Mateus 14
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs VC
1 Sɑɑ ye sɔɔrɑ Herodu, Gɑlilen tem yɛ̃ro u Yesun bɑɑru nuɑ.
1 Por aquela mesma época, o tetrarca Herodes ouviu falar de Jesus.
2 Mɑ u win sɔm kowobu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, Yohɑnu Bɑtɛmu kowowɑ u seewɑ ɡɔrin di. Yen sɔ̃nɑ u dɑm mɔ u kɑ sɔm mɑɑmɑɑkiɡinu mɔ̀.
2 E disse aos seus cortesãos: É João Batista que ressuscitou. É por isso que ele faz tantos milagres.
3 — ausente —
3 Com efeito, Herodes havia mandado prender e acorrentar João, e o tinha mandado meter na prisão por causa de Herodíades, esposa de seu irmão Filipe.
4 — ausente —
4 João lhe tinha dito: Não te é permitido tomá-la por mulher!
5 Mɑ u kĩ u nùn ɡo, ɑdɑmɑ u tɔmbun nɔnu nɑsie yèn sɔ̃ bɑ nùn mɛɛrɑ Gusunɔn sɔmɔ.
5 De boa mente o mandaria matar; temia, porém, o povo que considerava João um profeta.
6 Adɑmɑ dɔmɑ te bɑ Herodun mɑru tɔ̃ru yɑɑyɑmɔ, Herodiɑn bii wɔndiɑ u dweebu duɑ u yɑwɑ. N Herodu dore,
6 Mas, na festa de aniversário de nascimento de Herodes, a filha de Herodíades dançou no meio dos convidados e agradou a Herodes.
7 sere u nùn nɔɔ mwɛɛru kuɑ kɑ bɔ̃ri u kɑ nùn wɛ̃ ye u koo nùn bikiɑ kpuro.
7 Por isso, ele prometeu com juramento dar-lhe tudo o que lhe pedisse.
8 Ye u win mɛron ɡere nuɑ u Herodu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ mɑn Yohɑnu Bɑtɛmu kowon wiru wɛ̃ɛmɑ mini pɛrɛnti sɔɔ.
8 Por instigação de sua mãe, ela respondeu: Dá-me aqui, neste prato, a cabeça de João Batista.
9 Sunɔ win nukurɑ sɑnkirɑ, ɑdɑmɑ u nɛɛ bu nùn tu wɛ̃ɛyɔ. U ɡeruɑ mɛ yèn sɔ̃ u bɔ̃ruɑ win tɔmbun wuswɑɑɔ.
9 O rei entristeceu-se, mas como havia jurado diante dos convidados, ordenou que lha dessem;
10 Mɑ u ɡɔrɑ bɑ Yohɑnu wiru burɑ pirisɔm dirɔ.
10 e mandou decapitar João na sua prisão.
11 Bɑ wii te kpɛ̃ɛmɑ pɛrɛnti sɔɔ bɑ bii wi wɛ̃ mɑ u kɑ win mɛro tu dɑɑwɑ.
11 A cabeça foi trazida num prato e dada à moça, que a entregou à sua mãe.
12 Mɑ Yohɑnun bwɑ̃ɑbɑ nɑ bɑ win ɡoru suɑ bɑ sikuɑ mɑ bɑ dɑ bɑ Yesu sɔ̃ɔwɑ.
12 Vieram, então, os discípulos de João transladar seu corpo, e o enterraram. Depois foram dar a notícia a Jesus.
13 Ye Yesu u nuɑ mɛ, u doonɑ min di. U ɡoo nimkuu duɑ u dɑ ɡbɑburɔ wi turo. Sɑnɑm mɛ tɔmbɑ nuɑ mɛ, bɑ yɑrɑ wusun di mɑ bɑ nùn nɑɑ ɡirɑ mi ɡiɑ kɑ nɑɑsu.
13 A essa notícia, Jesus partiu dali numa barca para se retirar a um lugar deserto, mas o povo soube e a multidão das cidades o seguiu a pé.
