Gênesis 29

GODIDO VUA MAEJE (BBB) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 — ausente —
1 Pôs-se Jacó a caminho e se foi à terra do povo do Oriente.
2 — ausente —
2 Olhou, e eis um poço no campo e três rebanhos de ovelhas deitados junto dele; porque daquele poço davam de beber aos rebanhos; e havia grande pedra que tapava a boca do poço.
3 Ro mazani ije mave-sifi boeje bune ro ijia besu afuivo ijia e ije bu samuagiavo ije bune va mune ireobo ije abe bio nijae. Areme bune do jiana mave-sifi boeje ijiama areme bune mune ije abe una are fuone ijia nijae.
3 Ajuntavam-se ali todos os rebanhos, os pastores removiam a pedra da boca do poço, davam de beber às ovelhas e tornavam a colocá-la no seu devido lugar.
4 Jekafu fu ire boeje giama areme urina e ije mave-sifi samuagiavo ijene kiae, Kairafano, ja izia ruaevano kiae? Fu ijiege kuariamoga e ije bune una gue kuae, Noeje no are Erani ijia ruaevano kuae.
4 Perguntou-lhes Jacó: Meus irmãos, donde sois? Responderam: Somos de Harã.
5 Bu ijiege kuaravoga Jekafu fu una kuke kiae, Ro ja e Neodo asae e Rebani kuavo ije jabe vierafevano kiae? Fu ijiege kiamoga e ije bu kua, Ke e ije none vierafevano kuae.
5 Perguntou-lhes: Conheceis a Labão, filho de Naor? Responderam: Conhecemos.
6 Bu ijiege kuaravoga fu kiae, Ro fube ma fino kiamoga bu kua, Fu ma fine. Ro ni garia gane Rebanido kabae Resero fu mave-sifi uruvana kaenamia ruomo ijeno kuae.
6 Ele está bom? Perguntou ainda Jacó. Responderam: Está bom. Raquel, sua filha, vem vindo aí com as ovelhas.
7 Areme Jekafu fu una kiae, Maza ige fuka uria rove jane kaenamia ruove. Ijadufuo ni kaenamia do jia vajia bu iga nine una kaenamia va bu garasi ino kiae.
7 Então, lhes disse: É ainda pleno dia, não é tempo de se recolherem os rebanhos; dai de beber às ovelhas e ide apascentá-las.
8 Fu ijiege kuariamoga bu kuae, Nobe ijiege rekiro no areke boeje bu igia rua furiga no ijare mune abe bio nijaeme do jiana mave-sifi ije ijiakono kuae.
8 Não o podemos, responderam eles, enquanto não se ajuntarem todos os rebanhos, e seja removida a pedra da boca do poço, e lhes demos de beber.
9 — ausente —
9 Falava-lhes ainda, quando chegou Raquel com as ovelhas de seu pai; porque era pastora.
10 — ausente —
10 Tendo visto Jacó a Raquel, filha de Labão, irmão de sua mãe, e as ovelhas de Labão, chegou-se, removeu a pedra da boca do poço e deu de beber ao rebanho de Labão, irmão de sua mãe.
11 Areme Jekafu fuka oemaemoga fu uri bara ije abe uimina ireobo nimei.
11 Feito isso, Jacó beijou a Raquel e, erguendo a voz, chorou.
12 Fu nimena areme uri kuae, Naeje na asoe one ijadufuo agane bara Ribekado farino kuae. Fu ijiege kuaramoga bara ije fune una difurina va asoe fuone fino ijia kekena vua ije kuarae.
12 Então, contou Jacó a Raquel que ele era parente de seu pai, pois era filho de Rebeca; ela correu e o comunicou a seu pai.
13 Fu va kuaramoga asoe fuone fu kaju fuone ijadufuo vua ije fiena fune difuri Jekafu biekiro ruae. Fu ro gumia kekena uro urasena uimi areme mesirina una are fuone ijia vae. Areme Jekafu fune uri vua boeje fu izege rena vaema ijene kuarae.
