Gênesis 41

GODIDO VUA MAEJE (BBB) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 — ausente —
1 E aconteceu que, ao fim de dois anos inteiros, Faraó sonhou, e eis que estava em pé junto ao rio.
2 — ausente —
2 E eis que subiam do rio sete vacas, formosas à vista e gordas de carne, e pastavam no prado.
3 — ausente —
3 E eis que subiam do rio após elas outras sete vacas, feias à vista e magras de carne; e paravam junto às outras vacas na praia do rio.
4 — ausente —
4 E as vacas feias à vista e magras de carne, comiam as sete vacas formosas à vista e gordas. Então acordou Faraó.
5 — ausente —
5 Depois dormiu e sonhou outra vez, e eis que brotavam de um mesmo pé sete espigas cheias e boas.
6 — ausente —
6 E eis que sete espigas miúdas, e queimadas do vento oriental, brotavam após elas.
7 Kumune isesina seveni (7) ijiebe una kumune gue ije bune mukoreigia maradiaeva ijene kame ivoga fu giana uri.
7 E as espigas miúdas devoravam as sete espigas grandes e cheias. Então acordou Faraó, e eis que era um sonho.
8 Ijiege rena Fero fu naema suoke urina naka ije fu naema ije vierafega fuka naebe marei. Ijadufuo fu kiamogana bu urina aesakae Ijifiti guove ijia e kineki ije ro e mukoe vierafevo ije kiamoga bu kaenamiana ijia afui. E boeje bune ijia afuivoga fune urina naka fu naema ijene kuariae. Rove e besukua be fu naebe naka fuone ijadufuo maeje una kini kuarae.
8 E aconteceu que pela manhã o seu espírito perturbou-se, e enviou e chamou todos os adivinhadores do Egito, e todos os seus sábios; e Faraó contou-lhes os seus sonhos, mas ninguém havia que lhos interpretasse.
9 Areme e ije kini ijadufuo do vaeni bu vese ruovo ije samuamo ije fu urina kini kuae, Na iviama ijare vua be na kuaradufuo na totiemo na areva na ije vierafe.
9 Então falou o copeiro-mor a Faraó, dizendo: Das minhas ofensas me lembro hoje:
10 Na e kai none ije farava mukore ifaejemo ijiakiro na ije no are ude ziegafuona kaenamuo dibure unue. A dibure unuomo no e ije dibure juo karijo ijiebuo e ireobo ijadufuo are ijia kari.
10 Estando Faraó muito indignado contra os seus servos, e pondo-me sob prisão na casa do capitão da guarda, a mim e ao padeiro-mor,
11 Ro muge be e inokiro ije no naka bino naoe rove naka ije no fuosiki naoeva ijiebuo maeje fuka binobino.
11 Então tivemos um sonho na mesma noite, eu e ele; sonhamos, cada um conforme a interpretação do seu sonho.
12 Ro e Iburuko be e dibure juo karijo ijiebuo e ireobo ijadufuo imeno ije fu noena ijia fino. No naka nuvuone besubesu no naoeva ijene kuaravoga fuka naka ijiebuo maeje mukoreigia kuarue.
12 E estava ali conosco um jovem hebreu, servo do capitão da guarda, e contamos-lhe os nossos sonhos e ele no-los interpretou, a cada um conforme o seu sonho.
13 Ro naka ijiebuo maeje fu kuaruema ije ire maeje buneka izege fure kuaruema ijiege riarei. A i none ije a dasuaejiema ije ane abe una igie mie. Ro una kai none ije ane kiamoga bune kaje dabe uro ijia kirana abe ine ijia kiramo fune baronemano kuae.
13 E como ele nos interpretou, assim aconteceu; a mim me foi restituído o meu cargo, e ele foi enforcado.
14 Fu ijiege kuaramoga kini Fero fune kiamoga bune migegire dibure ijia Josofu mesirina ruae. Bu mesiri rovoga fune uri do ruema ijia mena areme uri ugone fuone iviaeko sama areme fune kini fino nidua ijia ruae.
14 Então mandou Faraó chamar a José, e o fizeram sair logo do cárcere; e barbeou-se e mudou as suas roupas e apresentou-se a Faraó.
15 Areme Josofu fune ijia manikoga kini fu urina kuae, Na naka be nae rove fu erare maeje kuariekuma baki. Ro na fie bu kie e bu naka naovo vua maeje are kuariamono kievo na fievano kuae.
15 E Faraó disse a José: Eu tive um sonho, e ninguém há que o interprete; mas de ti ouvi dizer que quando ouves um sonho o interpretas.
16 Kini Fero fu ijiege kuaramoga Josofu fu una gue kuae, Kini e ireobo none, naeje naka baki. Rove Godi fu manido fure naka ijadufuo maeje a fiekiro vierafema ije fure kuarakono kuae.
