Marcos 9
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs BKJ
1 U kpɑm bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, kɑ ɡeemɑ nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ ɡɑbu be bɑ yɔ̃ mini, bɑ koo wɑ Gusunɔ u bɑndu swĩi kɑ ten yiiko bu sere ɡbi.
1 E ele disse-lhes: Na verdade eu vos digo, que alguns dos que aqui estão não provarão a morte até que vejam o reino de Deus vindo com poder.
2 Sɔ̃ɔ nɔɔbɑ tiɑn biru, Yesu u kɑ Piɛɛ kɑ Yɑkɔbu kɑ Yohɑnu dɑ bee tiɑ, mɑ u bu kpɑrɑ u kɑ dɑ ɡuu bɑkɑru ɡɑrun wɔllɔ be tɔnɑ. Nɡe mɛ bɑ nùn mɛɛrɑ bɑ wɑ win wɑsi ɡɔsiɑ tuki.
2 E seis dias depois Jesus tomou consigo a Pedro, a Tiago, e a João, e os conduziu à parte a um alto monte; e transfigurou-se diante deles.
3 Win yɑ̃nu mɑɑ bɑllimɔ ɡem ɡem mɑ nu bururɑ fem fem. Goo sɑri hɑnduniɑ mi, wi u koo kpĩ u bekuru teɑ tu bururɑ nɡe mɛn bweseru.
3 E as suas vestes tornaram-se resplandecentes, extremamente brancas como a neve, tais como nenhum lavadeiro sobre a terra as poderia branquear.
4 Yen biru Eli kɑ Mɔwisi bɑ bu kuremɑ bɑ kɑ Yesu ɡɑri mɔ̀.
4 E ali apareceu-lhes Elias, com Moisés; e eles falavam com Jesus.
5 Mɑ Piɛɛ u Yesu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, Yinni, n wɑ̃ sɑ n wɑ̃ɑ mini. A de su kunu itɑ ko, teeru wunɛɡiru, teeru Mɔwisiɡiru, teeru mɑɑ Eliɡiru.
5 E Pedro, respondendo, disse a Jesus: Mestre, é bom estarmos aqui; deixa-nos fazer aqui três tabernáculos, um para ti, um para Moisés, e um para Elias.
6 U yeni ɡeruɑ yèn sɔ̃ u ǹ yɛ̃ ye u koo ɡere, domi bɑ nɑndɑ ɡem ɡem.
6 Porque ele não sabia o que dizer, pois eles estavam grandemente atemorizados.
7 Mɑ ɡuru wirɑ nɑ tɑ bu wukiri, mɑ bɑ nɔɔ ɡɑɡu nuɑ ɡuru wii ten min di ɡɑ nɛɛ, winiwɑ nɛn Bii kĩnɑsi, i wiɡii swɑɑ dɑkio.
7 E formou-se uma nuvem que os cobriu, e dela saiu uma voz que dizia: Este é o meu Filho amado; a ele ouvi.
8 Mii mii ye bwɑ̃ɑ be, bɑ mɛɛrɑ bɑ kɑ sikerenɑ, bɑ ǹ mɑɑ ɡoo wɑ mɑ n kun mɔ Yesu turo kɑ be.
8 E de repente, eles olhando ao redor, não viram mais nenhum homem, senão só a Jesus.
9 Nɡe mɛ bɑ sɑrɔ ɡuurun di, Yesu u bu yiire bu ku ɡoo sɔ̃ ye bɑ wɑ sere Tɔnun Bii u kɑ se sɑɑ ɡɔrin di.
9 E, enquanto eles desciam do monte, ele ordenou-lhes que a nenhum homem contassem as coisas que tinham visto, até que o Filho do homem ressuscitasse dentre os mortos.
