Gênesis 39
GODIDO VUA MAEJE (BBB) vs NVT
1 Ijiege rena e Midianaetiko ije bune Josofu fuaevena mesiri ari vakuma gamia Ijifiti usiae. E ije bune usiaena buse Josofu dabe una Fotifa e ije e Ijifitiko ijiebuo kini ijadufuo are ije juo karijo ije samuamo ijiebuo e ireobo ije fuone fuaeve.
1 Quando José foi levado para o Egito pelos negociantes ismaelitas, eles o venderam a Potifar, um oficial egípcio. Potifar era capitão da guarda do faraó, o rei do Egito.
2 Areme e Josofu fune e ireobo fuone e Ijifitiko ijadufuo are ijia fina fuefuo imei. Fu ijia fina imekoga E Ireobo Godi fuka Josofu marejana mukoreigia ifejakoga fu ire boeje mukoreigia renoe.
2 O S enhor estava com José, por isso ele era bem-sucedido em tudo que fazia no serviço da casa de seu senhor egípcio.
3 — ausente —
3 Potifar percebeu que o S enhor estava com José e lhe dava sucesso em tudo que ele fazia.
4 — ausente —
4 Satisfeito com isso, nomeou José seu assistente pessoal e o encarregou de toda a sua casa e de todos os seus bens.
5 Maza ije Fotifa fu Josofu kuamo fu fuefuo ire boeje samuagiaema ijia Godi E Ireobo fu Josofudo duvado ijia e Fotifa daro mana fu mukoreigia ifejae. E Ireobo fu ijiege re areme uri ire boeje gire ijia naovo e ijia karivo ije ro aesakae fuone ijene marejana mukoreigia ifejae.
5 A partir do dia em que José foi encarregado de toda a casa e de todas as propriedades de Potifar, o S enhor começou a abençoar a casa do egípcio por causa de José. Tudo corria bem na casa, e as plantações e os animais prosperavam.
6 — ausente —
6 Assim, Potifar entregou tudo que possuía aos cuidados de José e, tendo-o como administrador, não se preocupava com nada, exceto com o que iria comer. José era um rapaz muito bonito, de bela aparência,
7 — ausente —
7 e logo a esposa de Potifar começou a olhar para ele com desejo. “Venha e deite-se comigo”, ordenou ela.
8 Fu ijiege kuamoga Josofu fu ijuonena kuae, Na e ireobo none fu ire boeje gire igia naovo ije fuka kena una daro none ijia naejie. Fu na ma vierafema ijadufuo fu naebe una ire ijene uruvana vierafei.
8 José recusou e disse: “Meu senhor me confiou todos os bens de sua casa e não precisa se preocupar com nada.
9 E boeje are guove igia imejo ije bu e anuigi baki. Naeje nare nosukua ire boeje fu vajiema ije samuagiave ro a osukua a bara fuone. Ijadufuo ro na izege uri Godi fu fina gieke na nidua fuone ijia vame ka omise ije rekono kuae?
9 Ninguém aqui tem mais autoridade que eu. Ele não me negou coisa alguma, exceto a senhora, pois é mulher dele. Como poderia eu cometer tamanha maldade? Estaria pecando contra Deus!”.
10 Bara ije fuka maza boeje Josofuo ijiege kuaru rove fu naebe fuosiki nae ro kuke fu naebe fu ivuake ijia oenoe. Ro fuka una fu aguaena mukoreigia samuae.
10 A mulher continuava a assediar José diariamente, mas ele se recusava a deitar-se com ela.
11 Areme maza be Josofu fune una gire ijia i fuone ijene mekiro aru vae. Ro maza ije e gire ijia buka ma baki.
11 Certo dia, porém, quando José entrou para fazer seu trabalho, não havia mais ninguém na casa.
12 Ijadufuo Josofu fu vakoga bara ije fu urina ugone jiagadogo fu abiema ijia farena uri kuae, Ani ro nosiki naono kuae. Bara ije fu ijiege kuamoga Josofu fu ijuonena keke kona vaga ugone fu ijia arene vakoga bara ijare abei.
12 Ela se aproximou, agarrou-o pelo manto e exigiu: “Venha, deite-se comigo!”. José se desvencilhou e fugiu da casa, mas o manto ficou na mão da mulher.
13 — ausente —
13 Quando ela viu que José tinha fugido, mas que o manto havia ficado na mão dela,
14 — ausente —
14 chamou seus servos. “Vejam!”, disse ela. “Meu marido trouxe esse escravo hebreu para nos fazer de bobos! Ele entrou no meu quarto para me violentar, mas eu gritei.
15 Fu keke kona vaga ugone fuone fu guraeji arena vaemano kiae.
15 Quando ele me ouviu gritar, saiu correndo e escapou, mas largou seu manto comigo.”
16 Bara ije fu ijiege kuaria areme ugone fu abe ijia nijana fikoga Josofudo e ireobo fu vaema muge una ijia kekei.
16 Ela guardou o manto até o marido voltar para casa.
17 Areme bara ije fu uri vua ijene dabe barufuo kuarae. Fu kuae, E Iburuko ije a fuaevena are igia nujaema ije fuka vame ise ije rena ige na naeva igia aruna na kie.
17 Então, contou-lhe sua versão da história. “O escravo hebreu que você trouxe para nossa casa tentou aproveitar-se de mim”, disse ela.
18 Rove naka urina uruke vijevoga fu keke kona makave ijia vagana ugone fuone fu igia arena vaemano kuae.
18 “Mas, quando eu gritei, ele saiu correndo e largou seu manto comigo!”
19 Areme Josofudo e ireobo fu bara fuone ijare vua ijeja kuaramoga fu fiemo fuka defarui.
19 Ao ouvir a mulher contar como José a havia tratado, Potifar se enfureceu.
20 — ausente —
20 Pegou José e o lançou na prisão onde ficavam os prisioneiros do rei, e ali José permaneceu.
21 — ausente —
21 Mas o S enhor estava com ele na prisão e o tratou com bondade. Fez José conquistar a simpatia do carcereiro, que,
22 Ijadufuo e ireobo dibure samuamo e ireobo ije fu Josofu abenoga fure una e dibure karivo ije gue samuagiakinu ro ire boeje binobino ijia redufuo fu ije kuariako bu renoe.
22 em pouco tempo, encarregou José de todos os outros presos e de todas as tarefas da prisão.
23 Ijadufuo rade e ireobo e dibureko samuagiamo ije fu i fuone fu meno boeje fu abena una Josofudo umui tare ijia nijana fu naebe una ijene ireobo vierafe. Ijadufuo maeje E Ireobo fu Josofuki oenoekinu mukoreigia samuana ifejakoga fu ire boeje mukoreigia renoe.
23 O carcereiro não precisava mais se preocupar com nada, pois José cuidava de tudo. O S enhor estava com ele e lhe dava sucesso em tudo que ele fazia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 39, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.