Gênesis 32
GODIDO VUA MAEJE (BBB) vs NTLH
1 Ijiege rena Jekafu fune urina vakiro vakoga Godido anera bino bu arina vame ijia bie.
1 Jacó estava continuando a sua viagem quando alguns anjos de Deus foram encontrar-se com ele.
2 Fu ijiege biedia areme uri kuae, Are ige Godi fu ijia fino ijeno kuae. Ijadufuo fu uri are ije ive ina kuae, Maranaemino kuae.
2 Quando Jacó os viu, disse: — Este é o acampamento de Deus. Por isso pôs naquele lugar o nome de Maanaim .
3 — ausente —
3 Jacó mandou mensageiros para a região de Seir, também chamada de Edom, a fim de se encontrarem com Esaú
4 — ausente —
4 e lhe darem esta mensagem: “Eu, Jacó, estou às suas ordens para servi-lo. Durante todo esse tempo morei com Labão.
5 Nana mave kau ro ro gotikina donikikina kamero ijene ka uruvana sae. Ro kuke na e none moni baki imevo bara ro baru ije uruvana. Ijadufuo e ireobo none a isekie a na oemarejiekuma ni ijiege kuariega na fieno kuae.
5 Tenho gado, jumentos, ovelhas, cabras, escravos e escravas. Estou mandando este recado ao senhor, esperando ser bem-recebido.”
6 Jekafu fu ijiege kuariamo bu vaeva una usiaena kuae, No vua one abena Iso kuarakuae vae. Rove no vaga uvia one ije fune a biedakiro e fuone uruvana fo aderedi (400) ijiege kaenamiana vame ruomono kuae.
6 Os mensageiros voltaram e disseram: — Estivemos com Esaú, o seu irmão. Ele já vem vindo para se encontrar com o senhor. E vem com quatrocentos homens.
7 E ije bu vua ijiege Jekafu kuaravoga fu vua ije fiemo fuka oe ireobo fiaemo fu uri jumei. Ijadufuo fune uri e ije fuina vako ije ke atana be uniakinu be uniae. Areme fune uri mave-sifi ro goti ro kau ro fanu kamero ije duaku ke atana binobino uniae.
7 Quando Jacó ouviu isso, teve muito medo e ficou preocupado. Então dividiu em dois grupos a gente que estava com ele e também as ovelhas, as cabras, o gado e os camelos.
8 Fu vierafero Iso fu e fuone ijena ro fu biena uri e guena bijaekuva gue bu subi vakiro fu ijiege rei.
8 Ele pensou que, se Esaú viesse e atacasse um grupo, o outro poderia escapar.
9 Areme Jekafu fune uri Godi baname isoena kuae, Godi asae none Aesekikiro Eburame ijiebuo Godi baname none ige na isoena kuaravo igene fiene. E Ireobo none a kie, Ni una urina aesakae one ijiakiro e uviarafa one kariva ijia vano kie. A ijia vaga nare a samuagana ifejaga ire boeje fuka mareno kie.
9 Depois Jacó fez esta oração: — Ouve-me, ó
10 Na nosukua naka izege maza boeje ijuebaki rena ire boeje oetuana mukoreigia ma ijiaru a nijasiema ijiege renoekuva baki. E Ireobo none ude na do Jodeni tuana ruvaeva ije name mudu ijiaru abe bijuasana ruvae. Rove iviama naka una zaraezaraeki ruovo ijadufuo na e igene kame atana igifureki inokiro uniavo ige giene.
10 Eu, teu servo , não mereço toda a bondade e fidelidade com que me tens tratado. Quando atravessei o rio Jordão, eu tinha apenas um bastão e agora estou voltando com estes dois grupos de pessoas e animais.
11 Na vierafe uvia none Iso fu ruakuma fuka e boeje ige bara ro baru ije kanuoga noka oe furidufuo. Ijadufuo naka judiemono E Ireobo baname ige na isoena kuaravo igene fiena ifejuone.
11 Ó Senhor , eu te peço que me salves do meu irmão Esaú. Tenho medo de que ele venha e me mate e também as mulheres e as crianças.
12 A kie nare a samuagana ifejakinu marejaga a mukoreigia e uruvana ire ajare davare irifo gamia naovo e bu dadufuo baki ijiege vajakono kiema ijene vierafeno kuae.
12 Lembra que prometeste que tudo me correria bem e que os meus descendentes seriam como a areia da praia, tantos que ninguém poderia contar.
13 — ausente —
13 Naquela noite Jacó dormiu ali. Depois ele escolheu alguns dos seus animais para dar de presente a Esaú.
14 — ausente —
14 Escolheu duzentas cabras e vinte bodes, duzentas ovelhas e vinte carneiros,
15 — ausente —
15 trinta camelas com as suas crias, que ainda mamavam, quarenta vacas e dez touros, e vinte jumentas e dez jumentos.
16 Areme Jekafu fune uri mave ijiakiro fanuve ijene ke atana binobino uniae. Areme fune uri e fuone imevo ije kiamo bune kaenamiana ude vae. Fu e be kua, Ni fanu one kaenamia ude oebe datura vakiro e be fu ura fuone ije kaenamia ukua be vano kuae. Fu e fuone boeje ijiege kuariamoga bune fanu buone kaenamiana ijiege vae.
16 Jacó dividiu esses animais em grupos e pôs um empregado para tomar conta de cada grupo. E deu esta ordem: — Vocês vão na frente, deixando um espaço entre os grupos.
17 Fu ijiege kuaria areme uri e ije ude vako ije kuae, A vaga uvia none Iso fu ruomo a biedana kuako, E Ireobo one ije era? Ro ja izia vakuae ruo ro kuke fanu guraeje ja erado ijene samuagiavono kiakuma ni vua igene kuarane.