10 Bɑ kuɑ ye u bu yiire ɑdɑmɑ bɑ bikiɑnɑmɔ ben tii tiinɛ sɔɔ bɑ nɛɛ, mbɑ seebu ɡɔrin din tubusiɑnu.
10 E eles guardaram o que foi dito entre si, perguntando uns aos outros o que significava ressuscitar dentre os mortos.
11 Mɑ bɑ nùn bikiɑ bɑ nɛɛ, mbɑn sɔ̃nɑ woodɑ yɛ̃robɑ ɡerumɔ mɑ Eliwɑ koo ɡbi u nɑ.
11 E eles o perguntam, dizendo: Por que dizem os escribas que Elias deveria vir primeiro?
12 U bu wisɑ u nɛɛ, mɛyɑ Eliwɑ koo ɡbi u nɑ u bɑɑyere kpuro wesiɑ nɡe mɛ yɑ rɑɑ sɑ̃ɑ. Ǹ n mɛn nɑ, mbɑn sɔ̃nɑ Gusunɔn ɡɑri mɑɑ Tɔnun Biin ɡɑri ɡerumɔ yi nɛɛ, u ǹ koo ko u kun nɔni sɔ̃ɔre ɡem ɡem, kpɑ bu nùn ɡɛm.
12 E, respondendo ele, disse-lhes: Na verdade Elias virá primeiro, e restaurará todas as coisas; e, como está escrito do Filho do homem, que ele deve sofrer muitas coisas, e ser reduzido a nada.
13 Adɑmɑ nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ, Eli u nɑ kɔ mɑ bɑ nùn kuɑ nɡe mɛ bɑ kĩ, nɡe mɛ Gusunɔn ɡɑri yi win ɡɑri ɡerumɔ.
13 Mas eu vos digo que Elias já veio, e eles fizeram-lhe tudo o que quiseram, como está escrito sobre ele.
14 Sɑnɑm mɛ bɑ wurɑmɑ bwɑ̃ɑ be bɑ tien mi, bɑ tɔn wɔru wɑ ɡɑ bu sikerenɛ, mɑ woodɑ yɛ̃robɑ kɑ bu sikirinɑmɔ.
14 E, ele aproximando-se dos seus discípulos, viu ao redor deles uma grande multidão, e os escribas interrogando a eles.
15 Ye tɔn be kpuro bɑ Yesu wɑ, bɑ biti soorɑ too too, mɑ bɑ duki dɑɑmɔ win mi bu kɑ nùn tɔbiri.
15 E imediatamente toda a multidão, vendo-o, ficou grandemente surpreendida, e, correndo para ele, o saudaram.
16 Mɑ u win bwɑ̃ɑbu bikiɑ u nɛɛ, mbɑn sikirinɔwɑ i mɔ̀ bɛɛ kɑ be.
16 E ele perguntou aos escribas: O que interrogas com eles?
17 Tɔn wɔru ɡe sɔɔn di ɡoo u nùn wisɑ u nɛɛ, yinni, nɑ kɑ nun nɛn bii nɑɑwɑwɑ yèn sɔ̃ u wɛrɛku mɔ ɡe ɡɑ yinɑmɔ u ɡɑri ɡere.
17 E um da multidão, respondendo, disse: Mestre, trouxe-te o meu filho, que tem um espírito mudo;
18 Bɑɑmɑ mi ɡɑ nùn seeri ɡɑ rɑ nùn surewɑ temɔ, kpɑ u yɑ̃ɑtɑm pɔkeru yɑri u n donnu temmɔ kpɑ u bemi. Nɑ mɑɑ wunɛn bwɑ̃ɑbu kɑnɑ bu ɡu ɡirɑ ɑdɑmɑ bɑ kpɑnɑ.
18 e este, onde quer que o apanhe, derruba-o; e ele espuma, e range os dentes, e vai definhando; e eu disse aos teus discípulos que o expulsassem, mas eles não puderam.
