Gênesis 29

GODIDO VUA MAEJE (BBB) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 — ausente —
1 Jacó seguiu viagem e, por fim, chegou à terra do leste.
2 — ausente —
2 Viu um poço ao longe e, junto ao poço, no campo, três rebanhos de ovelhas, à espera de que lhes dessem água. Uma pedra pesada cobria a boca do poço.
3 Ro mazani ije mave-sifi boeje bune ro ijia besu afuivo ijia e ije bu samuagiavo ije bune va mune ireobo ije abe bio nijae. Areme bune do jiana mave-sifi boeje ijiama areme bune mune ije abe una are fuone ijia nijae.
3 Era costume naquele lugar esperar que todos os rebanhos chegassem para, então, remover a pedra e dar água aos animais. Depois, a pedra era recolocada na boca do poço.
4 Jekafu fu ire boeje giama areme urina e ije mave-sifi samuagiavo ijene kiae, Kairafano, ja izia ruaevano kiae? Fu ijiege kuariamoga e ije bune una gue kuae, Noeje no are Erani ijia ruaevano kuae.
4 Jacó se aproximou dos pastores e perguntou: “De onde vocês são, amigos?”. “Somos de Harã”, disseram eles.
5 Bu ijiege kuaravoga Jekafu fu una kuke kiae, Ro ja e Neodo asae e Rebani kuavo ije jabe vierafevano kiae? Fu ijiege kiamoga e ije bu kua, Ke e ije none vierafevano kuae.
5 “Conhecem um homem chamado Labão, neto de Naor?”, perguntou Jacó. “Sim, conhecemos”, responderam eles.
6 Bu ijiege kuaravoga fu kiae, Ro fube ma fino kiamoga bu kua, Fu ma fine. Ro ni garia gane Rebanido kabae Resero fu mave-sifi uruvana kaenamia ruomo ijeno kuae.
6 “Ele vai bem?”, perguntou Jacó. “Sim, vai bem”, disseram. “Olhe, ali vem Raquel, filha dele, com o rebanho.”
7 Areme Jekafu fu una kiae, Maza ige fuka uria rove jane kaenamia ruove. Ijadufuo ni kaenamia do jia vajia bu iga nine una kaenamia va bu garasi ino kiae.
7 Jacó disse: “Ainda é dia claro, cedo demais para recolher os animais. Por que vocês não dão de beber às ovelhas, para que elas possam voltar a pastar?”.
8 Fu ijiege kuariamoga bu kuae, Nobe ijiege rekiro no areke boeje bu igia rua furiga no ijare mune abe bio nijaeme do jiana mave-sifi ije ijiakono kuae.
8 “Não podemos dar de beber aos animais enquanto não chegarem todos os rebanhos”, responderam. “Só então os pastores removem a pedra da boca do poço e damos de beber a todas as ovelhas.”
9 — ausente —
9 Jacó ainda conversava com eles quando Raquel chegou com o rebanho de seu pai, pois era pastora.
10 — ausente —
10 Uma vez que Raquel era sua prima, filha de Labão, irmão de sua mãe, e as ovelhas pertenciam a seu tio Labão, Jacó foi até o poço, removeu a pedra que o cobria e deu de beber ao rebanho de seu tio.
11 Areme Jekafu fuka oemaemoga fu uri bara ije abe uimina ireobo nimei.
11 Então Jacó beijou Raquel e chorou em alta voz.
12 Fu nimena areme uri kuae, Naeje na asoe one ijadufuo agane bara Ribekado farino kuae. Fu ijiege kuaramoga bara ije fune una difurina va asoe fuone fino ijia kekena vua ije kuarae.
12 Explicou para Raquel que era seu primo por parte do pai dela e filho de Rebeca, tia dela. Raquel foi correndo contar a seu pai, Labão.
13 Fu va kuaramoga asoe fuone fu kaju fuone ijadufuo vua ije fiena fune difuri Jekafu biekiro ruae. Fu ro gumia kekena uro urasena uimi areme mesirina una are fuone ijia vae. Areme Jekafu fune uri vua boeje fu izege rena vaema ijene kuarae.
