Marcos 15

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Buru buru yellu yɑ̃ku kowo tɔnwerobu kɑ mɑɑ ɡuro ɡurobu kɑ woodɑ yɛ̃robu, kɑ be bɑ tie mɛnnɔ ɡe sɔɔ, bɑ mɛnnɑ bu kɑ ɡɑri yi wesiɑnɑ sɑnnu. Mɑ bɑ Yesu bɔkuɑ bɑ kɑ dɑ bɑ Pilɑti nɔmu sɔndiɑ.
1 De manhã bem cedo, os principais sacerdotes, os líderes do povo e os mestres da lei — todo o alto conselho — se reuniram para discutir o que fariam em seguida. Então amarraram Jesus, o levaram e o entregaram a Pilatos.
2 Yerɑ Pilɑti nùn bikiɑ u nɛɛ, wunɑ Yuubɑn sunɔ?
2 Pilatos lhe perguntou: “Você é o rei dos judeus?”. Jesus respondeu: “É como você diz”.
3 Mɑ yɑ̃ku kowo tɔnwerobu bɑ Yesu mɛm dɑbinu mɑnimɔ.
3 Os principais sacerdotes o acusaram de vários crimes,
4 Yerɑ Pilɑti kpɑm nùn bikiɑ u nɛɛ, ɑ ǹ ɡɑ̃ɑnu wisimɔ? A ǹ nɔɔmɔ nɡe mɛ bɑ nun mɛm dɑbinu mɑnimɔ?
4 e Pilatos perguntou: “Você não vai responder? O que diz de todas essas acusações?”.
5 Adɑmɑ Yesu kun yen ɡɑɑ wisɑ sere biti yɑ Pilɑti mwɑ.
5 Mas, para surpresa de Pilatos, Jesus não disse coisa alguma.
6 N deemɑ, Gɔɔ sɑrɑribun tɔ̃ɔ bɑkɑru bɑɑtere Pilɑti u rɑ pirisɔm turo kɑrewɑ wi tɔmbɑ kĩ.
6 A cada ano, durante a festa da Páscoa, era costume libertar um prisioneiro, qualquer um que a multidão escolhesse.
7 Sɑnɑm mɛyɑ, tem ɡowobu ɡɑbɑ wɑ̃ɑ pirisɔm sɔɔ be bɑ tɔmbu ɡo tem ɡooru ɡɑru sɔɔ. Ben turon yĩsirɑ Bɑrɑbɑ.
7 Um dos prisioneiros era Barrabás, um revolucionário que havia cometido assassinato durante uma revolta.
8 Mɑ tɔn wɔru ɡɑ susi Pilɑtin mi bu kɑ nùn kɑnɑ u bu kuɑ nɡe mɛ u rɑ bu kue wɔ̃ɔ bɑɑɡere tɔ̃ɔ te sɔɔ.
8 A multidão foi a Pilatos e pediu que ele libertasse um prisioneiro, como de costume.
9 Mɑ Pilɑti u bu bikiɑ u nɛɛ, i kĩ n bɛɛ Yuubɑn sunɔ kɑrɑ?
9 Pilatos perguntou: “Querem que eu solte o ‘rei dos judeus’?”.
10 Domi win tii u yɛ̃ kɑm kɑm mɑ nisinun sɔ̃nɑ yɑ̃ku kowo tɔnwerobu bɑ nùn Yesu nɔmu sɔndiɑ.
10 (Pois havia percebido que os principais sacerdotes tinham prendido Jesus por inveja.)
11 Sɑnɑm mɛ sɔɔrɑ yɑ̃ku kowo tɔnwero be, bɑ tɔn wɔru bɔrie ɡu kɑ Pilɑti seesi kpɑ u bu Bɑrɑbɑ kɑrɑ.
11 Nesse momento, os principais sacerdotes instigaram a multidão a pedir a libertação de Barrabás em vez de Jesus.
12 Mɑ Pilɑti u kpɑm bu bikiɑ u nɛɛ, ǹ n mɛn nɑ, mbɑ i kĩ n ko kɑ durɔ wi bɛɛ i sokumɔ Yuubɑn sunɔ.
12 Pilatos lhes perguntou: “Então o que farei com este homem que vocês chamam de ‘rei dos judeus’?”.
13 Yerɑ bɑ kpɑm ɡbɑ̃sukum wɔri bɑ nɛɛ, ɑ nùn kpɑreo dɑ̃ɑ bunɑnɑru sɔɔ.
13 “Crucifique-o!”, gritou a multidão.