19 Mɑ Yesu u bu wisɑ u nɛɛ, bɛɛ tɔn nɑɑnɛ doke sɑriruɡibu, sere sɑɑ yerɑ̀ ko nɑ n kɑ bɛɛ wɑ̃ɑ. Sere dommɑ ko nɑ n kɑ bɛɛ tɛmɑnɛ. I kɑ mɑn bii wi nɑɑwɑ mini.
19 E ele, respondendo-lhes, disse: Ó geração sem fé! Até quando hei de estar convosco? Até quando vos suportarei? Trazei-o a mim!
20 Mɑ bɑ kɑ nùn dɑ win mi. Ye wɛrɛku ɡe, ɡɑ Yesu wɑ, yɑnde, ɡɑ bii wi surɑ temɔ kɑ dɑm u bindimɔ mɑ u yɑ̃ɑtɑm pɔkeru yɑrimɔ.
20 E eles o trouxeram até ele; e vendo-o, o espírito imediatamente o convulsionou; e ele caiu no chão, e revolvia-se, espumando.
21 Yesu bii win bɑɑ bikiɑ u nɛɛ, sɑɑ dommɑn diyɑ yeni yɑ nùn deemɑ.
21 E perguntou ao seu pai: Há quanto tempo isto veio a ele? E ele disse: Desde criança.
22 Kiri kiri ɡɑ rɑ nùn sure dɔ̃ɔ sɔɔ, ǹ kun mɛ nim sɔɔ, kpɑ ɡɑ n kĩ ɡu nùn kɑm koosiɑ. Adɑmɑ ɑ̀ n kɑɑ kpĩ ɑ ɡɑ̃ɑnu ko, ɑ bɛsɛn wɔnwɔndu wɑɑwo, kpɑ ɑ sun fɑɑbɑ ko.
22 E muitas vezes isto o tem lançado no fogo, e dentro da água, para o destruir; mas, se tu podes fazer alguma coisa, tem compaixão de nós, e ajuda-nos.
23 Mɑ Yesu u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ nɛɛ, nɑ̀ n kon kpĩ ro! Wi u nɑɑnɛ doke, kpuro n koo nùn koorɑ.
23 E Jesus disse-lhe: Se tu podes crer, todas as coisas são possíveis ao que crê.
24 Mɑ bii win bɑɑ u nɔɔɡiru suɑ u nɛɛ, nɑ nɑɑnɛ doke, ɑ mɑn somiɔ kpɑ nɛn nɑɑnɛ dokebu bu sosi.
24 E imediatamente o pai do menino exclamou e disse em lágrimas: Senhor, eu creio! Ajude a minha incredulidade.
25 Ye Yesu wɑ mɑ tɔn wɔru ɡɑ duki nɑɑmɔ ɡɑ mɛnnɑmɔ u wɛrɛku ɡe ɡerusi u nɛɛ, wɛrɛku wunɛ, wunɛ wi ɑ rɑ tɔnu ko soso kpɑ u kpɑnɑ u ɡɑri ɡere, ɑ bii wi doonɑrio, ɑ ku rɑ mɑɑ wurɑmɛ win mi.
25 Quando Jesus viu que as pessoas vinham correndo juntas, ele repreendeu o espírito imundo, dizendo-lhe: Tu, espírito mudo e surdo, eu te ordeno: sai dele, e não entres mais nele.
26 Yerɑ ɡɑ bii wi surɑ kɑ dɑm, mɑ ɡɑ kuuki mɔ̀ ɡɑ kɑ doonɔ. Mɑ bii wi, u kuɑ nɡe ɡoru sere tɔn dɑbirɑ mɔ̀, u ɡuwɑ.
26 E o espírito gritou, e agitando-o com violência, saiu dele; e ele estava como um morto, de modo que muitos diziam: Ele está morto.
