Mateus 20
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs ARIB
1 Mɑ Yesu u nɛɛ, n wee ye Gusunɔn bɑndu tɑ kɑ weenɛ. Yɛnu yɛ̃ro ɡoo u yɑrɑ buru buru yellu u kɑ sɔm kowobu kɑsu bu dɑ win ɡbɑɑrɔ.
1 Porque o reino dos céus é semelhante a um homem, proprietário, que saiu de madrugada a contratar trabalhadores para a sua vinha.
2 U wurɑ u bu kɔsiɑ nɡe mɛ bɑ rɑ sɔm kowo kɔsie sɔ̃ɔ teeru, mɑ u nɛɛ bu doo bu sɔmburu ko win ɡbɑɑrɔ.
2 Ajustou com os trabalhadores o salário de um denário por dia, e mandou-os para a sua vinha.
3 Ye n kuɑ bururun kɔbɑ nɔɔbɑ nnɛ, u kpɑm yɑrɑ mɑ u ɡɑbu deemɑ bɑ sɔ̃ tɛnɡɛɔ bɑ ǹ ɡɑru mɔ̀.
3 Cerca da hora terceira saiu, e viu que estavam outros, ociosos, na praça,
4 U bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, bɛɛn tii i doo i sɔmburu ko nɛn ɡbɑɑrɔ. Kon bɛɛ yen ɡobi kɔsiɑ nɡe mɛ n weenɛ.
4 e disse-lhes: Ide também vós para a vinha, e dar-vos-ei o que for justo. E eles foram.
5 Mɑ bɑ dɑ mi. Yɛnu yɛ̃ro wi, u kpɑm yɑrɑ sɔ̃ɔ wii wɔllu, kɑ mɑɑ yokɑn kɔbɑ itɑ, mɑ u kuɑ mɛ.
5 Outra vez saiu, cerca da hora sexta e da nona, e fez o mesmo.
6 Ye n dɑ kuɑ yokɑn kɔbɑ nɔɔbu, u kpɑm yɑrɑ u ɡɑbu wɑ be bɑ sɔ̃ mi. U bu bikiɑ u nɛɛ, mbɑn sɔ̃nɑ i sɔ̃ mini sɑɑ bururun di i ǹ ɡɑru mɔ̀.
6 Responderam-lhe eles: Porque ninguém nos contratou. Disse-lhes ele: Ide também vós para a vinha.
7 Bɑ wisɑ bɑ nɛɛ, yèn sɔ̃ ɡoo kun sun sɔmburu wɛ̃. Mɑ u nɛɛ, ǹ n mɛn nɑ, i doo nɛn ɡbɑɑrɔ i sɔmburu ko bɛɛn tii.
7 Responderam-lhe eles: Porque ninguém nos contratou. Disse-lhes ele: Ide também vós para a vinha.
8 Ye n kuɑ yokɑ yɛnu yɛ̃ro wi, u win sɔm kowobun wiruɡii sokɑ u nɛɛ, ɑ sɔm kowobu sokuo ɑ bu ben ɡobi kɔsiɑ, sɑɑ birukobun min di sere kɑ ɡbiikobun mi.
8 Ao anoitecer, disse o senhor da vinha ao seu mordomo: Chama os trabalhadores, e paga-lhes o salário, começando pelos últimos até os primeiros.
9 Be bɑ sɔmburu toruɑ yokɑn kɔbɑ nɔɔbu bɑ nɑ mɑ bɑ sɔ̃ɔ teerun sɔmburun ɡobi wɑ.
9 Chegando, pois, os que tinham ido cerca da hora undécima, receberam um denário cada um.
10 Ye ɡbiikoo be, bɑ nɑ, bɑ tɑmɑɑ beɡii koo kerɑwɑ mɛ. Adɑmɑ sɔ̃ɔ teerun sɔmburun ɡobiyɑ bɑ mɑɑ ben tii kɔsiɑ.
10 Vindo, então, os primeiros, pensaram que haviam de receber mais; mas do mesmo modo receberam um denário cada um.
11 Ye bɑ ɡobi yi wɑ bɑ kɑ yɛnu yɛ̃ro wi wɔki.
11 E ao recebê-lo, murmuravam contra o proprietário, dizendo:
12 Bɑ ɡeruɑ, bɑ nɛɛ, be bɑ dɑ̃kuru nɑ mi, kɔbi tiɑ tɔnɑwɑ bɑ kuɑ mɑ ɑ bu kɔsiɑ nɡe bɛsɛ be sɑ sɔmburu kuɑ bururun di kɑ sɔ̃ɔ boko.