14 Pilɑti u bikiɑ u nɛɛ, mbɑn sɔ̃nɑ. Kɔ̃sɑ yerɑ̀ u kuɑ.
14 “Por quê?”, quis saber Pilatos. “Que crime ele cometeu?” Mas a multidão gritou ainda mais alto: “Crucifique-o!”.
15 Pilɑti u kĩ u ko ye n koo bu dore, yen sɔ̃nɑ u bu Bɑrɑbɑ kɑrɑ. Yen biru u derɑ bɑ Yesu so mɑ u nùn tɑbu kowobu nɔmu sɔndiɑ bu nùn dɑ̃ɑ bunɑnɑru kpɑre.
15 Para acalmar a multidão, Pilatos lhes soltou Barrabás. Então, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o aos soldados romanos para que fosse crucificado.
16 Sɑnɑm mɛyɑ tɑbu kowobu bɑ Yesu ɡɑwɑ bɑ kɑ nùn dɑ tem yɛ̃ron ɑɡbɑrɑ sɔɔkɑɑɔ mɑ bɑ tɑbu kowobu kpuro kpuro mɛnnɑ mi.
16 Os soldados levaram Jesus para o palácio do governador (lugar conhecido como Pretório) e chamaram todo o regimento.
17 Bɑ Yesu ɡurumusu swɑ̃ɑbu sebusiɑ, mɑ bɑ sɑ̃ki tundu bɔkɑnɑ bɑ doke win wirɔ nɡe furɔ.
17 Vestiram Jesus com um manto vermelho, teceram uma coroa de espinhos e a colocaram em sua cabeça.
18 Mɑ bɑ nùn tɔbirim wɔri bɑ mɔ̀, Yuubɑn sunɔ, fɔɔ bɑɑsirɑ.
18 Então o saudavam, zombando: “Salve, rei dos judeus!”.
19 Mɑ bɑ nùn ɡɑ̃ɑ bɔ̃ɔ soomɔ wirɔ, bɑ nùn yɑ̃ɑtɑm siemɔ, bɑ nùn yiirɑmmɛ.
19 Batiam em sua cabeça com uma vara, cuspiam nele e ajoelhavam-se, fingindo adorá-lo.
20 Ye bɑ nùn yɑɑkoru kuɑ bɑ kpɑ, bɑ nùn ɡurumusu swɑ̃ɑbu ɡe potɑri bɑ win tiin yɑ̃nu suɑ bɑ nùn sebusiɑ. Mɑ bɑ nùn ɡɑwɑ bɑ kɑ yɑrɑ bu kɑ nùn kpɑre dɑ̃ɑ bunɑnɑru sɔɔ.
20 Quando se cansaram de zombar dele, tiraram o manto vermelho e o vestiram com suas roupas. Então o levaram para ser crucificado.
21 Sɑnɑm mɛ bɑ kɑ nùn dɔɔ, n wee durɔ ɡoo u sɑrɔ mi, wi bɑ rɑ soku Simɔɔ Sirɛniɡii, u wee ɡberu kpɑɑnɛn di. N deemɑ Simɔɔ wi, u sɑ̃ɑwɑ Alesɑndu kɑ Rufusin bɑɑbɑ. Mɑ tɑbu kowobu bɑ nùn mwɑ kɑ dɑm bɑ nùn Yesun dɑ̃ɑ bunɑnɑru sɔbi.
21 Um homem chamado Simão, de Cirene, passava ali naquele momento, vindo do campo. Os soldados o obrigaram a carregar a cruz. (Simão era pai de Alexandre e Rufo.)
22 Bɑ kɑ Yesu dɑ mi bɑ rɑ soku Gɔɔɡɔtɑ, yĩsi ten tubusiɑnɑ, ɑye te tɑ kɑ wii koko weenɛ.
22 Levaram Jesus a um lugar chamado Gólgota (que quer dizer “Lugar da Caveira”).
23 Mɑ bɑ nùn tɑm wɛ̃ mɛ mu kɑ tim mɛnnɑ mɛ bɑ rɑ soku miru, ɑdɑmɑ u yinɑ u nɔ.
23 Ofereceram-lhe vinho misturado com mirra, mas ele recusou.
24 Yerɑ bɑ nùn kpɑre dɑ̃ɑ bunɑnɑrɔ. Yen biru tɑbu kowo be, bɑ win yɑ̃nu tɛtɛ toosi bu kɑ wɑ ye ben bɑɑwure u koo suɑ. Nɡe mɛyɑ bɑ kɑ Yesun yɑ̃nu bɔnu koosinɑ.
24 Então os soldados o pregaram na cruz. Depois, dividiram as roupas dele e tiraram sortes para decidir quem ficava com cada peça.
