Marcos 9
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs VC
1 U kpɑm bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, kɑ ɡeemɑ nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ ɡɑbu be bɑ yɔ̃ mini, bɑ koo wɑ Gusunɔ u bɑndu swĩi kɑ ten yiiko bu sere ɡbi.
1 E dizia-lhes: Em verdade vos digo: dos que aqui se acham, alguns há que não experimentarão a morte, enquanto não virem chegar o Reino de Deus com poder.
2 Sɔ̃ɔ nɔɔbɑ tiɑn biru, Yesu u kɑ Piɛɛ kɑ Yɑkɔbu kɑ Yohɑnu dɑ bee tiɑ, mɑ u bu kpɑrɑ u kɑ dɑ ɡuu bɑkɑru ɡɑrun wɔllɔ be tɔnɑ. Nɡe mɛ bɑ nùn mɛɛrɑ bɑ wɑ win wɑsi ɡɔsiɑ tuki.
2 Seis dias depois, Jesus tomou consigo a Pedro, Tiago e João, e conduziu-os a sós a um alto monte. E
3 Win yɑ̃nu mɑɑ bɑllimɔ ɡem ɡem mɑ nu bururɑ fem fem. Goo sɑri hɑnduniɑ mi, wi u koo kpĩ u bekuru teɑ tu bururɑ nɡe mɛn bweseru.
3 transfigurou-se diante deles. Suas vestes tornaram-se resplandecentes e de uma brancura tal, que nenhum lavadeiro sobre a terra as pode fazer assim tão brancas.
4 Yen biru Eli kɑ Mɔwisi bɑ bu kuremɑ bɑ kɑ Yesu ɡɑri mɔ̀.
4 Apareceram-lhes Elias e Moisés, e falavam com Jesus.
5 Mɑ Piɛɛ u Yesu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, Yinni, n wɑ̃ sɑ n wɑ̃ɑ mini. A de su kunu itɑ ko, teeru wunɛɡiru, teeru Mɔwisiɡiru, teeru mɑɑ Eliɡiru.
5 Pedro tomou a palavra: Mestre, é bom para nós estarmos aqui; faremos três tendas: uma para ti, outra para Moisés e outra para Elias.
6 U yeni ɡeruɑ yèn sɔ̃ u ǹ yɛ̃ ye u koo ɡere, domi bɑ nɑndɑ ɡem ɡem.
6 Com efeito, não sabia o que falava, porque estavam sobremaneira atemorizados.
7 Mɑ ɡuru wirɑ nɑ tɑ bu wukiri, mɑ bɑ nɔɔ ɡɑɡu nuɑ ɡuru wii ten min di ɡɑ nɛɛ, winiwɑ nɛn Bii kĩnɑsi, i wiɡii swɑɑ dɑkio.
7 Formou-se então uma nuvem que os encobriu com a sua sombra; e da nuvem veio uma voz: Este é o meu Filho muito amado; ouvi-o.
8 Mii mii ye bwɑ̃ɑ be, bɑ mɛɛrɑ bɑ kɑ sikerenɑ, bɑ ǹ mɑɑ ɡoo wɑ mɑ n kun mɔ Yesu turo kɑ be.
8 E olhando eles logo em derredor, já não viram ninguém, senão só a Jesus com eles.
9 Nɡe mɛ bɑ sɑrɔ ɡuurun di, Yesu u bu yiire bu ku ɡoo sɔ̃ ye bɑ wɑ sere Tɔnun Bii u kɑ se sɑɑ ɡɔrin di.
9 Ao descerem do monte, proibiu-lhes Jesus que contassem a quem quer que fosse o que tinham visto, até que o Filho do homem houvesse ressurgido dos mortos.