12 Estes últimos trabalharam somente uma hora, e os igualastes a nós, que suportamos a fadiga do dia inteiro e o forte calor.
13 Mɑ u ben turo wisɑ u nɛɛ, nɛn bɔrɔ, nɑ ǹ nun tɑki di. A wurɑ mɑ kɑɑ sɔ̃ɔ teerun sɔmburun ɡobi mwɑ, nɡe n ǹ mɛ.
13 Mas ele, respondendo, disse a um deles: Amigo, não te faço injustiça; não ajustaste comigo um denário?
14 Ǹ n mɛn nɑ, ɑ wunɛn ɡobi mɔɔ ɑ doonɑ. Nɑ̀ n kĩ n biruko wini kɔsiɑ nɡe wunɛ, mbɑ n nun wɑ.
14 Toma o que é teu, e vai-te; eu quero dar a este último tanto como a ti.
15 N ǹ ye nɑ kĩ yerɑ kon kɑ nɛn ye nɑ mɔ ko? Nɡe ɑ nisinu mɔ̀wɑ yèn sɔ̃ nɑ tɔn ɡeeru kuɑ.
15 Não me é lícito fazer o que quero do que é meu? Ou é mau o teu olho porque eu sou bom?
16 Mɑ Yesu nɛɛ, nɡe mɛyɑ birukobu bɑ koo ko ɡbiikobu, ɡbiikobu mɑɑ, bɑ koo ko birukobu.
16 Assim os últimos serão primeiros, e os primeiros serão últimos.
17 Nɡe mɛ Yesu u dɔɔ Yerusɑlɛmu ɡiɑ, swɑɑɔ u win bwɑ̃ɑbu wɔkurɑ yiru ye tɔnɑ sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ,
17 Estando Jesus para subir a Jerusalém, chamou à parte os doze e no caminho lhes disse:
18 wee, sɑ dɔɔ Yerusɑlɛmuɔ mi bɑ koo Tɔnun Bii yɑ̃ku kowo tɔnwerobu kɑ woodɑ yɛ̃robu nɔmɑ bɛriɑ. Bɑ koo nùn tɑɑrɛ wɛ̃ bu ɡo,
18 Eis que subimos a Jerusalém, e o Filho do homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas, e eles o condenarão à morte,
19 kpɑ bu nùn tɔn tukobu nɔmu sɔndiɑ be bɑ koo nùn yɑɑkoru ko, bu nùn sɛni so, yen biru bu nùn kpɑre dɑ̃ɑ bunɑnɑrɔ. Sɔ̃ɔ itɑse u koo mɑɑ se ɡɔrin di.
19 e o entregarão aos gentios para que dele escarneçam, e o açoitem e crucifiquem; e ao terceiro dia ressuscitará.
20 Yerɑ Sebeden bibun mɛro u nɑ Yesun mi kɑ win bibu sɑnnu u yiirɑ u kɑ ɡɑ̃ɑnu kɑnɑ.
20 Aproximou-se dele, então, a mãe dos filhos de Zebedeu, com seus filhos, ajoelhando-se e fazendo-lhe um pedido.
21 Yesu u nùn bikiɑ u nɛɛ, mbɑ ɑ kĩ.
21 Perguntou-lhe Jesus: Que queres? Ela lhe respondeu: Concede que estes meus dois filhos se sentem, um à tua direita e outro à tua esquerda, no teu reino.
22 Yesu u wisɑ u nɛɛ i ǹ yɛ̃ ye i bikiɑmɔ, i ko kpĩ i wɑhɑlɑ sɔbe ye kon sɔbe?
22 Jesus, porém, replicou: Não sabeis o que pedis; podeis beber o cálice que eu estou para beber? Responderam-lhe: Podemos.
23 Yesu bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, kɑ ɡeemɑ i ko wɑhɑlɑ sɔbe nɡe nɛ. Adɑmɑ n ǹ nɛn bɑɑ n kɑ ɡɔsi be bɑ koo sinɑ nɛn nɔm ɡeuɔ kɑ nɛn nɔm dwɑrɔ. Tɔn bèn sɔ̃ nɛn Bɑɑbɑ u ɑye ni sɔɔru kuɑ beyɑ bɑ koo nu wɑ.
