Marcos 4

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Yesu u kpɑm Gusunɔn ɡɑrin keu sɔ̃ɔsim wɔri dɑɑ burerun ɡoorɔ. Tɔn wɔru ɡunɑ yɑ mɛnnɑ yɑ nùn sikerenɑ, yen sɔ̃nɑ u bu deri ɡoorɔ u ɡoo duɑ ɡe ɡɑ wɑ̃ɑ nim sɔɔ, mɑ u sinɑ.
1 E outra vez começou a ensinar junto ao mar, e ajuntou-se a ele grande multidão; de sorte que ele entrou e assentou-se num barco, sobre o mar; e toda a multidão estava em terra junto ao mar.
2 Mɑ u bu ɡɑ̃ɑ dɑbinu sɔ̃ɔsim wɔri kɑ mɔnnu. Win sɔ̃ɔsibu sɔɔ u ɡeruɑ u nɛɛ,
2 E ensinava-lhes muitas coisas por parábolas e lhes dizia na sua doutrina:
3 i swɑɑ dɑkio. Durɔ ɡoo u yɑrɑ u kɑ dĩɑ bweseru yɛ̃kɑ.
3 Ouvi: Eis que saiu o semeador a semear.
4 Sɑnɑm mɛ u yɛ̃kɑmɔ, sukum wɔrumɑ swɑɑ sɔɔ. Gunɔsu nɑ su di.
4 E aconteceu que, semeando ele, uma
5 Sukum ɡɑm mɑɑ wɔri kpee sɑɑrɑ wɔllɔ mi tem kun duku. Mɑ mu kpiɑ yɑnde yèn sɔ̃ tem kun duku.
5 E outra caiu sobre pedregais, onde não havia muita terra, e nasceu logo, porque não tinha terra profunda.
6 Adɑmɑ ye sɔ̃ɔ u bɔbiɑ mu dɔ̃ɔ mwɑɑrɑ mɑ mu ɡberɑ yèn sɔ̃ mu ǹ ɡbini mɔ.
6 Mas, saindo o sol, queimou-se e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Sukum ɡɑm mɑɑ kpɑm wɔri sɑ̃ki sɔɔ. Sɑ̃ki kpiɑ fuuku mɑ yi yinɑ mu kpɛ̃ɑ. Mu ǹ mɑrɑ.
7 E outra caiu entre espinhos, e, crescendo os espinhos, a sufocaram, e não deu fruto.
8 Adɑmɑ sukum ɡɑm mɑɑ wɔrumɑ tem ɡem sɔɔ. Mu kpiɑ mɑ mu kpɛ̃ɑ mɑ mu mɑrɑ sukum tɛn tɛnibu, sukum wɑtɑ wɑtɑ, sukum wunɔm wunɔm.
8 E outra caiu em boa terra e deu fruto, que vingou e cresceu; e um produziu trinta, outro, sessenta, e outro, cem.
9 Mɑ u nɛɛ, wi u swɑɑ mɔ u kɑ nɔ, u nɔɔwɔ.
9 E disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.
10 Sɑnɑm mɛ Yesu u tiɑ wi turo, be bɑ nùn swĩi kɑ bwɑ̃ɑbu wɔkurɑ yiru ye sɑnnu, bɑ nùn mɔnnun ɑsɑnsi bikiɑ.
10 E, quando se achou só, os que estavam junto dele com os doze interrogaram-no acerca da parábola.
11 U bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, bɛɛyɑ Gusunɔ u win bɑndun ɑsiri sɔ̃ɔsi, ɑdɑmɑ be bɑ tie bɑ ɡɑri kpuro nɔɔmɔ kɑ mɔnnu,
11 E ele disse-lhes: A vós vos é dado saber os mistérios do Reino de Deus, mas aos que estão de fora todas
12 kpɑ
12 para que, vendo, vejam e não percebam; e, ouvindo, ouçam e não entendam, para que se não convertam, e lhes sejam perdoados os pecados.
13 Mɑ u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, mɔn teni tɑ ǹ bɛɛ yeeri? Ǹ n mɛn nɑ, ɑmɔnɑ ni nu tie kpuro nu koo kɑ bɛɛ yeeri.
13 E disse-lhes: Não percebeis esta parábola? Como, pois, entendereis todas as parábolas?
14 Durɔ wi, Gusunɔn ɡɑriyɑ u yɛ̃kɑmɔ.
14 O que semeia semeia a palavra;
15 Tɔn be bɑ kɑ swɑɑ bɑɑru weenɛ mi bɑ ɡɑri yi yɛ̃kɑ, beyɑ bɑ̀ n ɡɑri yi nuɑ Setɑm dɑ nɛ u yi wunɑ ben ɡɔ̃run di.
15 e os que estão junto ao caminho são aqueles em quem a palavra é semeada; mas, tendo eles a ouvido, vem logo Satanás e tira a palavra que foi semeada no coração deles.
