele permita que o seu outro irmão e Benjamim voltem com vocês. Quanto a mim, se ficar sem filhos, sem filhos ficarei".
15 Areme ame gaegi ije bune urina sinuome buone maeje bino bu kini subijadufuo ro moni ka ma uruvana bino duaku kari Bezimani mesirina bune Ijifiti vae.
15 Então os homens desceram ao Egito, levando o presente, prata em dobro e Benjamim, e foram à presença de José.
16 Bune vakuma Ijifiti usiaena bune aruna Josofu fino ijia vakoga fu uri Bezamani gae. Fu ga areme uri e fuone imeno ije kuae, Ni e ige kaenamiana are none ijia vane. A kaenamia va ijia unia bu karike ni fanu be kana kiraga bu maza uvuoka manino ijia naena ire ino kuae.
16 Quando José viu Benjamim junto com eles, disse ao administrador de sua casa: "Leve estes homens à minha casa, mate um animal e prepare-o; eles almoçarão comigo ao meio-dia".
17 Josofu fu ijiege kuaramoga e fuone imeno ije fune urina ije fu kuaraema ijiege rena fune uviarafa fuone kaenamiana are fuone ijia vae.
17 Ele fez o que lhe fora ordenado e levou-os à casa de José.
18 Fu kaenamia ijia vakoga buka ireobo jumena una bue kuae, Noeje bu irerefuo kaenamuona igia ruove? Bu bite maza ije no iko igia rovoga bu moni ije kena una kamui nuvuone ijia keva bu ijadufuo kaenamuona ruove. Bu ijadufuo toenamuo ruodo bu no kanuo areme kuoga no fuefuo moni baki imenoeke fu mave doniki nuvuone ije una fuone kekiro remono kuae.
18 Eles ficaram com medo quando foram levados à casa de José, e pensaram: "Trouxeram-nos aqui por causa da prata que foi devolvida às nossas bagagens na primeira vez. Ele quer atacar-nos, subjugar-nos, tornar-nos escravos e tomar de nós os nossos jumentos".
19 — ausente —
19 Por isso, dirigiram-se ao administrador da casa de José e lhe disseram à entrada da casa:
20 — ausente —
20 "Ouça, senhor! A primeira vez que viemos aqui foi realmente para comprar comida.
21 — ausente —
21 Mas no lugar em que paramos para pernoitar, abrimos nossas bagagens e cada um de nós encontrou sua prata, na quantia exata. Por isso a trouxemos de volta conosco,
22 Ro moni ige no una kuke kumune binodua fuaevekuae no ije kena ruae. Ro moni ije fu erare kena kamui nuvuone ijia kedema ije noka naebe vierafevano kuae.
22 além de mais prata, para comprar comida. Não sabemos quem pôs a prata em nossa bagagem".
23 Ro e ije Josofudo imejo ijiebuo e ireobo ije fu uri kiae, Ije fune ijeno jade una ijadufuo ireobo vierafevo. Moni ije fune Godi jone ije ja asoe jone ijena fuone baname isoevo ijare kena una ijia kedejiae. Ijadufuo maeje na moni jone ja kumune fuaeveva ije nane foteke kevano kiana fune va e Simioni mesirina una ro nujaejiae.
23 "Fiquem tranqüilos", disse o administrador. "Não tenham medo. O seu Deus, o Deus de seu pai, foi quem lhes deu um tesouro em suas bagagens, porque a prata de vocês eu recebi. " Então soltou Simeão e o levou à presença deles.
24 Areme e ije Josofudo imejo ijiebuo e ireobo ije fune kaenamiana va Josofudo are ijia uniamo bu karikoga fune va do jiana ro miamo bu dia buone sokoga fu mave doniki buone ire vajiae.
24 Em seguida os levou à casa de José, deu-lhes água para lavarem os pés e forragem para os seus jumentos.
25 Ro Josofudo uviarafa ije maza uvuoka bu fuina ire ikono kiaeva ijadufuo bu urina sinuome bu Josofu vajadufuo ijene kanafui.
