Mateus 18
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs NTLH
1 Sɑɑ ye sɔɔrɑ Yesun bwɑ̃ɑbɑ dɑ win mi, bɑ nùn bikiɑ bɑ nɛɛ, wɑrɑ ɡisonkoru bo Gusunɔn bɑndu sɔɔ.
1 Naquele momento os discípulos chegaram perto de Jesus e perguntaram: — Quem é o mais importante no
2 Yesu u bii piibu ɡɑɡu sokɑ u yɔ̃rɑsiɑ ben wuswɑɑɔ.
2 Jesus chamou uma criança, colocou-a na frente deles
3 Mɑ u nɛɛ, kɑ ɡeemɑ nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ, mɑ n kun mɔ i tii ɡɔsiɑ i kuɑ nɡe bibu, i ǹ kpɛ̃ i n wɑ̃ɑ bɑn te Gusunɔ u swĩi sɔɔ.
3 e disse:
4 Wi u sɑ̃ɑ ɡisonko bɑn te Gusunɔ u swĩi sɔɔ, wiyɑ wi u tii kɑwɑ nɡe bii wini.
4 A pessoa mais importante no Reino do Céu é aquela que se humilha e fica igual a esta criança.
5 Wi u mɑɑ bii winin bweseru wurɑ nɛn yĩsirun sɔ̃, nɛnɑ u wurɑ.
5 E aquele que, por ser meu seguidor, receber uma criança como esta estará recebendo a mim.
6 Yesu mɑɑ nɛɛ, wi u derɑ bii piimii ni nu mɑn nɑɑnɛ doke min turo wɔri torɑru sɔɔ, n burɑm bo bu yɛ̃ro nɛɛ bɑkɑru ɡbinisiɑ win wĩirɔ kpɑ bu nùn kpɛ̃ɛ nim wɔ̃ku sɔɔ u nim diirɑ.
6 — Quanto a estes pequeninos que creem em mim , se alguém for culpado de um deles me abandonar, seria melhor para essa pessoa que ela fosse jogada no lugar mais fundo do mar, com uma pedra grande amarrada no pescoço.
7 Annɑ ɑ hɑnduniɑn wɑhɑlɑ wɑ ye ɡɑ̃ɑnu kɑ wɑ̃ɑ ni nu derimɔ tɔmbɑ wɔrimɔ torɑru sɔɔ. Gɑ̃ɑ ninin bweserɑ ko n wɑ̃ɑwɑ bɑɑdommɑ, ɑdɑmɑ nɔni swɑ̃ɑruɡiiwɑ wìn min di nu koo yɑri.
7 Ai do mundo por causa das coisas que fazem com que as pessoas me abandonem! Essas coisas têm de acontecer, mas ai do culpado!
8 Wunɛn nɔmu ǹ kun mɛ wunɛn nɑɑsu, yen ye yɑ nun sure torɑru sɔɔ, ɑ ye buro ɑ kɔ̃ n tomɑ. Domi n sɑnɔ bo ɑ kɑ nɔm teu ǹ kun mɛ nɑɑ teesu wɑ̃ɑru wɑ te tɑ ku rɑ kpe, n kere ɑ n nɔmɑ yiru kɑ nɑɑsu yiru mɔ kpɑ bu nun kpɛ̃ɛ dɔ̃ɔ wi u ku rɑ ɡbi sɔɔ.
8 — Se uma das suas mãos ou um dos seus pés faz com que você peque, corte-o e jogue fora! Pois é melhor você entrar na vida eterna sem uma das mãos ou sem um dos pés do que ter as duas mãos e os dois pés e ser jogado no fogo eterno.
9 Ǹ n mɑɑ wunɛn nɔnun nɑ ɡɑ nun sure torɑru sɔɔ ɑ ɡu wɔwo ɑ kɔ̃ n tomɑ. Domi n sɑnɔ bo ɑ kɑ nɔni tiɑ wɑ̃ɑru wɑ te tɑ ku rɑ kpe n kere ɑ n nɔni yiru mɔ kpɑ bu nun kpɛ̃ɛ dɔ̃ɔ wi u ku rɑ ɡbi sɔɔ.
9 Se um dos seus olhos faz com que você peque, arranque-o e jogue fora! Pois é melhor você entrar na vida eterna com um olho só do que ter os dois e ser jogado no fogo do inferno.
10 Yesu mɑɑ nɛɛ, i ku rɑ de i bii piimii nin teu ɡɛm. Kɑ ɡeemɑ nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ, ben ɡɔrɑdo be bɑ wɑ̃ɑ wɔllɔ bɑ rɑ n yɔ̃wɑ bɑɑdommɑ nɛn Bɑɑbɑ wɔrukoon wuswɑɑɔ. [
10 — Cuidado, não desprezem nenhum destes pequeninos! Eu afirmo a vocês que os anjos deles estão sempre na presença do meu Pai, que está no céu.
