Gênesis 41

GODIDO VUA MAEJE (BBB) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 — ausente —
1 Passados dois anos completos, Faraó teve um sonho e eis que estava em pé junto ao rio Nilo.
2 — ausente —
2 Do rio subiam sete vacas de boa aparência e gordas e pastavam no meio dos juncos.
3 — ausente —
3 Após elas subiam do rio outras sete vacas, de aparência feia e magras; e pararam junto às primeiras, na margem do rio.
4 — ausente —
4 As vacas de aparência feia e magras engoliam as sete vacas de boa aparência e gordas. Então Faraó acordou.
5 — ausente —
5 Tornando a dormir, sonhou outra vez. De uma só haste saíam sete espigas cheias e boas.
6 — ausente —
6 E após elas nasciam sete espigas mirradas e queimadas pelo vento leste.
7 Kumune isesina seveni (7) ijiebe una kumune gue ije bune mukoreigia maradiaeva ijene kame ivoga fu giana uri.
7 As espigas mirradas devoravam as sete espigas grandes e cheias. Então Faraó acordou. Tinha sido um sonho.
8 Ijiege rena Fero fu naema suoke urina naka ije fu naema ije vierafega fuka naebe marei. Ijadufuo fu kiamogana bu urina aesakae Ijifiti guove ijia e kineki ije ro e mukoe vierafevo ije kiamoga bu kaenamiana ijia afui. E boeje bune ijia afuivoga fune urina naka fu naema ijene kuariae. Rove e besukua be fu naebe naka fuone ijadufuo maeje una kini kuarae.
8 De manhã, ao despertar muito perturbado, mandou chamar todos os magos do Egito e todos os seus sábios. Contou-lhes os seus sonhos, mas não havia ninguém que pudesse dar a interpretação.
9 Areme e ije kini ijadufuo do vaeni bu vese ruovo ije samuamo ije fu urina kini kuae, Na iviama ijare vua be na kuaradufuo na totiemo na areva na ije vierafe.
9 Então o copeiro-chefe disse a Faraó: — Hoje me lembro das minhas ofensas.
10 Na e kai none ije farava mukore ifaejemo ijiakiro na ije no are ude ziegafuona kaenamuo dibure unue. A dibure unuomo no e ije dibure juo karijo ijiebuo e ireobo ijadufuo are ijia kari.
10 Quando Faraó ficou irado com os seus servos e me pôs na prisão, na casa do comandante da guarda, a mim e ao padeiro-chefe,
11 Ro muge be e inokiro ije no naka bino naoe rove naka ije no fuosiki naoeva ijiebuo maeje fuka binobino.
11 tivemos um sonho na mesma noite, eu e ele. Sonhamos, e cada sonho tinha o seu próprio significado.
12 Ro e Iburuko be e dibure juo karijo ijiebuo e ireobo ijadufuo imeno ije fu noena ijia fino. No naka nuvuone besubesu no naoeva ijene kuaravoga fuka naka ijiebuo maeje mukoreigia kuarue.
12 Achava-se conosco um jovem hebreu, escravo do comandante da guarda. Contamos a ele os nossos sonhos, e ele nos deu a interpretação, a cada um segundo o seu sonho.
13 Ro naka ijiebuo maeje fu kuaruema ije ire maeje buneka izege fure kuaruema ijiege riarei. A i none ije a dasuaejiema ije ane abe una igie mie. Ro una kai none ije ane kiamoga bune kaje dabe uro ijia kirana abe ine ijia kiramo fune baronemano kuae.
13 E tal como nos interpretou, assim aconteceu: eu fui restituído ao meu cargo, e o outro foi enforcado.
14 Fu ijiege kuaramoga kini Fero fune kiamoga bune migegire dibure ijia Josofu mesirina ruae. Bu mesiri rovoga fune uri do ruema ijia mena areme uri ugone fuone iviaeko sama areme fune kini fino nidua ijia ruae.
14 Então Faraó mandou chamar José, e o fizeram sair às pressas da masmorra. Ele se barbeou, mudou de roupa e foi apresentar-se a Faraó.
15 Areme Josofu fune ijia manikoga kini fu urina kuae, Na naka be nae rove fu erare maeje kuariekuma baki. Ro na fie bu kie e bu naka naovo vua maeje are kuariamono kievo na fievano kuae.
15 Este lhe disse: — Tive um sonho, e não há quem o interprete. Porém ouvi falar a respeito de você que, quando ouve um sonho, é capaz de interpretá-lo.
16 Kini Fero fu ijiege kuaramoga Josofu fu una gue kuae, Kini e ireobo none, naeje naka baki. Rove Godi fu manido fure naka ijadufuo maeje a fiekiro vierafema ije fure kuarakono kuae.
