Marcos 9
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs ARIB
1 U kpɑm bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, kɑ ɡeemɑ nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ ɡɑbu be bɑ yɔ̃ mini, bɑ koo wɑ Gusunɔ u bɑndu swĩi kɑ ten yiiko bu sere ɡbi.
1 Disse-lhes mais: Em verdade vos digo que, dos que aqui estão, alguns há que de modo nenhum provarão a morte até que vejam o reino de Deus já chegando com poder.
2 Sɔ̃ɔ nɔɔbɑ tiɑn biru, Yesu u kɑ Piɛɛ kɑ Yɑkɔbu kɑ Yohɑnu dɑ bee tiɑ, mɑ u bu kpɑrɑ u kɑ dɑ ɡuu bɑkɑru ɡɑrun wɔllɔ be tɔnɑ. Nɡe mɛ bɑ nùn mɛɛrɑ bɑ wɑ win wɑsi ɡɔsiɑ tuki.
2 Seis dias depois tomou Jesus consigo a Pedro, a Tiago, e a João, e os levou à parte sós, a um alto monte; e foi transfigurado diante deles;
3 Win yɑ̃nu mɑɑ bɑllimɔ ɡem ɡem mɑ nu bururɑ fem fem. Goo sɑri hɑnduniɑ mi, wi u koo kpĩ u bekuru teɑ tu bururɑ nɡe mɛn bweseru.
3 as suas vestes tornaram-se resplandecentes, extremamente brancas, tais como nenhum lavandeiro sobre a terra as poderia branquear.
4 Yen biru Eli kɑ Mɔwisi bɑ bu kuremɑ bɑ kɑ Yesu ɡɑri mɔ̀.
4 E apareceu-lhes Elias com Moisés, e falavam com Jesus.
5 Mɑ Piɛɛ u Yesu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, Yinni, n wɑ̃ sɑ n wɑ̃ɑ mini. A de su kunu itɑ ko, teeru wunɛɡiru, teeru Mɔwisiɡiru, teeru mɑɑ Eliɡiru.
5 Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: Mestre, bom é estarmos aqui; façamos, pois, três cabanas, uma para ti, outra para Moisés, e outra para Elias.
6 U yeni ɡeruɑ yèn sɔ̃ u ǹ yɛ̃ ye u koo ɡere, domi bɑ nɑndɑ ɡem ɡem.
6 Pois não sabia o que havia de dizer, porque ficaram atemorizados.
7 Mɑ ɡuru wirɑ nɑ tɑ bu wukiri, mɑ bɑ nɔɔ ɡɑɡu nuɑ ɡuru wii ten min di ɡɑ nɛɛ, winiwɑ nɛn Bii kĩnɑsi, i wiɡii swɑɑ dɑkio.
7 Nisto veio uma nuvem que os cobriu, e dela saiu uma voz que dizia: Este é o meu Filho amado; a ele ouvi.
8 Mii mii ye bwɑ̃ɑ be, bɑ mɛɛrɑ bɑ kɑ sikerenɑ, bɑ ǹ mɑɑ ɡoo wɑ mɑ n kun mɔ Yesu turo kɑ be.
8 De repente, tendo olhado em redor, não viram mais a ninguém consigo, senão só a Jesus.
9 Nɡe mɛ bɑ sɑrɔ ɡuurun di, Yesu u bu yiire bu ku ɡoo sɔ̃ ye bɑ wɑ sere Tɔnun Bii u kɑ se sɑɑ ɡɔrin di.
9 Enquanto desciam do monte, ordenou-lhes que a ninguém contassem o que tinham visto, até que o Filho do homem ressurgisse dentre os mortos.
