Gênesis 39

GODIDO VUA MAEJE (BBB) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ijiege rena e Midianaetiko ije bune Josofu fuaevena mesiri ari vakuma gamia Ijifiti usiae. E ije bune usiaena buse Josofu dabe una Fotifa e ije e Ijifitiko ijiebuo kini ijadufuo are ije juo karijo ije samuamo ijiebuo e ireobo ije fuone fuaeve.
1 José foi levado para o Egito, e Potifar, oficial de Faraó, comandante da guarda, egípcio, comprou-o dos ismaelitas que o tinham levado para lá.
2 Areme e Josofu fune e ireobo fuone e Ijifitiko ijadufuo are ijia fina fuefuo imei. Fu ijia fina imekoga E Ireobo Godi fuka Josofu marejana mukoreigia ifejakoga fu ire boeje mukoreigia renoe.
2 O Senhor Deus estava com José, que veio a ser homem próspero e estava na casa de seu dono egípcio.
3 — ausente —
3 Potifar viu que o Senhor estava com José e que tudo o que ele fazia o Senhor prosperava em suas mãos.
4 — ausente —
4 Assim, José achou favor diante dos olhos de seu dono e o servia. E ele pôs José por mordomo de sua casa e lhe passou às mãos tudo o que tinha.
5 Maza ije Fotifa fu Josofu kuamo fu fuefuo ire boeje samuagiaema ijia Godi E Ireobo fu Josofudo duvado ijia e Fotifa daro mana fu mukoreigia ifejae. E Ireobo fu ijiege re areme uri ire boeje gire ijia naovo e ijia karivo ije ro aesakae fuone ijene marejana mukoreigia ifejae.
5 E, desde que Potifar o fez mordomo de sua casa e encarregado de tudo o que tinha, o Senhor abençoou a casa do egípcio por causa de José. A bênção do Senhor estava sobre tudo o que tinha, tanto em casa como no campo.
6 — ausente —
6 Potifar confiou tudo o que tinha às mãos de José, de maneira que não se preocupava com nada, a não ser com o pão que comia. José tinha um belo porte e boa aparência.
7 — ausente —
7 Assim, depois de algum tempo, a mulher de Potifar pôs os olhos em José e lhe disse: — Venha para a cama comigo.
8 Fu ijiege kuamoga Josofu fu ijuonena kuae, Na e ireobo none fu ire boeje gire igia naovo ije fuka kena una daro none ijia naejie. Fu na ma vierafema ijadufuo fu naebe una ire ijene uruvana vierafei.
8 Ele, porém, recusou e disse à mulher do seu dono: — Escute! O meu senhor não se preocupa com nada do que existe nesta casa, porque eu estou aqui; tudo o que tem ele passou às minhas mãos.
9 E boeje are guove igia imejo ije bu e anuigi baki. Naeje nare nosukua ire boeje fu vajiema ije samuagiave ro a osukua a bara fuone. Ijadufuo ro na izege uri Godi fu fina gieke na nidua fuone ijia vame ka omise ije rekono kuae?
9 Não há ninguém nesta casa que esteja acima de mim. Ele não me vedou nada, a não ser a senhora, porque é a mulher dele. Como, pois, cometeria eu tamanha maldade e pecaria contra Deus?
10 Bara ije fuka maza boeje Josofuo ijiege kuaru rove fu naebe fuosiki nae ro kuke fu naebe fu ivuake ijia oenoe. Ro fuka una fu aguaena mukoreigia samuae.
10 Ela falava com José todos os dias, mas ele não lhe dava ouvidos, recusando-se a ir para cama com ela e a ficar perto dela.
11 Areme maza be Josofu fune una gire ijia i fuone ijene mekiro aru vae. Ro maza ije e gire ijia buka ma baki.
11 Aconteceu, porém, que, certo dia, José entrou na casa para fazer o seu serviço, e ninguém dos de casa se achava presente.
12 Ijadufuo Josofu fu vakoga bara ije fu urina ugone jiagadogo fu abiema ijia farena uri kuae, Ani ro nosiki naono kuae. Bara ije fu ijiege kuamoga Josofu fu ijuonena keke kona vaga ugone fu ijia arene vakoga bara ijare abei.
12 Então ela o pegou pela roupa e lhe disse: — Venha para a cama comigo. Ele, porém, deixando a roupa nas mãos dela, saiu, fugindo para fora.
13 — ausente —
13 Quando notou que José tinha fugido para fora, mas havia deixado a roupa nas mãos dela,
14 — ausente —
14 chamou pelos homens de sua casa e lhes disse: — Vejam! Meu marido nos trouxe este hebreu para nos humilhar. Ele entrou no meu quarto, querendo me levar para a cama, mas eu gritei bem alto.
15 Fu keke kona vaga ugone fuone fu guraeji arena vaemano kiae.
15 Quando ele ouviu que eu levantava a voz e gritava, deixou a roupa ao meu lado e saiu, fugindo para fora.
16 Bara ije fu ijiege kuaria areme ugone fu abe ijia nijana fikoga Josofudo e ireobo fu vaema muge una ijia kekei.
16 Ela conservou junto de si a roupa de José, até que o dono dele voltasse para casa.
17 Areme bara ije fu uri vua ijene dabe barufuo kuarae. Fu kuae, E Iburuko ije a fuaevena are igia nujaema ije fuka vame ise ije rena ige na naeva igia aruna na kie.
17 Então lhe falou, segundo as mesmas palavras, e disse: — O escravo hebreu, que você nos trouxe, entrou no meu quarto para me humilhar.
18 Rove naka urina uruke vijevoga fu keke kona makave ijia vagana ugone fuone fu igia arena vaemano kuae.
18 Mas, quando levantei a voz e gritei, ele deixou a roupa ao meu lado e fugiu para fora.
19 Areme Josofudo e ireobo fu bara fuone ijare vua ijeja kuaramoga fu fiemo fuka defarui.
19 Quando o dono ouviu as palavras de sua mulher, que lhe disse: “Foi assim que o seu escravo me tratou”, ele ficou irado.
20 — ausente —
20 E o dono de José o tomou e o lançou na prisão, no lugar onde os presos do rei estavam encarcerados; ali José ficou na prisão.
21 — ausente —
21 O Senhor , porém, estava com José, foi bondoso com ele e fez com que encontrasse favor aos olhos do carcereiro.
22 Ijadufuo e ireobo dibure samuamo e ireobo ije fu Josofu abenoga fure una e dibure karivo ije gue samuagiakinu ro ire boeje binobino ijia redufuo fu ije kuariako bu renoe.
22 Este confiou às mãos de José todos os presos que estavam no cárcere. E José fazia tudo o que se devia fazer ali.
23 Ijadufuo rade e ireobo e dibureko samuagiamo ije fu i fuone fu meno boeje fu abena una Josofudo umui tare ijia nijana fu naebe una ijene ireobo vierafe. Ijadufuo maeje E Ireobo fu Josofuki oenoekinu mukoreigia samuana ifejakoga fu ire boeje mukoreigia renoe.
23 O carcereiro não se preocupava com nada do que tinha sido entregue às mãos de José, porque o Senhor estava com ele, e tudo o que ele fazia o Senhor prosperava.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 39, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.