16 Mɛyɑ mɑɑ be bɑ kɑ kpee sɑɑrɑn tem weenɛ, beyɑ bɑ̀ n ɡɑri yi nuɑ mii mii bɑ rɑ yi mwɛ kɑ nuku dobu.
16 E da mesma sorte os que recebem a semente sobre pedregais, que, ouvindo a palavra, logo com prazer a recebem;
17 Adɑmɑ bɑ ku rɑ n ɡbini mɔ ben tii sɔɔ, bɑ ku rɑ yɔ̃re n kɑ tɛ. Sɑnɑm mɛ wɑhɑlɑ kɑ nɔni swɑ̃ɑrɑ tunumɑ ɡɑri yin sɔ̃, yɑnde kpɑ bu biru wurɑ.
17 mas não têm raiz em si mesmos; antes, são temporãos; depois, sobrevindo tribulação ou perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Gɑbɑ mɑɑ sɑ̃ɑ be bɑ kɑ tem sɑ̃kunuɡum weenɛ. Beyɑ bɑ rɑ ɡɑri yi nɔ
18 E os outros são os que recebem a semente entre espinhos, os quais ouvem a palavra;
19 ɑdɑmɑ bɑ rɑ n wurure kɑ ben hɑnduniɑn wɑ̃ɑru kpɑ dukiɑn kĩrɑ n bu tɑki dii. Bɑ ɡɑ̃ɑ dɑbinun kɔdɛ mɔ. Ye kpurowɑ yɑ rɑ ɡɑri yi tɛɛsi kpɑ yi kpɑnɑ yi binu mɑ.
19 mas os cuidados deste mundo, e os enganos das riquezas, e as ambições de outras coisas, entrando, sufocam a palavra, e fica infrutífera.
20 Be bɑ mɑɑ kɑ tem ɡem weenɛ, beyɑ bɑ rɑ ɡɑri yi nɔ kpɑ bu yi mwɑ kpɑ bu binu mɑ, ɡɑbu tɛnɑ, ɡɑbu wɑtɑ, ɡɑbu wunɔbu (100).
20 E os que recebem a semente em boa terra são os que ouvem a palavra, e
21 Yerɑ Yesu u bu bikiɑ u nɛɛ, bɑ rɑ fitilɑ ɡe ɡɑ sɔ̃re kɑɑru wukiri? Bɑ rɑ ɡu doke kpinun kɔkɔrɔ? Bɑ ku rɑ ɡu sɔndi dɑbu wɔllɔ?
21 E disse-lhes: Vem,
22 Gɑ̃ɑnu sɑri ni nu beruɑ mɑ nu ǹ koo terɑ, ɑsirin ɡɑ̃ɑnu mɑɑ sɑri ni nu ǹ koo sɔ̃ɔsirɑ.
22 Porque nada há encoberto que não haja de ser manifesto; e nada se faz
23 Wi u swɑɑ mɔ u kɑ nɔ, u nɔɔwɔ.
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, que ouça.
24 U mɑɑ bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, i lɑɑkɑri koowo ye i nɔɔmɔ. Sɑkɑku ɡe i kɑ yĩirumɔ, ɡeyɑ bɑ koo kɑ bɛɛ yĩiruɑ, kpɑ bu bɛɛ sosiɑ.
24 E disse-lhes: Atendei ao que ides ouvir. Com a medida com que medirdes vos medirão a vós, e ser-vos-á ainda acrescentada.
25 Domi wi u mɔ, wiyɑ bɑ koo sosiɑ. Adɑmɑ wi u kun ɡɑ̃ɑnu mɔ, piiko ye u mɑm mɔ bɑ koo nùn ye wɔrɑri.
25 Porque ao que tem, ser-lhe-á dado; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 Mɑ Yesu u nɛɛ, Gusunɔn bɑndɑ sɑ̃ɑwɑ nɡe durɔ ɡoo wi u bweseru yɛ̃kɑ ɡberɔ.
26 E dizia: O Reino de Deus é assim como se um homem lançasse semente à terra,
27 U kpunɑmɔ wɔ̃kuru, u seemɔ bururu. Sɑɑ ye kpurowɑ bwese te, tɑ kpiimɔ tɑ kpɛ̃ɑmɔ. U ǹ yɛ̃ ɑmɔnɑ n koosinɑmɔ.
27 e dormisse, e se levantasse de noite ou de dia, e a semente brotasse e crescesse, não sabendo ele como.
