Mateus 14
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs NVT
1 Sɑɑ ye sɔɔrɑ Herodu, Gɑlilen tem yɛ̃ro u Yesun bɑɑru nuɑ.
1 Quando Herodes Antipas ouviu falar de Jesus,
2 Mɑ u win sɔm kowobu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, Yohɑnu Bɑtɛmu kowowɑ u seewɑ ɡɔrin di. Yen sɔ̃nɑ u dɑm mɔ u kɑ sɔm mɑɑmɑɑkiɡinu mɔ̀.
2 disse a seus conselheiros: “Deve ser João Batista que ressuscitou dos mortos! Por isso ele tem poder para fazer esses milagres”.
3 — ausente —
3 Herodes havia mandado prender e encarcerar João para agradar Herodias, que era esposa de Filipe, seu irmão.
4 — ausente —
4 João tinha dito repetidamente a Herodes: “É contra a lei que o senhor viva com ela”.
5 Mɑ u kĩ u nùn ɡo, ɑdɑmɑ u tɔmbun nɔnu nɑsie yèn sɔ̃ bɑ nùn mɛɛrɑ Gusunɔn sɔmɔ.
5 Herodes queria matá-lo, mas tinha medo de provocar uma revolta, pois o povo acreditava que João era profeta.
6 Adɑmɑ dɔmɑ te bɑ Herodun mɑru tɔ̃ru yɑɑyɑmɔ, Herodiɑn bii wɔndiɑ u dweebu duɑ u yɑwɑ. N Herodu dore,
6 Contudo, numa festa de aniversário de Herodes, a filha de Herodias dançou diante dos convidados e agradou muito o rei,
7 sere u nùn nɔɔ mwɛɛru kuɑ kɑ bɔ̃ri u kɑ nùn wɛ̃ ye u koo nùn bikiɑ kpuro.
7 e ele prometeu, sob juramento, que lhe daria qualquer coisa que ela pedisse.
8 Ye u win mɛron ɡere nuɑ u Herodu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ mɑn Yohɑnu Bɑtɛmu kowon wiru wɛ̃ɛmɑ mini pɛrɛnti sɔɔ.
8 Instigada pela mãe, a moça disse: “Quero a cabeça de João Batista num prato!”.
9 Sunɔ win nukurɑ sɑnkirɑ, ɑdɑmɑ u nɛɛ bu nùn tu wɛ̃ɛyɔ. U ɡeruɑ mɛ yèn sɔ̃ u bɔ̃ruɑ win tɔmbun wuswɑɑɔ.
9 O rei se arrependeu do que tinha dito, mas, por causa do juramento feito diante dos convidados, deu as ordens para que atendessem ao pedido.
10 Mɑ u ɡɔrɑ bɑ Yohɑnu wiru burɑ pirisɔm dirɔ.
10 João foi decapitado na prisão,
11 Bɑ wii te kpɛ̃ɛmɑ pɛrɛnti sɔɔ bɑ bii wi wɛ̃ mɑ u kɑ win mɛro tu dɑɑwɑ.
11 e sua cabeça foi trazida num prato e entregue à moça, que a levou à sua mãe.
12 Mɑ Yohɑnun bwɑ̃ɑbɑ nɑ bɑ win ɡoru suɑ bɑ sikuɑ mɑ bɑ dɑ bɑ Yesu sɔ̃ɔwɑ.
12 Os discípulos de João vieram, levaram seu corpo e o sepultaram. Em seguida, foram a Jesus e lhe contaram o que havia acontecido.
13 Ye Yesu u nuɑ mɛ, u doonɑ min di. U ɡoo nimkuu duɑ u dɑ ɡbɑburɔ wi turo. Sɑnɑm mɛ tɔmbɑ nuɑ mɛ, bɑ yɑrɑ wusun di mɑ bɑ nùn nɑɑ ɡirɑ mi ɡiɑ kɑ nɑɑsu.
13 Logo que Jesus ouviu a notícia, partiu de barco para um lugar isolado, a fim de ficar só. As multidões, porém, descobriram para onde ele ia e o seguiram a pé, vindas de muitas cidades.
