Marcos 15

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Buru buru yellu yɑ̃ku kowo tɔnwerobu kɑ mɑɑ ɡuro ɡurobu kɑ woodɑ yɛ̃robu, kɑ be bɑ tie mɛnnɔ ɡe sɔɔ, bɑ mɛnnɑ bu kɑ ɡɑri yi wesiɑnɑ sɑnnu. Mɑ bɑ Yesu bɔkuɑ bɑ kɑ dɑ bɑ Pilɑti nɔmu sɔndiɑ.
1 Logo pela manhã se reuniram os sumos sacerdotes com os anciãos, os escribas e com todo o conselho. E tendo amarrado Jesus, levaram-no e entregaram-no a Pilatos.
2 Yerɑ Pilɑti nùn bikiɑ u nɛɛ, wunɑ Yuubɑn sunɔ?
2 Este lhe perguntou: És tu o rei dos judeus? Ele lhe respondeu: Sim.
3 Mɑ yɑ̃ku kowo tɔnwerobu bɑ Yesu mɛm dɑbinu mɑnimɔ.
3 Os sumos sacerdotes acusavam-no de muitas coisas.
4 Yerɑ Pilɑti kpɑm nùn bikiɑ u nɛɛ, ɑ ǹ ɡɑ̃ɑnu wisimɔ? A ǹ nɔɔmɔ nɡe mɛ bɑ nun mɛm dɑbinu mɑnimɔ?
4 Pilatos perguntou-lhe outra vez: Nada respondes? Vê de quantos delitos te acusam!
5 Adɑmɑ Yesu kun yen ɡɑɑ wisɑ sere biti yɑ Pilɑti mwɑ.
5 Mas Jesus nada mais respondeu, de modo que Pilatos ficou admirado.
6 N deemɑ, Gɔɔ sɑrɑribun tɔ̃ɔ bɑkɑru bɑɑtere Pilɑti u rɑ pirisɔm turo kɑrewɑ wi tɔmbɑ kĩ.
6 Ora, costumava ele soltar-lhes em cada festa qualquer dos presos que pedissem.
7 Sɑnɑm mɛyɑ, tem ɡowobu ɡɑbɑ wɑ̃ɑ pirisɔm sɔɔ be bɑ tɔmbu ɡo tem ɡooru ɡɑru sɔɔ. Ben turon yĩsirɑ Bɑrɑbɑ.
7 Havia na prisão um, chamado Barrabás, que fora preso com seus cúmplices, o qual na sedição perpetrara um homicídio.
8 Mɑ tɔn wɔru ɡɑ susi Pilɑtin mi bu kɑ nùn kɑnɑ u bu kuɑ nɡe mɛ u rɑ bu kue wɔ̃ɔ bɑɑɡere tɔ̃ɔ te sɔɔ.
8 O povo que tinha subido começou a pedir-lhe aquilo que sempre lhes costumava conceder.
9 Mɑ Pilɑti u bu bikiɑ u nɛɛ, i kĩ n bɛɛ Yuubɑn sunɔ kɑrɑ?
9 Pilatos respondeu-lhes: Quereis que vos solte o rei dos judeus?
10 Domi win tii u yɛ̃ kɑm kɑm mɑ nisinun sɔ̃nɑ yɑ̃ku kowo tɔnwerobu bɑ nùn Yesu nɔmu sɔndiɑ.
10 {Porque sabia que os sumos sacerdotes o haviam entregue por inveja.}
11 Sɑnɑm mɛ sɔɔrɑ yɑ̃ku kowo tɔnwero be, bɑ tɔn wɔru bɔrie ɡu kɑ Pilɑti seesi kpɑ u bu Bɑrɑbɑ kɑrɑ.
11 Mas os pontífices instigaram o povo para que pedissem de preferência que lhes soltasse Barrabás.
12 Mɑ Pilɑti u kpɑm bu bikiɑ u nɛɛ, ǹ n mɛn nɑ, mbɑ i kĩ n ko kɑ durɔ wi bɛɛ i sokumɔ Yuubɑn sunɔ.
12 Pilatos falou-lhes outra vez: E que quereis que eu faça daquele a quem chamais o rei dos judeus?
13 Yerɑ bɑ kpɑm ɡbɑ̃sukum wɔri bɑ nɛɛ, ɑ nùn kpɑreo dɑ̃ɑ bunɑnɑru sɔɔ.
13 Eles tornaram a gritar: Crucifica-o!
14 Pilɑti u bikiɑ u nɛɛ, mbɑn sɔ̃nɑ. Kɔ̃sɑ yerɑ̀ u kuɑ.
14 Pilatos replicou: Mas que mal fez ele? Eles clamavam mais ainda: Crucifica-o!
15 Pilɑti u kĩ u ko ye n koo bu dore, yen sɔ̃nɑ u bu Bɑrɑbɑ kɑrɑ. Yen biru u derɑ bɑ Yesu so mɑ u nùn tɑbu kowobu nɔmu sɔndiɑ bu nùn dɑ̃ɑ bunɑnɑru kpɑre.
