Mateus 15

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Yerɑ Fɑlisibɑ kɑ woodɑ yɛ̃robu ɡɑbu bɑ nɑ Yesun mi sɑɑ Yerusɑlɛmun di, bɑ nùn bikiɑ bɑ nɛɛ,
1 Alguns fariseus e escribas de Jerusalém vieram um dia ter com Jesus e lhe disseram:
2 mbɑn sɔ̃nɑ wunɛn bwɑ̃ɑbu bɑ ǹ bɛsɛn sikɑdobɑn deemɑ mɛm nɔɔwɑmmɛ. Domi bɑ ku rɑ niɛ bu sere di.
2 Por que transgridem teus discípulos a tradição dos antigos? Nem mesmo lavam as mãos antes de comer.
3 Yesu bu wisɑ u nɛɛ, bɛɛ mɑɑ ni, mbɑn sɔ̃nɑ i rɑ Gusunɔn woodɑ sɑre mɑ i sere bɛɛn deemɑ nɛni.
3 Jesus respondeu-lhes: E vós, por que violais os preceitos de Deus, por causa de vossa tradição?
4 Domi Gusunɔ u nɛɛ, “A wunɛn tundo kɑ wunɛn mɛro bɛɛrɛ wɛ̃ɛyɔ.” U mɑɑ nɛɛ, “Wi u win tundo ǹ kun mɛ win mɛro kɔ̃sɑ ɡerusi bɑ koo nùn ɡowɑ.”
4 Deus disse: Honra teu pai e tua mãe; aquele que amaldiçoar seu pai ou sua mãe será castigado de morte {Ex 20,12; 21,17}.
5 Adɑmɑ bɛɛ i ɡerumɔ mɑ ɡoo ù n win tundo ǹ kun mɛ win mɛro sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, win dukiɑ ye u koo kpĩ u kɑ nùn somi yɑ kuɑ Gusunɔɡiɑ,
5 Mas vós dizeis: Aquele que disser a seu pai ou a sua mãe: aquilo com que eu vos poderia assistir, já ofereci a Deus,
6 n ǹ mɑɑ weenɛ durɔ wi, u win tundo ǹ kun mɛ win mɛro somi. Nɡe mɛyɑ i Gusunɔn ɡɑri tɛɛsimɔ mɑ i bɛɛn deemɑ swĩi.
6 esse já não é obrigado a socorrer de outro modo a seus pais. Assim, por causa de vossa tradição, anulais a palavra de Deus.
7 Murɑfiti bɛɛ, kɑ ɡeemɑ bɛɛn sɔ̃nɑ Gusunɔ u ɡeruɑ sɑɑ Esɑin nɔɔn di u nɛɛ,
7 Hipócritas! É bem de vós que fala o profeta Isaías:
8 “Tɔn beni bɑ mɑn bɛɛrɛ wɛ̃ɛmɔ kɑ nɔɔ.
8 Este povo somente me honra com os lábios; seu coração, porém, está longe de mim.
9 Kɑmɑ bɑ mɑn sɑ̃ɑmɔ.
9 Vão é o culto que me prestam, porque ensinam preceitos que só vêm dos homens {Is 29,13}.
10 Mɑ Yesu u tɔn wɔru sokɑ u nɛɛ, i nɔɔwɔ kpɑ i de n bɛɛ yeeri.
10 Depois, reuniu os assistentes e disse-lhes:
11 N ǹ mɔ ye yɑ dumɔ tɔnun nɔɔ sɔɔ yerɑ yɑ nùn mɔ̀ disiɡii, mɑ n kun mɔ ye yɑ yɑrimɔ sɑɑ win nɔɔn di, yeyɑ yɑ rɑ tɔnu ko disiɡii.
11 Ouvi e compreendei. Não é aquilo que entra pela boca que mancha o homem, mas aquilo que sai dele. Eis o que mancha o homem.
12 Yerɑ win bwɑ̃ɑbɑ nɑ win mi bɑ nɛɛ, n ǹ ɑ yɛ̃ mɑ ɡɑri yi ɑ ɡeruɑ mi, yi Fɑlisibɑ duɑwɑ mi yɑ.
12 Então se aproximaram dele seus discípulos e disseram-lhe: Sabes que os fariseus se escandalizaram com as palavras que ouviram?