10 Bɑ kuɑ ye u bu yiire ɑdɑmɑ bɑ bikiɑnɑmɔ ben tii tiinɛ sɔɔ bɑ nɛɛ, mbɑ seebu ɡɔrin din tubusiɑnu.
10 E eles guardaram o caso em segredo, indagando entre si o que seria o ressurgir dentre os mortos.
11 Mɑ bɑ nùn bikiɑ bɑ nɛɛ, mbɑn sɔ̃nɑ woodɑ yɛ̃robɑ ɡerumɔ mɑ Eliwɑ koo ɡbi u nɑ.
11 Então lhe perguntaram: Por que dizem os escribas que é necessário que Elias venha primeiro?
12 U bu wisɑ u nɛɛ, mɛyɑ Eliwɑ koo ɡbi u nɑ u bɑɑyere kpuro wesiɑ nɡe mɛ yɑ rɑɑ sɑ̃ɑ. Ǹ n mɛn nɑ, mbɑn sɔ̃nɑ Gusunɔn ɡɑri mɑɑ Tɔnun Biin ɡɑri ɡerumɔ yi nɛɛ, u ǹ koo ko u kun nɔni sɔ̃ɔre ɡem ɡem, kpɑ bu nùn ɡɛm.
12 Respondeu-lhes Jesus: Na verdade Elias havia de vir primeiro, a restaurar todas as coisas; e como é que está escrito acerca do Filho do homem que ele deva padecer muito a ser aviltado?
13 Adɑmɑ nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ, Eli u nɑ kɔ mɑ bɑ nùn kuɑ nɡe mɛ bɑ kĩ, nɡe mɛ Gusunɔn ɡɑri yi win ɡɑri ɡerumɔ.
13 Digo-vos, porém, que Elias já veio, e fizeram-lhe tudo quanto quiseram, como dele está escrito.
14 Sɑnɑm mɛ bɑ wurɑmɑ bwɑ̃ɑ be bɑ tien mi, bɑ tɔn wɔru wɑ ɡɑ bu sikerenɛ, mɑ woodɑ yɛ̃robɑ kɑ bu sikirinɑmɔ.
14 Quando chegaram aonde estavam os discípulos, viram ao redor deles uma grande multidão, e alguns escribas a discutirem com eles.
15 Ye tɔn be kpuro bɑ Yesu wɑ, bɑ biti soorɑ too too, mɑ bɑ duki dɑɑmɔ win mi bu kɑ nùn tɔbiri.
15 E logo toda a multidão, vendo a Jesus, ficou grandemente surpreendida; e correndo todos para ele, o saudavam.
16 Mɑ u win bwɑ̃ɑbu bikiɑ u nɛɛ, mbɑn sikirinɔwɑ i mɔ̀ bɛɛ kɑ be.
16 Perguntou ele aos escribas: Que é que discutis com eles?
17 Tɔn wɔru ɡe sɔɔn di ɡoo u nùn wisɑ u nɛɛ, yinni, nɑ kɑ nun nɛn bii nɑɑwɑwɑ yèn sɔ̃ u wɛrɛku mɔ ɡe ɡɑ yinɑmɔ u ɡɑri ɡere.
17 Respondeu-lhe um dentre a multidão: Mestre, eu te trouxe meu filho, que tem um espírito mudo;
18 Bɑɑmɑ mi ɡɑ nùn seeri ɡɑ rɑ nùn surewɑ temɔ, kpɑ u yɑ̃ɑtɑm pɔkeru yɑri u n donnu temmɔ kpɑ u bemi. Nɑ mɑɑ wunɛn bwɑ̃ɑbu kɑnɑ bu ɡu ɡirɑ ɑdɑmɑ bɑ kpɑnɑ.
18 e este, onde quer que o apanha, convulsiona-o, de modo que ele espuma, range os dentes, e vai definhando; e eu pedi aos teus discípulos que o expulsassem, e não puderam.