15 Querendo Pilatos satisfazer o povo, soltou-lhes Barrabás e entregou Jesus, depois de açoitado, para que fosse crucificado.
16 Sɑnɑm mɛyɑ tɑbu kowobu bɑ Yesu ɡɑwɑ bɑ kɑ nùn dɑ tem yɛ̃ron ɑɡbɑrɑ sɔɔkɑɑɔ mɑ bɑ tɑbu kowobu kpuro kpuro mɛnnɑ mi.
16 Os soldados conduziram-no ao interior do pátio, isto é, ao pretório, onde convocaram toda a coorte.
17 Bɑ Yesu ɡurumusu swɑ̃ɑbu sebusiɑ, mɑ bɑ sɑ̃ki tundu bɔkɑnɑ bɑ doke win wirɔ nɡe furɔ.
17 Vestiram Jesus de púrpura, teceram uma coroa de espinhos e a colocaram na sua cabeça.
18 Mɑ bɑ nùn tɔbirim wɔri bɑ mɔ̀, Yuubɑn sunɔ, fɔɔ bɑɑsirɑ.
18 E começaram a saudá-lo: Salve, rei dos judeus!
19 Mɑ bɑ nùn ɡɑ̃ɑ bɔ̃ɔ soomɔ wirɔ, bɑ nùn yɑ̃ɑtɑm siemɔ, bɑ nùn yiirɑmmɛ.
19 Davam-lhe na cabeça com uma vara, cuspiam nele e punham-se de joelhos como para homenageá-lo.
20 Ye bɑ nùn yɑɑkoru kuɑ bɑ kpɑ, bɑ nùn ɡurumusu swɑ̃ɑbu ɡe potɑri bɑ win tiin yɑ̃nu suɑ bɑ nùn sebusiɑ. Mɑ bɑ nùn ɡɑwɑ bɑ kɑ yɑrɑ bu kɑ nùn kpɑre dɑ̃ɑ bunɑnɑru sɔɔ.
20 Depois de terem escarnecido dele, tiraram-lhe a púrpura, deram-lhe de novo as vestes e conduziram-no fora para o crucificar.
21 Sɑnɑm mɛ bɑ kɑ nùn dɔɔ, n wee durɔ ɡoo u sɑrɔ mi, wi bɑ rɑ soku Simɔɔ Sirɛniɡii, u wee ɡberu kpɑɑnɛn di. N deemɑ Simɔɔ wi, u sɑ̃ɑwɑ Alesɑndu kɑ Rufusin bɑɑbɑ. Mɑ tɑbu kowobu bɑ nùn mwɑ kɑ dɑm bɑ nùn Yesun dɑ̃ɑ bunɑnɑru sɔbi.
21 Passava por ali certo homem de Cirene, chamado Simão, que vinha do campo, pai de Alexandre e de Rufo, e obrigaram-no a que lhe levasse a cruz.
22 Bɑ kɑ Yesu dɑ mi bɑ rɑ soku Gɔɔɡɔtɑ, yĩsi ten tubusiɑnɑ, ɑye te tɑ kɑ wii koko weenɛ.
22 Conduziram Jesus ao lugar chamado Gólgota, que quer dizer lugar do crânio.
23 Mɑ bɑ nùn tɑm wɛ̃ mɛ mu kɑ tim mɛnnɑ mɛ bɑ rɑ soku miru, ɑdɑmɑ u yinɑ u nɔ.
23 Deram-lhe de beber vinho misturado com mirra, mas ele não o aceitou.
24 Yerɑ bɑ nùn kpɑre dɑ̃ɑ bunɑnɑrɔ. Yen biru tɑbu kowo be, bɑ win yɑ̃nu tɛtɛ toosi bu kɑ wɑ ye ben bɑɑwure u koo suɑ. Nɡe mɛyɑ bɑ kɑ Yesun yɑ̃nu bɔnu koosinɑ.
