Gênesis 41

GODIDO VUA MAEJE (BBB) vs BKJ

Sair da comparação
1 — ausente —
1 E aconteceu que, ao final de dois anos completos, Faraó sonhou. E eis que ele estava em pé junto ao rio.
2 — ausente —
2 E eis que saíram do rio sete vacas gordas e de formoso aspecto, e pastavam na campina.
3 — ausente —
3 E eis que sete outras vacas saíram depois delas do rio, feias de aparência e magras, e estavam em pé junto às outras vacas sobre a margem do rio.
4 — ausente —
4 E as vacas feias de aparência e magras, comeram as sete vacas gordas e de formoso aspecto. Então Faraó acordou.
5 — ausente —
5 E ele dormiu e sonhou uma segunda vez. E eis que sete espigas de trigo brotaram de um mesmo talo, cheias e boas.
6 — ausente —
6 E eis que sete espigas miúdas e queimadas do vento oriental brotavam depois delas.
7 Kumune isesina seveni (7) ijiebe una kumune gue ije bune mukoreigia maradiaeva ijene kame ivoga fu giana uri.
7 E as sete espigas miúdas devoraram as sete espigas cheias e boas. E Faraó acordou, e eis que era um sonho.
8 Ijiege rena Fero fu naema suoke urina naka ije fu naema ije vierafega fuka naebe marei. Ijadufuo fu kiamogana bu urina aesakae Ijifiti guove ijia e kineki ije ro e mukoe vierafevo ije kiamoga bu kaenamiana ijia afui. E boeje bune ijia afuivoga fune urina naka fu naema ijene kuariae. Rove e besukua be fu naebe naka fuone ijadufuo maeje una kini kuarae.
8 E aconteceu que, de manhã, seu espírito estava perturbado, e ele enviou e chamou todos os magos do Egito, e todos os homens sábios de lá. E Faraó lhes contou o seu sonho, mas não houve um que pudesse interpretá-lo para Faraó.
9 Areme e ije kini ijadufuo do vaeni bu vese ruovo ije samuamo ije fu urina kini kuae, Na iviama ijare vua be na kuaradufuo na totiemo na areva na ije vierafe.
9 Então, falou o chefe dos mordomos a Faraó, dizendo: Lembro-me hoje das minhas falhas.
10 Na e kai none ije farava mukore ifaejemo ijiakiro na ije no are ude ziegafuona kaenamuo dibure unue. A dibure unuomo no e ije dibure juo karijo ijiebuo e ireobo ijadufuo are ijia kari.
10 Faraó estava irado com seus servos, e me colocou na prisão da casa do capitão da guarda, a mim e o chefe dos padeiros;
11 Ro muge be e inokiro ije no naka bino naoe rove naka ije no fuosiki naoeva ijiebuo maeje fuka binobino.
11 e nós sonhamos um sonho certa noite, eu e ele. Sonhamos cada homem de acordo com a interpretação do seu sonho.
12 Ro e Iburuko be e dibure juo karijo ijiebuo e ireobo ijadufuo imeno ije fu noena ijia fino. No naka nuvuone besubesu no naoeva ijene kuaravoga fuka naka ijiebuo maeje mukoreigia kuarue.
12 E havia lá conosco um jovem, um hebreu, servo do capitão da guarda. E nós lhe contamos, e ele nos interpretou nossos sonhos, para cada homem de acordo com o seu sonho ele interpretou.
13 Ro naka ijiebuo maeje fu kuaruema ije ire maeje buneka izege fure kuaruema ijiege riarei. A i none ije a dasuaejiema ije ane abe una igie mie. Ro una kai none ije ane kiamoga bune kaje dabe uro ijia kirana abe ine ijia kiramo fune baronemano kuae.
13 E aconteceu que, assim como ele interpretou para nós, assim foi. A mim ele restabeleceu para o meu ofício, e a ele enforcou.
14 Fu ijiege kuaramoga kini Fero fune kiamoga bune migegire dibure ijia Josofu mesirina ruae. Bu mesiri rovoga fune uri do ruema ijia mena areme uri ugone fuone iviaeko sama areme fune kini fino nidua ijia ruae.
14 Então, Faraó enviou e chamou José, e eles o trouxeram apressadamente da masmorra. E ele se barbeou, e mudou as suas vestes, e veio a Faraó.
15 Areme Josofu fune ijia manikoga kini fu urina kuae, Na naka be nae rove fu erare maeje kuariekuma baki. Ro na fie bu kie e bu naka naovo vua maeje are kuariamono kievo na fievano kuae.
15 E Faraó disse a José: Sonhei um sonho, e não há ninguém que o possa interpretar. E eu ouvi dizer de ti, que tu podes entender um sonho e interpretá-lo.