16 E respondeu José a Faraó, dizendo: Isso não está em mim; Deus dará resposta de paz a Faraó.
17 Areme kini fune urina kuae, Na naka naena gake naeje na do Naero zinuine ijia manive.
17 Então disse Faraó a José: Eis que em meu sonho estava eu em pé na margem do rio,
18 Na ijia manina giake mave kau seveni (7) ka ubaeradiana maturaeva ijiebe do ijia ajia usiaena bune vajoma inoeve.
18 E eis que subiam do rio sete vacas gordas de carne e formosas à vista, e pastavam no prado.
19 Areme na una giakoga kau seveni (7) ka garuradiana ane samadireva ijiebe una kuke do ijia ajiae. Mave kau ije buka ma omise bu ude aesakae Ijifiti igia oenoevo na giaeva baki ijiebe ijia ajiae.
19 E eis que outras sete vacas subiam após estas, muito feias à vista e magras de carne; não tenho visto outras tais, quanto à fealdade, em toda a terra do Egito.
20 Kau ise ane ajia usiaeva ije bune uri kau maeje ubaeradiaeva ije kame foteke sae.
20 E as vacas magras e feias comiam as primeiras sete vacas gordas;
21 Rove kau ije bu kame iva ije bu giaro bu naebe iva igeki. Ijadufuo maeje buje buka ma mukoreigia garuradiana suri nujiama areva na ije giana uri.
21 E entravam em suas entranhas, mas não se conhecia que houvessem entrado; porque o seu parecer era feio como no princípio. Então acordei.
22 Areme na una kuke naka beduaku naena kumune seveni ijene giae. Kumune seveni ije bu ane besu ijia kiriana ome buone buneka mukoreigia bijana duma arei.
22 Depois vi em meu sonho, e eis que de um mesmo pé subiam sete espigas cheias e boas;
23 Ro na una kuke nae gake kumuve seveni bino dua una ane besu ijia kiriavo na giae. Ro kumune ije buka ane isesina bu majaufi feteki are ine baki ijia ufino ijare ufina nijako buneka garuradiae.
23 E eis que sete espigas secas, miúdas e queimadas do vento oriental, brotavam após elas.
24 Kumune ije garuradiaeva ijiebe urina una seveni gue ije bu mukore ubaeradiaeva ijene kame ivo na giae. Na naka inokiro ije naena una e kineki ijene kuariae rove maeje bu naebe una kuarievano kuae.
24 E as sete espigas miúdas devoravam as sete espigas boas. E eu contei isso aos magos, mas ninguém houve que mo interpretasse.
25 Kini Fero fu ijiege kuaramoga Josofu fu kuae, Naka one inokiro ijiebuo maeje bu ni besu. Ro ije fu Godire izege fu rade redufuo fu ijene kuarae.
25 Então disse José a Faraó: O sonho de Faraó é um só; o que Deus há de fazer, mostrou-o a Faraó.
26 Mave kau seveni a giaema ijeja juaevasia seveni ro una kumune seveni ubaeradiaeva ijiebuo maeje fune besu juaevasia seveni ijene.
26 As sete vacas formosas são sete anos, as sete espigas formosas também são sete anos, o sonho é um só.
27 Ro una kau seveni suri uniama ane ijiaru ije bu do ijia ajiaeva ijiakina kumune garuki ije majaufi ijare nijako bu garuradiaeva ijeja juaevasia seveni fuka vasia kekedufuo ijene.
27 E as sete vacas feias à vista e magras, que subiam depois delas, são sete anos, e as sete espigas miúdas e queimadas do vento oriental, serão sete anos de fome.
28 Naka ije fune izege na kuaraeva fune ijiege redufuo Godi fune irere fu rade rekuveno fu ijene nijasae.
28 Esta é a palavra que tenho dito a Faraó; o que Deus há de fazer, mostrou-o a Faraó.
29 Ijadufuo juaevasia seveni guove ijia aesakae Ijifiti igia ire ije fuka ma zaraeke.
29 E eis que vêm sete anos, e haverá grande fartura em toda a terra do Egito.
30 Ro una rade juaevasia seveni ruakuma ije fuka vasia ma ireobo kekena aesakae ige fuka dabe nibe reke. Fu ijiege kekemo ije e bu izege una juaevasia maeje fu ude furima ije vierafekuva baki.
30 E depois deles levantar-se-ão sete anos de fome, e toda aquela fartura será esquecida na terra do Egito, e a fome consumirá a terra;
31 Ijadufuo maeje maza ije fuka ma omise ijare roga vasia ije fu keke are ige miane igege naeke. Fu ijiege kekemo ije bu izege una mazani maeje bu ude biediae ije vierafekuva baki.