11 Domi Tɔnun Bii u nɑwɑ u kɑ ye yɑ kɔ̃ɔrɑ fɑɑbɑ ko.]
11 [Porque o
12 Mbɑ i tɑmɑɑ. Tɔnu ù n yɑ̃ɑnu wunɔbu (100) mɔ mɑ teerɑ kɔ̃ɔrɑ, u ǹ koo wunɔbu tiɑ sɑri deri ɡuuru wɔllɔ kpɑ u dɑ u tee te tɑ kɔ̃ɔrɑ kɑsu?
12 — O que é que vocês acham que faz um homem que tem cem ovelhas, e uma delas se perde? Será que não deixa as noventa e nove pastando no monte e vai procurar a ovelha perdida?
13 Ù n mɑɑ tu wɑ, kɑ ɡeemɑ nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ, win nuku dobu ko n kpɑ̃ yɑ̃ɑ ten sɔ̃ n kere wunɔbu tiɑ sɑri ni nu ǹ kɔ̃ɔre.
13 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quando ele a encontrar, ficará muito mais contente por causa dessa ovelha do que pelas noventa e nove que não se perderam.
14 Nɡe mɛyɑ mɑɑ bɛɛn Bɑɑbɑ wi u wɑ̃ɑ wɔllɔ u ǹ kĩ bɑɑ bii piimii nin teu ɡu kɔ̃ɔrɑ.
14 Assim também o Pai de vocês, que está no céu, não quer que nenhum destes pequeninos se perca.
15 Yesu mɑɑ nɛɛ, nɑɑnɛ dokeo ɡoo ù n torɑ ɑ doo win mi wunɛ tɔnɑ ɑ nùn win torɑru tubusiɑ. Ù n wunɛɡii nuɑ, ɑ nùn fɑɑbɑ kuɑ.
15 — Se o seu irmão pecar contra você, vá e mostre-lhe o seu erro. Mas faça isso em particular, só entre vocês dois. Se essa pessoa ouvir o seu conselho, então você ganhou de volta o seu irmão.
16 Adɑmɑ ù n yinɑ u nun swɑɑ dɑki, ɑ tɔn turo ǹ kun mɛ tɔnu yiru kɑsuo ɑ kɑ dɑ win mi, kpɑ tɔnu yiru ǹ kun mɛ itɑ ye, yu ɡɑri yi kpuron seedɑ di nɡe mɛ Gusunɔn ɡɑri ɡerumɔ.
16 Mas, se não ouvir, leve com você uma ou duas pessoas, para fazer o que mandam as
17 Ù n mɑɑ kpɑm yinɑ u bu swɑɑ dɑki, ɑ Yesun yiɡbɛru ɡɑri yi nɔɔsio. Ù n den yinɑ u yiɡbɛrun ɡɑri nɔ, ɑ nùn ɡɑrisio tɔn tuko ǹ kun mɛ ɡbere mwɑɔ.
17 Mas, se a pessoa que pecou não ouvir essas pessoas, então conte tudo à igreja. E, se ela não ouvir a igreja, trate-a como um pagão ou como um cobrador de impostos.
18 Mɑ Yesu mɑɑ nɛɛ, kɑ ɡeemɑ nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ, ye i yinɑmɔ hɑnduniɑ sɔɔ bɑ koo ye yinɑ wɔllɔ. Ye i mɑɑ wurɑ hɑnduniɑ sɔɔ, bɑ koo ye wurɑ wɔllɔ.
18 — Eu afirmo a vocês que isto é verdade: o que vocês proibirem na terra será proibido no céu, e o que permitirem na terra será permitido no céu.
19 Nɑ kpɑm bɛɛ sɔ̃ɔmɔ mɑ bɛɛn tɔmbu yiru bɑ̀ n nɔɔ tiɑ kuɑ hɑnduniɑ mini bɑ ɡɑ̃ɑnu bikiɑ kɑnɑru sɔɔ, nɛn Bɑɑbɑ wi u wɑ̃ɑ wɔllɔ u koo bu wɛ̃.
19 — E afirmo a vocês que isto também é verdade: todas as vezes que dois de vocês que estão na terra pedirem a mesma coisa em oração, isso será feito pelo meu Pai, que está no céu.
20 Domi mi tɔmbu yiru ǹ kun mɛ itɑ bɑ mɛnnɛ kɑ nɛn yĩsiru, nɑ wɑ̃ɑ ben suunu sɔɔ.
20 Porque, onde dois ou três estão juntos em meu nome, eu estou ali com eles.
21 Yerɑ Piɛɛ u dɑ Yesun mi u nùn bikiɑ u nɛɛ, nɔn nyewɑ kon nɛn beruse wi u mɑn torɑri suuru kuɑ. Nɔn nɔɔbɑ yiru?
21 Então Pedro chegou perto de Jesus e perguntou: — Senhor, quantas vezes devo perdoar o meu irmão que peca contra mim? Sete vezes?