24 Depois de o terem crucificado, repartiram as suas vestes, tirando a sorte sobre elas, para ver o que tocaria a cada um.
25 Bururun kɔbɑ nɔɔbɑ nnɛn sɑkɑwɑ bɑ nùn kpɑre dɑ̃ɑ bunɑnɑrɔ.
25 Era a hora terceira quando o crucificaram.
26 Torɑ te u kuɑ bɑ kɑ nùn kpɑre, terɑ bɑ yoruɑ bɑ mɑni bɑ nɛɛ, Yuubɑn sunɔ.
26 A inscrição que motivava a sua condenação dizia: O rei dos judeus.
27 Bɑ mɑɑ ɡbɛnɔbu yiru ɡɑbu dɑ̃ɑ bunɑnɑnu kpɑre, turo Yesun nɔm ɡeuɔ, turo win nɔm dwɑrɔ. [
27 Crucificaram com ele dois bandidos: um à sua direita e outro à esquerda.
28 Nɡe mɛyɑ Gusunɔn ɡɑri yi koorɑ yi yi nɛɛ, “Bɑ nùn ɡɑrisi kɔ̃sɑn kowobu sɔɔ.”]
28 {Cumpriu-se assim a passagem da Escritura que diz: Ele foi contado entre os malfeitores {Is 53,12}.}
29 Tɔn be bɑ sɑrɔ bɑ nùn wiru diirisimɔ bɑ wɔnsimɔ bɑ nɛɛ, ɑhɑ̃ to, n ǹ wunɑ rɑ nɛɛ kɑɑ sɑ̃ɑ yeru surɑ kpɑ ɑ kpɑɑru bɑni sɔ̃ɔ itɑn bɑɑ sɔɔ?
29 Os que iam passando injuriavam-no e abanavam a cabeça, dizendo: Olá! Tu que destróis o templo e o reedificas em três dias,
30 Tɛ̃, ɑ re tii fɑɑbɑ koowo ɑ sɑrɑ dɑ̃ɑ ten min di.
30 salva-te a ti mesmo! Desce da cruz!
31 Nɡe mɛyɑ mɑɑ yɑ̃ku kowo tɔnwerobu kɑ woodɑ yɛ̃robu bɑ nùn yɑɑkoru mɔ̀. Bɑ sɔ̃ɔnɑmɔ bɑ mɔ̀, u ɡɑbu fɑɑbɑ kuɑ ɑdɑmɑ u kpɑnɑ u tii fɑɑbɑ ko.
31 Desta maneira, escarneciam dele também os sumos sacerdotes e os escribas, dizendo uns para os outros: Salvou a outros e a si mesmo não pode salvar!
32 Tɛ̃ i de Kirisi Isirelibɑn sunɔ u sɑrɑmɑ su wɑ sɑɑ dɑ̃ɑ bunɑnɑ ten min di kpɑ su nùn nɑɑnɛ doke.
32 Que o Cristo, rei de Israel, desça agora da cruz, para que vejamos e creiamos! Também os que haviam sido crucificados com ele o insultavam.
33 Yerɑ dɔmɑ ten sɔ̃ɔ sɔɔ, yɑm wɔ̃kurɑ tem mɛ kpuro wukiri sere n kɑ kuɑ sɔ̃ɔ sɔɔn kɔbɑ itɑ.
33 Desde a hora sexta até a hora nona, houve trevas por toda a terra.
34 Kɔbɑ itɑ yen sɑkɑwɑ Yesu u ɡbɑ̃rɑ kɑ dɑm, u nɛɛ, “Eloi, Eloi, lemɑ sɑbɑtɑni.” Yen tubusiɑnɑ, Gusunɔ nɛn Yinni, mbɑ n kuɑ ɑ kɑ mɑn deri.
34 E à hora nona Jesus bradou em alta voz: Elói, Elói, lammá sabactáni?, que quer dizer: Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?
35 Be bɑ yɔ̃ min ɡɑbu bɑ ɡɑri yi nuɑ mɑ bɑ nɛɛ, i ǹ nɔɔmɔ? U Eli soku.
35 Ouvindo isto, alguns dos circunstantes diziam: Ele chama por Elias!
36 Yerɑ ben turo u dukɑ nɑ kɑ swɛ̃ɛ dukɛ dukɛsu si u wɑsɑ tɑm mɔmmɔm sɔɔ u bɛri dɛkɑɔ. Mɑ u Yesu tĩi u nɔ, u nɛɛ, i de su wɑ Eli ù n koo nɑ u nùn sɑrɑsiɑ.
