Gênesis 32

GODIDO VUA MAEJE (BBB) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ijiege rena Jekafu fune urina vakiro vakoga Godido anera bino bu arina vame ijia bie.
1 Jacó prossegui o seu caminho e encontrou uns anjos de Deus.
2 Fu ijiege biedia areme uri kuae, Are ige Godi fu ijia fino ijeno kuae. Ijadufuo fu uri are ije ive ina kuae, Maranaemino kuae.
2 Ao vê-los, exclamou: "É aqui o acampamento de Deus!" Por isso deu àquele lugar o nome de Maanaim.
3 — ausente —
3 Despachou diante de si mensageiros a seu irmão Esaú, na terra de Seir, nos campos de Edom.
4 — ausente —
4 E deu-lhes esta ordem: "Eis o que direis ao meu senhor Esaú: Assim fala o teu servo Jacó: Habitei em casa de Labão onde estive até o dia de hoje.
5 Nana mave kau ro ro gotikina donikikina kamero ijene ka uruvana sae. Ro kuke na e none moni baki imevo bara ro baru ije uruvana. Ijadufuo e ireobo none a isekie a na oemarejiekuma ni ijiege kuariega na fieno kuae.
5 Possuo bois, jumentos, ovelhas, servos e servas, e mando agora anunciá-lo ao meu senhor para encontrar graça diante dele."
6 Jekafu fu ijiege kuariamo bu vaeva una usiaena kuae, No vua one abena Iso kuarakuae vae. Rove no vaga uvia one ije fune a biedakiro e fuone uruvana fo aderedi (400) ijiege kaenamiana vame ruomono kuae.
6 Os mensageiros voltaram a Jacó, dizendo: "Fomos ter com Esaú: ele vem ao teu encontro com quatrocentos homens."
7 E ije bu vua ijiege Jekafu kuaravoga fu vua ije fiemo fuka oe ireobo fiaemo fu uri jumei. Ijadufuo fune uri e ije fuina vako ije ke atana be uniakinu be uniae. Areme fune uri mave-sifi ro goti ro kau ro fanu kamero ije duaku ke atana binobino uniae.
7 Jacó foi tomado de pavor e de angústia. Dividiu em dois grupos a gente que estava com ele, assim como as ovelhas, os bois e os camelos.
8 Fu vierafero Iso fu e fuone ijena ro fu biena uri e guena bijaekuva gue bu subi vakiro fu ijiege rei.
8 "Se Esaú, disse ele consigo, atacar um dos grupos e o destruir, ao menos o outro se salvará."
9 Areme Jekafu fune uri Godi baname isoena kuae, Godi asae none Aesekikiro Eburame ijiebuo Godi baname none ige na isoena kuaravo igene fiene. E Ireobo none a kie, Ni una urina aesakae one ijiakiro e uviarafa one kariva ijia vano kie. A ijia vaga nare a samuagana ifejaga ire boeje fuka mareno kie.
9 Depois Jacó disse: "Deus de meu pai Abraão, Deus de meu pai Isaac, Senhor que me dissesses: Volta para a tua terra, para o meio de tua parentela, e eu te beneficiarei,
10 Na nosukua naka izege maza boeje ijuebaki rena ire boeje oetuana mukoreigia ma ijiaru a nijasiema ijiege renoekuva baki. E Ireobo none ude na do Jodeni tuana ruvaeva ije name mudu ijiaru abe bijuasana ruvae. Rove iviama naka una zaraezaraeki ruovo ijadufuo na e igene kame atana igifureki inokiro uniavo ige giene.
10 eu sou indigno de todos os favores e de toda a fidelidade que tendes testemunhado ao vosso servo. Só tinha o meu bastão quando atravessei este Jordão, e eis que possuo agora dois acampamentos.
11 Na vierafe uvia none Iso fu ruakuma fuka e boeje ige bara ro baru ije kanuoga noka oe furidufuo. Ijadufuo naka judiemono E Ireobo baname ige na isoena kuaravo igene fiena ifejuone.
11 Salvai-me, eu vos peço, das mãos de meu irmão Esaú, pois temo que ele me venha atacar, sem poupar nem mãe nem filhos.
12 A kie nare a samuagana ifejakinu marejaga a mukoreigia e uruvana ire ajare davare irifo gamia naovo e bu dadufuo baki ijiege vajakono kiema ijene vierafeno kuae.
12 Entretanto, vós me dissestes: Eu te beneficiarei e tornarei tua posteridade inumerável como os grãos de areia do mar."
13 — ausente —
13 Jacó passou a noite naquele lugar. Escolheu entre os bens que possuía um presente para o seu irmão Esaú:
14 — ausente —
14 duzentas cabras, vinte bodes, duzentas ovelhas, vinte carneiros,
15 — ausente —
15 trinta camelas com suas crias, quarenta vacas, dez touros, vinte jumentas e dez jumentos.
16 Areme Jekafu fune uri mave ijiakiro fanuve ijene ke atana binobino uniae. Areme fune uri e fuone imevo ije kiamo bune kaenamiana ude vae. Fu e be kua, Ni fanu one kaenamia ude oebe datura vakiro e be fu ura fuone ije kaenamia ukua be vano kuae. Fu e fuone boeje ijiege kuariamoga bune fanu buone kaenamiana ijiege vae.
16 Entregou-os aos servos, cada rebanho à parte, e disse-lhes: "Ide adiante de mim, e haja uma distância entre cada rebanho."
17 Fu ijiege kuaria areme uri e ije ude vako ije kuae, A vaga uvia none Iso fu ruomo a biedana kuako, E Ireobo one ije era? Ro ja izia vakuae ruo ro kuke fanu guraeje ja erado ijene samuagiavono kiakuma ni vua igene kuarane.
