Marcos 9

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 U kpɑm bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, kɑ ɡeemɑ nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ ɡɑbu be bɑ yɔ̃ mini, bɑ koo wɑ Gusunɔ u bɑndu swĩi kɑ ten yiiko bu sere ɡbi.
1 Jesus prosseguiu: “Eu lhes digo a verdade: alguns que estão aqui neste momento não morrerão antes de ver o reino de Deus vindo com grande poder!”.
2 Sɔ̃ɔ nɔɔbɑ tiɑn biru, Yesu u kɑ Piɛɛ kɑ Yɑkɔbu kɑ Yohɑnu dɑ bee tiɑ, mɑ u bu kpɑrɑ u kɑ dɑ ɡuu bɑkɑru ɡɑrun wɔllɔ be tɔnɑ. Nɡe mɛ bɑ nùn mɛɛrɑ bɑ wɑ win wɑsi ɡɔsiɑ tuki.
2 Seis dias depois, Jesus levou consigo Pedro, Tiago e João até um monte alto, para estarem a sós. Ali, diante de seus olhos, a aparência de Jesus foi transformada.
3 Win yɑ̃nu mɑɑ bɑllimɔ ɡem ɡem mɑ nu bururɑ fem fem. Goo sɑri hɑnduniɑ mi, wi u koo kpĩ u bekuru teɑ tu bururɑ nɡe mɛn bweseru.
3 Suas roupas ficaram brancas e resplandecentes, muito mais claras do que qualquer lavandeiro seria capaz de deixá-las.
4 Yen biru Eli kɑ Mɔwisi bɑ bu kuremɑ bɑ kɑ Yesu ɡɑri mɔ̀.
4 Então Elias e Moisés apareceram e começaram a falar com Jesus.
5 Mɑ Piɛɛ u Yesu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, Yinni, n wɑ̃ sɑ n wɑ̃ɑ mini. A de su kunu itɑ ko, teeru wunɛɡiru, teeru Mɔwisiɡiru, teeru mɑɑ Eliɡiru.
5 Pedro exclamou: “Rabi, é maravilhoso estarmos aqui! Vamos fazer três tendas: uma será sua, uma de Moisés e outra de Elias”.
6 U yeni ɡeruɑ yèn sɔ̃ u ǹ yɛ̃ ye u koo ɡere, domi bɑ nɑndɑ ɡem ɡem.
6 Disse isso porque não sabia o que mais falar, pois estavam todos apavorados.
7 Mɑ ɡuru wirɑ nɑ tɑ bu wukiri, mɑ bɑ nɔɔ ɡɑɡu nuɑ ɡuru wii ten min di ɡɑ nɛɛ, winiwɑ nɛn Bii kĩnɑsi, i wiɡii swɑɑ dɑkio.
7 Então uma nuvem os cobriu, e uma voz que vinha da nuvem disse: “Este é meu Filho amado. Ouçam-no!”.
8 Mii mii ye bwɑ̃ɑ be, bɑ mɛɛrɑ bɑ kɑ sikerenɑ, bɑ ǹ mɑɑ ɡoo wɑ mɑ n kun mɔ Yesu turo kɑ be.
8 De repente, quando olharam em volta, só Jesus estava com eles.
9 Nɡe mɛ bɑ sɑrɔ ɡuurun di, Yesu u bu yiire bu ku ɡoo sɔ̃ ye bɑ wɑ sere Tɔnun Bii u kɑ se sɑɑ ɡɔrin di.
9 Enquanto desciam o monte, Jesus ordenou que não contassem a ninguém o que tinham visto, até que o Filho do Homem tivesse ressuscitado dos mortos.
10 Bɑ kuɑ ye u bu yiire ɑdɑmɑ bɑ bikiɑnɑmɔ ben tii tiinɛ sɔɔ bɑ nɛɛ, mbɑ seebu ɡɔrin din tubusiɑnu.
10 Eles guardaram segredo, mas conversavam entre si com frequência sobre o que ele queria dizer com “ressuscitar dos mortos”.