23 Então lhes disse: O meu cálice certamente haveis de beber; mas o sentar-se à minha direita e à minha esquerda, não me pertence concedê-lo; mas isso é para aqueles para quem está preparado por meu Pai.
24 Ye bwɑ̃ɑbu wɔku te tɑ tie tɑ ɡɑri yi nuɑ, tɑ kɑ yiru ye mɔru kuɑ.
24 E ouvindo isso os dez, indignaram-se contra os dois irmãos.
25 Yerɑ Yesu bu sokɑ u nɛɛ, bɛɛn tii i yɛ̃ nɡe mɛ tɔn tukobun tem yɛ̃robu bɑ rɑ n bu dɑm dɔremɔ. Kpɑ ben wiruɡibu bɑ n bu tɑɑremɔ.
25 Jesus, pois, chamou-os para junto de si e lhes disse: Sabeis que os governadores dos gentios os dominam, e os seus grandes exercem autoridades sobre eles.
26 Adɑmɑ n ǹ sɑ̃ɑ mɛ bɛɛn mi. Bɛɛn ɡoo ù n kĩ u ko wiruɡii, u de u ko bɛɛn sɔmɔ.
26 Não será assim entre vós; antes, qualquer que entre vós quiser tornar-se grande, será esse o que vos sirva;
27 Mɛyɑ mɑɑ bɛɛn wi u kĩ u ko ɡbiikoo u koowo bɛɛn yoo.
27 e qualquer que entre vós quiser ser o primeiro, será vosso servo;
28 Nɡe mɛyɑ Tɔnun Bii kuɑ. U ǹ nɛ bu kɑ nùn sɑ̃ mɑ n kun mɔ u kɑ ɡɑbu sɑ̃, kpɑ u win wɑ̃ɑru wɛ̃ u kɑ tɔn dɑbinu yɑkiɑ.
28 assim como o Filho do homem não veio para ser servido, mas para servir, e para dar a sua vida em resgate de muitos.
29 Sɑnɑm mɛ bɑ yɑrɑ Yerikon di, tɔn wɔru ɡunɑ Yesu swĩi.
29 Saindo eles de Jericó, seguiu-o uma grande multidão;
30 Wɔ̃kobu yiru ɡɑbɑ sɔ̃ swɑɑ bɑɑrɔ bɑ nuɑ mɑ Yesu sɑrɔ. Yerɑ bɑ nɔɔɡiru suɑ bɑ nɛɛ, Yinni, Dɑfidin sikɑdobu, ɑ bɛsɛn wɔnwɔndu wɑɑwo.
30 e eis que dois cegos, sentados junto do caminho, ouvindo que Jesus passava, clamaram, dizendo: Senhor, Filho de Davi, tem compaixão de nós.
31 Tɔn wɔru ɡunɑ ye, yɑ bu wɔkisimɔ bu mɑrio. Kɑ mɛ, bɑ ɡbɑ̃rɑmɔ too too, bɑ mɔ̀, Yinni, Dɑfidin sikɑdobu, ɑ bɛsɛn wɔnwɔndu wɑɑwo.
31 E a multidão os repreendeu, para que se calassem; eles, porém, clamaram ainda mais alto, dizendo: Senhor, Filho de Davi, tem compaixão de nós.
32 Yerɑ Yesu u yɔ̃rɑ u bu sokɑ mɑ u bu bikiɑ u nɛɛ, mbɑ i kĩ n bɛɛ kuɑ.
32 E Jesus, parando, chamou-os e perguntou: Que quereis que vos faça?
33 Bɑ nùn wisɑ bɑ nɛɛ, Yinni, sɑ kĩ bɛsɛn nɔni yi yɑm wɑwɑ.
33 Disseram-lhe eles: Senhor, que se nos abram os olhos.
34 Yesu u ben wɔnwɔndu wɑ mɑ u ben nɔni bɑbɑ. Yɑ̃ɑtem mi, tɔnu yiru ye, yɑ yɑm wɑ mɑ yɑ nùn swĩi.
34 E Jesus, movido de compaixão, tocou-lhes os olhos, e imediatamente recuperaram a vista, e o seguiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.