Mateus 20

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Mɑ Yesu u nɛɛ, n wee ye Gusunɔn bɑndu tɑ kɑ weenɛ. Yɛnu yɛ̃ro ɡoo u yɑrɑ buru buru yellu u kɑ sɔm kowobu kɑsu bu dɑ win ɡbɑɑrɔ.
1 — Porque o Reino dos Céus é semelhante a um homem, dono de terras, que saiu de madrugada para contratar trabalhadores para a sua vinha.
2 U wurɑ u bu kɔsiɑ nɡe mɛ bɑ rɑ sɔm kowo kɔsie sɔ̃ɔ teeru, mɑ u nɛɛ bu doo bu sɔmburu ko win ɡbɑɑrɔ.
2 E, tendo combinado com os trabalhadores o pagamento de um denário por dia, mandou-os para a vinha.
3 Ye n kuɑ bururun kɔbɑ nɔɔbɑ nnɛ, u kpɑm yɑrɑ mɑ u ɡɑbu deemɑ bɑ sɔ̃ tɛnɡɛɔ bɑ ǹ ɡɑru mɔ̀.
3 Saindo por volta de nove horas da manhã, viu, na praça, outros que estavam desocupados
4 U bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, bɛɛn tii i doo i sɔmburu ko nɛn ɡbɑɑrɔ. Kon bɛɛ yen ɡobi kɔsiɑ nɡe mɛ n weenɛ.
4 e lhes disse: “Vão vocês também trabalhar na vinha, e eu lhes pagarei o que for justo.”
5 Mɑ bɑ dɑ mi. Yɛnu yɛ̃ro wi, u kpɑm yɑrɑ sɔ̃ɔ wii wɔllu, kɑ mɑɑ yokɑn kɔbɑ itɑ, mɑ u kuɑ mɛ.
5 Eles foram. Tendo saído de novo, perto do meio-dia e às três horas da tarde, fez a mesma coisa.
6 Ye n dɑ kuɑ yokɑn kɔbɑ nɔɔbu, u kpɑm yɑrɑ u ɡɑbu wɑ be bɑ sɔ̃ mi. U bu bikiɑ u nɛɛ, mbɑn sɔ̃nɑ i sɔ̃ mini sɑɑ bururun di i ǹ ɡɑru mɔ̀.
6 E, saindo por volta de cinco horas da tarde, encontrou outros que estavam desocupados e lhes perguntou: “Por que vocês ficaram desocupados o dia todo?”
7 Bɑ wisɑ bɑ nɛɛ, yèn sɔ̃ ɡoo kun sun sɔmburu wɛ̃. Mɑ u nɛɛ, ǹ n mɛn nɑ, i doo nɛn ɡbɑɑrɔ i sɔmburu ko bɛɛn tii.
7 Eles responderam: “Porque ninguém nos contratou.” Então ele lhes disse: “Vão vocês também trabalhar na vinha.”
8 Ye n kuɑ yokɑ yɛnu yɛ̃ro wi, u win sɔm kowobun wiruɡii sokɑ u nɛɛ, ɑ sɔm kowobu sokuo ɑ bu ben ɡobi kɔsiɑ, sɑɑ birukobun min di sere kɑ ɡbiikobun mi.
8 — Ao cair da tarde, o dono da vinha disse ao seu administrador: “Chame os trabalhadores e pague-lhes o salário, começando pelos últimos, indo até os primeiros.”
9 Be bɑ sɔmburu toruɑ yokɑn kɔbɑ nɔɔbu bɑ nɑ mɑ bɑ sɔ̃ɔ teerun sɔmburun ɡobi wɑ.
9 Chegando os que foram contratados às cinco da tarde, cada um deles recebeu um denário.
10 Ye ɡbiikoo be, bɑ nɑ, bɑ tɑmɑɑ beɡii koo kerɑwɑ mɛ. Adɑmɑ sɔ̃ɔ teerun sɔmburun ɡobiyɑ bɑ mɑɑ ben tii kɔsiɑ.
10 Ao chegarem os primeiros, pensaram que receberiam mais; porém também estes receberam um denário cada um.
11 Ye bɑ ɡobi yi wɑ bɑ kɑ yɛnu yɛ̃ro wi wɔki.
11 Mas, tendo-o recebido, começaram a murmurar contra o dono das terras,
12 Bɑ ɡeruɑ, bɑ nɛɛ, be bɑ dɑ̃kuru nɑ mi, kɔbi tiɑ tɔnɑwɑ bɑ kuɑ mɑ ɑ bu kɔsiɑ nɡe bɛsɛ be sɑ sɔmburu kuɑ bururun di kɑ sɔ̃ɔ boko.
