Romanos 11
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs ARA
1 Ǹ n mɛn nɑ, nɑ bikiɑmɔ, Gusunɔ u win tɔmbu yinɑwɑ? Aɑwo. Su ku wɑ mɛ. Domi nɛn tii nɑ sɑ̃ɑ Isirelin bii, Aburɑhɑmun sikɑdobu Bɛnyɑmɛɛn bweseru sɔɔ.
1 Pergunto, pois: terá Deus, porventura, rejeitado o seu povo? De modo nenhum! Porque eu também sou israelita da descendência de Abraão, da tribo de Benjamim.
2 Gusunɔ u ǹ win tɔmbu yinɛ be u ɡiɑ yellun di. Nɡe i ǹ yɛ̃ ye bɑ yoruɑ Gusunɔn ɡɑri sɔɔ sɑnɑm mɛ Eli u kɑ Isirelibɑn tɑɑrɛ dɑ Gusunɔn mi? U nɛɛ,
2 Deus não rejeitou o seu povo, a quem de antemão conheceu. Ou não sabeis o que a Escritura refere a respeito de Elias, como insta perante Deus contra Israel, dizendo:
3 “Yinni, bɑ wunɛn sɔmɔbu ɡo bɑ wunɛn yɑ̃ku yenu sururɑ. Nɛ turowɑ nɑ tie, bɑ mɑɑ kɑsu bu mɑn hunde wunɑ.”
3 Senhor, mataram os teus profetas, arrasaram os teus altares, e só eu fiquei, e procuram tirar-me a vida.
4 Adɑmɑ mbɑ Gusunɔ u wisɑ. U nɛɛ, “Nɑ nɛn tii tɔmbu nɔrɔbun subɑ nɔɔbɑ yiru (7.000) derie, be bɑ kun yiirɑre bũu wi bɑ mɔ̀ Bɑɑlin nuurɔ.”
4 Que lhe disse, porém, a resposta divina? Reservei para mim sete mil homens, que não dobraram os joelhos diante de Baal.
5 Mɛyɑ n mɑɑ sɑ̃ɑ sɑɑ yeni sɔɔ. Ben sukum wɑ̃ɑ be Gusunɔ u ɡɔsɑ win durom sɔ̃.
5 Assim, pois, também agora, no tempo de hoje, sobrevive um remanescente segundo a eleição da graça.
6 U bu ɡɔsɑwɑ durom sɔ̃, n ǹ mɔ ben sɔmɑn sɔ̃. Mɑ n kun mɛ, durom kun mɑɑ sɑ̃ɑ durom.
6 E, se é pela graça, já não é pelas obras; do contrário, a graça já não é graça.
7 Ǹ n mɛn nɑ, mbɑ sɑ ko ɡere. Isirelibɑ wee, bɑ ǹ wɑ ye bɑ kɑsu. Ben be Gusunɔ u ɡɔsɑ, beyɑ bɑ wɑ. Be bɑ tie bɑ ɡɔ̃ru bɔbiɑ.
7 Que diremos, pois? O que Israel busca, isso não conseguiu; mas a eleição o alcançou; e os mais foram endurecidos,
8 Nɡe mɛ bɑ yoruɑ, “Gusunɔ u ben lɑɑkɑri sikɑrisiɑ. U bu nɔni wɛ̃ yi bɑ ǹ kpɛ̃ bu kɑ yɑm wɑ. U mɑɑ bu swɑsu wɛ̃ si bɑ ǹ kpɛ̃ bu kɑ ɡɑri nɔ sere kɑ ɡisɔ.”
8 como está escrito: Deus lhes deu espírito de entorpecimento, olhos para não ver e ouvidos para não ouvir, até ao dia de hoje.
9 Mɑ Dɑfidi u nɛɛ,
9 E diz Davi: Torne-se-lhes a mesa em laço e armadilha, em tropeço e punição;
10 A de ben nɔni yi wukiri bu ku kɑ wɑ.
10 escureçam-se-lhes os olhos, para que não vejam, e fiquem para sempre encurvadas as suas costas.
11 Yen sɔ̃nɑ nɑ bikiɑmɔ, sɑnɑm mɛ Isirelibɑ bɑ sokurɑ, bɑ wɔrumɑwɑ mɑm mɑm? Su ku wɑ mɛ. Ben torɑrun sɑɑbuwɑ tɔn tukobu bɑ fɑɑbɑ wɑ, kpɑ ben nisinu nu kɑ se.
11 Pergunto, pois: porventura, tropeçaram para que caíssem? De modo nenhum! Mas, pela sua transgressão, veio a salvação aos gentios, para pô-los em ciúmes.
12 Tɛ̃ Isirelibɑn torɑru tɑ̀ n kɑ hɑnduniɑɡibu hunden dukiɑ nɑɑwɑ, ben kɑɑrɑbu bù n mɑɑ tɔn tukobu kuɑ ɡɑ̃ɑ mɔwɔbu, ɑnnɑ yen domɑrun kpɑ̃ɑru tɑ ko n nɛ bɑ̀ n wurɑ nɡe mɛ bɑ rɑɑ sɑ̃ɑ.