13 Assim que Labão soube que seu sobrinho Jacó havia chegado, correu ao seu encontro. Ele o abraçou, o beijou e o levou para casa. Depois que Jacó lhe contou sua história,
14 Fu ijiege kuaramoga Rebani fu kuae, Ke, ije ane ma kuarieme ijadufuo aeje ane ma kavuane none besuno kuae.
14 Labão exclamou: “Você é, de fato, sangue do meu sangue!”. Quando Jacó estava na casa de Labão havia cerca de um mês,
15 Rebani fu ijiege kuarama arekoga Jekafu fune una asame besu ijia fuosiki fi. Areme maza be Rebani fune Jekafu kuae, Noeje no agane ijadufuo a irerefuo ame ijia noefuo moni baki imedufuo? Ijadufuo a vierafe na moni izege a vajakono kuae?
15 Labão lhe disse: “Você não deve trabalhar de graça para mim só porque somos parentes. Diga-me qual deve ser o seu salário”.
16 — ausente —
16 Labão tinha duas filhas. A mais velha se chamava Lia, e a mais nova, Raquel.
17 — ausente —
17 Os olhos de Lia eram sem brilho, mas Raquel tinha bela aparência e rosto atraente.
18 Ijadufuo Jekafu fuka bara Resero ireobo oetuae. Ijadufuo fu uri e Rebani kuae, Na vierafe a kabae one Resero abe miega na juaevasia umui fague ro dikine inokiro (7) ijiege oefuo imejano kuae.
18 Visto que Jacó estava apaixonado por Raquel, disse a Labão: “Trabalharei para o senhor por sete anos se me der Raquel, sua filha mais nova, para ser minha esposa”.
19 Fu ijiege kuaramoga Rebani fu una kuae, Na bara ige nabe abe e bino miadufuo. Ro na vierafe naka abe a make. Ijadufuo aeje ni nosiki-igia fino kuae.
19 “Melhor entregá-la a você do que a qualquer outro”, respondeu Labão. “Fique aqui e trabalhe comigo.”
20 Rove Jekafu fuka Resero ireobo oetuaema ijadufuo fu juaevasia seveni (7) ijiege fu bara Reserodo imeko mazani fune migegire furikiro ubine ijia ruome.
20 Então Jacó trabalhou sete anos por Raquel. Ele a amava tanto que lhe pareceram apenas alguns dias.
21 Ijadufuo Jekafu fune uri Rebani kuae, Maza ije a kiema ije fune furi ijadufuo ni iviama kabae one Resero ijene abe miemo kuae.
21 Chegada a hora, Jacó disse a Labão. “Cumpri minha parte do acordo. Agora, dê-me minha esposa, para que eu me deite com ela.”
22 Ijadufuo Rebani fune uri iro ije be bu maninamikuae ivo kanafuima areme uri e uruvana kumeno bu iro ije sarei.
22 Labão convidou toda a vizinhança e preparou uma grande festa de casamento.
23 Areme muge ijia Rebani fu uri Resero fu aregana una Ria kabae fuone amure ije mesiri nujaejamo fu Jekafuki nae.
23 À noite, porém, quando estava escuro, Labão tomou Lia e a entregou a Jacó, e Jacó se deitou com ela.
24 Rebani fu ijiege rei areme uri bara kabaekua Zirufano kuavo fu fuefuo imeno ijene mesiri Ria nujaejae fu fuefuo imekiro fu ijiege rei.
24 (Labão deu sua serva Zilpa a Lia para servi-la.)
25 Areme nituame suoke ijia Jekafu fu uri gake fu bara Riaki naemaga fuka ireobo zie. Ijadufuo fu va Rebani kuae, Na i boeje na menoeva ije na Resero abekiro na ijadufuo rei. Rove a irerefuo na biesiriena ijiege remano kuae?
25 Na manhã seguinte, quando Jacó acordou, viu que era Lia. Então Jacó perguntou a Labão: “O que o senhor fez comigo? Trabalhei sete anos por Raquel! Por que o senhor me enganou?”.