31 E não será conhecida a abundância na terra, por causa daquela fome que haverá depois; porquanto será gravíssima.
32 Naka inokiro ijiebuo maeje na kuaravo ijeja fune Godire korufuo iviama igiebure rekiro fune ijiege vierafena kanafuido fu arekuma bakiro fu redufuo.
32 E que o sonho foi repetido duas vezes a Faraó, é porque esta coisa é determinada por Deus, e Deus se apressa em fazê-la.
33 Ijadufuo a arekuma bakiro nika e be mukoe vierafekinu kenoeno ijia abega fure aesakae ige foteke samuaene.
33 Portanto, Faraó previna-se agora de um homem entendido e sábio, e o ponha sobre a terra do Egito.
34 Ro kuke e bino ke areme kiaga bu uije binobino ivo bu ovo ijene bino karinoedufuo. Bu juaevasia seveni guove ije ire zaraemo ijia ijiege karidufuo.
34 Faça isso Faraó e ponha governadores sobre a terra, e tome a quinta parte da terra do Egito nos sete anos de fartura,
35 E ije kuariaga buka juaevasia seveni maeje ire zaraemo ijia ire ijene karine. Ani e ijene kena daro miaga bu ire ije karina sidove mamekanu guove ijia ujaka sana ijia nane.
35 E ajuntem toda a comida destes bons anos, que vêm, e amontoem o trigo debaixo da mão de Faraó, para mantimento nas cidades, e o guardem.
36 Ire ijeja e aesakae Ijifiti igia karivo ijiebuo. Bu juaevasia seveni Ijifiti igia vasia roga bu idufuo ijene. No ijiege mukoreigia rekuva vasia ije fu naebe aesake ige dabe arafiridufuo.
36 Assim será o mantimento para provimento da terra, para os sete anos de fome, que haverá na terra do Egito; para que a terra não pereça de fome.
37 Josofu fu ijiege kuaramoga kini Ferokiro e mamekanu fuone imevo ije bune vua ijene fiena abe marei.
37 E esta palavra foi boa aos olhos de Faraó, e aos olhos de todos os seus servos.
38 Areme Fero fune una e fuone kiae, No e mukore be e Josofu vareki fu mukore kemo ije no era abekuva bakino kiae.
38 E disse Faraó a seus servos: Acharíamos um homem como este em quem haja o espírito de Deus?
39 Kini Fero fu ijiege kuaria areme una Josofu kuae, Vua boeje ige a kuaema ije funeka Godire korufuo nijasakoga a kuae. Ijadufuo no vierafega e a vareki mukoe vierafena kenoeno ije be igia fuka baki ro ane are osukua.
39 Depois disse Faraó a José: Pois que Deus te fez saber tudo isto, ninguém há tão entendido e sábio como tu.
40 Ijadufuo na a kuaga are aesakae none igadufuo e ireobo rena samuake. A ijiege samuake e boeje ige bume vua a kuariamo ijia fiekinu kenoeke. A daro none na abeva rotire ijia fina e boeje isesina ro mamekanu ro ire boeje samuagiake.
40 Tu estarás sobre a minha casa, e por tua boca se governará todo o meu povo, somente no trono eu serei maior que tu.
41 Ijadufuo ivia na a abega are aesakae Ijifiti foteke samuakono kuae.
41 Disse mais Faraó a José: Vês aqui te tenho posto sobre toda a terra do Egito.
42 Kini ije fune Josofu ijiege kuaraema areme uri umui rini fuone ije fu kini redufuo bu abe daro mana abiesejaeva ijene damui. Fu damuna abe una Josofu umui ijia abiesejae. Areme fune uri ugone ni mukore bu saguiva ijene kiamo bu abe abieseja areme uri uniae be bu zine igege iramo bu ire gorodi ijia amaeriva ijene dabe uro ijia kirajae.
42 E tirou Faraó o anel da sua mão, e o pôs na mão de José, e o fez vestir de roupas de linho fino, e pôs um colar de ouro no seu pescoço.
43 Areme kini Fero fune kiamo bu uri fata sariotino kuavo ije fuone be abena Josofu mamo fu ijia ajia fi. Areme Fero fune uri dabe aroena e juo karijo ijene kiamo bune mesirina usiae vae. Bu ude usiae vakinu kume, Bio vafono kumei. Ijiege rena kini Fero fune Josofu daro mana kuamoga fu aesakae Ijifiti ro ire boeje ijia naovo ijene samuagiae.
43 E o fez subir no segundo carro que tinha, e clamavam diante dele: Ajoelhai. Assim o pôs sobre toda a terra do Egito.
44 Areme Fero fune urina e Josofu kuae, Na kini Fero nare kuaedo e binobino bu Ijifiti igia ire binobino renoekuva buka ude a kuara a giake bu sone rade renoedufuo.
