Mateus 15
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs ARIB
1 Yerɑ Fɑlisibɑ kɑ woodɑ yɛ̃robu ɡɑbu bɑ nɑ Yesun mi sɑɑ Yerusɑlɛmun di, bɑ nùn bikiɑ bɑ nɛɛ,
1 Então chegaram a Jesus uns fariseus e escribas vindos de Jerusalém, e lhe perguntaram:
2 mbɑn sɔ̃nɑ wunɛn bwɑ̃ɑbu bɑ ǹ bɛsɛn sikɑdobɑn deemɑ mɛm nɔɔwɑmmɛ. Domi bɑ ku rɑ niɛ bu sere di.
2 Por que transgridem os teus discípulos a tradição dos anciãos? pois não lavam as mãos, quando comem.
3 Yesu bu wisɑ u nɛɛ, bɛɛ mɑɑ ni, mbɑn sɔ̃nɑ i rɑ Gusunɔn woodɑ sɑre mɑ i sere bɛɛn deemɑ nɛni.
3 Ele, porém, respondendo, disse-lhes: E vós, por que transgredis o mandamento de Deus por causa da vossa tradição?
4 Domi Gusunɔ u nɛɛ, “A wunɛn tundo kɑ wunɛn mɛro bɛɛrɛ wɛ̃ɛyɔ.” U mɑɑ nɛɛ, “Wi u win tundo ǹ kun mɛ win mɛro kɔ̃sɑ ɡerusi bɑ koo nùn ɡowɑ.”
4 Pois Deus ordenou: Honra a teu pai e a tua mãe; e, Quem maldisser a seu pai ou a sua mãe, certamente morrerá.
5 Adɑmɑ bɛɛ i ɡerumɔ mɑ ɡoo ù n win tundo ǹ kun mɛ win mɛro sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, win dukiɑ ye u koo kpĩ u kɑ nùn somi yɑ kuɑ Gusunɔɡiɑ,
5 Mas vós dizeis: Qualquer que disser a seu pai ou a sua mãe: O que poderias aproveitar de mim é oferta ao Senhor; esse de modo algum terá de honrar a seu pai.
6 n ǹ mɑɑ weenɛ durɔ wi, u win tundo ǹ kun mɛ win mɛro somi. Nɡe mɛyɑ i Gusunɔn ɡɑri tɛɛsimɔ mɑ i bɛɛn deemɑ swĩi.
6 E assim por causa da vossa tradição invalidastes a palavra de Deus.
7 Murɑfiti bɛɛ, kɑ ɡeemɑ bɛɛn sɔ̃nɑ Gusunɔ u ɡeruɑ sɑɑ Esɑin nɔɔn di u nɛɛ,
7 Hipócritas! bem profetizou Isaias a vosso respeito, dizendo:
8 “Tɔn beni bɑ mɑn bɛɛrɛ wɛ̃ɛmɔ kɑ nɔɔ.
8 Este povo honra-me com os lábios; o seu coração, porém, está longe de mim.
9 Kɑmɑ bɑ mɑn sɑ̃ɑmɔ.
9 Mas em vão me adoram, ensinando doutrinas que são preceitos de homem.
10 Mɑ Yesu u tɔn wɔru sokɑ u nɛɛ, i nɔɔwɔ kpɑ i de n bɛɛ yeeri.
10 E, clamando a si a multidão, disse-lhes: Ouvi, e entendei:
11 N ǹ mɔ ye yɑ dumɔ tɔnun nɔɔ sɔɔ yerɑ yɑ nùn mɔ̀ disiɡii, mɑ n kun mɔ ye yɑ yɑrimɔ sɑɑ win nɔɔn di, yeyɑ yɑ rɑ tɔnu ko disiɡii.
11 Não é o que entra pela boca que contamina o homem; mas o que sai da boca, isso é o que o contamina.
12 Yerɑ win bwɑ̃ɑbɑ nɑ win mi bɑ nɛɛ, n ǹ ɑ yɛ̃ mɑ ɡɑri yi ɑ ɡeruɑ mi, yi Fɑlisibɑ duɑwɑ mi yɑ.
12 Então os discípulos, aproximando-se dele, perguntaram-lhe: Sabes que os fariseus, ouvindo essas palavras, se escandalizaram?