28 Temɑ mu kɑ mɛn tii tu kpiisiɑmɔ, ɡbiikɑɑ kpii nɔnu, yen biru kɛri, dɑ̃kuru kpɑ tu bɛm doke.
28 Porque a terra por si mesma frutifica; primeiro, a erva, depois, a espiga, e, por último, o grão cheio na espiga.
29 Sɑnɑm mɛ bɛm mu ye, kpɑ bu ɡɛ̃ kɑ kɔmbɔ domi ɡɛ̃ɛbun sɑnɑm mu turɑ.
29 E, quando foice, porque está chegada a ceifa.
30 Yesu u kpɑm wure u nɛɛ, mbɑ sɑ ko kɑ Gusunɔn bɑndu weesinɑ. Kɑ mɔn terɑ̀ sɑ ko tu tubusiɑ.
30 E dizia: A que assemelharemos o Reino de Deus? Ou com que parábola o representaremos?
31 Tɑ kɑ mutɑɑdin bimɑ weenɛ. Bɑ̀ n ye duurumɔ ɡberɔ, hɑnduniɑn ɡɑ̃ɑ bweseru kpuro sɔɔ yeyɑ yɑ piiburu bo.
31 É como um grão de mostarda, que, quando se semeia na terra, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 Adɑmɑ bɑ̀ n ye duurɑ bɑ̀ n kpɑ yɑ rɑ kpɛ̃yɛ yu ko dɑ̃ru, kpɑ yu kɑ̃ɑsi bɛkɛ ko sere ɡunɔsu su sokunu ko yin kukɔsɔ.
32 mas, tendo sido semeado, cresce, e faz-se a maior de todas as hortaliças, e cria grandes ramos, de tal maneira que as aves do céu podem aninhar-se debaixo da sua sombra.
33 Yesu u tɔn be Lɑbɑɑri ɡeɑn ɡɑri sɔ̃ɔwɑ kɑ mɔn dɑbinu nɡe nini, nɡe mɛ̀n sɑkɑ bɑ koo kpĩ bu nɔ.
33 E com muitas parábolas tais lhes dirigia a palavra, segundo o que podiam compreender.
34 U ǹ kɑ bu ɡɑri diri kue mɑ n kun mɔ kɑ mɔndu, ɑdɑmɑ ù n tiɑ kɑ win bwɑ̃ɑbu tɔnɑ, u rɑ bu kpuro tubusiewɑ.
34 E sem parábolas nunca lhes falava, porém tudo declarava em particular aos seus discípulos.
35 Tɔ̃ɔ ten yokɑ, u win bwɑ̃ɑbu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, i de su tɔburɑ ɡuru ɡiɔ.
35 E, naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes: Passemos para a outra margem.
36 Bɑ tɔn wɔru deri, mɑ bɑ duɑ ɡoo ɡe sɔɔ, mi u sɔ̃, bɑ tɔburɔ sɑnnu. Mɑ ɡoosu ɡɑsu bu swĩi.
36 E eles, deixando a multidão, o levaram consigo, assim como estava, no barco; e havia também com ele outros barquinhos.
37 Suɑru sɔɔ woo bɔkɔ ɡɑ nɑ kɑ dɑm mɑ nim kurenu wisi ɡoo sɔɔ sere ɡɑ kĩ ɡu yɑnde nim yibu.
37 E levantou-se grande temporal de vento, e subiam as ondas por cima do barco, de maneira que já se enchia de água.
38 Adɑmɑ Yesu u dò ɡoo sɔɔ biruɔ u leferi wiru kpĩiri. Bwɑ̃ɑ be, bɑ nùn yɑmiɑ bɑ nɛɛ, yinni n ǹ nun ɡɑm sɑ̃ɑ ye sɑ kɑm kobu dɔɔ?
38 E ele estava na popa dormindo sobre uma almofada; e despertaram-no, dizendo-lhe: Mestre, não te importa que pereçamos?
39 Yerɑ u yɑndɑ mɑ u woo ɡerusi kɑ dɑm mɑ u nim kurenu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, n turɑ mɛ, i mɑrio sɛ̃ɛ.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: Cala-te, aquieta-te. E o vento se aquietou, e houve grande bonança.
40 Yerɑ u bu bikiɑ u nɛɛ, mbɑn sɔ̃nɑ i nɑndɑ nɡe mɛ. Amɔnɑ i ǹ kɑ mɑn nɑɑnɛ sɑ̃ɑ.
40 E disse-lhes: Por que sois tão tímidos? Ainda não tendes fé?
41 Ben yɑro suɑ mɑ bɑ bikiɑnɑmɔ, tɔnu weren bweserɑ wini wi bɑɑ woo kɑ nim kurenu nu mɛm nɔɔwɑmmɛ.
41 E sentiram um grande temor e diziam uns aos outros: Mas quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.