12 dizendo: “Estes últimos trabalharam apenas uma hora, mas você os igualou a nós, que suportamos a fadiga e o calor do dia.”
13 Mɑ u ben turo wisɑ u nɛɛ, nɛn bɔrɔ, nɑ ǹ nun tɑki di. A wurɑ mɑ kɑɑ sɔ̃ɔ teerun sɔmburun ɡobi mwɑ, nɡe n ǹ mɛ.
13 — Então o dono disse a um deles: “Amigo, não estou sendo injusto com você. Você não combinou comigo trabalhar por um denário?
14 Ǹ n mɛn nɑ, ɑ wunɛn ɡobi mɔɔ ɑ doonɑ. Nɑ̀ n kĩ n biruko wini kɔsiɑ nɡe wunɛ, mbɑ n nun wɑ.
14 Pegue o que é seu e saia daqui. Pois quero dar a este último tanto quanto dei a você.
15 N ǹ ye nɑ kĩ yerɑ kon kɑ nɛn ye nɑ mɔ ko? Nɡe ɑ nisinu mɔ̀wɑ yèn sɔ̃ nɑ tɔn ɡeeru kuɑ.
15 Será que não me é lícito fazer o que quero com o que é meu? Ou você ficou com inveja porque eu sou bom?”
16 Mɑ Yesu nɛɛ, nɡe mɛyɑ birukobu bɑ koo ko ɡbiikobu, ɡbiikobu mɑɑ, bɑ koo ko birukobu.
16 — Assim, os últimos serão primeiros, e os primeiros serão últimos.
17 Nɡe mɛ Yesu u dɔɔ Yerusɑlɛmu ɡiɑ, swɑɑɔ u win bwɑ̃ɑbu wɔkurɑ yiru ye tɔnɑ sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ,
17 Estando Jesus para subir a Jerusalém, chamou os doze discípulos para um lado e, no caminho, lhes disse:
18 wee, sɑ dɔɔ Yerusɑlɛmuɔ mi bɑ koo Tɔnun Bii yɑ̃ku kowo tɔnwerobu kɑ woodɑ yɛ̃robu nɔmɑ bɛriɑ. Bɑ koo nùn tɑɑrɛ wɛ̃ bu ɡo,
18 — Eis que subimos para Jerusalém, e o Filho do Homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas. Eles vão condená-lo à morte
19 kpɑ bu nùn tɔn tukobu nɔmu sɔndiɑ be bɑ koo nùn yɑɑkoru ko, bu nùn sɛni so, yen biru bu nùn kpɑre dɑ̃ɑ bunɑnɑrɔ. Sɔ̃ɔ itɑse u koo mɑɑ se ɡɔrin di.
19 e entregá-lo aos gentios para ser zombado, açoitado e crucificado; mas, ao terceiro dia, ressuscitará.
20 Yerɑ Sebeden bibun mɛro u nɑ Yesun mi kɑ win bibu sɑnnu u yiirɑ u kɑ ɡɑ̃ɑnu kɑnɑ.
20 Então se aproximou de Jesus a mulher de Zebedeu, com seus filhos, e, adorando-o, pediu-lhe um favor.
21 Yesu u nùn bikiɑ u nɛɛ, mbɑ ɑ kĩ.
21 Jesus lhe perguntou: Ela respondeu: — Mande que, no seu reino, estes meus dois filhos se assentem um à sua direita e o outro à sua esquerda.