13 U bu wisɑ u nɛɛ, dɑ̃ru bɑɑtere te nɛn Bɑɑbɑ wɔrukoo kun duure bɑ koo tu wukɑwɑ.
13 Respondeu-lhes ele: Toda planta que meu Pai celestial não plantou será arrancada.
14 I bu derio. Swɑɑ ɡbio wɔ̃kobɑ. Wɔ̃ko ù n mɑɑ win wɔ̃kosi swɑɑ ɡbiiye be yiru kpurowɑ bɑ koo tokoro wɔri.
14 Deixai-os; são guias cegos; ora, se um cego guiar outro cego, ambos cairão no barranco.
15 Piɛɛ nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ sun mɔn te tubusio.
15 E Pedro, tomando a palavra, disse-lhe: Explica-nos essa parábola.
16 Yesu u nɛɛ, n ǹ bɛɛn tii yeeri kɑ tɛ̃?
16 Respondeu Jesus: Estai vós também ainda sem entender?
17 I ǹ yɛ̃ mɑ ye yɑ dumɔ nɔɔ sɔɔ kpuro nukurɔwɑ yɑ dɔɔ? Mɑ ǹ n sosi yɑ koo yɑri wɑsin di.
17 Não compreendeis que tudo o que entra pela boca desce pelo ventre, e é lançado fora?
18 Adɑmɑ ye yɑ yɑrimɔ nɔɔn di, ɡɔ̃run diyɑ yɑ wee. Yeyɑ yɑ rɑ tɔnu ko disiɡii.
18 Mas o que sai da boca procede do coração; e é isso o que contamina o homem.
19 Domi ɡɔ̃run diyɑ bwisiku kɔ̃sunu wee, kɑ tɔn ɡoberu, kɑ sɑkɑrɑru, kɑ kɔ̃ɔ mɛnnɑbu tɑntɑnɑru sɔɔ kɑ ɡbɛnɑ kɑ weesu kɑ tɔn sɑnkubu.
19 Porque do coração procedem os maus pensamentos, homicídios, adultérios, prostituição, furtos, falsos testemunhos e blasfêmias.
20 Yeyɑ mi, ye yɑ rɑ tɔnu ko disiɡii. Adɑmɑ nɔm kɛsɛnun dibu ku rɑ tɔnu ko disiɡii.
20 São estas as coisas que contaminam o homem; mas o comer sem lavar as mãos, isso não o contamina.
21 Yen biru Yesu doonɑ min di u dɑ Tiri kɑ Sidonin berɑ ɡiɑ.
21 Ora, partindo Jesus dali, retirou-se para as regiões de Tiro e Sidom.
22 Kurɔ Kɑnɑniɡii ɡoo wi u wɑ̃ɑ berɑ mi, u nɑ win mi, mɑ u nɔɔɡiru suɑ u nɛɛ, Yinni, Dɑfidin sikɑdobu, ɑ nɛn wɔnwɔndu wɑɑwo. Nɛn bii tɔn kurɔ u wɛrɛkunu mɔ nu nùn nɔni sɔ̃ɔwɑ too.
22 E eis que uma mulher cananéia, provinda daquelas cercania, clamava, dizendo: Senhor, Filho de Davi, tem compaixão de mim, que minha filha está horrivelmente endemoninhada.
23 Kɑ mɛ, Yesu kun nùn ɡɑri ɡɛɛ wisɑ. Mɑ win bwɑ̃ɑbɑ nɑ win mi, bɑ nùn kɑnɑ u de kurɔ wi, u doonɑ min di domi u kuuki mɔ̀ u kɑ bu swĩi biruɔ.
23 Contudo ele não lhe respondeu palavra. Chegando-se, pois, a ele os seus discípulos, rogavam-lhe, dizendo: Despede-a, porque vem clamando atrás de nós.
24 U bu wisɑ u nɛɛ, Isirelibɑ tɔnɑn miyɑ bɑ mɑn ɡɔrimɑ be, be bɑ kɔ̃ɔre nɡe yɑ̃ɑnu.
24 Respondeu-lhes ele: Não fui enviado senão às ovelhas perdidas da casa de Israel.
25 Adɑmɑ kurɔ wi, u nɑ Yesun wuswɑɑɔ u yiirɑ u nɛɛ, Yinni, ɑ mɑn somiɔ.
25 Então veio ela e, adorando-o, disse: Senhor, socorre-me.
26 Yesu nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, n ǹ weenɛ bu bibun dĩɑnu suɑ bu bɔ̃nu kɔ̃ɔwɑ.
26 Ele, porém, respondeu: Não é bom tomar o pão dos filhos e lançá-lo aos cachorrinhos.
27 Kurɔ wi nɛɛ, ɡeemɑ, Yinni. Kɑ mɛ, bɔ̃nu rɑ dĩɑ buri di yi yi wɔrumɑ nin yinnibun tɑbulun di.
27 Ao que ela disse: Sim, Senhor, mas até os cachorrinhos comem das migalhas que caem da mesa dos seus donos.
28 Yerɑ Yesu nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, kurɔ wunɛ, wunɛn nɑɑnɛ dokebu kpɑ̃ too. N koo nun kuɑ nɡe mɛ ɑ kĩ.