13 Tendo Labão ouvido as novas de Jacó, filho de sua irmã, correu-lhe ao encontro, abraçou-o, beijou-o e o levou para casa. E contou Jacó a Labão os acontecimentos de sua viagem.
14 Fu ijiege kuaramoga Rebani fu kuae, Ke, ije ane ma kuarieme ijadufuo aeje ane ma kavuane none besuno kuae.
14 Disse-lhe Labão: De fato, és meu osso e minha carne. E Jacó, pelo espaço de um mês, permaneceu com ele.
15 Rebani fu ijiege kuarama arekoga Jekafu fune una asame besu ijia fuosiki fi. Areme maza be Rebani fune Jekafu kuae, Noeje no agane ijadufuo a irerefuo ame ijia noefuo moni baki imedufuo? Ijadufuo a vierafe na moni izege a vajakono kuae?
15 Depois, disse Labão a Jacó: Acaso, por seres meu parente, irás servir-me de graça? Dize-me, qual será o teu salário?
16 — ausente —
16 Ora, Labão tinha duas filhas: Lia, a mais velha, e Raquel, a mais moça.
17 — ausente —
17 Lia tinha os olhos baços, porém Raquel era formosa de porte e de semblante.
18 Ijadufuo Jekafu fuka bara Resero ireobo oetuae. Ijadufuo fu uri e Rebani kuae, Na vierafe a kabae one Resero abe miega na juaevasia umui fague ro dikine inokiro (7) ijiege oefuo imejano kuae.
18 Jacó amava a Raquel e disse: Sete anos te servirei por tua filha mais moça, Raquel.
19 Fu ijiege kuaramoga Rebani fu una kuae, Na bara ige nabe abe e bino miadufuo. Ro na vierafe naka abe a make. Ijadufuo aeje ni nosiki-igia fino kuae.
19 Respondeu Labão: Melhor é que eu ta dê, em vez de dá-la a outro homem; fica, pois, comigo.
20 Rove Jekafu fuka Resero ireobo oetuaema ijadufuo fu juaevasia seveni (7) ijiege fu bara Reserodo imeko mazani fune migegire furikiro ubine ijia ruome.
20 Assim, por amor a Raquel, serviu Jacó sete anos; e estes lhe pareceram como poucos dias, pelo muito que a amava.
21 Ijadufuo Jekafu fune uri Rebani kuae, Maza ije a kiema ije fune furi ijadufuo ni iviama kabae one Resero ijene abe miemo kuae.
21 Disse Jacó a Labão: Dá-me minha mulher, pois já venceu o prazo, para que me case com ela.
22 Ijadufuo Rebani fune uri iro ije be bu maninamikuae ivo kanafuima areme uri e uruvana kumeno bu iro ije sarei.
22 Reuniu, pois, Labão todos os homens do lugar e deu um banquete.
23 Areme muge ijia Rebani fu uri Resero fu aregana una Ria kabae fuone amure ije mesiri nujaejamo fu Jekafuki nae.
23 À noite, conduziu a Lia, sua filha, e a entregou a Jacó. E coabitaram.
24 Rebani fu ijiege rei areme uri bara kabaekua Zirufano kuavo fu fuefuo imeno ijene mesiri Ria nujaejae fu fuefuo imekiro fu ijiege rei.
24 (Para serva de Lia, sua filha, deu Labão Zilpa, sua serva.)
25 Areme nituame suoke ijia Jekafu fu uri gake fu bara Riaki naemaga fuka ireobo zie. Ijadufuo fu va Rebani kuae, Na i boeje na menoeva ije na Resero abekiro na ijadufuo rei. Rove a irerefuo na biesiriena ijiege remano kuae?
25 Ao amanhecer, viu que era Lia. Por isso, disse Jacó a Labão: Que é isso que me fizeste? Não te servi eu por amor a Raquel? Por que, pois, me enganaste?