14 Ye Yesu u yɑrɑ ɡoon di, u tɔn wɔru ɡunɑ wɑ. Ben wɔnwɔndɑ nùn mwɑ mɑ u yɑnde ben bɑrɔbu bɛkiɑm wɔri.
14 Quando desembarcou, vendo Jesus essa numerosa multidão, moveu-se de compaixão para ela e curou seus doentes.
15 Sɑnɑm mɛ sɔ̃ɔ duɔ win bwɑ̃ɑbɑ nɑ win mi bɑ nɛɛ, wee, ɡbɑburu sɔɔrɑ sɑ wɑ̃ɑ mini, sɔ̃ɔ mɑɑ kpɑ. A tɔn be kɑro bu dɑ bɑru kpɑɑnɔ bu ben tii dĩɑnu dwiɑ.
15 Caía a tarde. Agrupados em volta dele, os discípulos disseram-lhe: Este lugar é deserto e a hora é avançada. Despede esta gente para que vá comprar víveres na aldeia.
16 Mɑ Yesu bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, n ǹ tilɑsi bu kɑ doonɑ. Bɛɛn tii i bu dĩɑnu wɛ̃ɛyɔ.
16 Jesus, porém, respondeu: Não é necessário: dai-lhe vós mesmos de comer.
17 Yerɑ bɑ nɛɛ, pɛ̃ɛ nɔɔbu tɔnɑwɑ sɑ mɔ mini kɑ swɛ̃ɛ yiru.
17 Mas, disseram eles, nós não temos aqui mais que cinco pães e dois peixes. _
18 Mɑ u nɛɛ, i mɑn ye wɛ̃ɛmɑ mini.
18 Trazei-mos, disse-lhes ele.
19 Yen biru u nɛɛ, tɔn wɔru ɡe, ɡu yɑkɑsu yɑmɔ ɡu sinɑ. Mɑ u pɛ̃ɛ nɔɔbu kɑ swɛ̃ɛ yiru ye suɑ u wuswɑɑ seeyɑ wɔllɔ u Gusunɔ siɑrɑ. Mɑ u pɛ̃ɛ ye mururɑ u win bwɑ̃ɑbu wɛ̃ bɑ tɔn wɔru ɡe yɑbuɑ.
19 Mandou, então, a multidão assentar-se na relva, tomou os cinco pães e os dois peixes e, elevando os olhos ao céu, abençoou-os. Partindo em seguida os pães, deu-os aos seus discípulos, que os distribuíram ao povo.
20 Ben bɑɑwure di u debɑ. Ye bɑ di n tiɑrɑ bɑ ɡure birenu wɔkurɑ yiru sɔɔ bɑ kɑ doonɑ.
20 Todos comeram e ficaram fartos, e, dos pedaços que sobraram, recolheram doze cestos cheios.
21 Be bɑ di ben ɡeerɑ turɑ tɔnu nɔrɔbun subɑ nɔɔbu (5.000), tɔn kurɔbu kɑ bibu bɑɑsi.
21 Ora, os convivas foram aproximadamente cinco mil homens, sem contar as mulheres e crianças.
22 Yen biru mii mii Yesu derɑ win bwɑ̃ɑbɑ ɡoo nimkuu duɑ bɑ nùn ɡbiiyɔ bu kɑ tɔburɑ ɡuru ɡiɔ. Sɑnɑm mɛyɑ win tii u tɔn wɔru yɑrinɑsiɑmɔ.
22 Logo depois, Jesus obrigou seus discípulos a entrar na barca e a passar antes dele para a outra margem, enquanto ele despedia a multidão.