27 Adɑmɑ Yesu u win nɔmu nɛnuɑ u seeyɑ, mɑ u yɔ̃rɑ.
27 Mas Jesus, tomando-o pela mão, o ergueu; e ele se levantou.
28 Sɑnɑm mɛ Yesu u duɑ yɛnuɔ tɔn tuko ɡoo kun mɑɑ kɑ bu wɑ̃ɑ, win bwɑ̃ɑbɑ nùn bikiɑ bɑ nɛɛ, mbɑn sɔ̃nɑ be, bɑ kpɑnɑ bu wɛrɛku ɡe ɡirɑ.
28 E, quando ele entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram em particular: Por que nós não pudemos expulsá-lo?
29 Mɑ u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, wɛrɛku ɡenin bweserɑ ku rɑ doonɛ mɑ n kun mɔ kɑ kɑnɑru.
29 E ele disse-lhes: Este tipo não sai de modo algum, senão pela oração e pelo jejum.
30 Yen biru bɑ doonɑ min di, mɑ bɑ Gɑlilen tem bukiɑnɑ. N deemɑ u ǹ kĩ ɡoo u n yɛ̃ mi u wɑ̃ɑ,
30 E, tendo partido dali, passavam pela Galileia, e não queria que nenhum homem soubesse isto.
31 domi u win bwɑ̃ɑbu sɔ̃ɔmɔ u mɔ̀, bɑ koo Tɔnun Bii tɔmbu nɔmu sɔndiɑ bu nùn ɡo, ɑdɑmɑ sɔ̃ɔ itɑse u koo se ɡɔrin di.
31 Pois ele ensinava aos seus discípulos, e lhes dizia: O Filho do homem será entregue nas mãos dos homens, e matá-lo-ão; e, após ser morto, ele será ressuscitado ao terceiro dia.
32 Ye u ɡeruɑ mi, yɑ ǹ bu yeeri. Mɑ bɑ bɛrum mɔ̀ bu kɑ nùn yen tubusiɑnu bikiɑ.
32 Mas eles não entenderam este discurso, e tinham medo de interrogá-lo.
33 Mɑ bɑ turɑ Kɑpenɑmuɔ. Sɑɑ ye u wɑ̃ɑ yɛnuɔ u bu bikiɑ u nɛɛ, mbɑ bɑ sikirinɛmɔ swɑɑ sɔɔ.
33 E ele chegou a Cafarnaum; e, estando na casa, perguntou-lhes: O que discutíeis entre vós pelo caminho?
34 Adɑmɑ bɑ mɑri sɔ̃ɔ yèn sɔ̃ swɑɑ sɔɔ bɑ sikirinɑmɔwɑ bɑ n kɑ yɛ̃ ben suunu sɔɔ wi u bo.
34 Mas eles calaram-se; porque pelo caminho haviam discutido entre si qual deles seria o maior.
35 Mɑ u sinɑ u wɔkurɑ yiru ye sokɑ u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɡoo ù n kĩ u ko be kpuron wiruɡii, u koowo be kpuron biruko kɑ be kpuron sɔmɔ.
35 E ele assentou-se, e chamando os doze, disse-lhes: Se algum homem deseja ser o primeiro, este será o último de todos, e o servo de todos.
36 Yerɑ u bii piibu ɡɑɡu nɔmu nɛnuɑ u kɑ nɑ ben suunu sɔɔ. U nùn suɑ mɑ u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ,
36 E ele tomou uma criança, e a colocou no meio deles; e, tomando-a nos seus braços, disse-lhes:
37 bɑɑwure wi u bii winin bweseru wurɑ nɛn yĩsirun sɔ̃, nɛnɑ u wurɑ. Bɑɑwure wi u mɑɑ mɑn wurɑ, n ǹ nɛ turo u wurɑ, u mɑɑ wi u mɑn ɡɔrimɑ wurɑwɑ.
37 Qualquer que receber uma destas crianças em meu nome, recebe a mim; e qualquer que me receber, não recebe a mim, mas àquele que me enviou.
38 Yohɑnu nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, Yinni sɑ ɡoo wɑ u wɛrɛkunu ɡirɑmɔ kɑ wunɛn yĩsiru, mɑ sɑ nùn yinɑri yèn sɔ̃ u ǹ nun swĩi kɑ bɛsɛ sɑnnu.