16 Kini Fero fu ijiege kuaramoga Josofu fu una gue kuae, Kini e ireobo none, naeje naka baki. Rove Godi fu manido fure naka ijadufuo maeje a fiekiro vierafema ije fure kuarakono kuae.
16 E José respondeu a Faraó, dizendo: Não está em mim; Deus dará a Faraó uma resposta de paz.
17 Areme kini fune urina kuae, Na naka naena gake naeje na do Naero zinuine ijia manive.
17 E Faraó disse a José: No meu sonho, eis que eu estava em pé na margem do rio,
18 Na ijia manina giake mave kau seveni (7) ka ubaeradiana maturaeva ijiebe do ijia ajia usiaena bune vajoma inoeve.
18 e eis que saíram do rio sete vacas gordas e de formoso aspecto, e pastavam na campina.
19 Areme na una giakoga kau seveni (7) ka garuradiana ane samadireva ijiebe una kuke do ijia ajiae. Mave kau ije buka ma omise bu ude aesakae Ijifiti igia oenoevo na giaeva baki ijiebe ijia ajiae.
19 E eis que sete outras vacas saíram depois delas, feias de aparência e magras, tais como eu nunca vi em toda a terra do Egito, quanto à fealdade.
20 Kau ise ane ajia usiaeva ije bune uri kau maeje ubaeradiaeva ije kame foteke sae.
20 E as vacas magras e feias à vista comeram as primeiras sete vacas gordas.
21 Rove kau ije bu kame iva ije bu giaro bu naebe iva igeki. Ijadufuo maeje buje buka ma mukoreigia garuradiana suri nujiama areva na ije giana uri.
21 E quando as haviam comido, não se podia saber que as haviam comido, mas ainda eram feias à vista, como no início. Então eu acordei.
22 Areme na una kuke naka beduaku naena kumune seveni ijene giae. Kumune seveni ije bu ane besu ijia kiriana ome buone buneka mukoreigia bijana duma arei.
22 E eu vi no meu sonho, e eis que sete espigas brotaram de um talo, cheias e boas.
23 Ro na una kuke nae gake kumuve seveni bino dua una ane besu ijia kiriavo na giae. Ro kumune ije buka ane isesina bu majaufi feteki are ine baki ijia ufino ijare ufina nijako buneka garuradiae.
23 E eis que sete espigas secas, miúdas e queimadas do vento oriental brotaram depois delas.
24 Kumune ije garuradiaeva ijiebe urina una seveni gue ije bu mukore ubaeradiaeva ijene kame ivo na giae. Na naka inokiro ije naena una e kineki ijene kuariae rove maeje bu naebe una kuarievano kuae.
24 E as espigas miúdas devoraram as sete espigas boas. E eu contei isso aos magos, mas não houve ninguém que pudesse interpretá-lo para mim.
25 Kini Fero fu ijiege kuaramoga Josofu fu kuae, Naka one inokiro ijiebuo maeje bu ni besu. Ro ije fu Godire izege fu rade redufuo fu ijene kuarae.
25 E José disse a Faraó: O sonho de Faraó é um: Deus mostrou a Faraó o que ele está para fazer.
26 Mave kau seveni a giaema ijeja juaevasia seveni ro una kumune seveni ubaeradiaeva ijiebuo maeje fune besu juaevasia seveni ijene.
26 As sete vacas boas são sete anos, e as sete espigas boas são sete anos; o sonho é um.
27 Ro una kau seveni suri uniama ane ijiaru ije bu do ijia ajiaeva ijiakina kumune garuki ije majaufi ijare nijako bu garuradiaeva ijeja juaevasia seveni fuka vasia kekedufuo ijene.
27 E as sete vacas magras e feias à vista que saíram depois delas são sete anos, e as sete espigas vazias queimadas do vento oriental serão sete anos de fome.
28 Naka ije fune izege na kuaraeva fune ijiege redufuo Godi fune irere fu rade rekuveno fu ijene nijasae.
28 Isto é o que eu tenho para falar a Faraó: O que Deus está prestes a fazer, ele mostrou a Faraó.
29 Ijadufuo juaevasia seveni guove ijia aesakae Ijifiti igia ire ije fuka ma zaraeke.
29 Eis que vêm sete anos de grande fartura em toda a terra do Egito;
30 Ro una rade juaevasia seveni ruakuma ije fuka vasia ma ireobo kekena aesakae ige fuka dabe nibe reke. Fu ijiege kekemo ije e bu izege una juaevasia maeje fu ude furima ije vierafekuva baki.
30 e depois deles surgirão sete anos de fome, e toda a fartura será esquecida na terra do Egito; e a fome consumirá a terra,
31 Ijadufuo maeje maza ije fuka ma omise ijare roga vasia ije fu keke are ige miane igege naeke. Fu ijiege kekemo ije bu izege una mazani maeje bu ude biediae ije vierafekuva baki.