16 José respondeu: — Isso não está em mim; mas Deus dará resposta favorável a Faraó.
17 Areme kini fune urina kuae, Na naka naena gake naeje na do Naero zinuine ijia manive.
17 Então Faraó disse a José: — No meu sonho, eu estava em pé na margem do Nilo,
18 Na ijia manina giake mave kau seveni (7) ka ubaeradiana maturaeva ijiebe do ijia ajia usiaena bune vajoma inoeve.
18 e eis que subiam dele sete vacas gordas e de boa aparência e pastavam no meio dos juncos.
19 Areme na una giakoga kau seveni (7) ka garuradiana ane samadireva ijiebe una kuke do ijia ajiae. Mave kau ije buka ma omise bu ude aesakae Ijifiti igia oenoevo na giaeva baki ijiebe ijia ajiae.
19 Após estas subiam outras vacas, fracas, muito feias e magras. Eu nunca tinha visto vacas tão feias, em toda a terra do Egito.
20 Kau ise ane ajia usiaeva ije bune uri kau maeje ubaeradiaeva ije kame foteke sae.
20 E as vacas magras e ruins devoravam as primeiras sete vacas gordas.
21 Rove kau ije bu kame iva ije bu giaro bu naebe iva igeki. Ijadufuo maeje buje buka ma mukoreigia garuradiana suri nujiama areva na ije giana uri.
21 E, depois de as terem engolido, não davam aparência de que as tinham devorado, pois o aspecto delas continuava ruim como no princípio. Então acordei.
22 Areme na una kuke naka beduaku naena kumune seveni ijene giae. Kumune seveni ije bu ane besu ijia kiriana ome buone buneka mukoreigia bijana duma arei.
22 Depois, vi, em meu sonho, que sete espigas saíam da mesma haste, cheias e boas.
23 Ro na una kuke nae gake kumuve seveni bino dua una ane besu ijia kiriavo na giae. Ro kumune ije buka ane isesina bu majaufi feteki are ine baki ijia ufino ijare ufina nijako buneka garuradiae.
23 Depois delas nasceram sete espigas secas, mirradas e queimadas pelo vento leste.
24 Kumune ije garuradiaeva ijiebe urina una seveni gue ije bu mukore ubaeradiaeva ijene kame ivo na giae. Na naka inokiro ije naena una e kineki ijene kuariae rove maeje bu naebe una kuarievano kuae.
24 As sete espigas mirradas devoravam as sete espigas boas. Contei isso aos magos, mas ninguém foi capaz de me dar a interpretação.
25 Kini Fero fu ijiege kuaramoga Josofu fu kuae, Naka one inokiro ijiebuo maeje bu ni besu. Ro ije fu Godire izege fu rade redufuo fu ijene kuarae.
25 Então José respondeu: — O sonho de Faraó é apenas um; Deus revelou a Faraó o que ele vai fazer.
26 Mave kau seveni a giaema ijeja juaevasia seveni ro una kumune seveni ubaeradiaeva ijiebuo maeje fune besu juaevasia seveni ijene.
26 As sete vacas boas serão sete anos; as sete espigas boas, também sete anos; o sonho é um só.
27 Ro una kau seveni suri uniama ane ijiaru ije bu do ijia ajiaeva ijiakina kumune garuki ije majaufi ijare nijako bu garuradiaeva ijeja juaevasia seveni fuka vasia kekedufuo ijene.
27 As sete vacas magras e feias, que subiam após as primeiras, serão sete anos, bem como as sete espigas mirradas e queimadas pelo vento leste serão sete anos de fome.
28 Naka ije fune izege na kuaraeva fune ijiege redufuo Godi fune irere fu rade rekuveno fu ijene nijasae.
28 — Esta é a palavra, como acabo de dizer a Faraó: Deus manifestou a Faraó o que ele vai fazer.
29 Ijadufuo juaevasia seveni guove ijia aesakae Ijifiti igia ire ije fuka ma zaraeke.
29 Eis que vêm sete anos de grande abundância por toda a terra do Egito.
30 Ro una rade juaevasia seveni ruakuma ije fuka vasia ma ireobo kekena aesakae ige fuka dabe nibe reke. Fu ijiege kekemo ije e bu izege una juaevasia maeje fu ude furima ije vierafekuva baki.
30 Depois virão sete anos de fome. Toda aquela abundância será esquecida na terra do Egito e a fome consumirá a terra;
31 Ijadufuo maeje maza ije fuka ma omise ijare roga vasia ije fu keke are ige miane igege naeke. Fu ijiege kekemo ije bu izege una mazani maeje bu ude biediae ije vierafekuva baki.