10 Bɑ kuɑ ye u bu yiire ɑdɑmɑ bɑ bikiɑnɑmɔ ben tii tiinɛ sɔɔ bɑ nɛɛ, mbɑ seebu ɡɔrin din tubusiɑnu.
10 E guardaram esta recomendação consigo, perguntando entre si o que significaria: Ser ressuscitado dentre os mortos.
11 Mɑ bɑ nùn bikiɑ bɑ nɛɛ, mbɑn sɔ̃nɑ woodɑ yɛ̃robɑ ɡerumɔ mɑ Eliwɑ koo ɡbi u nɑ.
11 Depois lhe perguntaram: Por que dizem os fariseus e os escribas que primeiro deve voltar Elias?
12 U bu wisɑ u nɛɛ, mɛyɑ Eliwɑ koo ɡbi u nɑ u bɑɑyere kpuro wesiɑ nɡe mɛ yɑ rɑɑ sɑ̃ɑ. Ǹ n mɛn nɑ, mbɑn sɔ̃nɑ Gusunɔn ɡɑri mɑɑ Tɔnun Biin ɡɑri ɡerumɔ yi nɛɛ, u ǹ koo ko u kun nɔni sɔ̃ɔre ɡem ɡem, kpɑ bu nùn ɡɛm.
12 Respondeu-lhes: Elias deve voltar primeiro e restabelecer tudo em ordem. Como então está escrito acerca do Filho do homem que deve padecer muito e ser desprezado?
13 Adɑmɑ nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ, Eli u nɑ kɔ mɑ bɑ nùn kuɑ nɡe mɛ bɑ kĩ, nɡe mɛ Gusunɔn ɡɑri yi win ɡɑri ɡerumɔ.
13 Mas digo-vos que também Elias já voltou e fizeram-lhe sofrer tudo quanto quiseram, como está escrito dele.
14 Sɑnɑm mɛ bɑ wurɑmɑ bwɑ̃ɑ be bɑ tien mi, bɑ tɔn wɔru wɑ ɡɑ bu sikerenɛ, mɑ woodɑ yɛ̃robɑ kɑ bu sikirinɑmɔ.
14 Depois, aproximando-se dos discípulos, viu ao redor deles grande multidão, e os escribas a discutir com eles.
15 Ye tɔn be kpuro bɑ Yesu wɑ, bɑ biti soorɑ too too, mɑ bɑ duki dɑɑmɔ win mi bu kɑ nùn tɔbiri.
15 Todo aquele povo, vendo de surpresa Jesus, acorreu a ele para saudá-lo.
16 Mɑ u win bwɑ̃ɑbu bikiɑ u nɛɛ, mbɑn sikirinɔwɑ i mɔ̀ bɛɛ kɑ be.
16 Ele lhes perguntou: Que estais discutindo com eles?
17 Tɔn wɔru ɡe sɔɔn di ɡoo u nùn wisɑ u nɛɛ, yinni, nɑ kɑ nun nɛn bii nɑɑwɑwɑ yèn sɔ̃ u wɛrɛku mɔ ɡe ɡɑ yinɑmɔ u ɡɑri ɡere.
17 Respondeu um homem dentre a multidão: Mestre, eu te trouxe meu filho, que tem um espírito mudo.
18 Bɑɑmɑ mi ɡɑ nùn seeri ɡɑ rɑ nùn surewɑ temɔ, kpɑ u yɑ̃ɑtɑm pɔkeru yɑri u n donnu temmɔ kpɑ u bemi. Nɑ mɑɑ wunɛn bwɑ̃ɑbu kɑnɑ bu ɡu ɡirɑ ɑdɑmɑ bɑ kpɑnɑ.
18 Este, onde quer que o apanhe, lança-o por terra e ele espuma, range os dentes e fica endurecido. Roguei a teus discípulos que o expelissem, mas não o puderam.
19 Mɑ Yesu u bu wisɑ u nɛɛ, bɛɛ tɔn nɑɑnɛ doke sɑriruɡibu, sere sɑɑ yerɑ̀ ko nɑ n kɑ bɛɛ wɑ̃ɑ. Sere dommɑ ko nɑ n kɑ bɛɛ tɛmɑnɛ. I kɑ mɑn bii wi nɑɑwɑ mini.