19 Mɑ Yesu u bu wisɑ u nɛɛ, bɛɛ tɔn nɑɑnɛ doke sɑriruɡibu, sere sɑɑ yerɑ̀ ko nɑ n kɑ bɛɛ wɑ̃ɑ. Sere dommɑ ko nɑ n kɑ bɛɛ tɛmɑnɛ. I kɑ mɑn bii wi nɑɑwɑ mini.
19 Ao que Jesus lhes respondeu: ó geração incrédula! até quando estarei convosco? até quando vos hei de suportar? Trazei-mo.
20 Mɑ bɑ kɑ nùn dɑ win mi. Ye wɛrɛku ɡe, ɡɑ Yesu wɑ, yɑnde, ɡɑ bii wi surɑ temɔ kɑ dɑm u bindimɔ mɑ u yɑ̃ɑtɑm pɔkeru yɑrimɔ.
20 Então lho trouxeram; e quando ele viu a Jesus, o espírito imediatamente o convulsionou; e o endemoninhado, caindo por terra, revolvia-se espumando.
21 Yesu bii win bɑɑ bikiɑ u nɛɛ, sɑɑ dommɑn diyɑ yeni yɑ nùn deemɑ.
21 E perguntou Jesus ao pai dele: Há quanto tempo sucede-lhe isto? Respondeu ele: Desde a infância;
22 Kiri kiri ɡɑ rɑ nùn sure dɔ̃ɔ sɔɔ, ǹ kun mɛ nim sɔɔ, kpɑ ɡɑ n kĩ ɡu nùn kɑm koosiɑ. Adɑmɑ ɑ̀ n kɑɑ kpĩ ɑ ɡɑ̃ɑnu ko, ɑ bɛsɛn wɔnwɔndu wɑɑwo, kpɑ ɑ sun fɑɑbɑ ko.
22 e muitas vezes o tem lançado no fogo, e na água, para o destruir; mas se podes fazer alguma coisa, tem compaixão de nós e ajuda-nos.
23 Mɑ Yesu u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ nɛɛ, nɑ̀ n kon kpĩ ro! Wi u nɑɑnɛ doke, kpuro n koo nùn koorɑ.
23 Ao que lhe disse Jesus: Se podes!-tudo é possível ao que crê.
24 Mɑ bii win bɑɑ u nɔɔɡiru suɑ u nɛɛ, nɑ nɑɑnɛ doke, ɑ mɑn somiɔ kpɑ nɛn nɑɑnɛ dokebu bu sosi.
24 Imediatamente o pai do menino, clamando, {com lágrimas} disse: Creio! Ajuda a minha incredulidade.
25 Ye Yesu wɑ mɑ tɔn wɔru ɡɑ duki nɑɑmɔ ɡɑ mɛnnɑmɔ u wɛrɛku ɡe ɡerusi u nɛɛ, wɛrɛku wunɛ, wunɛ wi ɑ rɑ tɔnu ko soso kpɑ u kpɑnɑ u ɡɑri ɡere, ɑ bii wi doonɑrio, ɑ ku rɑ mɑɑ wurɑmɛ win mi.
25 E Jesus, vendo que a multidão, correndo, se aglomerava, repreendeu o espírito imundo, dizendo: Espírito mudo e surdo, eu te ordeno: Sai dele, e nunca mais entres nele.
26 Yerɑ ɡɑ bii wi surɑ kɑ dɑm, mɑ ɡɑ kuuki mɔ̀ ɡɑ kɑ doonɔ. Mɑ bii wi, u kuɑ nɡe ɡoru sere tɔn dɑbirɑ mɔ̀, u ɡuwɑ.
26 E ele, gritando, e agitando-o muito, saiu; e ficou o menino como morto, de modo que a maior parte dizia: Morreu.
27 Adɑmɑ Yesu u win nɔmu nɛnuɑ u seeyɑ, mɑ u yɔ̃rɑ.
27 Mas Jesus, tomando-o pela mão, o ergueu; e ele ficou em pé.
28 Sɑnɑm mɛ Yesu u duɑ yɛnuɔ tɔn tuko ɡoo kun mɑɑ kɑ bu wɑ̃ɑ, win bwɑ̃ɑbɑ nùn bikiɑ bɑ nɛɛ, mbɑn sɔ̃nɑ be, bɑ kpɑnɑ bu wɛrɛku ɡe ɡirɑ.