31 e não será lembrada a abundância na terra, por causa da fome que seguirá, porque será gravíssima.
32 Naka inokiro ijiebuo maeje na kuaravo ijeja fune Godire korufuo iviama igiebure rekiro fune ijiege vierafena kanafuido fu arekuma bakiro fu redufuo.
32 O sonho de Faraó foi repetido, porque a coisa é estabelecida por Deus, e Deus se apressa a fazê-la.
33 Ijadufuo a arekuma bakiro nika e be mukoe vierafekinu kenoeno ijia abega fure aesakae ige foteke samuaene.
33 — Agora, pois, Faraó devia escolher um homem ajuizado e sábio e encarregá-lo de dirigir a terra do Egito.
34 Ro kuke e bino ke areme kiaga bu uije binobino ivo bu ovo ijene bino karinoedufuo. Bu juaevasia seveni guove ije ire zaraemo ijia ijiege karidufuo.
34 Faraó devia fazer isto: pôr administradores sobre a terra e recolher a quinta parte dos frutos da terra do Egito nos sete anos de fartura.
35 E ije kuariaga buka juaevasia seveni maeje ire zaraemo ijia ire ijene karine. Ani e ijene kena daro miaga bu ire ije karina sidove mamekanu guove ijia ujaka sana ijia nane.
35 Esses administradores deviam ajuntar toda a colheita dos bons anos que virão, recolher cereal por ordem de Faraó, para mantimento nas cidades, e guardá-lo em armazéns.
36 Ire ijeja e aesakae Ijifiti igia karivo ijiebuo. Bu juaevasia seveni Ijifiti igia vasia roga bu idufuo ijene. No ijiege mukoreigia rekuva vasia ije fu naebe aesake ige dabe arafiridufuo.
36 Assim, o mantimento servirá para abastecer a terra nos sete anos da fome que haverá no Egito, para que a terra não seja destruída pela fome.
37 Josofu fu ijiege kuaramoga kini Ferokiro e mamekanu fuone imevo ije bune vua ijene fiena abe marei.
37 O conselho agradou a Faraó e a todos os seus oficiais.
38 Areme Fero fune una e fuone kiae, No e mukore be e Josofu vareki fu mukore kemo ije no era abekuva bakino kiae.
38 Então Faraó perguntou aos seus oficiais: — Será que poderíamos achar alguém melhor do que José, um homem em quem está o Espírito de Deus?
39 Kini Fero fu ijiege kuaria areme una Josofu kuae, Vua boeje ige a kuaema ije funeka Godire korufuo nijasakoga a kuae. Ijadufuo no vierafega e a vareki mukoe vierafena kenoeno ije be igia fuka baki ro ane are osukua.
39 Depois, Faraó disse a José: — Visto que Deus revelou tudo isto a você, não há ninguém tão ajuizado e sábio como você.
40 Ijadufuo na a kuaga are aesakae none igadufuo e ireobo rena samuake. A ijiege samuake e boeje ige bume vua a kuariamo ijia fiekinu kenoeke. A daro none na abeva rotire ijia fina e boeje isesina ro mamekanu ro ire boeje samuagiake.
40 Você será o administrador da minha casa, e todo o meu povo obedecerá à sua palavra. Somente no trono eu serei maior do que você.
41 Ijadufuo ivia na a abega are aesakae Ijifiti foteke samuakono kuae.
41 E Faraó disse mais a José: — Eis que eu o constituo autoridade sobre toda a terra do Egito.
42 Kini ije fune Josofu ijiege kuaraema areme uri umui rini fuone ije fu kini redufuo bu abe daro mana abiesejaeva ijene damui. Fu damuna abe una Josofu umui ijia abiesejae. Areme fune uri ugone ni mukore bu saguiva ijene kiamo bu abe abieseja areme uri uniae be bu zine igege iramo bu ire gorodi ijia amaeriva ijene dabe uro ijia kirajae.
42 Então Faraó tirou o seu anel-sinete da mão e o pôs no dedo de José. Mandou que o vestissem com roupas de linho fino e lhe pôs no pescoço um colar de ouro.
43 Areme kini Fero fune kiamo bu uri fata sariotino kuavo ije fuone be abena Josofu mamo fu ijia ajia fi. Areme Fero fune uri dabe aroena e juo karijo ijene kiamo bune mesirina usiae vae. Bu ude usiae vakinu kume, Bio vafono kumei. Ijiege rena kini Fero fune Josofu daro mana kuamoga fu aesakae Ijifiti ro ire boeje ijia naovo ijene samuagiae.
43 E o fez subir na sua segunda carruagem, e clamavam diante dele: “Inclinem-se todos!” Desse modo, deu-lhe autoridade sobre toda a terra do Egito.