19 Respondeu-lhes Jesus: Ó geração incrédula, até quando estarei convosco? Até quando vos hei de aturar? Trazei-mo cá!
20 Mɑ bɑ kɑ nùn dɑ win mi. Ye wɛrɛku ɡe, ɡɑ Yesu wɑ, yɑnde, ɡɑ bii wi surɑ temɔ kɑ dɑm u bindimɔ mɑ u yɑ̃ɑtɑm pɔkeru yɑrimɔ.
20 Eles lho trouxeram. Assim que o menino avistou Jesus, o espírito o agitou fortemente. Caiu por terra e revolvia-se espumando.
21 Yesu bii win bɑɑ bikiɑ u nɛɛ, sɑɑ dommɑn diyɑ yeni yɑ nùn deemɑ.
21 Jesus perguntou ao pai: Há quanto tempo lhe acontece isto? Desde a infância, respondeu-lhe.
22 Kiri kiri ɡɑ rɑ nùn sure dɔ̃ɔ sɔɔ, ǹ kun mɛ nim sɔɔ, kpɑ ɡɑ n kĩ ɡu nùn kɑm koosiɑ. Adɑmɑ ɑ̀ n kɑɑ kpĩ ɑ ɡɑ̃ɑnu ko, ɑ bɛsɛn wɔnwɔndu wɑɑwo, kpɑ ɑ sun fɑɑbɑ ko.
22 E o tem lançado muitas vezes ao fogo e à água, para o matar. Se tu, porém, podes alguma coisa, ajuda-nos, compadece-te de nós!
23 Mɑ Yesu u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ nɛɛ, nɑ̀ n kon kpĩ ro! Wi u nɑɑnɛ doke, kpuro n koo nùn koorɑ.
23 Disse-lhe Jesus: Se podes alguma coisa!... Tudo é possível ao que crê.
24 Mɑ bii win bɑɑ u nɔɔɡiru suɑ u nɛɛ, nɑ nɑɑnɛ doke, ɑ mɑn somiɔ kpɑ nɛn nɑɑnɛ dokebu bu sosi.
24 Imediatamente exclamou o pai do menino: Creio! Vem em socorro à minha falta de fé!
25 Ye Yesu wɑ mɑ tɔn wɔru ɡɑ duki nɑɑmɔ ɡɑ mɛnnɑmɔ u wɛrɛku ɡe ɡerusi u nɛɛ, wɛrɛku wunɛ, wunɛ wi ɑ rɑ tɔnu ko soso kpɑ u kpɑnɑ u ɡɑri ɡere, ɑ bii wi doonɑrio, ɑ ku rɑ mɑɑ wurɑmɛ win mi.
25 Vendo Jesus que o povo afluía, intimou o espírito imundo e disse-lhe: Espírito mudo e surdo, eu te ordeno: sai deste menino e não tornes a entrar nele.
26 Yerɑ ɡɑ bii wi surɑ kɑ dɑm, mɑ ɡɑ kuuki mɔ̀ ɡɑ kɑ doonɔ. Mɑ bii wi, u kuɑ nɡe ɡoru sere tɔn dɑbirɑ mɔ̀, u ɡuwɑ.
26 E, gritando e maltratando-o extremamente, saiu. O menino ficou como morto, de modo que muitos diziam: Morreu...
27 Adɑmɑ Yesu u win nɔmu nɛnuɑ u seeyɑ, mɑ u yɔ̃rɑ.
27 Jesus, porém, tomando-o pela mão, ergueu-o e ele levantou-se.
28 Sɑnɑm mɛ Yesu u duɑ yɛnuɔ tɔn tuko ɡoo kun mɑɑ kɑ bu wɑ̃ɑ, win bwɑ̃ɑbɑ nùn bikiɑ bɑ nɛɛ, mbɑn sɔ̃nɑ be, bɑ kpɑnɑ bu wɛrɛku ɡe ɡirɑ.