44 E disse Faraó a José: Eu sou Faraó; porém sem ti ninguém levantará a sua mão ou o seu pé em toda a terra do Egito.
45 Ijadufuo Fero fune uri Josofu ive be ina e Zafenati Faniano kuae. Areme fune uri e zinone ifaejemo be Ijifitiko ive fuone Fotifera fu sidove ireobo Oni ijia fino ijadufuo kabae fuone Asenati ije dabe mae.
45 E Faraó chamou a José de Zafenate-Panéia, e deu-lhe por mulher a Azenate, filha de Potífera, sacerdote de Om; e saiu José por toda a terra do Egito.
46 Ijiege rena Josofu fune juaevasia teti (30) ijiege furikoga fu ijia uri zinuevena Fero e ije aesakae Ijifiti ije samuamo ijadufuo imei. Josofu fune kini ijadufuo are ijia fikinu kekena va are binobino ijia gianoekinu i menoe.
46 E José era da idade de trinta anos quando se apresentou a Faraó, rei do Egito. E saiu José da presença de Faraó e passou por toda a terra do Egito.
47 Areme juaevasia seveni ije fuka ire ma uruvana igia zarae.
47 E nos sete anos de fartura a terra produziu abundantemente.
48 Aesakae ije funeka ire zaraemoga Josofu fu ijia ura oenoekinu kumune gue fuaevena kanafui sidove binobino ijia nanoe. Fu sidove besubesu irifo ijia juare bu menoeva ijia kumune kanafui.
48 E ele ajuntou todo o mantimento dos sete anos, que houve na terra do Egito; e guardou o mantimento nas cidades, pondo nas mesmas o mantimento do campo que estava ao redor de cada cidade.
49 Juaevasia ijia ire ije funeka ma urukeigia zaraemoga Josofu fu sidove besubesu ijia ire ije fu kanafuimo ije funeka ma uruvana ire davare ajare igeki. Ijadufuo Josofu fu ire fu dakinu karinoeno ije fu ijia aregana fume karina afui.
49 Assim ajuntou José muitíssimo trigo, como a areia do mar, até que cessou de contar; porquanto não havia numeração.
50 Ro maza ije vasia ireobo fu naebe kekema ijia Josofudo bara Asenati fu ame inokiro nafei.
50 E nasceram a José dois filhos (antes que viesse um ano de fome), que lhe deu Azenate, filha de Potífera, sacerdote de Om.
51 Areme Josofu fu kuae, Godi fune na ma rejiena ifejiemo ijadufuo nane izege na isejavaeva ijiakiro asoe none ijadufuo agane ije nane totevano kuae. Ijadufuo fune uri fari fuone amure ije abe ive ina Manasano kuae.
51 E chamou José ao primogênito Manassés, porque disse: Deus me fez esquecer de todo o meu trabalho, e de toda a casa de meu pai.
52 Areme fu una kuae, Godi fune aesakae ige na fina isejavaevo igia ame vajie. Ijadufuo fu urina ame iviene ije abe ive ina Ifiremino kuae.
52 E ao segundo chamou Efraim; porque disse: Deus me fez crescer na terra da minha aflição.
53 — ausente —
53 Então acabaram-se os sete anos de fartura que havia na terra do Egito.
54 — ausente —
54 E começaram a vir os sete anos de fome, como José tinha dito; e havia fome em todas as terras, mas em toda a terra do Egito havia pão.
55 Ijiege rena vakuma e Ijifitiko bune zinuevena vasia abekinu uri Kini irefuo dabe kuakuae. Bu dabe kuakuavoga fu kiae, Ni una va Josofu fino ijia vaga fu irere kuariaga ijene fiena reno kiae.
55 E tendo toda a terra do Egito fome, clamou o povo a Faraó por pão; e Faraó disse a todos os egípcios: Ide a José; o que ele vos disser, fazei.
56 Ro vasia ije aesakae Ijifiti ijia funeka ma ireobo kekei ijadufuo Josofu fune uri ire kumune ije fu aesakae binobino ijia kanafui naema ijene karina e Ijifitiko ijiebuo fuaeve.
56 Havendo, pois, fome sobre toda a terra, abriu José tudo em que havia mantimento, e vendeu aos egípcios; porque a fome prevaleceu na terra do Egito.
57 Vasia ije funeka aesakae irore boejia keke ijadufuo e boeje binobino bune Ijifiti ijia Josofudo kumune fuaevekuae ruae.
57 E de todas as terras vinham ao Egito, para comprar de José; porquanto a fome prevaleceu em todas as terras.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 41, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.