44 Areme Fero fune urina e Josofu kuae, Na kini Fero nare kuaedo e binobino bu Ijifiti igia ire binobino renoekuva buka ude a kuara a giake bu sone rade renoedufuo.
44 Disse ainda Faraó a José: — Eu sou Faraó, mas sem a sua ordem ninguém poderá fazer nada em toda a terra do Egito.
45 Ijadufuo Fero fune uri Josofu ive be ina e Zafenati Faniano kuae. Areme fune uri e zinone ifaejemo be Ijifitiko ive fuone Fotifera fu sidove ireobo Oni ijia fino ijadufuo kabae fuone Asenati ije dabe mae.
45 E Faraó chamou José de Zafenate-Paneia e lhe deu por mulher Asenate, filha de Potífera, sacerdote de Om. E José percorreu toda a terra do Egito.
46 Ijiege rena Josofu fune juaevasia teti (30) ijiege furikoga fu ijia uri zinuevena Fero e ije aesakae Ijifiti ije samuamo ijadufuo imei. Josofu fune kini ijadufuo are ijia fikinu kekena va are binobino ijia gianoekinu i menoe.
46 José tinha trinta anos de idade quando se apresentou a Faraó, rei do Egito, e andou por toda a terra do Egito.
47 Areme juaevasia seveni ije fuka ire ma uruvana igia zarae.
47 Nos sete anos de fartura a terra produziu com abundância.
48 Aesakae ije funeka ire zaraemoga Josofu fu ijia ura oenoekinu kumune gue fuaevena kanafui sidove binobino ijia nanoe. Fu sidove besubesu irifo ijia juare bu menoeva ijia kumune kanafui.
48 E José ajuntou todo o mantimento que houve na terra do Egito durante os sete anos e o guardou nas cidades; o mantimento do campo ao redor de cada cidade foi guardado na mesma cidade.
49 Juaevasia ijia ire ije funeka ma urukeigia zaraemoga Josofu fu sidove besubesu ijia ire ije fu kanafuimo ije funeka ma uruvana ire davare ajare igeki. Ijadufuo Josofu fu ire fu dakinu karinoeno ije fu ijia aregana fume karina afui.
49 Assim, José ajuntou muitíssimo cereal, como a areia do mar, até perder a conta, porque ia além das medidas.
50 Ro maza ije vasia ireobo fu naebe kekema ijia Josofudo bara Asenati fu ame inokiro nafei.
50 Antes de chegar a fome, nasceram dois filhos a José, os quais lhe deu Asenate, filha de Potífera, sacerdote de Om.
51 Areme Josofu fu kuae, Godi fune na ma rejiena ifejiemo ijadufuo nane izege na isejavaeva ijiakiro asoe none ijadufuo agane ije nane totevano kuae. Ijadufuo fune uri fari fuone amure ije abe ive ina Manasano kuae.
51 Ao primogênito José chamou de Manassés, pois disse: “Deus me fez esquecer todo o meu trabalho e toda a casa de meu pai.”
52 Areme fu una kuae, Godi fune aesakae ige na fina isejavaevo igia ame vajie. Ijadufuo fu urina ame iviene ije abe ive ina Ifiremino kuae.
52 Ao segundo deu o nome de Efraim, pois disse: “Deus me fez próspero na terra da minha aflição.”
53 — ausente —
53 Passados os sete anos de abundância que houve na terra do Egito,
54 — ausente —
54 começaram os sete anos de fome, como José havia predito. E havia fome em todas as terras, mas em toda a terra do Egito havia pão.
55 Ijiege rena vakuma e Ijifitiko bune zinuevena vasia abekinu uri Kini irefuo dabe kuakuae. Bu dabe kuakuavoga fu kiae, Ni una va Josofu fino ijia vaga fu irere kuariaga ijene fiena reno kiae.
55 Quando toda a terra do Egito começou a sentir a fome, o povo clamou a Faraó por pão; e Faraó dizia a todos os egípcios: — Vão falar com José e façam o que ele disser.
56 Ro vasia ije aesakae Ijifiti ijia funeka ma ireobo kekei ijadufuo Josofu fune uri ire kumune ije fu aesakae binobino ijia kanafui naema ijene karina e Ijifitiko ijiebuo fuaeve.
56 Havendo, pois, fome sobre toda a terra, José abriu todos os celeiros e vendia aos egípcios; porque a fome aumentava na terra do Egito.
57 Vasia ije funeka aesakae irore boejia keke ijadufuo e boeje binobino bune Ijifiti ijia Josofudo kumune fuaevekuae ruae.
57 E todas as terras vinham ao Egito para comprar de José, porque a fome aumentava em todo o mundo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 41, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.