Gênesis 25
GODIDO VUA MAEJE (BBB) vs NVT
1 E Eburame fu una bara bedua ive fuone Ketura ijene abei.
1 Abraão se casou outra vez, com uma mulher chamada Quetura.
2 Bara Ketura fu ame umui fague ro dikine besu ijiege tuanae. Ro ive buone ijeja e Zimiranikina e Jokisanikina e Medanikina e Midianikina e Isibakikina e Sua ijene.
2 Ela deu à luz Zinrã, Jocsã, Medã, Midiã, Isbaque e Suá.
3 Ro e Jokisani fu uri ame Sibakiro Dedani nafei. Ro e Dedanido uifari ijeja e Esuraetikina e Retusaetikina e Reumaeti ijene.
3 Jocsã gerou Sabá e Dedã. Os descendentes de Dedã foram os assuritas, os letusitas e os leumitas.
4 Ro e Mediani fu uri ame umui fague nafei ro ive buone ijeja e Ifakina e Efakina e Anokikina e Abidakina e Erida ijene. Ro ame ije bu bara Keturado uifari ijene.
4 Os filhos de Midiã foram Efá, Éfer, Enoque, Abida e Elda. Todos eles foram descendentes de Abraão por meio de Quetura.
5 Areme Eburame fune uri sinuome fuone boeje fu samuagiamo ije kena una fari fuone Aeseki vajamo fu samuagiae.
5 Abraão deu tudo que possuía a seu filho Isaque.
6 Ro fu uria fino ijia fu uri ame fari ije bara fuone gue ijiebe nafe vajaeva ijene sinuome vajiama areme kiamo bune uri sakae ije Aeseki fu fino ije arena una uri are maza ajiamo nake ijia vae.
6 Antes de morrer, porém, deu presentes aos filhos de suas concubinas e os separou de Isaque, enviando-os para as terras do leste.
7 — ausente —
7 Abraão viveu 175 anos
8 — ausente —
8 e morreu em boa velhice, depois de uma vida longa e feliz. Deu o último suspiro e, ao morrer, reuniu-se a seus antepassados.
9 — ausente —
9 Seus filhos Isaque e Ismael o sepultaram na caverna de Macpela, perto de Manre, no campo de Efrom, filho de Zoar, o hitita.
10 — ausente —
10 Esse era o campo que Abraão havia comprado dos hititas e onde havia sepultado Sara, sua mulher.
11 Eburame fu baronekoga rade Godi fu fari fuone Aeseki daro mamo fu are be bu kua E Ni Uria Fino Fu Na Giemono kuavo ijia fi.
11 Depois da morte de Abraão, Deus abençoou Isaque, e ele se estabeleceu perto de Beer-Laai-Roi, no Neguebe.
12 Ro suvuare ige fu e Isimerodo kuae. Ro e Isimero fu bara Ijifitiko Egano kuavo fu Serado i meno fu nafena Eburame maema ijene.
12 Este é o relato da família de Ismael, filho de Abraão com Hagar, serva egípcia de Sara.
13 — ausente —
13 São estes os descendentes de Ismael por nome e clã: Nebaiote, o mais velho, seguido de Quedar, Adbeel, Misbão,
14 — ausente —
14 Misma, Dumá, Massá,
15 — ausente —
15 Hadade, Temá, Jetur, Nafis e Quedemá.
16 Ro ive ije ige bu e Isimerodo farirafa tuero (12) ijiebuo ive ijene. Ro ive buone bu i miaeva ije bu sidove buone ijiakiro are muvuaka bu sana karinoevo ije nabuikaramiaeva ijene.
16 Esses doze filhos de Ismael deram origem a doze tribos, cada uma com o nome de seu fundador, relacionadas de acordo com o lugar onde se estabeleceram e acamparam.
17 Ro Isimero fu fi vakuma juaevasia uvuvani aderedi teti seveni (137) ijiege furimo fune baronei.
17 Ismael viveu 137 anos. Deu o último suspiro e, ao morrer, reuniu-se a seus antepassados.
18 Ijiege rena Isimero fu baroneko rade uifari fuone bu urina are ijia kafare be Avirakiro Seno kiavo ukua ijia kari. Ro are ije fu Ijifiti ivuake ijia ro kuke fu are maza ajiamo nake vame bu are Asiria vako ivuake ijia. E Isimerodo uifari ije bu Eburamedo agane ije uniana va buebino karinoe.
18 Os descendentes de Ismael ocuparam a região que vai de Havilá a Sur, a leste do Egito, na direção de Assur. Ali, viveram em franca oposição a todos os seus parentes.
19 — ausente —
19 Este é o relato da família de Isaque, filho de Abraão.
20 — ausente —
20 Quando Isaque tinha 40 anos, casou-se com Rebeca, filha de Betuel, o arameu de Padã-Arã, e irmã de Labão, o arameu.
21 Bara Ribeka fu ame bino naebe nafekoga fune juaevasia tuaedi (20) ijiege furi. Ijadufuo Aeseki fu uri fuefuo E Ireobo baname isoe. Fu baname isoemoga E Ireobo fu baname fuone ije fiena ifejamoga Ribeka fu e fudie.