25 Eles então prepararam o presente para a chegada de José ao meio-dia, porque ficaram sabendo que iriam almoçar ali.
26 Areme bune karigake Josofu fune romoga bu uri sinuome ije kena ja vaja areme uri fu aguarana fu manino ijia auge sana kurituakafae.
26 Quando José chegou, eles o presentearam com o que tinham trazido e curvaram-se diante dele até o chão.
27 Bu ijiege revoga Josofu fune izege bu ruaeva ijadufuo kuariama areme urina kiae, Ro asoe jone ja ude ro kuarieva ije fube uria ma fino kiae?
27 Ele então lhes perguntou como passavam e disse em seguida: "Como vai o pai de vocês, o homem idoso de quem me falaram? Ainda está vivo? "
28 Ro ame gaegi ije bu urina kuae, Ke asoe nuvuone fu oefuo imeno ije fu uria ma fino kuae. Bu ijiege kuara areme una kuke Josofu kurituakafae.
28 Eles responderam: "Teu servo, nosso pai, ainda vive e passa bem". E se curvaram para prestar-lhe honra.
29 Areme Josofu fune urina ame ije giaeja vakuma e Bezimani iviene fuone maeje asie fuone ijare buobiki nafema ije gae. Fu gana uri kiae, A ame gare fu iviene jone ije ja fuesina kuarieva ijeno kiae. Areme fu uri Bezamani kuae, Farino na vierafe Godire a marejakono kuae.
29 Olhando ao redor e vendo seu irmão Benjamim, filho de sua mãe, José perguntou: "É este o irmão caçula de quem me falaram? " E acrescentou: "Deus lhe conceda graça, meu filho".
30 Fu ijiege kuaramo fuka oefiaemoga fu migegire urina guove fu naeno ijia aruna nimei. Ijadufuo maeje Bezimani fuka ma ireobo oetuamo ro kuke fuka ma iviene fuone.
30 Profundamente emocionado por causa de seu irmão, José apressou-se em sair à procura de um lugar para chorar, e entrando em seu quarto, chorou.
31 Fu aru va nimena furi areme uri nikubae fuone do soma areme una keke zinune manimega e fuone imejo ije kiae, Ire ije ja kiraeva ijene vajuo no ino kiae.
31 Depois de lavar o rosto, saiu e, controlando-se, disse: "Sirvam a comida".
32 Areme Josofu fune fuosukua fata be ijia fina ire ikoga uviarafa fuone fu kiavoga bu buosukua fata be ijia karina ire i. Ro kuke e Ijifitiko ije duaku fu kiamo bu fata be ijia karina ire buone i. Ijadufuo maeje e Ijifitiko ije bu e Iburuko ijena bu besu ire inoevo baki.
32 Serviram a ele em separado dos seus irmãos e também dos egípcios que comiam com ele, porque os egípcios não podiam comer com os hebreus, pois isso era sacrilégio para eles.
33 Ro Josofudo uviarafa fata ije bu karina ire ivo ije nikubae buone bu una Josofu fino nake ijiege karina ire i. Ro fata ije bu kariva ije bu ame amure ijare fikoga gue bu ijia karijana vakuma areme ame iviene ijare ubine ijia fikoga bu ire i. Bu ijiege karina ire ivo ijia bu uri korubuo izege bu kariva ijene ganamivo buka oeseradiae.
33 Seus irmãos foram colocados à mesa perante ele por ordem de idade, do mais velho ao mais moço, e olhavam perplexos uns para os outros.
34 Ro ire buone ije bu ivo ije bu re ije Josofudo fata ijia naeva bu ijia tuana vajiavo bu i. Ro ire ije bu ivo ije e Bezimani buka ire ma uruvana vajae ro ame gue ije bume sibaneke vajiae. Ijiege rena Josofudo uviarafa ije buka maza ma ije abena fuina besu oemarekinu irekina do ijene i.
34 Então lhes serviram da comida da mesa de José, e a porção de Benjamim era cinco vezes maior que a dos outros. E eles festejaram e beberam à vontade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 43, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.