12 Ora, se a transgressão deles redundou em riqueza para o mundo, e o seu abatimento, em riqueza para os gentios, quanto mais a sua plenitude!
13 Nɑ kɑ bɛɛ ɡɑri mɔ̀, bɛɛ tɔn tukobu. Nɛ wi nɑ sɑ̃ɑ ɡɔro tɔn tukobun mi, nɑ nɛn sɔmburu bɛɛrɛ wɛ̃ɛmɔ
13 Dirijo-me a vós outros, que sois gentios! Visto, pois, que eu sou apóstolo dos gentios, glorifico o meu ministério,
14 n kɑ nisinu seeyɑ ǹ n koo koorɑ nɛn bweserun suunu sɔɔ kpɑ n ben ɡɑbu fɑɑbɑ ko.
14 para ver se, de algum modo, posso incitar à emulação os do meu povo e salvar alguns deles.
15 Geemɑ sɑnɑm mɛ Gusunɔ u bu deri yɑ derɑ u kɑ hɑnduniɑɡibu nɔɔ tiɑ kuɑ. Tɛ̃, mbɑ n ko n sɑ̃ɑ ù n wure u kpɑm bu mwɑ. N ǹ wɑ̃ɑru ɡɔribun sɔ̃?
15 Porque, se o fato de terem sido eles rejeitados trouxe reconciliação ao mundo, que será o seu restabelecimento, senão vida dentre os mortos?
16 I yɛ̃ mɑ bɑ̀ n pɛ̃ɛ kuse teeru Gusunɔ wɛ̃, pɛ̃ɛ ye yɑ tie yɑ kuɑ Gusunɔɡiɑ. Dɑ̃run ɡbinɑ yɑ̀ n sɑ̃ɑ Gusunɔɡiɑ, mɛyɑ mɑɑ kɑ ten kɑ̃ɑsiɔ.
16 E, se forem santas as primícias da massa, igualmente o será a sua totalidade; se for santa a raiz, também os ramos o serão.
17 Adɑmɑ bɑ̀ n kɑ̃ɑsi ɡɛɛ bɔɔrɑ olifin dɑ̃ɑ ɡbɑɑruɡirun di, mɑ bɑ wunɛ wi ɑ sɑ̃ɑ yɑkɑsun dɑ̃run kɑ̃ɑsɑ ɡɛrɛfe kuɑ yin ɑyerɔ, mɑ ɑ kɑ olifin dɑ̃ɑ ten ɡbinɑn dɑm bɔnu mɔ̀,
17 Se, porém, alguns dos ramos foram quebrados, e tu, sendo oliveira brava, foste enxertado em meio deles e te tornaste participante da raiz e da seiva da oliveira,
18 ɑ ku kɑ̃ɑsi yi woo kɑnɛ. À n woo kɑnɑmɔ, ɑ yɑɑyo mɑ n ǹ wunɛ ɑ ɡbinɑ sɔɔwɑ, ɡbinɑ yɑ nun sɔɔwɑ.
18 não te glories contra os ramos; porém, se te gloriares, sabe que não és tu que sustentas a raiz, mas a raiz, a ti.
19 Kɑɑ nɛɛ, bɑ kɑ̃ɑsi yi bɔɔrɑwɑ bu kɑ nun ɡɛrɛfe ko.
19 Dirás, pois: Alguns ramos foram quebrados, para que eu fosse enxertado.
20 Geemɑ, bɑ yi bɔɔrɑ nɑɑnɛ dokebu sɑrirun sɔ̃, mɑ ɑ yɔ̃ nɑɑnɛ dokebun sɔ̃. A ku woo kɑnɑ, ɑdɑmɑ ɑ bɛrum koowo.
20 Bem! Pela sua incredulidade, foram quebrados; tu, porém, mediante a fé, estás firme. Não te ensoberbeças, mas teme.
21 Gusunɔ ù kun kɑ̃ɑsi ɡbiikii deri, wunɑ u koo sere deri?
21 Porque, se Deus não poupou os ramos naturais, também não te poupará.
22 Ǹ n mɛn nɑ, ɑ Gusunɔn tɔn ɡeeru kɑ mɑɑ win sɛ̃sɔ mɛɛrio. U sɛ̃ kɑ be bɑ wɔrumɑ, ɑdɑmɑ u sɑ̃ɑ tɔn ɡeo wunɛn mi, ɑ̀ n ɡesi yɔ̃ dim dim win tɔn ɡeeru sɔɔ. Mɑ n kun mɛ, bɑ koo mɑɑ wunɛn tii burɑ.
22 Considerai, pois, a bondade e a severidade de Deus: para com os que caíram, severidade; mas, para contigo, a bondade de Deus, se nela permaneceres; doutra sorte, também tu serás cortado.
23 Be mɑɑ, bɑ̀ n ben nɑɑnɛ dokebu sɑriru deri, bɑ koo bu ɡɛrɛfe ko mi bɑ rɑɑ wɑ̃ɑ domi Gusunɔ u koo kpĩ u kpɑm bu ɡɛrɛfe ko.