11 Mɑ bɑ nùn bikiɑ bɑ nɛɛ, mbɑn sɔ̃nɑ woodɑ yɛ̃robɑ ɡerumɔ mɑ Eliwɑ koo ɡbi u nɑ.
11 Então eles perguntaram a Jesus: “Por que os mestres da lei afirmam que é necessário que Elias volte antes que o Cristo venha?”.
12 U bu wisɑ u nɛɛ, mɛyɑ Eliwɑ koo ɡbi u nɑ u bɑɑyere kpuro wesiɑ nɡe mɛ yɑ rɑɑ sɑ̃ɑ. Ǹ n mɛn nɑ, mbɑn sɔ̃nɑ Gusunɔn ɡɑri mɑɑ Tɔnun Biin ɡɑri ɡerumɔ yi nɛɛ, u ǹ koo ko u kun nɔni sɔ̃ɔre ɡem ɡem, kpɑ bu nùn ɡɛm.
12 Jesus respondeu: “De fato, Elias vem primeiro para restaurar tudo. Então por que as Escrituras dizem que é necessário o Filho do Homem sofrer muito e ser tratado com desprezo?
13 Adɑmɑ nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ, Eli u nɑ kɔ mɑ bɑ nùn kuɑ nɡe mɛ bɑ kĩ, nɡe mɛ Gusunɔn ɡɑri yi win ɡɑri ɡerumɔ.
13 Eu, porém, lhes digo: Elias já veio e eles preferiram maltratá-lo, conforme as Escrituras haviam previsto”.
14 Sɑnɑm mɛ bɑ wurɑmɑ bwɑ̃ɑ be bɑ tien mi, bɑ tɔn wɔru wɑ ɡɑ bu sikerenɛ, mɑ woodɑ yɛ̃robɑ kɑ bu sikirinɑmɔ.
14 Ao voltarem para junto dos outros discípulos, viram que estavam cercados por uma grande multidão e que alguns mestres da lei discutiam com eles.
15 Ye tɔn be kpuro bɑ Yesu wɑ, bɑ biti soorɑ too too, mɑ bɑ duki dɑɑmɔ win mi bu kɑ nùn tɔbiri.
15 Quando a multidão viu Jesus, ficou muito admirada e correu para cumprimentá-lo.
16 Mɑ u win bwɑ̃ɑbu bikiɑ u nɛɛ, mbɑn sikirinɔwɑ i mɔ̀ bɛɛ kɑ be.
16 “Sobre o que discutem?”, perguntou Jesus.
17 Tɔn wɔru ɡe sɔɔn di ɡoo u nùn wisɑ u nɛɛ, yinni, nɑ kɑ nun nɛn bii nɑɑwɑwɑ yèn sɔ̃ u wɛrɛku mɔ ɡe ɡɑ yinɑmɔ u ɡɑri ɡere.
17 Um dos homens na multidão respondeu: “Mestre, eu lhe trouxe meu filho, que está possuído por um espírito impuro que não o deixa falar.
18 Bɑɑmɑ mi ɡɑ nùn seeri ɡɑ rɑ nùn surewɑ temɔ, kpɑ u yɑ̃ɑtɑm pɔkeru yɑri u n donnu temmɔ kpɑ u bemi. Nɑ mɑɑ wunɛn bwɑ̃ɑbu kɑnɑ bu ɡu ɡirɑ ɑdɑmɑ bɑ kpɑnɑ.
18 Sempre que o espírito se apodera dele, joga-o no chão, e ele espuma pela boca, range os dentes e fica rígido. Pedi a seus discípulos que expulsassem o espírito impuro, mas eles não conseguiram”.
19 Mɑ Yesu u bu wisɑ u nɛɛ, bɛɛ tɔn nɑɑnɛ doke sɑriruɡibu, sere sɑɑ yerɑ̀ ko nɑ n kɑ bɛɛ wɑ̃ɑ. Sere dommɑ ko nɑ n kɑ bɛɛ tɛmɑnɛ. I kɑ mɑn bii wi nɑɑwɑ mini.