13 U bu wisɑ u nɛɛ, dɑ̃ru bɑɑtere te nɛn Bɑɑbɑ wɔrukoo kun duure bɑ koo tu wukɑwɑ.
13 Jesus respondeu: Toda planta que meu Pai celeste não plantou será arrancada pela raiz.
14 I bu derio. Swɑɑ ɡbio wɔ̃kobɑ. Wɔ̃ko ù n mɑɑ win wɔ̃kosi swɑɑ ɡbiiye be yiru kpurowɑ bɑ koo tokoro wɔri.
14 Deixai-os. São cegos e guias de cegos. Ora, se um cego conduz a outro, tombarão ambos na mesma vala.
15 Piɛɛ nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ sun mɔn te tubusio.
15 Tomando então a palavra, Pedro disse: Explica-nos esta parábola.
16 Yesu u nɛɛ, n ǹ bɛɛn tii yeeri kɑ tɛ̃?
16 Jesus respondeu: Sois também vós de tão pouca compreensão?
17 I ǹ yɛ̃ mɑ ye yɑ dumɔ nɔɔ sɔɔ kpuro nukurɔwɑ yɑ dɔɔ? Mɑ ǹ n sosi yɑ koo yɑri wɑsin di.
17 Não compreendeis que tudo o que entra pela boca vai ao ventre e depois é lançado num lugar secreto?
18 Adɑmɑ ye yɑ yɑrimɔ nɔɔn di, ɡɔ̃run diyɑ yɑ wee. Yeyɑ yɑ rɑ tɔnu ko disiɡii.
18 Ao contrário, aquilo que sai da boca provém do coração, e é isso o que mancha o homem.
19 Domi ɡɔ̃run diyɑ bwisiku kɔ̃sunu wee, kɑ tɔn ɡoberu, kɑ sɑkɑrɑru, kɑ kɔ̃ɔ mɛnnɑbu tɑntɑnɑru sɔɔ kɑ ɡbɛnɑ kɑ weesu kɑ tɔn sɑnkubu.
19 Porque é do coração que provêm os maus pensamentos, os homicídios, os adultérios, as impurezas, os furtos, os falsos testemunhos, as calúnias.
20 Yeyɑ mi, ye yɑ rɑ tɔnu ko disiɡii. Adɑmɑ nɔm kɛsɛnun dibu ku rɑ tɔnu ko disiɡii.
20 Eis o que mancha o homem. Comer, porém, sem ter lavado as mãos, isso não mancha o homem.
21 Yen biru Yesu doonɑ min di u dɑ Tiri kɑ Sidonin berɑ ɡiɑ.
21 Jesus partiu dali e retirou-se para os arredores de Tiro e Sidônia.
22 Kurɔ Kɑnɑniɡii ɡoo wi u wɑ̃ɑ berɑ mi, u nɑ win mi, mɑ u nɔɔɡiru suɑ u nɛɛ, Yinni, Dɑfidin sikɑdobu, ɑ nɛn wɔnwɔndu wɑɑwo. Nɛn bii tɔn kurɔ u wɛrɛkunu mɔ nu nùn nɔni sɔ̃ɔwɑ too.
22 E eis que uma cananéia, originária daquela terra, gritava: Senhor, filho de Davi, tem piedade de mim! Minha filha está cruelmente atormentada por um demônio.
23 Kɑ mɛ, Yesu kun nùn ɡɑri ɡɛɛ wisɑ. Mɑ win bwɑ̃ɑbɑ nɑ win mi, bɑ nùn kɑnɑ u de kurɔ wi, u doonɑ min di domi u kuuki mɔ̀ u kɑ bu swĩi biruɔ.
23 Jesus não lhe respondeu palavra alguma. Seus discípulos vieram a ele e lhe disseram com insistência: Despede-a, ela nos persegue com seus gritos.
24 U bu wisɑ u nɛɛ, Isirelibɑ tɔnɑn miyɑ bɑ mɑn ɡɔrimɑ be, be bɑ kɔ̃ɔre nɡe yɑ̃ɑnu.
24 Jesus respondeu-lhes: Não fui enviado senão às ovelhas perdidas da casa de Israel.
25 Adɑmɑ kurɔ wi, u nɑ Yesun wuswɑɑɔ u yiirɑ u nɛɛ, Yinni, ɑ mɑn somiɔ.
25 Mas aquela mulher veio prostrar-se diante dele, dizendo: Senhor, ajuda-me!
26 Yesu nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, n ǹ weenɛ bu bibun dĩɑnu suɑ bu bɔ̃nu kɔ̃ɔwɑ.
26 Jesus respondeu-lhe: Não convém jogar aos cachorrinhos o pão dos filhos. _
27 Kurɔ wi nɛɛ, ɡeemɑ, Yinni. Kɑ mɛ, bɔ̃nu rɑ dĩɑ buri di yi yi wɔrumɑ nin yinnibun tɑbulun di.
27 Certamente, Senhor, replicou-lhe ela; mas os cachorrinhos ao menos comem as migalhas que caem da mesa de seus donos...
