Gênesis 32
GODIDO VUA MAEJE (BBB) vs NAA
1 Ijiege rena Jekafu fune urina vakiro vakoga Godido anera bino bu arina vame ijia bie.
1 Também Jacó seguiu o seu caminho, e anjos de Deus foram encontrar-se com ele.
2 Fu ijiege biedia areme uri kuae, Are ige Godi fu ijia fino ijeno kuae. Ijadufuo fu uri are ije ive ina kuae, Maranaemino kuae.
2 Quando Jacó os viu, disse: — Este é o acampamento de Deus. E deu àquele lugar o nome de Maanaim.
3 — ausente —
3 Então Jacó enviou mensageiros adiante de si a Esaú, seu irmão, à terra de Seir, território de Edom.
4 — ausente —
4 E lhes deu esta ordem: — Assim vocês falarão a meu senhor Esaú: “O seu servo Jacó manda dizer isto: ‘Como estrangeiro morei com Labão, em cuja companhia fiquei até agora.
5 Nana mave kau ro ro gotikina donikikina kamero ijene ka uruvana sae. Ro kuke na e none moni baki imevo bara ro baru ije uruvana. Ijadufuo e ireobo none a isekie a na oemarejiekuma ni ijiege kuariega na fieno kuae.
5 Tenho bois, jumentos, rebanhos, servos e servas. Envio este comunicado a meu senhor, para encontrar favor na sua presença.’”
6 Jekafu fu ijiege kuariamo bu vaeva una usiaena kuae, No vua one abena Iso kuarakuae vae. Rove no vaga uvia one ije fune a biedakiro e fuone uruvana fo aderedi (400) ijiege kaenamiana vame ruomono kuae.
6 Os mensageiros voltaram a Jacó, dizendo: — Fomos até o seu irmão Esaú. Também ele está vindo para se encontrar com o senhor, e quatrocentos homens estão com ele.
7 E ije bu vua ijiege Jekafu kuaravoga fu vua ije fiemo fuka oe ireobo fiaemo fu uri jumei. Ijadufuo fune uri e ije fuina vako ije ke atana be uniakinu be uniae. Areme fune uri mave-sifi ro goti ro kau ro fanu kamero ije duaku ke atana binobino uniae.
7 Então Jacó teve medo e ficou angustiado. Dividiu em dois grupos o povo que estava com ele, e também os rebanhos, os bois e os camelos.
8 Fu vierafero Iso fu e fuone ijena ro fu biena uri e guena bijaekuva gue bu subi vakiro fu ijiege rei.
8 Pois pensou: “Se Esaú vier e atacar um grupo, o outro grupo escapará.”
9 Areme Jekafu fune uri Godi baname isoena kuae, Godi asae none Aesekikiro Eburame ijiebuo Godi baname none ige na isoena kuaravo igene fiene. E Ireobo none a kie, Ni una urina aesakae one ijiakiro e uviarafa one kariva ijia vano kie. A ijia vaga nare a samuagana ifejaga ire boeje fuka mareno kie.
9 E Jacó orou: — Deus de meu pai Abraão e Deus de meu pai Isaque, ó
10 Na nosukua naka izege maza boeje ijuebaki rena ire boeje oetuana mukoreigia ma ijiaru a nijasiema ijiege renoekuva baki. E Ireobo none ude na do Jodeni tuana ruvaeva ije name mudu ijiaru abe bijuasana ruvae. Rove iviama naka una zaraezaraeki ruovo ijadufuo na e igene kame atana igifureki inokiro uniavo ige giene.
10 sou indigno de todas as misericórdias e de toda a fidelidade que tens usado para com o teu servo. Pois com apenas o meu cajado atravessei este Jordão; já agora sou dois grupos.
11 Na vierafe uvia none Iso fu ruakuma fuka e boeje ige bara ro baru ije kanuoga noka oe furidufuo. Ijadufuo naka judiemono E Ireobo baname ige na isoena kuaravo igene fiena ifejuone.
11 Livra-me das mãos de meu irmão Esaú, porque temo que ele venha e ataque a mim e às mães com os filhos.
12 A kie nare a samuagana ifejakinu marejaga a mukoreigia e uruvana ire ajare davare irifo gamia naovo e bu dadufuo baki ijiege vajakono kiema ijene vierafeno kuae.
12 Pois tu disseste: “Certamente serei bondoso com você e lhe darei uma descendência como a areia do mar, que, de tão numerosa, não se pode contar.”
13 — ausente —
13 Depois de passar ali aquela noite, Jacó separou do que tinha consigo um presente para o seu irmão Esaú:
14 — ausente —
14 duzentas cabras e vinte bodes, duzentas ovelhas e vinte carneiros,
15 — ausente —
15 trinta camelas de leite com as suas crias, quarenta vacas e dez touros, vinte jumentas e dez jumentinhos.
16 Areme Jekafu fune uri mave ijiakiro fanuve ijene ke atana binobino uniae. Areme fune uri e fuone imevo ije kiamo bune kaenamiana ude vae. Fu e be kua, Ni fanu one kaenamia ude oebe datura vakiro e be fu ura fuone ije kaenamia ukua be vano kuae. Fu e fuone boeje ijiege kuariamoga bune fanu buone kaenamiana ijiege vae.
16 Entregou-os aos seus servos, cada rebanho à parte. Então disse aos servos: — Vão à minha frente e deixem espaço entre rebanho e rebanho.
17 Fu ijiege kuaria areme uri e ije ude vako ije kuae, A vaga uvia none Iso fu ruomo a biedana kuako, E Ireobo one ije era? Ro ja izia vakuae ruo ro kuke fanu guraeje ja erado ijene samuagiavono kiakuma ni vua igene kuarane.