26 Fu ijiege kuaramoga Rebani fu kuae, No vame nuvuoenina no kenoevo ije no kabae iviefari ije no ude ke baru vajiavo baki.
26 Respondeu Labão: Não se faz assim em nossa terra, dar-se a mais nova antes da primogênita.
27 Ijadufuo ni samuake fura ige ja maninamiva ije fu furiga na sone Resero abe mano kuae. Ro na ijiege rekuva ije a una kuke juaevasia seveni (7) ijiege noefuo igia fina imega na Resero abe mano kuae.
27 Decorrida a semana desta, dar-te-emos também a outra, pelo trabalho de mais sete anos que ainda me servirás.
28 Fu ijiege kuaramoga Jekafu fune oemare areme rade fura ije bu maninamiva ije fune furinoga Rebani fu kuke una kabae fuone Resero abena Jekafu mamo fu abei.
28 Concordou Jacó, e se passou a semana desta; então, Labão lhe deu por mulher Raquel, sua filha.
29 Areme Rebani fune bara kabaekua fuone imeno be bara Bira mesiri Resero nujaejamo fu fuefuo imei.
29 (Para serva de Raquel, sua filha, deu Labão a sua serva Bila.)
30 Ijiege rena Jekafu fune bara Resero mesirina fuosiki nae. Ro Jekafu fuka Resero ireobo oetuagaro Ria fume sibaneke oetuae. Areme fune kuke una Rebanido ime vakuma juaevasia seveni ijiege furi.
30 E coabitaram. Mas Jacó amava mais a Raquel do que a Lia; e continuou servindo a Labão por outros sete anos.
31 Ijiege rena E Ireobo Godi fu gake Jekafu fu Ria sibaneke oetuagaro Resero fuka ireobo oetuamo fu ije gae. Ijadufuo fu Ria oemarejana ifejamo fu ame nafekoga Resero fu debirei.
31 Vendo o Senhor que Lia era desprezada, fê-la fecunda; ao passo que Raquel era estéril.
32 Areme Ria fune e fudiena ame fari be bieteina abe ive ina Rubeni kuae. Ijadufuo maeje fu kuae, Iviama E Ireobo fune irufui none ije giema ijadufuo na vierafe Jekafu fune una na oetuakono kuae.
32 Concebeu, pois, Lia e deu à luz um filho, a quem chamou Rúben, pois disse: O Senhor atendeu à minha aflição. Por isso, agora me amará meu marido.
33 Ijiege rena Ria fune una kuke fudiena ame fari be bietei. Areme fu kuae, E Ireobo fu una ame fari bedua mie ijadufuo maeje fu giega Jekafu fu na naebe mukoe oetuamono kuae. Areme fu ame ije abe ive ina Simioni kuae.
33 Concebeu outra vez, e deu à luz um filho, e disse: Soube o Senhor que era preterida e me deu mais este; chamou-lhe, pois, Simeão.
34 Areme Ria fu una kuke e fudiena ame fari be bietei. Ijadufuo fu kuae, Iviama ijare baru none fuka nanaru oetuakinu vierafeke. Ijadufuo maeje na ame fari inokubeke nafevano kuaena fune uri ame ije ive ina Rivae kuae.
34 Outra vez concebeu Lia, e deu à luz um filho, e disse: Agora, desta vez, se unirá mais a mim meu marido, porque lhe dei à luz três filhos; por isso, lhe chamou Levi.
35 Areme fu una kuke e fudiena ame fari be bietei. Areme fu kuae, Iviama naka E Ireobo ijadufuo oemareke. Ijadufuo fu uri ame ije abe ive ina Juda kuae. Areme Ria fu ijia ame fu nafeno ije fune ijia arei.
35 De novo concebeu e deu à luz um filho; então, disse: Esta vez louvarei o Senhor . E por isso lhe chamou Judá; e cessou de dar à luz.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.