28 E quando entrou em casa, seus discípulos lhe perguntaram à parte: Por que não pudemos nós expulsá-lo?
29 Mɑ u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, wɛrɛku ɡenin bweserɑ ku rɑ doonɛ mɑ n kun mɔ kɑ kɑnɑru.
29 Respondeu-lhes: Esta casta não sai de modo algum, salvo à força de oração {e jejum.}
30 Yen biru bɑ doonɑ min di, mɑ bɑ Gɑlilen tem bukiɑnɑ. N deemɑ u ǹ kĩ ɡoo u n yɛ̃ mi u wɑ̃ɑ,
30 Depois, tendo partido dali, passavam pela Galiléia, e ele não queria que ninguém o soubesse;
31 domi u win bwɑ̃ɑbu sɔ̃ɔmɔ u mɔ̀, bɑ koo Tɔnun Bii tɔmbu nɔmu sɔndiɑ bu nùn ɡo, ɑdɑmɑ sɔ̃ɔ itɑse u koo se ɡɔrin di.
31 porque ensinava a seus discípulos, e lhes dizia: O Filho do homem será entregue nas mãos dos homens, que o matarão; e morto ele, depois de três dias ressurgirá.
32 Ye u ɡeruɑ mi, yɑ ǹ bu yeeri. Mɑ bɑ bɛrum mɔ̀ bu kɑ nùn yen tubusiɑnu bikiɑ.
32 Mas eles não entendiam esta palavra, e temiam interrogá-lo.
33 Mɑ bɑ turɑ Kɑpenɑmuɔ. Sɑɑ ye u wɑ̃ɑ yɛnuɔ u bu bikiɑ u nɛɛ, mbɑ bɑ sikirinɛmɔ swɑɑ sɔɔ.
33 Chegaram a Cafarnaum. E estando ele em casa, perguntou-lhes: Que estáveis discutindo pelo caminho?
34 Adɑmɑ bɑ mɑri sɔ̃ɔ yèn sɔ̃ swɑɑ sɔɔ bɑ sikirinɑmɔwɑ bɑ n kɑ yɛ̃ ben suunu sɔɔ wi u bo.
34 Mas eles se calaram, porque pelo caminho haviam discutido entre si qual deles era o maior.
35 Mɑ u sinɑ u wɔkurɑ yiru ye sokɑ u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɡoo ù n kĩ u ko be kpuron wiruɡii, u koowo be kpuron biruko kɑ be kpuron sɔmɔ.
35 E ele, sentando-se, chamou os doze e lhes disse: se alguém quiser ser o primeiro, será o derradeiro de todos e o servo de todos.
36 Yerɑ u bii piibu ɡɑɡu nɔmu nɛnuɑ u kɑ nɑ ben suunu sɔɔ. U nùn suɑ mɑ u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ,
36 Então tomou uma criança, pô-la no meio deles e, abraçando-a, disse-lhes:
37 bɑɑwure wi u bii winin bweseru wurɑ nɛn yĩsirun sɔ̃, nɛnɑ u wurɑ. Bɑɑwure wi u mɑɑ mɑn wurɑ, n ǹ nɛ turo u wurɑ, u mɑɑ wi u mɑn ɡɔrimɑ wurɑwɑ.
37 Qualquer que em meu nome receber uma destas crianças, a mim me recebe; e qualquer que me recebe a mim, recebe não a mim mas àquele que me enviou.
38 Yohɑnu nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, Yinni sɑ ɡoo wɑ u wɛrɛkunu ɡirɑmɔ kɑ wunɛn yĩsiru, mɑ sɑ nùn yinɑri yèn sɔ̃ u ǹ nun swĩi kɑ bɛsɛ sɑnnu.