28 Depois de entrar em casa, os seus discípulos perguntaram-lhe em particular: Por que não pudemos nós expeli-lo?
29 Mɑ u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, wɛrɛku ɡenin bweserɑ ku rɑ doonɛ mɑ n kun mɔ kɑ kɑnɑru.
29 Ele disse-lhes: Esta espécie de demônios não se pode expulsar senão pela oração.
30 Yen biru bɑ doonɑ min di, mɑ bɑ Gɑlilen tem bukiɑnɑ. N deemɑ u ǹ kĩ ɡoo u n yɛ̃ mi u wɑ̃ɑ,
30 Tendo partido dali, atravessaram a Galiléia. Não queria, porém, que ninguém o soubesse.
31 domi u win bwɑ̃ɑbu sɔ̃ɔmɔ u mɔ̀, bɑ koo Tɔnun Bii tɔmbu nɔmu sɔndiɑ bu nùn ɡo, ɑdɑmɑ sɔ̃ɔ itɑse u koo se ɡɔrin di.
31 E ensinava os seus discípulos: O Filho do homem será entregue nas mãos dos homens, e matá-lo-ão; e ressuscitará três dias depois de sua morte.
32 Ye u ɡeruɑ mi, yɑ ǹ bu yeeri. Mɑ bɑ bɛrum mɔ̀ bu kɑ nùn yen tubusiɑnu bikiɑ.
32 Mas não entendiam estas palavras; e tinham medo de lho perguntar.
33 Mɑ bɑ turɑ Kɑpenɑmuɔ. Sɑɑ ye u wɑ̃ɑ yɛnuɔ u bu bikiɑ u nɛɛ, mbɑ bɑ sikirinɛmɔ swɑɑ sɔɔ.
33 Em seguida, voltaram para Cafarnaum. Quando já estava em casa, Jesus perguntou-lhes: De que faláveis pelo caminho?
34 Adɑmɑ bɑ mɑri sɔ̃ɔ yèn sɔ̃ swɑɑ sɔɔ bɑ sikirinɑmɔwɑ bɑ n kɑ yɛ̃ ben suunu sɔɔ wi u bo.
34 Mas eles calaram-se, porque pelo caminho haviam discutido entre si qual deles seria o maior.
35 Mɑ u sinɑ u wɔkurɑ yiru ye sokɑ u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɡoo ù n kĩ u ko be kpuron wiruɡii, u koowo be kpuron biruko kɑ be kpuron sɔmɔ.
35 Sentando-se, chamou os Doze e disse-lhes: Se alguém quer ser o primeiro, seja o último de todos e o servo de todos.
36 Yerɑ u bii piibu ɡɑɡu nɔmu nɛnuɑ u kɑ nɑ ben suunu sɔɔ. U nùn suɑ mɑ u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ,
36 E tomando um menino, colocou-o no meio deles; abraçou-o e disse-lhes:
37 bɑɑwure wi u bii winin bweseru wurɑ nɛn yĩsirun sɔ̃, nɛnɑ u wurɑ. Bɑɑwure wi u mɑɑ mɑn wurɑ, n ǹ nɛ turo u wurɑ, u mɑɑ wi u mɑn ɡɔrimɑ wurɑwɑ.
37 Todo o que recebe um destes meninos em meu nome, a mim é que recebe; e todo o que recebe a mim, não me recebe, mas aquele que me enviou.
38 Yohɑnu nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, Yinni sɑ ɡoo wɑ u wɛrɛkunu ɡirɑmɔ kɑ wunɛn yĩsiru, mɑ sɑ nùn yinɑri yèn sɔ̃ u ǹ nun swĩi kɑ bɛsɛ sɑnnu.