17 Jacó disse ao primeiro empregado: — Quando o meu irmão Esaú se encontrar com você, ele vai perguntar: “Quem é o seu patrão? Aonde você vai? E de quem são esses animais que você vai levando?”
18 — ausente —
18 Então responda assim: “Estes animais são do seu criado Jacó. São um presente que ele está enviando ao seu patrão Esaú. E ele também vem vindo aí atrás.”
19 — ausente —
19 Também ao segundo, e ao terceiro, e a todos os outros que tomavam conta dos grupos, Jacó disse: — Quando vocês se encontrarem com Esaú, digam a mesma coisa.
20 Jekafu fu ijiege kuara areme una e fuone gue ije kiae, Ja Esau biekuva nika mukoreigia kuarana kua, E Jekafu e ije oefuo imeno ije fu rade nuveduoko no ruovono kuano kiae. Ro Jekafu ijiege fu rema ije fu vierafero fu fanu ro mave ijiege Iso naejaga fu ije giana una oe dasuna fuosiki oemarekiro fu ijiege vierafe. Ro kuke fu vierafero Iso fu ire ijene kekuma fu Jekafu vaga fu biekuma fu ise fuone ije gana arekiro fu ijadufuo ijiege rei.
20 E não esqueçam de dizer isto: “O seu criado Jacó vem vindo aí atrás.” É que Jacó estava pensando assim: “Vou acalmar Esaú com os presentes que irão na minha frente. E, quando nos encontrarmos, talvez ele me perdoe.”
21 Ijiege rena Jekafu fune subine ijene ijiege kanafuima kiamo bu kena ude vakoga fuje fu una ijia nae.
21 Desse modo Jacó mandou os presentes na frente e passou aquela noite no acampamento.
22 Areme muge besu ijia Jekafu fune uri bararafa fuone ije ro bara inokiro bu fuefuo imevo ijiakina farirafa fuone boeje ireveni (11) ijene kaenamiana ari do Jaboke ijia ifejiamo bune tuana gara vae.
22 Naquela mesma noite Jacó se levantou e atravessou o rio Jaboque, levando consigo as suas duas mulheres, as suas duas concubinas e os seus onze filhos.
23 Fu ijiege kaenamia unia areme fune kuke uri sinuome fuone boeje gara vakuma furi areme fune fuosukua do iga fi.
23 Depois que as pessoas passaram, Jacó fez com que também passasse tudo o que era seu;
24 Areme e be fu muge ijia kekena Jekafu fare arafirimo fu dabe daturakiro jiekena renoeko fune vakuma ve irasekiro saname.
24 mas ele ficou para trás, sozinho. Aí veio um homem que lutou com ele até o dia amanhecer.
25 Areme e ije fu gake funeka Jekafure iraraena giriesamoga fu uri Jekafu o surimoga funeka o nafe abuemo fune ijia daro furi.
25 Quando o homem viu que não podia vencer, deu um golpe na junta da coxa de Jacó, de modo que ela ficou fora do lugar.
26 Areme e ije fu uri Jekafu kuae, Ve irasemono abuezeke na vano kuae. Rove Jekafu fu kua, Na a na abuezakuva baki ro a na daro be miekuma na ijare arega a vakono kuae.
26 Então o homem disse: — Solte-me, pois já está amanhecendo. — Não solto enquanto o senhor não me abençoar — respondeu Jacó.
27 Ro e ije fu una Jekafu kuae, Ro ive one ije erano kuamoga fu kua, Na ive none ije Jekafuno kuae.
27 Aí o homem perguntou: — Como você se chama? — Jacó — respondeu ele.
28 Areme e ije fu kuae, Ivia ive one ije bu una Jekafu kuanoekuva baki. A Godi fu farada dabe mamoga aka giriesae. Ro kuke ema buka a dabe vame ise ijia arafiravoga aka are iraraena bu asidiae. Ijadufuo ive one ije bu Isurerono kuakono kuae.
28 Então o homem disse: — O seu nome não será mais Jacó. Você lutou com Deus e com os homens e venceu; por isso o seu nome será Israel .
29 E ije fu ijiege kuaramoga Jekafu fu una kuae, Ro a ive one ije eraga ni kie na fieno kuae. Rove e ije fu una kuae, A irerefuo ive none ije fiekiro kiemono kuae. Areme e ije fune uri daro fuone ije Jekafu ma areme fune ijia arena vae.
29 — Agora diga-me o seu nome — pediu Jacó. O homem respondeu: — Por que você quer saber o meu nome? E ali ele abençoou Jacó.
30 Ijiege rena Jekafu fu una fue kuae, Na Godi e ije nikubae fuone ije nane gae rove na naebe barone na uria igifureki fivono kuae. Ijadufuo fu are ijene abe ive ina Feniero kuae.
30 Então Jacó disse: — Eu vi Deus face a face, mas ainda estou vivo. Por isso ele pôs naquele lugar o nome de Peniel .
31 Areme maza fune keke namoga Jekafu fune uri Feniero arena vakiro vagake fuka isere ijadufuo maeje oge fuone ije fu izege mukoe bierekuma baki.
31 O sol nasceu quando Jacó estava saindo de Peniel, e ele ia mancando por causa do golpe que havia levado na coxa.
32 Ijadufuo maza ijia ruoma iviama ige e Isureroko bu fanu oge birage ije bu inoevo baki. Ijadufuo maeje e ije Jekafu farema ije fu oge fuone ijia kanaema ijadufuo bu ijiege revo.
32 Até hoje os descendentes de Israel não comem o músculo que fica na junta da coxa, pois foi nessa parte do corpo que ele recebeu o golpe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.