38 Disse-lhe João: Mestre, vimos um homem que em teu nome expulsava demônios, e nós lho proibimos, porque não nos seguia.
39 Adɑmɑ Yesu u nɛɛ, i ku yɛ̃ro yinɑri, domi ɡoo sɑri wi u koo mɑɑmɑɑki ko kɑ nɛn yĩsiru, ù n kpɑ u n yɑnde nɛn kɔ̃sɑ ɡerumɔ.
39 Jesus, porém, respondeu: Não lho proibais; porque ninguém há que faça milagre em meu nome e possa logo depois falar mal de mim;
40 Domi wi u kun kɑ sun yibɛrɛ tɛɛru nɛni bɛsɛɡiiwɑ.
40 pois quem não é contra nós, é por nós.
41 Kɑ ɡeemɑ, nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ, bɑɑwure wi u bɛɛ nim kɑ̃ i nɔrɑ yèn sɔ̃ i sɑ̃ɑ Kirisiɡibu yɛ̃ro u koo win ɑre wɑ.
41 Porquanto qualquer que vos der a beber um copo de água em meu nome, porque sois de Cristo, em verdade vos digo que de modo algum perderá a sua recompensa.
42 Adɑmɑ bɑɑwure wi u bii piimii ni nu mɑn nɑɑnɛ doke min teu torɑsiɑ, n sɑnɔ bu nùn nɛɛru ɡbinisiɑ win wĩirɔ, kpɑ bu nùn kpɛ̃ɛ nim wɔ̃ku sɔɔ.
42 Mas qualquer que fizer tropeçar um destes pequeninos que crêem em mim, melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma pedra de moinho, e que fosse lançado no mar.
43 — ausente —
43 E se a tua mão te fizer tropeçar, corta-a; melhor é entrares na vida aleijado, do que, tendo duas mãos, ires para o inferno, para o fogo que nunca se apaga.
44 — ausente —
44 {onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.}
45 — ausente —
45 Ou, se o teu pé te fizer tropeçar, corta-o; melhor é entrares coxo na vida, do que, tendo dois pés, seres lançado no inferno.
46 — ausente —
46 {onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.}
47 Ǹ n mɑɑ wunɛn nɔnun nɑ, ɡɑ nun torɑsiɑ ɑ ɡu wɔwo. N sɑnɔ ɑ n nɔnu teu mɔ ɑ kɑ dɑ mi Gusunɔ u bɑndu swĩi kɑ sere ɑ n nɔni yiru mɔ kpɑ bu nun kpɛ̃ɛ dɔ̃ɔ sɔɔ,
47 Ou, se o teu olho te fizer tropeçar, lança-o fora; melhor é entrares no reino de Deus com um só olho, do que, tendo dois olhos, seres lançado no inferno.
48 mi kɔkɔ ni nu ko n ben wɑsi dimɔ nu ǹ ɡbimɔ kɑ mi dɔ̃ɔ kun ɡbimɔ.
48 onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.
49 Domi bɑ koo bɑɑwure dɔ̃ɔ wisi nɡe mɛ bɑ rɑ bɔru yɛ̃ke dĩɑnu wɔllɔ.
49 Porque cada um será salgado com fogo.
50 Bɔru ɡɑ̃ɑ ɡeenɑ, ɑdɑmɑ bɔru tɑ̀ n nɔɔ ɡu, kɑ mbɑ bɑ koo kpɑm tu dorɑsiɑ. I n bɔru mɔ bɛɛn tii sɔɔ, kpɑ i n nɔɔ nɛ bɛɛn tii tiinɛ sɔɔ.
50 Bom é o sal; mas, se o sal se tornar insípido, com que o haveis de temperar? Tende sal em vós mesmos, e guardai a paz uns com os outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.