22 Yesu u wisɑ u nɛɛ i ǹ yɛ̃ ye i bikiɑmɔ, i ko kpĩ i wɑhɑlɑ sɔbe ye kon sɔbe?
22 Mas Jesus disse: Eles responderam: — Podemos.
23 Yesu bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, kɑ ɡeemɑ i ko wɑhɑlɑ sɔbe nɡe nɛ. Adɑmɑ n ǹ nɛn bɑɑ n kɑ ɡɔsi be bɑ koo sinɑ nɛn nɔm ɡeuɔ kɑ nɛn nɔm dwɑrɔ. Tɔn bèn sɔ̃ nɛn Bɑɑbɑ u ɑye ni sɔɔru kuɑ beyɑ bɑ koo nu wɑ.
23 Então Jesus lhes disse:
24 Ye bwɑ̃ɑbu wɔku te tɑ tie tɑ ɡɑri yi nuɑ, tɑ kɑ yiru ye mɔru kuɑ.
24 Quando os outros dez discípulos ouviram isso, ficaram indignados com os dois irmãos.
25 Yerɑ Yesu bu sokɑ u nɛɛ, bɛɛn tii i yɛ̃ nɡe mɛ tɔn tukobun tem yɛ̃robu bɑ rɑ n bu dɑm dɔremɔ. Kpɑ ben wiruɡibu bɑ n bu tɑɑremɔ.
25 Então Jesus, chamando-os para junto de si, disse:
26 Adɑmɑ n ǹ sɑ̃ɑ mɛ bɛɛn mi. Bɛɛn ɡoo ù n kĩ u ko wiruɡii, u de u ko bɛɛn sɔmɔ.
26 Mas entre vocês não será assim; pelo contrário, quem quiser tornar-se grande entre vocês, que se coloque a serviço dos outros;
27 Mɛyɑ mɑɑ bɛɛn wi u kĩ u ko ɡbiikoo u koowo bɛɛn yoo.
27 e quem quiser ser o primeiro entre vocês, que seja servo de vocês;
28 Nɡe mɛyɑ Tɔnun Bii kuɑ. U ǹ nɛ bu kɑ nùn sɑ̃ mɑ n kun mɔ u kɑ ɡɑbu sɑ̃, kpɑ u win wɑ̃ɑru wɛ̃ u kɑ tɔn dɑbinu yɑkiɑ.
28 tal como o Filho do Homem, que não veio para ser servido, mas para servir e dar a sua vida em resgate por muitos.
29 Sɑnɑm mɛ bɑ yɑrɑ Yerikon di, tɔn wɔru ɡunɑ Yesu swĩi.
29 Saindo eles de Jericó, uma grande multidão seguia Jesus.
30 Wɔ̃kobu yiru ɡɑbɑ sɔ̃ swɑɑ bɑɑrɔ bɑ nuɑ mɑ Yesu sɑrɔ. Yerɑ bɑ nɔɔɡiru suɑ bɑ nɛɛ, Yinni, Dɑfidin sikɑdobu, ɑ bɛsɛn wɔnwɔndu wɑɑwo.
30 E eis que dois cegos, sentados à beira do caminho, tendo ouvido que Jesus passava, começaram a gritar: — Senhor, Filho de Davi, tenha compaixão de nós!
31 Tɔn wɔru ɡunɑ ye, yɑ bu wɔkisimɔ bu mɑrio. Kɑ mɛ, bɑ ɡbɑ̃rɑmɔ too too, bɑ mɔ̀, Yinni, Dɑfidin sikɑdobu, ɑ bɛsɛn wɔnwɔndu wɑɑwo.
31 Mas a multidão os repreendia para que se calassem. Eles, porém, gritavam cada vez mais: — Senhor, Filho de Davi, tenha compaixão de nós!
32 Yerɑ Yesu u yɔ̃rɑ u bu sokɑ mɑ u bu bikiɑ u nɛɛ, mbɑ i kĩ n bɛɛ kuɑ.
32 Jesus parou, chamou-os e perguntou:
33 Bɑ nùn wisɑ bɑ nɛɛ, Yinni, sɑ kĩ bɛsɛn nɔni yi yɑm wɑwɑ.
33 Eles responderam: — Senhor, que se abram os nossos olhos.
34 Yesu u ben wɔnwɔndu wɑ mɑ u ben nɔni bɑbɑ. Yɑ̃ɑtem mi, tɔnu yiru ye, yɑ yɑm wɑ mɑ yɑ nùn swĩi.
34 Profundamente compadecido, Jesus tocou nos olhos deles. E imediatamente recuperaram a vista e o seguiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.