23 Ye u bu yɑrinɑsiɑ u kpɑ u yɔɔwɑ ɡuuru wɔllɔ wi turo u kɑ kɑnɑru ko. Mɑ u wɑ̃ɑ mi, wi tɔnɑ, sere yɑm mu kɑ tĩrɑ.
23 Feito isso, subiu à montanha para orar na solidão. E, chegando a noite, estava lá sozinho.
24 N deemɑ sɑɑ ye sɔɔ, ɡoo nimkuu ɡe, ɡɑ wɑ̃ɑ nim suunu sɔɔ. Nim kurenu ɡu bɔrikiɑmɔ yèn sɔ̃ woo ɡɑ ɡu nɔm birɑ koosi.
24 Entretanto, já a boa distância da margem, a barca era agitada pelas ondas, pois o vento era contrário.
25 Buru buru yɑm sɑ̃reru, yerɑ Yesu u sĩimɔ nim wɔllɔ u dɔɔ win bwɑ̃ɑbun berɑ ɡiɑ.
25 Pela quarta vigília da noite, Jesus veio a eles, caminhando sobre o mar.
26 Adɑmɑ sɑnɑm mɛ bɑ nùn wɑ u sĩimɔ nim wɔllɔ, bɑ bɛrum soorɑ bɑ nɛɛ siiniwɑ.
26 Quando os discípulos o perceberam caminhando sobre as águas, ficaram com medo: É um fantasma! disseram eles, soltando gritos de terror.
27 Adɑmɑ mii mii Yesu kɑ bu ɡɑri kuɑ u nɛɛ, i ku mwiɑ kpɑnɑ, nɛnɑ, i ku bɛrum ko.
27 Mas Jesus logo lhes disse: Tranqüilizai-vos, sou eu. Não tenhais medo!
28 Yerɑ Piɛɛ nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, Yinni, ǹ n wunɛn nɑ, ɑ mɑn nɔɔ kɛ̃ɛyɔ n nɑ wunɛn mi nim wɔllɔ.
28 Pedro tomou a palavra e falou: Senhor, se és tu, manda-me ir sobre as águas até junto de ti!
29 Mɑ Yesu nɛɛ, ɑ nɑ.
29 Ele disse-lhe: Vem! Pedro saiu da barca e caminhava sobre as águas ao encontro de Jesus.
30 Adɑmɑ ye u woo lɑɑkɑri kuɑ bɛrum nùn mwɑ. Mɑ nɡe mɛ u nummɔ u wurɑ kuɑ u nɛɛ, Yinni, ɑ mɑn fɑɑbɑ koowo.
30 Mas, redobrando a violência do vento, teve medo e, começando a afundar, gritou: Senhor, salva-me!
31 Mii mii Yesu nɔmɑ dɛmiɑ u nùn nɛnuɑ mɑ u nɛɛ, nɑɑnɛ doke piibuɡii wunɛ, mbɑn sɔ̃nɑ ɑ sikɑ kuɑ.
31 No mesmo instante, Jesus estendeu-lhe a mão, segurou-o e lhe disse: Homem de pouca fé, por que duvidaste?
32 Be yiru kpuro bɑ duɑ ɡoo sɔɔ mɑ woo ɡɑ mɑri.
32 Apenas tinham subido para a barca, o vento cessou.
33 Yerɑ be bɑ wɑ̃ɑ ɡoo ɡe sɔɔ, bɑ yiirɑ Yesun wuswɑɑɔ bɑ nɛɛ, kɑ ɡeemɑ wunɛ Gusunɔn Biiwɑ.
33 Então aqueles que estavam na barca prostraram-se diante dele e disseram: Tu és verdadeiramente o Filho de Deus.
34 Bɑ tɔburɑ bɑ kpɑ bɑ turɑ Genɛsɑrɛtin temɔ.
34 E, tendo atravessado, chegaram a Genesaré.
35 Tem min tɔmbɑ Yesu tubɑ mɑ bɑ win lɑbɑɑri yɛ̃bi yɑm kpuro mɑ u tunumɑ. Mɑ bɑ kɑ nùn ben bɑrɔbu kpuro nɑɑwɑ.
35 As pessoas do lugar o reconheceram e mandaram anunciar por todos os arredores. Apresentaram-lhe, então, todos os doentes,
36 Bɑ nùn kɑnɑ u ɡesi de bu win yɑberun swɑɑ buɑ bɑbɑ. Be bɑ mɑɑ ye bɑbɑ kpuro bɑ bɛkurɑ.
36 rogando-lhe que ao menos deixasse tocar na orla de sua veste. E, todos aqueles que nele tocaram, foram curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.