26 Fu ijiege kuaramoga Rebani fu kuae, No vame nuvuoenina no kenoevo ije no kabae iviefari ije no ude ke baru vajiavo baki.
26 Labão respondeu: “Aqui não é costume casar a filha mais nova antes da mais velha.
27 Ijadufuo ni samuake fura ige ja maninamiva ije fu furiga na sone Resero abe mano kuae. Ro na ijiege rekuva ije a una kuke juaevasia seveni (7) ijiege noefuo igia fina imega na Resero abe mano kuae.
27 Espere, contudo, até terminar a semana de núpcias, e eu também lhe entregarei Raquel, desde que você prometa trabalhar mais sete anos para mim”.
28 Fu ijiege kuaramoga Jekafu fune oemare areme rade fura ije bu maninamiva ije fune furinoga Rebani fu kuke una kabae fuone Resero abena Jekafu mamo fu abei.
28 Jacó concordou em trabalhar mais sete anos. Uma semana depois de Jacó ter se casado com Lia, Labão lhe entregou Raquel.
29 Areme Rebani fune bara kabaekua fuone imeno be bara Bira mesiri Resero nujaejamo fu fuefuo imei.
29 (Labão deu sua serva Bila a Raquel para servi-la.)
30 Ijiege rena Jekafu fune bara Resero mesirina fuosiki nae. Ro Jekafu fuka Resero ireobo oetuagaro Ria fume sibaneke oetuae. Areme fune kuke una Rebanido ime vakuma juaevasia seveni ijiege furi.
30 Jacó se deitou também com Raquel, a quem ele amava muito mais que a Lia. Então permaneceu ali e trabalhou mais sete anos para Labão.
31 Ijiege rena E Ireobo Godi fu gake Jekafu fu Ria sibaneke oetuagaro Resero fuka ireobo oetuamo fu ije gae. Ijadufuo fu Ria oemarejana ifejamo fu ame nafekoga Resero fu debirei.
31 Quando o S enhor viu que Lia não era amada, permitiu que ela tivesse filhos; Raquel, porém, era estéril.
32 Areme Ria fune e fudiena ame fari be bieteina abe ive ina Rubeni kuae. Ijadufuo maeje fu kuae, Iviama E Ireobo fune irufui none ije giema ijadufuo na vierafe Jekafu fune una na oetuakono kuae.
32 Lia engravidou e deu à luz um filho. Chamou-o de Rúben, pois disse: “O S enhor viu minha infelicidade, e agora meu marido me amará”.
33 Ijiege rena Ria fune una kuke fudiena ame fari be bietei. Areme fu kuae, E Ireobo fu una ame fari bedua mie ijadufuo maeje fu giega Jekafu fu na naebe mukoe oetuamono kuae. Areme fu ame ije abe ive ina Simioni kuae.
33 Pouco tempo depois, Lia engravidou novamente e deu à luz outro filho. Chamou-o de Simeão, pois disse: “O S enhor ouviu que eu não era amada e me deu outro filho”.
34 Areme Ria fu una kuke e fudiena ame fari be bietei. Ijadufuo fu kuae, Iviama ijare baru none fuka nanaru oetuakinu vierafeke. Ijadufuo maeje na ame fari inokubeke nafevano kuaena fune uri ame ije ive ina Rivae kuae.
34 Lia engravidou pela terceira vez e deu à luz outro filho. Chamou-o de Levi, pois disse: “Certamente, desta vez meu marido terá afeição por mim, pois lhe dei três filhos!”.
35 Areme fu una kuke e fudiena ame fari be bietei. Areme fu kuae, Iviama naka E Ireobo ijadufuo oemareke. Ijadufuo fu uri ame ije abe ive ina Juda kuae. Areme Ria fu ijia ame fu nafeno ije fune ijia arei.
35 Lia engravidou mais uma vez e deu à luz outro filho. Chamou-o de Judá, pois disse: “Agora louvarei ao S enhor !”. Então, parou de ter filhos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.