19 Jesus lhes disse: “Geração incrédula! Até quando estarei com vocês? Até quando terei de suportá-los? Tragam o menino para cá”.
20 Mɑ bɑ kɑ nùn dɑ win mi. Ye wɛrɛku ɡe, ɡɑ Yesu wɑ, yɑnde, ɡɑ bii wi surɑ temɔ kɑ dɑm u bindimɔ mɑ u yɑ̃ɑtɑm pɔkeru yɑrimɔ.
20 Então o trouxeram. Quando o espírito impuro viu Jesus, causou uma convulsão intensa no menino e ele caiu no chão, contorcendo-se e espumando pela boca.
21 Yesu bii win bɑɑ bikiɑ u nɛɛ, sɑɑ dommɑn diyɑ yeni yɑ nùn deemɑ.
21 Jesus perguntou ao pai do menino: “Há quanto tempo isso acontece com ele?”. “Desde que ele era pequeno”, respondeu o pai.
22 Kiri kiri ɡɑ rɑ nùn sure dɔ̃ɔ sɔɔ, ǹ kun mɛ nim sɔɔ, kpɑ ɡɑ n kĩ ɡu nùn kɑm koosiɑ. Adɑmɑ ɑ̀ n kɑɑ kpĩ ɑ ɡɑ̃ɑnu ko, ɑ bɛsɛn wɔnwɔndu wɑɑwo, kpɑ ɑ sun fɑɑbɑ ko.
22 “Muitas vezes o espírito o lança no fogo ou na água e tenta matá-lo. Tenha misericórdia de nós e ajude-nos, se puder.”
23 Mɑ Yesu u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ nɛɛ, nɑ̀ n kon kpĩ ro! Wi u nɑɑnɛ doke, kpuro n koo nùn koorɑ.
23 “Se puder?”, perguntou Jesus. “Tudo é possível para aquele que crê.”
24 Mɑ bii win bɑɑ u nɔɔɡiru suɑ u nɛɛ, nɑ nɑɑnɛ doke, ɑ mɑn somiɔ kpɑ nɛn nɑɑnɛ dokebu bu sosi.
24 No mesmo instante, o pai respondeu: “Eu creio, mas ajude-me a superar minha incredulidade”.
25 Ye Yesu wɑ mɑ tɔn wɔru ɡɑ duki nɑɑmɔ ɡɑ mɛnnɑmɔ u wɛrɛku ɡe ɡerusi u nɛɛ, wɛrɛku wunɛ, wunɛ wi ɑ rɑ tɔnu ko soso kpɑ u kpɑnɑ u ɡɑri ɡere, ɑ bii wi doonɑrio, ɑ ku rɑ mɑɑ wurɑmɛ win mi.
25 Quando Jesus viu que a multidão aumentava, repreendeu o espírito impuro, dizendo: “Espírito que impede este menino de ouvir e falar, ordeno que saia e nunca mais entre nele!”.
26 Yerɑ ɡɑ bii wi surɑ kɑ dɑm, mɑ ɡɑ kuuki mɔ̀ ɡɑ kɑ doonɔ. Mɑ bii wi, u kuɑ nɡe ɡoru sere tɔn dɑbirɑ mɔ̀, u ɡuwɑ.
26 O espírito gritou, causou outra convulsão intensa no menino e saiu dele. O menino parecia morto. Um murmúrio correu pela multidão: “Ele morreu”.
27 Adɑmɑ Yesu u win nɔmu nɛnuɑ u seeyɑ, mɑ u yɔ̃rɑ.
27 Mas Jesus o tomou pela mão e o ajudou a se levantar, e ele ficou em pé.
28 Sɑnɑm mɛ Yesu u duɑ yɛnuɔ tɔn tuko ɡoo kun mɑɑ kɑ bu wɑ̃ɑ, win bwɑ̃ɑbɑ nùn bikiɑ bɑ nɛɛ, mbɑn sɔ̃nɑ be, bɑ kpɑnɑ bu wɛrɛku ɡe ɡirɑ.