31 e a fartura não será conhecida na terra por causa da fome que se seguirá, pois esta será muito grave.
32 Naka inokiro ijiebuo maeje na kuaravo ijeja fune Godire korufuo iviama igiebure rekiro fune ijiege vierafena kanafuido fu arekuma bakiro fu redufuo.
32 E por isso, o sonho foi repetido a Faraó duas vezes; é porque a coisa está estabelecida por Deus, e Deus em breve a fará acontecer.
33 Ijadufuo a arekuma bakiro nika e be mukoe vierafekinu kenoeno ijia abega fure aesakae ige foteke samuaene.
33 Agora faça Faraó encontrar um homem prudente e sábio, e o coloque sobre a terra do Egito.
34 Ro kuke e bino ke areme kiaga bu uije binobino ivo bu ovo ijene bino karinoedufuo. Bu juaevasia seveni guove ije ire zaraemo ijia ijiege karidufuo.
34 Que Faraó o faça, e que ele nomeie oficiais sobre a terra, e que recolham uma quinta parte da terra do Egito nos sete anos de fartura.
35 E ije kuariaga buka juaevasia seveni maeje ire zaraemo ijia ire ijene karine. Ani e ijene kena daro miaga bu ire ije karina sidove mamekanu guove ijia ujaka sana ijia nane.
35 E ajuntem eles todo o alimento desses bons anos que vêm, e amontoem trigo sob a mão de Faraó, e que eles guardem alimento nas cidades.
36 Ire ijeja e aesakae Ijifiti igia karivo ijiebuo. Bu juaevasia seveni Ijifiti igia vasia roga bu idufuo ijene. No ijiege mukoreigia rekuva vasia ije fu naebe aesake ige dabe arafiridufuo.
36 E esse alimento será para o provimento da terra durante os sete anos de fome que haverá na terra do Egito, para que a terra não pereça de fome.
37 Josofu fu ijiege kuaramoga kini Ferokiro e mamekanu fuone imevo ije bune vua ijene fiena abe marei.
37 E a coisa foi boa aos olhos de Faraó e aos olhos de todos os seus servos.
38 Areme Fero fune una e fuone kiae, No e mukore be e Josofu vareki fu mukore kemo ije no era abekuva bakino kiae.
38 E Faraó disse a seus servos: Acharemos alguém como este, um homem em quem está o Espírito de Deus?
39 Kini Fero fu ijiege kuaria areme una Josofu kuae, Vua boeje ige a kuaema ije funeka Godire korufuo nijasakoga a kuae. Ijadufuo no vierafega e a vareki mukoe vierafena kenoeno ije be igia fuka baki ro ane are osukua.
39 E Faraó disse a José: Visto que Deus te mostrou tudo isto, não há ninguém tão prudente e sábio como tu és.
40 Ijadufuo na a kuaga are aesakae none igadufuo e ireobo rena samuake. A ijiege samuake e boeje ige bume vua a kuariamo ijia fiekinu kenoeke. A daro none na abeva rotire ijia fina e boeje isesina ro mamekanu ro ire boeje samuagiake.
40 Tu estarás sobre a minha casa, de acordo com tua palavra todo o meu povo será governado; somente no trono eu serei maior do que tu.
41 Ijadufuo ivia na a abega are aesakae Ijifiti foteke samuakono kuae.
41 E Faraó disse a José: Vê! Coloquei-te sobre toda a terra do Egito.
42 Kini ije fune Josofu ijiege kuaraema areme uri umui rini fuone ije fu kini redufuo bu abe daro mana abiesejaeva ijene damui. Fu damuna abe una Josofu umui ijia abiesejae. Areme fune uri ugone ni mukore bu saguiva ijene kiamo bu abe abieseja areme uri uniae be bu zine igege iramo bu ire gorodi ijia amaeriva ijene dabe uro ijia kirajae.
42 E Faraó tomou seu anel da sua mão e o colocou sobre a mão de José, e o vestiu com vestes de linho fino, e colocou um colar de ouro em volta do seu pescoço,
43 Areme kini Fero fune kiamo bu uri fata sariotino kuavo ije fuone be abena Josofu mamo fu ijia ajia fi. Areme Fero fune uri dabe aroena e juo karijo ijene kiamo bune mesirina usiae vae. Bu ude usiae vakinu kume, Bio vafono kumei. Ijiege rena kini Fero fune Josofu daro mana kuamoga fu aesakae Ijifiti ro ire boeje ijia naovo ijene samuagiae.
43 e o fez subir na segunda carruagem que ele tinha, e clamavam adiante dele: Ajoelhai; e ele o fez governador sobre toda a terra do Egito.