14 Ye Yesu u yɑrɑ ɡoon di, u tɔn wɔru ɡunɑ wɑ. Ben wɔnwɔndɑ nùn mwɑ mɑ u yɑnde ben bɑrɔbu bɛkiɑm wɔri.
14 Quando Jesus saiu do barco, viu a grande multidão, teve compaixão dela e curou os enfermos.
15 Sɑnɑm mɛ sɔ̃ɔ duɔ win bwɑ̃ɑbɑ nɑ win mi bɑ nɛɛ, wee, ɡbɑburu sɔɔrɑ sɑ wɑ̃ɑ mini, sɔ̃ɔ mɑɑ kpɑ. A tɔn be kɑro bu dɑ bɑru kpɑɑnɔ bu ben tii dĩɑnu dwiɑ.
15 Ao entardecer, os discípulos foram até ele e disseram: “Este lugar é isolado, e já está ficando tarde. Mande as multidões embora, para que possam ir aos povoados e comprar comida”.
16 Mɑ Yesu bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, n ǹ tilɑsi bu kɑ doonɑ. Bɛɛn tii i bu dĩɑnu wɛ̃ɛyɔ.
16 “Não há necessidade”, disse Jesus. “Providenciem vocês mesmos alimento para elas.”
17 Yerɑ bɑ nɛɛ, pɛ̃ɛ nɔɔbu tɔnɑwɑ sɑ mɔ mini kɑ swɛ̃ɛ yiru.
17 Eles responderam: “Temos apenas cinco pães e dois peixes!”.
18 Mɑ u nɛɛ, i mɑn ye wɛ̃ɛmɑ mini.
18 “Tragam para cá”, disse ele.
19 Yen biru u nɛɛ, tɔn wɔru ɡe, ɡu yɑkɑsu yɑmɔ ɡu sinɑ. Mɑ u pɛ̃ɛ nɔɔbu kɑ swɛ̃ɛ yiru ye suɑ u wuswɑɑ seeyɑ wɔllɔ u Gusunɔ siɑrɑ. Mɑ u pɛ̃ɛ ye mururɑ u win bwɑ̃ɑbu wɛ̃ bɑ tɔn wɔru ɡe yɑbuɑ.
19 Em seguida, mandou o povo sentar-se na grama. Tomou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e os abençoou. Então, partiu os pães em pedaços e os entregou a seus discípulos, que distribuíram às multidões.
20 Ben bɑɑwure di u debɑ. Ye bɑ di n tiɑrɑ bɑ ɡure birenu wɔkurɑ yiru sɔɔ bɑ kɑ doonɑ.
20 Todos comeram à vontade, e os discípulos recolheram doze cestos com as sobras.
21 Be bɑ di ben ɡeerɑ turɑ tɔnu nɔrɔbun subɑ nɔɔbu (5.000), tɔn kurɔbu kɑ bibu bɑɑsi.
21 Os que comeram foram cerca de cinco mil homens, sem contar mulheres e crianças.
22 Yen biru mii mii Yesu derɑ win bwɑ̃ɑbɑ ɡoo nimkuu duɑ bɑ nùn ɡbiiyɔ bu kɑ tɔburɑ ɡuru ɡiɔ. Sɑnɑm mɛyɑ win tii u tɔn wɔru yɑrinɑsiɑmɔ.
22 Logo em seguida, Jesus insistiu com seus discípulos que voltassem ao barco e atravessassem até o outro lado do mar, enquanto ele despedia as multidões.
23 Ye u bu yɑrinɑsiɑ u kpɑ u yɔɔwɑ ɡuuru wɔllɔ wi turo u kɑ kɑnɑru ko. Mɑ u wɑ̃ɑ mi, wi tɔnɑ, sere yɑm mu kɑ tĩrɑ.
23 Depois de mandá-las para casa, Jesus subiu sozinho ao monte a fim de orar. Quando anoiteceu, ele ainda estava ali, sozinho.