38 E João lhe respondeu, dizendo: Mestre, nós vimos um que expulsava demônios em teu nome, mas ele não nos segue; e nós o proibimos, porque ele não nos segue.
39 Adɑmɑ Yesu u nɛɛ, i ku yɛ̃ro yinɑri, domi ɡoo sɑri wi u koo mɑɑmɑɑki ko kɑ nɛn yĩsiru, ù n kpɑ u n yɑnde nɛn kɔ̃sɑ ɡerumɔ.
39 Jesus, porém, disse: Não lho proibais; porque não há homem que faça milagre em meu nome, e possa logo falar mal de mim.
40 Domi wi u kun kɑ sun yibɛrɛ tɛɛru nɛni bɛsɛɡiiwɑ.
40 Porque quem não é contra nós, é por nós.
41 Kɑ ɡeemɑ, nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ, bɑɑwure wi u bɛɛ nim kɑ̃ i nɔrɑ yèn sɔ̃ i sɑ̃ɑ Kirisiɡibu yɛ̃ro u koo win ɑre wɑ.
41 Porquanto, todo aquele que vos der de beber um copo de água em meu nome, porque sois de Cristo, na verdade eu vos digo que ele não perderá a sua recompensa.
42 Adɑmɑ bɑɑwure wi u bii piimii ni nu mɑn nɑɑnɛ doke min teu torɑsiɑ, n sɑnɔ bu nùn nɛɛru ɡbinisiɑ win wĩirɔ, kpɑ bu nùn kpɛ̃ɛ nim wɔ̃ku sɔɔ.
42 E qualquer que escandalizar um destes pequeninos que creem em mim, melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma pedra de moinho, e que ele fosse lançado no mar.
43 — ausente —
43 E, se a tua mão te ofender, corta-a; melhor é entrares na vida mutilado do que, tendo duas mãos, ires para o inferno, para o fogo que nunca se apaga;
44 — ausente —
44 onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.
45 — ausente —
45 E, se o teu pé te ofender, corta-o; melhor te é entrar na vida coxo do que, tendo dois pés, ires para o inferno, para o fogo que nunca se apaga;
46 — ausente —
46 onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.
47 Ǹ n mɑɑ wunɛn nɔnun nɑ, ɡɑ nun torɑsiɑ ɑ ɡu wɔwo. N sɑnɔ ɑ n nɔnu teu mɔ ɑ kɑ dɑ mi Gusunɔ u bɑndu swĩi kɑ sere ɑ n nɔni yiru mɔ kpɑ bu nun kpɛ̃ɛ dɔ̃ɔ sɔɔ,
47 E, se o teu olho te ofender, arranca-o; melhor é entrares no reino de Deus com um só olho, do que, tendo dois olhos, seres lançado no fogo do inferno;
48 mi kɔkɔ ni nu ko n ben wɑsi dimɔ nu ǹ ɡbimɔ kɑ mi dɔ̃ɔ kun ɡbimɔ.
48 onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.
49 Domi bɑ koo bɑɑwure dɔ̃ɔ wisi nɡe mɛ bɑ rɑ bɔru yɛ̃ke dĩɑnu wɔllɔ.
49 Porque cada um será salgado com fogo, e cada sacrifício será salgado com sal.
50 Bɔru ɡɑ̃ɑ ɡeenɑ, ɑdɑmɑ bɔru tɑ̀ n nɔɔ ɡu, kɑ mbɑ bɑ koo kpɑm tu dorɑsiɑ. I n bɔru mɔ bɛɛn tii sɔɔ, kpɑ i n nɔɔ nɛ bɛɛn tii tiinɛ sɔɔ.
50 Sal é bom; mas, se o sal se tornar insípido, com que o temperareis? Tende sal em vós mesmos, e paz uns com os outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.