36 Um deles correu e ensopou uma esponja em vinagre e, pondo-a na ponta de uma vara, deu-lho para beber, dizendo: Deixai, vejamos se Elias vem tirá-lo.
37 Yerɑ Yesu u ɡbɑ̃rɑ wɔllɔ too too, mɑ win hunde yɑ doonɑ.
37 Jesus deu um grande brado e expirou.
38 Ase sɑɑ yerɑ mɑɑ beku kɑre te tɑ wɑ̃ɑ sɑ̃ɑ yeru sɔɔ tɑ ɡɛ̃ɛrɑmɑ sɑɑ wɔllun di sere temɔ.
38 O véu do templo rasgou-se então de alto a baixo em duas partes.
39 Tɑbu kowobun tɔnwero wi u yɔ̃ Yesun wuswɑɑɔ u wɑ nɡe mɛ u kɑ ɡu. Yerɑ u nɛɛ, kɑ ɡem durɔ wi, Gusunɔn Biiwɑ.
39 O centurião que estava diante de Jesus, ao ver que ele tinha expirado assim, disse: Este homem era realmente o Filho de Deus.
40 Kurɔbu ɡɑbɑ mɑɑ wɑ̃ɑ mi, bɑ mɛɛrɑ sɑrun di. Be sɔɔrɑ Mɑɑri Mɑdɑlɑɡii wɑ̃ɑ, kɑ Sɑlomɛ, kɑ Mɑɑri wi u sɑ̃ɑ Yose kɑ Yɑkɔbu yɑ̃kɑbun mɛro.
40 Achavam-se ali também umas mulheres, observando de longe, entre as quais Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago, o Menor, e de José, e Salomé,
41 N deemɑ beyɑ bɑ rɑɑ Yesu swĩi bɑ nùn nɔɔrimɔ sɑnɑm mɛ u wɑ̃ɑ Gɑlileɔ. Kurɔbu dɑbiru ɡɑrɑ mɑɑ wɑ̃ɑ mi, be bɑ kɑ nùn nɑ Yerusɑlɛmuɔ sɑnnu.
41 que o tinham seguido e o haviam assistido, quando ele estava na Galiléia; e muitas outras que haviam subido juntamente com ele a Jerusalém.
42 — ausente —
42 Quando já era tarde - era a Preparação, isto é‚ é a véspera do sábado -,
43 — ausente —
43 veio José de Arimatéia, ilustre membro do conselho, que também esperava o Reino de Deus; ele foi resoluto à presença de Pilatos e pediu o corpo de Jesus.
44 Mɑ Pilɑti u biti kuɑ too too ye u nuɑ mɑ Yesu u ɡu kɔ. Yerɑ u tɑbu sunɔ sokusiɑ u kɑ nùn bikiɑ Yesu ù n ɡu kɔ.
44 Pilatos admirou-se de que ele tivesse morrido tão depressa. E, chamando o centurião, perguntou se já havia muito tempo que Jesus tinha morrido.
45 Ye tɑbu sunɔ wi, u nùn sɔ̃ɔwɑ mɑ Yesu u ɡu, u Yosɛfu nɔɔ kɑ̃ u kɑ ɡoo te suɑ.
45 Obtida a resposta afirmativa do centurião, mandou dar-lhe o corpo.
46 Yosɛfu u dɑ u beku te bɑ wesɑ kɑ wɛ̃ɛ dɑmɡii dwɑ, mɑ u ɡoo te sɑrɑsiɑ u tu beku te tɛ̃ke. Mɑ u tu kpɛ̃ɛ kpee wɔru ɡe bɑ dɑ̃kɑ sɔɔ. Yen biru u kpee bɑkɑru ɡɑru bimiɑmɑ u kɑ wɔru ɡen nɔɔ kɔruɑ.
46 Depois de ter comprado um pano de linho, José tirou-o da cruz, envolveu-o no pano e depositou-o num sepulcro escavado na rocha, rolando uma pedra para fechar a entrada.
47 N deemɑ, Mɑɑri Mɑdɑlɑɡii kɑ Mɑɑri Yosen mɛro, bɑ mɛɛrɑ mi bɑ Yesun ɡoru kpɛ̃ɛmɔ.
47 Maria Madalena e Maria, mãe de José, observavam onde o depositavam.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.