21 Isaque orou ao S enhor em favor de sua mulher, pois ela não podia ter filhos. O S enhor ouviu a oração de Isaque, e Rebeca ficou grávida de gêmeos.
22 Ro ame fu fudiema ije fu ufariki ijadufuo ame inokiro bu devatua fuone ijia bue nigaraevo fu fie. Ijadufuo Ribeka fu una fue kuaemo, Ire ije fu irerefuo ijiege none remono kuae. Ijadufuo fune va Godido baname isoega fu maeje nijaekiro fu ijiege vierafei.
22 Os dois bebês lutavam um com o outro no ventre da mãe, de modo que ela consultou o S enhor a esse respeito. “Por que isso está acontecendo comigo?”, perguntou ela.
23 Ijadufuo fune baname isoemoga Godi fu vua ijadufuo maeje Ribeka nijae. Fu nijaena kuae, E mamekanu inokiro bu aesakae inokiro samuadufuo ije bu devatua one ijia kari. Ijadufuo ame ije a nafemo ijiebuo uifari ije bu rade urikuvejo ije bu bue nigaraekinu karike. Ro ame be ije fuka e daroki reke ro be ije fu baki. Ro ame amure ije fu una ame iviene ije fuefuo imekono kuae.
23 O S enhor respondeu: “Os filhos em seu ventre se tornarão duas nações. Desde o começo, elas serão rivais. Uma nação será mais forte que a outra, e seu filho mais velho servirá a seu filho mais novo”.
24 — ausente —
24 Quando chegou a hora de dar à luz, Rebeca descobriu que, de fato, eram gêmeos.
25 — ausente —
25 O primeiro a nascer era ruivo e coberto de pelos; por isso o chamaram de Esaú.
26 — ausente —
26 Depois, nasceu o outro gêmeo, com a mão agarrada ao calcanhar de Esaú; por isso o chamaram de Jacó. Isaque tinha 60 anos quando os gêmeos nasceram.
27 Ijiege rena ame ino uviaki ije bune besu ubaeradiae. Ro e Iso fuje fu urina e be sume mukoe bijamo rei ijadufuo fu maza boeje fu are ijia dasu fino baki ro fu keke oenoeno. Ro e Jekafu fu ebe mauike are ijiaru fikinu mave-samuagiamo.
27 Os meninos cresceram. Esaú se tornou um caçador habilidoso que vivia ao ar livre, enquanto Jacó era mais pacato e preferia ficar em casa.
28 Ro e Aeseki fuka fari fuone e Iso ireobo oetuamo. Ijadufuo maeje e Iso fu sume mukoe bijana fanu kania ruoga bu kirana ivo. Rove bara fuone Ribeka fuje fari fuone Jekafu oetuamo.
28 Isaque amava Esaú porque gostava de comer a carne de caça que ele trazia, mas Rebeca amava Jacó.
29 — ausente —
29 Certo dia, quando Jacó preparava um ensopado, Esaú chegou do deserto, exausto e faminto.
30 — ausente —
30 “Estou faminto!”, disse ele a Jacó. “Dê-me um pouco desse ensopado vermelho!” (Por isso Esaú também ficou conhecido como Edom. )
31 Fu ijiege kuamoga Jekafu fu una kua, Ije fune mare rove na vierafe aka daro ije ame amure bu kevo ije a abena una na miekono kiekuma na ije ire ige vajakono kuae.
31 “Está bem”, respondeu Jacó. “Mas, em troca, dê-me seus direitos de filho mais velho.”
32 Ijadufuo Iso fu una gue kuae, Naeje nanaka vasia oriena baronekuvejo ijadufuo daro ije fu irere na ma rejiekuma baki ijadufuo na vierafe naka abena una a makono kuae.
32 “Estou morrendo de fome!”, disse Esaú. “De que me servem meus direitos de filho mais velho?”
33 Fu ijiege kuamoga Jekafu fu una kuae, Ije fune mare rove nine iviama akae be nijana kie a daro one a na miekono kiega na fieno kuae. Ijadufuo Iso fune uri Jekafu kuae, Na vierafe na ijiege rekono kuana fune uri daro fuone ije abena una Jekafu mae.
33 Mas Jacó disse: “Primeiro, jure que seus direitos de filho mais velho agora são meus”. Esaú fez um juramento e, desse modo, vendeu todos os seus direitos de filho mais velho a seu irmão, Jacó.
34 Areme Jekafu fune uri ire burede ijiakiro ire ije fu kiraema ije bino afena Iso vajamo fu ina oemare areme fune vae. Ro vua ige fu izege e Iso fu fari amure daro ije bu abevo ije abe una isekube vierafema ijene.
34 Então Jacó deu a Esaú um pedaço de pão e o ensopado de lentilhas. Esaú comeu, levantou-se e foi embora. Assim, ele desprezou seu direito de filho mais velho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.