28 Yerɑ Yesu nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, kurɔ wunɛ, wunɛn nɑɑnɛ dokebu kpɑ̃ too. N koo nun kuɑ nɡe mɛ ɑ kĩ.
28 Disse-lhe, então, Jesus: Ó mulher, grande é tua fé! Seja-te feito como desejas. E na mesma hora sua filha ficou curada.
29 Yesu u doonɑ min di u dɑ Gɑlilen dɑɑ burerun ɡoorɔ. Mɑ u yɔɔwɑ ɡuuru wɔllɔ u sinɑ.
29 Jesus saiu daquela região e voltou para perto do mar da Galiléia. Subiu a uma colina e sentou-se ali.
30 Yerɑ tɔn wɔru ɡunɑ nɑ win mi. Bɑ kɑ yɛmɔbu nɑ kɑ wɔ̃kobu kɑ ɑlebuɡibu kɑ sosobu, kɑ kpɑm bɑrɔ dɑbinu bɑ yi Yesun wuswɑɑɔ, mɑ u bu bɛkiɑ.
30 Então numerosa multidão aproximou-se dele, trazendo consigo mudos, cegos, coxos, aleijados e muitos outros enfermos. Puseram-nos aos seus pés e ele os curou,
31 Biti bɑkɑ tɔn be mwɑ ye bɑ wɑ sosobɑ ɡɑri mɔ̀, ɑlebuɡibɑ bɛkurɑ, yɛmɔbɑ sĩimɔ, wɔ̃kobɑ yɑm wɑɑmɔ, mɑ bɑ Gusunɔ Isirelibɑn Yinni siɑrɑbu wɔri.
31 de sorte que o povo estava admirado ante o espetáculo dos mudos que falavam, daqueles aleijados curados, de coxos que andavam, dos cegos que viam; e glorificavam ao Deus de Israel.
32 Yesu u win bwɑ̃ɑbu sokɑ u nɛɛ, tɔn benin wɔnwɔndɑ mɑn mɔ̀. Yen sɔ̃ɔ itɑ wee ye bɑ kɑ wɑ̃ɑ nɛn mi, ɡɑ̃ɑnu kun mɑɑ bu tie ni bɑ koo di. Nɑ ǹ mɑɑ kĩ n bu kɑrɑ kɑ ɡɔ̃ɔru kpɑ bu ku rɑɑ dɑm biɑ swɑɑɔ bu wɔri.
32 Jesus, porém, reuniu os seus discípulos e disse-lhes: Tenho piedade esta multidão: eis que há três dias está perto de mim e não tem nada para comer. Não quero despedi-la em jejum, para que não desfaleça no caminho.
33 Win bwɑ̃ɑbɑ nùn bikiɑ bɑ nɛɛ, mɑnɑ sɑ ko sere dĩɑnu wɑ ɡbɑburu sɔɔ mini ni nu koo tɔn dɑbi teni debu.
33 Disseram-lhe os discípulos: De que maneira procuraremos neste lugar deserto pão bastante para saciar tal multidão?
34 Yesu bu bikiɑ u nɛɛ, pɛ̃ɛ nyewɑ i sere mɔ.
34 Pergunta-lhes Jesus: Quantos pães tendes? Sete, e alguns peixinhos, responderam eles.
35 Yesu u tɔn wɔru ɡe sinɑsiɑ temɔ.
35 Mandou, então, a multidão assentar-se no chão,
36 Mɑ u pɛ̃ɛ nɔɔbɑ yiru ye suɑ kɑ swɛ̃ɛ yi, u Gusunɔ siɑrɑ mɑ u mururɑ u win bwɑ̃ɑbu wɛ̃ bɑ tɔn wɔru ɡe yɑbuɑ.
36 tomou os sete pães e os peixes e abençoou-os. Depois os partiu e os deu aos discípulos, que os distribuíram à multidão.
37 Be kpuro bɑ di bɑ debɑ. Ye bɑ di n tiɑ bɑ ɡure birenu nɔɔbɑ yiru sɔɔ bɑ kɑ doonɑ.
37 Todos comeram e ficaram saciados, e, dos pedaços que restaram, encheram sete cestos.
38 Be bɑ ye di ben ɡeerɑ turɑ tɔnu nɔrɔbun subɑ nnɛ (4.000), tɔn kurɔbu kɑ bibu bɑɑsi.
38 Ora, os que se alimentaram foram quatro mil homens, sem contar as mulheres e as crianças.
39 Ye u tɔn wɔru ɡe yɑrinɑsiɑ u kpɑ, u ɡoo nimkuu duɑ u dɑ Mɑɡɑdɑn tem ɡiɑ.
39 Jesus então despediu o povo, subiu para a barca e retornou à região de Magadã.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.