38 João disse-lhe: Mestre, vimos alguém, que não nos segue, expulsar demônios em teu nome, e lho proibimos.
39 Adɑmɑ Yesu u nɛɛ, i ku yɛ̃ro yinɑri, domi ɡoo sɑri wi u koo mɑɑmɑɑki ko kɑ nɛn yĩsiru, ù n kpɑ u n yɑnde nɛn kɔ̃sɑ ɡerumɔ.
39 Jesus, porém, disse-lhe: Não lho proibais, porque não há ninguém que faça um prodígio em meu nome e em seguida possa falar mal de mim.
40 Domi wi u kun kɑ sun yibɛrɛ tɛɛru nɛni bɛsɛɡiiwɑ.
40 Pois quem não é contra nós, é a nosso favor.
41 Kɑ ɡeemɑ, nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ, bɑɑwure wi u bɛɛ nim kɑ̃ i nɔrɑ yèn sɔ̃ i sɑ̃ɑ Kirisiɡibu yɛ̃ro u koo win ɑre wɑ.
41 E quem vos der de beber um copo de água porque sois de Cristo, digo-vos em verdade: não perderá a sua recompensa.
42 Adɑmɑ bɑɑwure wi u bii piimii ni nu mɑn nɑɑnɛ doke min teu torɑsiɑ, n sɑnɔ bu nùn nɛɛru ɡbinisiɑ win wĩirɔ, kpɑ bu nùn kpɛ̃ɛ nim wɔ̃ku sɔɔ.
42 Mas todo o que fizer cair no pecado a um destes pequeninos que crêem em mim, melhor lhe fora que uma pedra de moinho lhe fosse posta ao pescoço e o lançassem ao mar!
43 — ausente —
43 Se a tua mão for para ti ocasião de queda, corta-a; melhor te é entrares na vida aleijado do que, tendo duas mãos, ires para a geena, para o fogo inextinguível
44 — ausente —
44 {onde o seu verme não morre e o fogo não se apaga}.
45 — ausente —
45 Se o teu pé for para ti ocasião de queda, corta-o fora; melhor te é entrares coxo na vida eterna do que, tendo dois pés, seres lançado à geena do fogo inextinguível
46 — ausente —
46 {onde o seu verme não morre e o fogo não se apaga}.
47 Ǹ n mɑɑ wunɛn nɔnun nɑ, ɡɑ nun torɑsiɑ ɑ ɡu wɔwo. N sɑnɔ ɑ n nɔnu teu mɔ ɑ kɑ dɑ mi Gusunɔ u bɑndu swĩi kɑ sere ɑ n nɔni yiru mɔ kpɑ bu nun kpɛ̃ɛ dɔ̃ɔ sɔɔ,
47 Se o teu olho for para ti ocasião de queda, arranca-o; melhor te é entrares com um olho de menos no Reino de Deus do que, tendo dois olhos, seres lançado à geena do fogo,
48 mi kɔkɔ ni nu ko n ben wɑsi dimɔ nu ǹ ɡbimɔ kɑ mi dɔ̃ɔ kun ɡbimɔ.
48 onde o seu verme não morre e o fogo não se apaga.
49 Domi bɑ koo bɑɑwure dɔ̃ɔ wisi nɡe mɛ bɑ rɑ bɔru yɛ̃ke dĩɑnu wɔllɔ.
49 Porque todo homem será salgado pelo fogo.
50 Bɔru ɡɑ̃ɑ ɡeenɑ, ɑdɑmɑ bɔru tɑ̀ n nɔɔ ɡu, kɑ mbɑ bɑ koo kpɑm tu dorɑsiɑ. I n bɔru mɔ bɛɛn tii sɔɔ, kpɑ i n nɔɔ nɛ bɛɛn tii tiinɛ sɔɔ.
50 O sal é uma boa coisa; mas se ele se tornar insípido, com que lhe restituireis o sabor? Tende sal em vós e vivei em paz uns com os outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.