22 Yesu nùn wisɑ u nɛɛ, ɑɑwo n ǹ mɔ nɔn nɔɔbɑ yiru tɔnɑ, nɔn wɑtɑ kɑ wɔkurun nɔn nɔɔbɑ yiruwɑ.
22 — Não! — respondeu Jesus. — Você não deve perdoar sete vezes, mas setenta e sete vezes.
23 Yenin sɔ̃nɑ Gusunɔn bɑndun ɡɑri kɑ sunɔ ɡoon ɡɑri weenɛ wi u kĩ u win ɡobi dooru ko kɑ win sɔm kowobu.
23 Porque o
24 Ye u win ɡobi dooru toruɑ, yerɑ bɑ kɑ durɔ ɡoo nɑ wi u win dibu nɛni fɔrɔtɔ dɑbi dɑbiru.
24 Logo no começo trouxeram um que lhe devia milhões de moedas de prata.
25 Wee, durɔ wi kun ɡɑ̃ɑnu mɔ u kɑ dii bi kɔsiɑ. Mɑ win yinni nɛɛ bu nùn dɔro kɑ win kurɔ kɑ win bibu kɑ ye u mɔ kpuro bu kɑ dii bi kɔsiɑ.
25 Mas o empregado não tinha dinheiro para pagar. Então, para pagar a dívida, o seu patrão, o rei, ordenou que fossem vendidos como escravos o empregado, a sua esposa e os seus filhos e que fosse vendido também tudo o que ele possuía.
26 Yerɑ sɔm kowo wi, u yiirɑ win yinnin wuswɑɑɔ u nùn suuru kɑnɑ u nɛɛ, ɑ kɑ mɑn tɛmɑnɔ, kon nun kɔsiɑ kpuro.
26 Mas o empregado se ajoelhou diante do patrão e pediu: “Tenha paciência comigo, e eu pagarei tudo ao senhor.”
27 Mɑ win yinni u win wɔnwɔndu wɑ u dii bi ɡo u derɑ u doonɑ.
27 — O patrão teve pena dele, perdoou a dívida e deixou que ele fosse embora.
28 Ye sɔm kowo wi, u yɑrɑ min di, u kɑ win sɔm kowosi yinnɑ wi u win dibu nɛni nɡe fɔrɔtɔ nɔɔbun sɑkɑ. Yerɑ u nùn sɛ̃re u wĩiru sɛ̃kɑ u nɛɛ, ɑ nɛn dibu kɔsiɑmɑ bi ɑ nɛni.
28 O empregado saiu e encontrou um dos seus companheiros de trabalho que lhe devia cem moedas de prata. Ele pegou esse companheiro pelo pescoço e começou a sacudi-lo, dizendo: “Pague o que me deve!”
29 Yerɑ win kpɑɑsi u yiirɑ win wuswɑɑɔ u nùn suuru kɑnɑ u nɛɛ, ɑ kɑ mɑn tɛmɑnɔ, kon nun kɔsiɑ.
29 — Então o seu companheiro se ajoelhou e pediu: “Tenha paciência comigo, e eu lhe pagarei tudo.”
30 Adɑmɑ u ǹ wure. U derɑ bɑ nùn doke pirisɔm sɔɔ sere u kɑ dii bi kɔsiɑ u kpe.
30 — Mas ele não concordou. Pelo contrário, mandou pôr o outro na cadeia até que pagasse a dívida.
31 Ye sɔm kowo be bɑ tie bɑ ɡɑri yi wɑ, ben nukurɑ sɑnkirɑ mɑ bɑ dɑ bɑ ben yinni ye kpuro sɔ̃ɔwɑ.
31 Quando os outros empregados viram o que havia acontecido, ficaram revoltados e foram contar tudo ao patrão.
32 Yerɑ yinni wi, u nùn sokusiɑ u nɛɛ, sɔm kowo nuku kɔ̃suruɡii, nɑ nun wunɛn dibu ɡoowɑ yèn sɔ̃ ɑ mɑn suuru kɑnɑ.
32 Aí o patrão chamou aquele empregado e disse: “Empregado miserável! Você me pediu, e por isso eu perdoei tudo o que você me devia.
33 N dɑɑ weenɛwɑ wunɛn tii ɑ mɑɑ wunɛn sɔm kowosi wi wɔnwɔndu kuɑ nɡe mɛ nɑ nun kuɑ.
33 Portanto, você deveria ter pena do seu companheiro, como eu tive pena de você.”
34 Yinni wi, u mɔru bɛsirɑ mɑ u sɔm kowo wi pirisɔm kɔ̃sobu wɛ̃ sere u kɑ dii bi kpuro kɔsiɑ.
34 — O patrão ficou com muita raiva e mandou o empregado para a cadeia a fim de ser castigado até que pagasse toda a dívida.
35 Mɑ Yesu nɛɛ, nɡe mɛyɑ nɛn Bɑɑbɑ wi u wɑ̃ɑ wɔllɔ koo bɛɛ kuɑ bɛɛn wi u kun win winsim suuru kue win ɡɔ̃run di.
35 E Jesus terminou, dizendo:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.