23 Eles também, se não permanecerem na incredulidade, serão enxertados; pois Deus é poderoso para os enxertar de novo.
24 Bɑ̀ n nun burɑ sɑɑ olifin dɑ̃ɑ yɑkɑsuɡirun di, mɑ bɑ nun ɡɛrɛfe kuɑ kɑ olifin dɑ̃ɑ ɡbɑɑruɡiru, ye n kun kɑ nun weenɛ, ǹ n mɛn nɑ, n ǹ sɛ̃ bu kɑ kɑ̃ɑsi yi ɡɛrɛfe ko yin tiin dɑ̃ru sɔɔ.
24 Pois, se foste cortado da que, por natureza, era oliveira brava e, contra a natureza, enxertado em boa oliveira, quanto mais não serão enxertados na sua própria oliveira aqueles que são ramos naturais!
25 Nɛɡibu, ɑsiri ɡɑɑ wɑ̃ɑ ye nɑ kĩ i n yɛ̃, kpɑ i ku kɑ tii ɡɑrisi bwisiɡibu. Asiri ye wee. Isirelibɑ ɡɑbu bɑ ɡinɑ ɡɔ̃rusu bɔbiɑ sere tɔn tukobun ɡeeru tu kɑ yibu fɑɑbɑ sɔɔ.
25 Porque não quero, irmãos, que ignoreis este mistério (para que não sejais presumidos em vós mesmos): que veio endurecimento em parte a Israel, até que haja entrado a plenitude dos gentios.
26 Nɡe mɛyɑ Isirelibɑ kpuro bɑ koo fɑɑbɑ wɑ, nɡe mɛ bɑ yoruɑ,
26 E, assim, todo o Israel será salvo, como está escrito: Virá de Sião o Libertador e ele apartará de Jacó as impiedades.
27 Yeniwɑ ɑrukɑwɑni ye kon kɑ bu bɔke
27 Esta é a minha aliança com eles, quando eu tirar os seus pecados.
28 Sɑ̀ n Lɑbɑɑri ɡeɑn ɡɑri lɑɑkɑri kuɑ, bɑ sɑ̃ɑ Gusunɔn yibɛrɛbɑ bɛɛn sɔ̃. Adɑmɑ sɑ̀ n Gusunɔn ɡɔsiru lɑɑkɑri kuɑ, bɑ sɑ̃ɑ win kĩnɑsibu ben sikɑdobɑn sɔ̃.
28 Quanto ao evangelho, são eles inimigos por vossa causa; quanto, porém, à eleição, amados por causa dos patriarcas;
29 Domi Gusunɔ ù n tɔnu sokɑ, u nùn sokɑwɑ. Ù n nùn kɛ̃ru wɛ̃, u nùn wɛ̃wɑ. U ku rɑ ɡɔ̃ru ɡɔsie.
29 porque os dons e a vocação de Deus são irrevogáveis.
30 Nɡe mɛ bɛɛ, i ǹ dɑɑ Gusunɔ mɛm nɔɔwɛ, ɑdɑmɑ tɛ̃ bɑ bɛɛ wɔnwɔndu kuɑ ben mɛm nɔɔbu sɑrirun sɔ̃.
30 Porque assim como vós também, outrora, fostes desobedientes a Deus, mas, agora, alcançastes misericórdia, à vista da desobediência deles,
31 Nɡe mɛyɑ mɑɑ ben tii, bɑ ǹ mɛm nɔɔmɔ tɛ̃, kpɑ bu kɑ wɔnwɔndu wɑ nɡe mɛ bɛɛ i wɔnwɔndu wɑ.
31 assim também estes, agora, foram desobedientes, para que, igualmente, eles alcancem misericórdia, à vista da que vos foi concedida.
32 Domi Gusunɔ u tɔmbu kpuro kɛnisi mɛm nɔɔbu sɑriru sɔɔ, kpɑ u kɑ be kpuro wɔnwɔndu kuɑ.
32 Porque Deus a todos encerrou na desobediência, a fim de usar de misericórdia para com todos.
33 Annɑ ɑ Gusunɔn dukiɑ kɑ win bwisi kɑ win yɛ̃run dukum wɑ! Goo kun kpɛ̃ u win himbɑ tubu. Goo kun mɑɑ kpɛ̃ u win swɛɛ ɡiɑ.
33 Ó profundidade da riqueza, tanto da sabedoria como do conhecimento de Deus! Quão insondáveis são os seus juízos, e quão inescrutáveis, os seus caminhos!
34 Kɑ ɡeemɑ bɑ yoruɑ,
34 Quem, pois, conheceu a mente do Senhor? Ou quem foi o seu conselheiro?
35 Wɑrɑ u ɡbiɑ u nùn ɡɑ̃ɑnu kɛ̃ɛre,
35 Ou quem primeiro deu a ele para que lhe venha a ser restituído?
36 Domi wiyɑ kpuron wiru, win min diyɑ kpuro nɑɑmɔ, mɑ kpuro wɑ̃ɑ win sɔ̃. Wiɡiɑ yiiko sere kɑ bɑɑdommɑɔ. Ami.
36 Porque dele, e por meio dele, e para ele são todas as coisas. A ele, pois, a glória eternamente. Amém!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.