44 Areme Fero fune urina e Josofu kuae, Na kini Fero nare kuaedo e binobino bu Ijifiti igia ire binobino renoekuva buka ude a kuara a giake bu sone rade renoedufuo.
44 E Faraó disse a José: Eu sou Faraó, e sem ti nenhum homem levantará sua mão ou pé em toda a terra do Egito.
45 Ijadufuo Fero fune uri Josofu ive be ina e Zafenati Faniano kuae. Areme fune uri e zinone ifaejemo be Ijifitiko ive fuone Fotifera fu sidove ireobo Oni ijia fino ijadufuo kabae fuone Asenati ije dabe mae.
45 E Faraó chamou o nome de José Zafenate-Paneia, e lhe deu por mulher Azenate, a filha de Potífera, sacerdote de Om. E José saiu por toda a terra do Egito.
46 Ijiege rena Josofu fune juaevasia teti (30) ijiege furikoga fu ijia uri zinuevena Fero e ije aesakae Ijifiti ije samuamo ijadufuo imei. Josofu fune kini ijadufuo are ijia fikinu kekena va are binobino ijia gianoekinu i menoe.
46 E José estava com trinta anos de idade quando estava diante de Faraó, rei do Egito. E José saiu da presença de Faraó, e foi por toda a terra do Egito.
47 Areme juaevasia seveni ije fuka ire ma uruvana igia zarae.
47 E nos sete anos de fartura a terra produziu aos montões.
48 Aesakae ije funeka ire zaraemoga Josofu fu ijia ura oenoekinu kumune gue fuaevena kanafui sidove binobino ijia nanoe. Fu sidove besubesu irifo ijia juare bu menoeva ijia kumune kanafui.
48 E ele ajuntou todo o alimento dos sete anos, que havia na terra do Egito, e armazenou o alimento nas cidades. O alimento do campo, que estava ao redor de cada cidade, ele armazenou da mesma forma.
49 Juaevasia ijia ire ije funeka ma urukeigia zaraemoga Josofu fu sidove besubesu ijia ire ije fu kanafuimo ije funeka ma uruvana ire davare ajare igeki. Ijadufuo Josofu fu ire fu dakinu karinoeno ije fu ijia aregana fume karina afui.
49 E José ajuntou trigo como a areia do mar, muitíssimo, até ele perder a conta, pois era sem número.
50 Ro maza ije vasia ireobo fu naebe kekema ijia Josofudo bara Asenati fu ame inokiro nafei.
50 E a José nasceram dois filhos, antes de virem os anos da fome, que Azenate, a filha de Potífera, sacerdote de Om, lhe deu.
51 Areme Josofu fu kuae, Godi fune na ma rejiena ifejiemo ijadufuo nane izege na isejavaeva ijiakiro asoe none ijadufuo agane ije nane totevano kuae. Ijadufuo fune uri fari fuone amure ije abe ive ina Manasano kuae.
51 E José chamou o nome do primeiro Manassés, pois Deus, disse ele, me fez esquecer todo o meu labor, e toda a casa de meu pai.
52 Areme fu una kuae, Godi fune aesakae ige na fina isejavaevo igia ame vajie. Ijadufuo fu urina ame iviene ije abe ive ina Ifiremino kuae.
52 E o nome do segundo chamou Efraim, pois Deus me fez ser frutífero na terra da minha aflição.
53 — ausente —
53 E os sete anos de fartura, que houve na terra do Egito, terminaram.
54 — ausente —
54 E os sete anos de escassez começaram, de acordo com o que José havia dito; e a escassez estava em todas as terras, mas em toda a terra do Egito havia pão.
55 Ijiege rena vakuma e Ijifitiko bune zinuevena vasia abekinu uri Kini irefuo dabe kuakuae. Bu dabe kuakuavoga fu kiae, Ni una va Josofu fino ijia vaga fu irere kuariaga ijene fiena reno kiae.
55 E quando toda a terra do Egito teve fome, o povo clamou a Faraó por pão; e Faraó disse a todos os egípcios: Ide a José; o que ele lhes disser, fazei.
56 Ro vasia ije aesakae Ijifiti ijia funeka ma ireobo kekei ijadufuo Josofu fune uri ire kumune ije fu aesakae binobino ijia kanafui naema ijene karina e Ijifitiko ijiebuo fuaeve.
56 E a fome estava sobre toda a face da terra, e José abriu todos os depósitos, e vendeu aos egípcios, e a fome aumentou muito na terra do Egito.
57 Vasia ije funeka aesakae irore boejia keke ijadufuo e boeje binobino bune Ijifiti ijia Josofudo kumune fuaevekuae ruae.
57 E todas as regiões vinham ao Egito, a José para comprar trigo, porque a fome era tão grande em todas as terras.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 41, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.