17 E deu esta ordem ao primeiro: "Quando meu irmão Esaú te encontrar e te perguntar quem és, aonde vais, e a quem pertence o rebanho que conduzes,
18 — ausente —
18 responderás: Pertence ao teu servo Jacó; é um presente que ele manda ao meu senhor Esaú; ele mesmo vem atrás de nós."
19 — ausente —
19 Deu a mesma ordem ao segundo, ao terceiro e a todos os que conduziam os rebanhos: "Quando encontrardes Esaú, disse ele, vós lhe direis a mesma coisa.
20 Jekafu fu ijiege kuara areme una e fuone gue ije kiae, Ja Esau biekuva nika mukoreigia kuarana kua, E Jekafu e ije oefuo imeno ije fu rade nuveduoko no ruovono kuano kiae. Ro Jekafu ijiege fu rema ije fu vierafero fu fanu ro mave ijiege Iso naejaga fu ije giana una oe dasuna fuosiki oemarekiro fu ijiege vierafe. Ro kuke fu vierafero Iso fu ire ijene kekuma fu Jekafu vaga fu biekuma fu ise fuone ije gana arekiro fu ijadufuo ijiege rei.
20 E direis que seu servo Jacó vos segue." "Eu o aplacarei, pensou ele, com este presente que me precede; e depois o verei pessoalmente; talvez me fará ele bom acolhimento."
21 Ijiege rena Jekafu fune subine ijene ijiege kanafuima kiamo bu kena ude vakoga fuje fu una ijia nae.
21 Foi, pois, o presente adiante dele, e ele ficou aquela noite no acampamento.
22 Areme muge besu ijia Jekafu fune uri bararafa fuone ije ro bara inokiro bu fuefuo imevo ijiakina farirafa fuone boeje ireveni (11) ijene kaenamiana ari do Jaboke ijia ifejiamo bune tuana gara vae.
22 Naquela mesma noite ele se levantou com suas duas mulheres, suas duas servas e seus onze filhos e passou o vau do Jaboc.
23 Fu ijiege kaenamia unia areme fune kuke uri sinuome fuone boeje gara vakuma furi areme fune fuosukua do iga fi.
23 Tomou-os, e os fez passar a torrente com tudo o que lhe pertencia.
24 Areme e be fu muge ijia kekena Jekafu fare arafirimo fu dabe daturakiro jiekena renoeko fune vakuma ve irasekiro saname.
24 Jacó ficou só; e alguém lutava com ele até o romper da aurora.
25 Areme e ije fu gake funeka Jekafure iraraena giriesamoga fu uri Jekafu o surimoga funeka o nafe abuemo fune ijia daro furi.
25 Vendo que não podia vencê-lo, tocou-lhe aquele homem na articulação da coxa e esta deslocou-se, enquanto Jacó lutava com ele.
26 Areme e ije fu uri Jekafu kuae, Ve irasemono abuezeke na vano kuae. Rove Jekafu fu kua, Na a na abuezakuva baki ro a na daro be miekuma na ijare arega a vakono kuae.
26 E disse-lhe: "Deixa-me partir, porque a aurora se levanta." "Não te deixarei partir respondeu Jacó, antes que me tenhas abençoado."
27 Ro e ije fu una Jekafu kuae, Ro ive one ije erano kuamoga fu kua, Na ive none ije Jekafuno kuae.
27 Ele perguntou-lhe: "Qual é o teu nome?" "Jacó."
28 Areme e ije fu kuae, Ivia ive one ije bu una Jekafu kuanoekuva baki. A Godi fu farada dabe mamoga aka giriesae. Ro kuke ema buka a dabe vame ise ijia arafiravoga aka are iraraena bu asidiae. Ijadufuo ive one ije bu Isurerono kuakono kuae.
28 "Teu nome não será mais Jacó, tornou ele, mas Israel, porque lutaste com Deus e com os homens, e venceste." Jacó perguntou-lhe:
29 E ije fu ijiege kuaramoga Jekafu fu una kuae, Ro a ive one ije eraga ni kie na fieno kuae. Rove e ije fu una kuae, A irerefuo ive none ije fiekiro kiemono kuae. Areme e ije fune uri daro fuone ije Jekafu ma areme fune ijia arena vae.
29 "Peço-te que me digas qual é o teu nome." "Por que me perguntas o meu nome?", respondeu ele. E abençoou-o no mesmo lugar.
30 Ijiege rena Jekafu fu una fue kuae, Na Godi e ije nikubae fuone ije nane gae rove na naebe barone na uria igifureki fivono kuae. Ijadufuo fu are ijene abe ive ina Feniero kuae.
30 Jacó chamou àquele lugar Fanuel: "porque, disse ele, eu vi a Deus face a face, e conservei a vida".
31 Areme maza fune keke namoga Jekafu fune uri Feniero arena vakiro vagake fuka isere ijadufuo maeje oge fuone ije fu izege mukoe bierekuma baki.
31 O sol levantava-se no horizonte, quando ele passou Fanuel. E coxeava de uma perna.
32 Ijadufuo maza ijia ruoma iviama ige e Isureroko bu fanu oge birage ije bu inoevo baki. Ijadufuo maeje e ije Jekafu farema ije fu oge fuone ijia kanaema ijadufuo bu ijiege revo.
32 É por isso que os israelitas, ainda hoje, não comem o nervo da articulação da coxa, porque aquele homem tinha tocado nesse nervo da articulação da coxa de Jacó.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.