28 Então respondeu Jesus, e disse-lhe: ó mulher, grande é a tua fé! seja-te feito como queres. E desde aquela hora sua filha ficou sã.
29 Yesu u doonɑ min di u dɑ Gɑlilen dɑɑ burerun ɡoorɔ. Mɑ u yɔɔwɑ ɡuuru wɔllɔ u sinɑ.
29 Partindo Jesus dali, chegou ao pé do mar da Galiléia; e, subindo ao monte, sentou-se ali.
30 Yerɑ tɔn wɔru ɡunɑ nɑ win mi. Bɑ kɑ yɛmɔbu nɑ kɑ wɔ̃kobu kɑ ɑlebuɡibu kɑ sosobu, kɑ kpɑm bɑrɔ dɑbinu bɑ yi Yesun wuswɑɑɔ, mɑ u bu bɛkiɑ.
30 E vieram a ele grandes multidões, trazendo consigo coxos, aleijados, cegos, mudos, e outros muitos, e lhos puseram aos pés; e ele os curou;
31 Biti bɑkɑ tɔn be mwɑ ye bɑ wɑ sosobɑ ɡɑri mɔ̀, ɑlebuɡibɑ bɛkurɑ, yɛmɔbɑ sĩimɔ, wɔ̃kobɑ yɑm wɑɑmɔ, mɑ bɑ Gusunɔ Isirelibɑn Yinni siɑrɑbu wɔri.
31 de modo que a multidão se admirou, vendo mudos a falar, aleijados a ficar sãos, coxos a andar, cegos a ver; e glorificaram ao Deus de Israel.
32 Yesu u win bwɑ̃ɑbu sokɑ u nɛɛ, tɔn benin wɔnwɔndɑ mɑn mɔ̀. Yen sɔ̃ɔ itɑ wee ye bɑ kɑ wɑ̃ɑ nɛn mi, ɡɑ̃ɑnu kun mɑɑ bu tie ni bɑ koo di. Nɑ ǹ mɑɑ kĩ n bu kɑrɑ kɑ ɡɔ̃ɔru kpɑ bu ku rɑɑ dɑm biɑ swɑɑɔ bu wɔri.
32 Jesus chamou os seus discípulos, e disse: Tenho compaixão da multidão, porque já faz três dias que eles estão comigo, e não têm o que comer; e não quero despedi-los em jejum, para que não desfaleçam no caminho.
33 Win bwɑ̃ɑbɑ nùn bikiɑ bɑ nɛɛ, mɑnɑ sɑ ko sere dĩɑnu wɑ ɡbɑburu sɔɔ mini ni nu koo tɔn dɑbi teni debu.
33 Disseram-lhe os discípulos: Donde nos viriam num deserto tantos pães, para fartar tamanha multidão?
34 Yesu bu bikiɑ u nɛɛ, pɛ̃ɛ nyewɑ i sere mɔ.
34 Perguntou-lhes Jesus: Quantos pães tendes? E responderam: Sete, e alguns peixinhos.
35 Yesu u tɔn wɔru ɡe sinɑsiɑ temɔ.
35 E tendo ele ordenado ao povo que se sentasse no chão,
36 Mɑ u pɛ̃ɛ nɔɔbɑ yiru ye suɑ kɑ swɛ̃ɛ yi, u Gusunɔ siɑrɑ mɑ u mururɑ u win bwɑ̃ɑbu wɛ̃ bɑ tɔn wɔru ɡe yɑbuɑ.
36 tomou os sete pães e os peixes, e havendo dado graças, partiu-os, e os entregava aos discípulos, e os discípulos á multidão.
37 Be kpuro bɑ di bɑ debɑ. Ye bɑ di n tiɑ bɑ ɡure birenu nɔɔbɑ yiru sɔɔ bɑ kɑ doonɑ.
37 Assim todos comeram, e se fartaram; e do que sobejou dos pedaços levantaram sete alcofas cheias.
38 Be bɑ ye di ben ɡeerɑ turɑ tɔnu nɔrɔbun subɑ nnɛ (4.000), tɔn kurɔbu kɑ bibu bɑɑsi.
38 Ora, os que tinham comido eram quatro mil homens além de mulheres e crianças.
39 Ye u tɔn wɔru ɡe yɑrinɑsiɑ u kpɑ, u ɡoo nimkuu duɑ u dɑ Mɑɡɑdɑn tem ɡiɑ.
39 E havendo Jesus despedido a multidão, entrou no barco, e foi para os confins de Magadã.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.