24 N deemɑ sɑɑ ye sɔɔ, ɡoo nimkuu ɡe, ɡɑ wɑ̃ɑ nim suunu sɔɔ. Nim kurenu ɡu bɔrikiɑmɔ yèn sɔ̃ woo ɡɑ ɡu nɔm birɑ koosi.
24 Enquanto isso, os discípulos, distantes da terra firme, lutavam contra as ondas, pois um vento forte havia se levantado.
25 Buru buru yɑm sɑ̃reru, yerɑ Yesu u sĩimɔ nim wɔllɔ u dɔɔ win bwɑ̃ɑbun berɑ ɡiɑ.
25 Por volta das três da madrugada, Jesus foi até eles, caminhando sobre as águas.
26 Adɑmɑ sɑnɑm mɛ bɑ nùn wɑ u sĩimɔ nim wɔllɔ, bɑ bɛrum soorɑ bɑ nɛɛ siiniwɑ.
26 Quando os discípulos o viram caminhando sobre as águas, ficaram aterrorizados. “É um fantasma!”, gritaram, cheios de medo.
27 Adɑmɑ mii mii Yesu kɑ bu ɡɑri kuɑ u nɛɛ, i ku mwiɑ kpɑnɑ, nɛnɑ, i ku bɛrum ko.
27 Imediatamente, porém, Jesus lhes disse: “Não tenham medo! Coragem, sou eu!”.
28 Yerɑ Piɛɛ nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, Yinni, ǹ n wunɛn nɑ, ɑ mɑn nɔɔ kɛ̃ɛyɔ n nɑ wunɛn mi nim wɔllɔ.
28 Então Pedro gritou: “Se é realmente o senhor, ordene que eu vá caminhando sobre as águas até onde está!”.
29 Mɑ Yesu nɛɛ, ɑ nɑ.
29 “Venha!”, respondeu Jesus. Então Pedro desceu do barco e caminhou sobre as águas em direção a Jesus.
30 Adɑmɑ ye u woo lɑɑkɑri kuɑ bɛrum nùn mwɑ. Mɑ nɡe mɛ u nummɔ u wurɑ kuɑ u nɛɛ, Yinni, ɑ mɑn fɑɑbɑ koowo.
30 Mas, quando reparou no vento forte e nas ondas, ficou aterrorizado, começou a afundar e gritou: “Senhor, salva-me!”.
31 Mii mii Yesu nɔmɑ dɛmiɑ u nùn nɛnuɑ mɑ u nɛɛ, nɑɑnɛ doke piibuɡii wunɛ, mbɑn sɔ̃nɑ ɑ sikɑ kuɑ.
31 No mesmo instante, Jesus estendeu a mão e o segurou. “Como é pequena a sua fé!”, disse ele. “Por que você duvidou?”
32 Be yiru kpuro bɑ duɑ ɡoo sɔɔ mɑ woo ɡɑ mɑri.
32 Quando entraram no barco, o vento parou.
33 Yerɑ be bɑ wɑ̃ɑ ɡoo ɡe sɔɔ, bɑ yiirɑ Yesun wuswɑɑɔ bɑ nɛɛ, kɑ ɡeemɑ wunɛ Gusunɔn Biiwɑ.
33 Então os outros discípulos o adoraram e exclamaram: “De fato, o senhor é o Filho de Deus!”.
34 Bɑ tɔburɑ bɑ kpɑ bɑ turɑ Genɛsɑrɛtin temɔ.
34 Depois de atravessarem o mar, chegaram a Genesaré.
35 Tem min tɔmbɑ Yesu tubɑ mɑ bɑ win lɑbɑɑri yɛ̃bi yɑm kpuro mɑ u tunumɑ. Mɑ bɑ kɑ nùn ben bɑrɔbu kpuro nɑɑwɑ.
35 Quando o povo reconheceu Jesus, a notícia de sua chegada se espalhou rapidamente por toda a região, e trouxeram os enfermos para que fossem curados.
36 Bɑ nùn kɑnɑ u ɡesi de bu win yɑberun swɑɑ buɑ bɑbɑ. Be bɑ mɑɑ ye bɑbɑ kpuro bɑ bɛkurɑ.
36 Suplicavam que ele deixasse os enfermos apenas tocar na borda de seu manto, e todos que o tocavam eram curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.