17 Ordenou ao primeiro servo, dizendo: — Quando Esaú, meu irmão, se encontrar com você e perguntar: “De quem você é, para onde você vai, de quem são estes animais que você vem trazendo?”,
18 — ausente —
18 responda: “São do seu servo Jacó. É um presente que ele está enviando ao meu senhor Esaú. E eis que ele mesmo vem vindo atrás de nós.”
19 — ausente —
19 Jacó ordenou também ao segundo, ao terceiro e a todos os que vinham conduzindo os rebanhos: — É assim que vocês devem falar com Esaú, quando se encontrarem com ele.
20 Jekafu fu ijiege kuara areme una e fuone gue ije kiae, Ja Esau biekuva nika mukoreigia kuarana kua, E Jekafu e ije oefuo imeno ije fu rade nuveduoko no ruovono kuano kiae. Ro Jekafu ijiege fu rema ije fu vierafero fu fanu ro mave ijiege Iso naejaga fu ije giana una oe dasuna fuosiki oemarekiro fu ijiege vierafe. Ro kuke fu vierafero Iso fu ire ijene kekuma fu Jekafu vaga fu biekuma fu ise fuone ije gana arekiro fu ijadufuo ijiege rei.
20 Também dirão: “Eis que o seu servo Jacó vem vindo atrás de nós.” Porque Jacó pensava assim: “Eu o aplacarei com o presente que me antecede. Depois eu o verei pessoalmente e talvez ele me dê boa acolhida.”
21 Ijiege rena Jekafu fune subine ijene ijiege kanafuima kiamo bu kena ude vakoga fuje fu una ijia nae.
21 Assim, mandou os presentes à sua frente. Ele, porém, ficou aquela noite no acampamento.
22 Areme muge besu ijia Jekafu fune uri bararafa fuone ije ro bara inokiro bu fuefuo imevo ijiakina farirafa fuone boeje ireveni (11) ijene kaenamiana ari do Jaboke ijia ifejiamo bune tuana gara vae.
22 Naquela mesma noite, Jacó se levantou, tomou suas duas mulheres, suas duas servas e seus onze filhos e transpôs o vau do Jaboque.
23 Fu ijiege kaenamia unia areme fune kuke uri sinuome fuone boeje gara vakuma furi areme fune fuosukua do iga fi.
23 Reuniu todos e fez com que passassem o ribeiro. Também fez passar tudo o que lhe pertencia.
24 Areme e be fu muge ijia kekena Jekafu fare arafirimo fu dabe daturakiro jiekena renoeko fune vakuma ve irasekiro saname.
24 Jacó ficou sozinho, e um homem lutava com ele, até o romper do dia.
25 Areme e ije fu gake funeka Jekafure iraraena giriesamoga fu uri Jekafu o surimoga funeka o nafe abuemo fune ijia daro furi.
25 Vendo este que não podia com Jacó, tocou-lhe na articulação da coxa, de modo que a junta da coxa de Jacó se deslocou, na luta com o homem.
26 Areme e ije fu uri Jekafu kuae, Ve irasemono abuezeke na vano kuae. Rove Jekafu fu kua, Na a na abuezakuva baki ro a na daro be miekuma na ijare arega a vakono kuae.
26 Então o homem disse: — Deixe-me ir, pois já rompeu o dia. Jacó respondeu: — Não o deixarei ir se você não me abençoar.
27 Ro e ije fu una Jekafu kuae, Ro ive one ije erano kuamoga fu kua, Na ive none ije Jekafuno kuae.
27 Então o homem perguntou: — Como você se chama? Ele respondeu: — Jacó.
28 Areme e ije fu kuae, Ivia ive one ije bu una Jekafu kuanoekuva baki. A Godi fu farada dabe mamoga aka giriesae. Ro kuke ema buka a dabe vame ise ijia arafiravoga aka are iraraena bu asidiae. Ijadufuo ive one ije bu Isurerono kuakono kuae.
28 Então disse: — Seu nome não será mais Jacó, e sim Israel, pois você lutou com Deus e com os homens e prevaleceu.
29 E ije fu ijiege kuaramoga Jekafu fu una kuae, Ro a ive one ije eraga ni kie na fieno kuae. Rove e ije fu una kuae, A irerefuo ive none ije fiekiro kiemono kuae. Areme e ije fune uri daro fuone ije Jekafu ma areme fune ijia arena vae.
29 Jacó disse: — Por favor, diga-me como você se chama. Ele respondeu: — Por que você pergunta pelo meu nome? E o abençoou ali.
30 Ijiege rena Jekafu fu una fue kuae, Na Godi e ije nikubae fuone ije nane gae rove na naebe barone na uria igifureki fivono kuae. Ijadufuo fu are ijene abe ive ina Feniero kuae.
30 Jacó deu àquele lugar o nome de Peniel, pois disse: “Vi Deus face a face, e a minha vida foi salva.”
31 Areme maza fune keke namoga Jekafu fune uri Feniero arena vakiro vagake fuka isere ijadufuo maeje oge fuone ije fu izege mukoe bierekuma baki.
31 Nasceu-lhe o sol, quando ele atravessava Peniel. E mancava por causa da coxa.
32 Ijadufuo maza ijia ruoma iviama ige e Isureroko bu fanu oge birage ije bu inoevo baki. Ijadufuo maeje e ije Jekafu farema ije fu oge fuone ijia kanaema ijadufuo bu ijiege revo.
32 Por isso, os filhos de Israel não comem, até hoje, o nervo do quadril, na articulação da coxa, porque o homem tocou a articulação da coxa de Jacó no nervo do quadril.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.