28 Depois, quando Jesus estava em casa com seus discípulos, eles perguntaram: “Por que não conseguimos expulsar aquele espírito impuro?”.
29 Mɑ u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, wɛrɛku ɡenin bweserɑ ku rɑ doonɛ mɑ n kun mɔ kɑ kɑnɑru.
29 Jesus respondeu: “Essa espécie só sai com oração”.
30 Yen biru bɑ doonɑ min di, mɑ bɑ Gɑlilen tem bukiɑnɑ. N deemɑ u ǹ kĩ ɡoo u n yɛ̃ mi u wɑ̃ɑ,
30 Ao deixarem aquela região, viajaram pela Galileia. Jesus não queria que ninguém soubesse que ele estava lá,
31 domi u win bwɑ̃ɑbu sɔ̃ɔmɔ u mɔ̀, bɑ koo Tɔnun Bii tɔmbu nɔmu sɔndiɑ bu nùn ɡo, ɑdɑmɑ sɔ̃ɔ itɑse u koo se ɡɔrin di.
31 pois queria ensinar a seus discípulos. Ele lhes dizia: “O Filho do Homem será traído e entregue em mãos humanas. Será morto, mas três dias depois ressuscitará”.
32 Ye u ɡeruɑ mi, yɑ ǹ bu yeeri. Mɑ bɑ bɛrum mɔ̀ bu kɑ nùn yen tubusiɑnu bikiɑ.
32 Eles, porém, não entendiam essas coisas e tinham medo de lhe perguntar.
33 Mɑ bɑ turɑ Kɑpenɑmuɔ. Sɑɑ ye u wɑ̃ɑ yɛnuɔ u bu bikiɑ u nɛɛ, mbɑ bɑ sikirinɛmɔ swɑɑ sɔɔ.
33 Depois que chegaram a Cafarnaum e se acomodaram numa casa, Jesus perguntou a seus discípulos: “Sobre o que vocês discutiam no caminho?”.
34 Adɑmɑ bɑ mɑri sɔ̃ɔ yèn sɔ̃ swɑɑ sɔɔ bɑ sikirinɑmɔwɑ bɑ n kɑ yɛ̃ ben suunu sɔɔ wi u bo.
34 Eles não responderam, pois tinham discutido sobre qual deles era o maior.
35 Mɑ u sinɑ u wɔkurɑ yiru ye sokɑ u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɡoo ù n kĩ u ko be kpuron wiruɡii, u koowo be kpuron biruko kɑ be kpuron sɔmɔ.
35 Jesus se sentou, chamou os Doze e disse: “Quem quiser ser o primeiro, que se torne o último e seja servo de todos”.
36 Yerɑ u bii piibu ɡɑɡu nɔmu nɛnuɑ u kɑ nɑ ben suunu sɔɔ. U nùn suɑ mɑ u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ,
36 Então colocou uma criança no meio deles, tomou-a nos braços e disse:
37 bɑɑwure wi u bii winin bweseru wurɑ nɛn yĩsirun sɔ̃, nɛnɑ u wurɑ. Bɑɑwure wi u mɑɑ mɑn wurɑ, n ǹ nɛ turo u wurɑ, u mɑɑ wi u mɑn ɡɔrimɑ wurɑwɑ.
37 “Quem recebe uma criança pequena como esta em meu nome recebe a mim, e quem me recebe não recebe apenas a mim, mas também ao Pai, que me enviou”.
38 Yohɑnu nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, Yinni sɑ ɡoo wɑ u wɛrɛkunu ɡirɑmɔ kɑ wunɛn yĩsiru, mɑ sɑ nùn yinɑri yèn sɔ̃ u ǹ nun swĩi kɑ bɛsɛ sɑnnu.
38 João disse a Jesus: “Mestre, vimos alguém usar seu nome para expulsar demônios; nós o proibimos, pois ele não era do nosso grupo”.
39 Adɑmɑ Yesu u nɛɛ, i ku yɛ̃ro yinɑri, domi ɡoo sɑri wi u koo mɑɑmɑɑki ko kɑ nɛn yĩsiru, ù n kpɑ u n yɑnde nɛn kɔ̃sɑ ɡerumɔ.
39 “Não o proíbam!”, disse Jesus. “Ninguém que faça milagres em meu nome falará mal de mim a seguir.
40 Domi wi u kun kɑ sun yibɛrɛ tɛɛru nɛni bɛsɛɡiiwɑ.
40 Quem não é contra nós é a favor de nós.
41 Kɑ ɡeemɑ, nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ, bɑɑwure wi u bɛɛ nim kɑ̃ i nɔrɑ yèn sɔ̃ i sɑ̃ɑ Kirisiɡibu yɛ̃ro u koo win ɑre wɑ.
41 Eu lhes digo a verdade: se alguém lhes der um simples copo de água porque vocês são seguidores do Cristo, essa pessoa certamente será recompensada.
42 Adɑmɑ bɑɑwure wi u bii piimii ni nu mɑn nɑɑnɛ doke min teu torɑsiɑ, n sɑnɔ bu nùn nɛɛru ɡbinisiɑ win wĩirɔ, kpɑ bu nùn kpɛ̃ɛ nim wɔ̃ku sɔɔ.
42 “Mas, se alguém fizer um destes pequeninos que confiam em mim cair em pecado, seria melhor que lhe amarrassem ao pescoço uma grande pedra de moinho e fosse jogado ao mar.
43 — ausente —
43 Se sua mão o leva a pecar, corte-a fora. É melhor entrar na vida eterna com apenas uma das mãos que ser lançado no fogo inextinguível do inferno com as duas mãos.
44 — ausente —
44 Lá os vermes nunca morrem e o fogo nunca se apaga.
45 — ausente —
45 Se seu pé o leva a pecar, corte-o fora. É melhor entrar na vida eterna com apenas um pé que ser lançado no inferno com os dois pés.
46 — ausente —
46 Lá os vermes nunca morrem e o fogo nunca se apaga.
47 Ǹ n mɑɑ wunɛn nɔnun nɑ, ɡɑ nun torɑsiɑ ɑ ɡu wɔwo. N sɑnɔ ɑ n nɔnu teu mɔ ɑ kɑ dɑ mi Gusunɔ u bɑndu swĩi kɑ sere ɑ n nɔni yiru mɔ kpɑ bu nun kpɛ̃ɛ dɔ̃ɔ sɔɔ,
47 E, se seu olho o leva a pecar, lance-o fora. É melhor entrar no reino de Deus com apenas um dos olhos que ter os dois olhos e ser lançado no inferno.
48 mi kɔkɔ ni nu ko n ben wɑsi dimɔ nu ǹ ɡbimɔ kɑ mi dɔ̃ɔ kun ɡbimɔ.
48 Lá os vermes nunca morrem e o fogo nunca se apaga.
49 Domi bɑ koo bɑɑwure dɔ̃ɔ wisi nɡe mɛ bɑ rɑ bɔru yɛ̃ke dĩɑnu wɔllɔ.
49 “Pois cada um será provado com fogo.
50 Bɔru ɡɑ̃ɑ ɡeenɑ, ɑdɑmɑ bɔru tɑ̀ n nɔɔ ɡu, kɑ mbɑ bɑ koo kpɑm tu dorɑsiɑ. I n bɔru mɔ bɛɛn tii sɔɔ, kpɑ i n nɔɔ nɛ bɛɛn tii tiinɛ sɔɔ.
50 O sal é bom para temperar, mas, se perder o sabor, como torná-lo salgado outra vez? Tenham entre vocês as qualidades do bom sal e vivam em paz uns com os outros.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.