25 Bururun kɔbɑ nɔɔbɑ nnɛn sɑkɑwɑ bɑ nùn kpɑre dɑ̃ɑ bunɑnɑrɔ.
25 Eram nove horas da manhã quando o crucificaram.
26 Torɑ te u kuɑ bɑ kɑ nùn kpɑre, terɑ bɑ yoruɑ bɑ mɑni bɑ nɛɛ, Yuubɑn sunɔ.
26 Uma tabuleta anunciava a acusação feita contra ele: “O Rei dos Judeus”.
27 Bɑ mɑɑ ɡbɛnɔbu yiru ɡɑbu dɑ̃ɑ bunɑnɑnu kpɑre, turo Yesun nɔm ɡeuɔ, turo win nɔm dwɑrɔ. [
27 Dois criminosos foram crucificados com ele, um à sua direita e outro à sua esquerda.
28 Nɡe mɛyɑ Gusunɔn ɡɑri yi koorɑ yi yi nɛɛ, “Bɑ nùn ɡɑrisi kɔ̃sɑn kowobu sɔɔ.”]
28 Assim, cumpriram-se as Escrituras que diziam: “Ele foi contado entre os rebeldes”.
29 Tɔn be bɑ sɑrɔ bɑ nùn wiru diirisimɔ bɑ wɔnsimɔ bɑ nɛɛ, ɑhɑ̃ to, n ǹ wunɑ rɑ nɛɛ kɑɑ sɑ̃ɑ yeru surɑ kpɑ ɑ kpɑɑru bɑni sɔ̃ɔ itɑn bɑɑ sɔɔ?
29 O povo que passava por ali gritava insultos e sacudia a cabeça em zombaria. “Olhe só!”, gritavam. “Você disse que destruiria o templo e o reconstruiria em três dias.
30 Tɛ̃, ɑ re tii fɑɑbɑ koowo ɑ sɑrɑ dɑ̃ɑ ten min di.
30 Pois bem, salve a si mesmo e desça da cruz!”
31 Nɡe mɛyɑ mɑɑ yɑ̃ku kowo tɔnwerobu kɑ woodɑ yɛ̃robu bɑ nùn yɑɑkoru mɔ̀. Bɑ sɔ̃ɔnɑmɔ bɑ mɔ̀, u ɡɑbu fɑɑbɑ kuɑ ɑdɑmɑ u kpɑnɑ u tii fɑɑbɑ ko.
31 Os principais sacerdotes e os mestres da lei também zombavam de Jesus. “Salvou os outros, mas não pode salvar a si mesmo!”, diziam.
32 Tɛ̃ i de Kirisi Isirelibɑn sunɔ u sɑrɑmɑ su wɑ sɑɑ dɑ̃ɑ bunɑnɑ ten min di kpɑ su nùn nɑɑnɛ doke.
32 “Que esse Cristo, o rei de Israel, desça da cruz agora mesmo para que vejamos e creiamos nele!” Até os homens crucificados com Jesus o insultavam.
33 Yerɑ dɔmɑ ten sɔ̃ɔ sɔɔ, yɑm wɔ̃kurɑ tem mɛ kpuro wukiri sere n kɑ kuɑ sɔ̃ɔ sɔɔn kɔbɑ itɑ.
33 Ao meio-dia, desceu sobre toda a terra uma escuridão que durou três horas.
34 Kɔbɑ itɑ yen sɑkɑwɑ Yesu u ɡbɑ̃rɑ kɑ dɑm, u nɛɛ, “Eloi, Eloi, lemɑ sɑbɑtɑni.” Yen tubusiɑnɑ, Gusunɔ nɛn Yinni, mbɑ n kuɑ ɑ kɑ mɑn deri.
34 Por volta das três da tarde, Jesus clamou em alta voz: “ Eloí, Eloí, lamá sabactâni? ”, que quer dizer: “Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?”.
35 Be bɑ yɔ̃ min ɡɑbu bɑ ɡɑri yi nuɑ mɑ bɑ nɛɛ, i ǹ nɔɔmɔ? U Eli soku.
35 Alguns dos que estavam ali, ouvindo isso, disseram: “Ele está chamando Elias”.
36 Yerɑ ben turo u dukɑ nɑ kɑ swɛ̃ɛ dukɛ dukɛsu si u wɑsɑ tɑm mɔmmɔm sɔɔ u bɛri dɛkɑɔ. Mɑ u Yesu tĩi u nɔ, u nɛɛ, i de su wɑ Eli ù n koo nɑ u nùn sɑrɑsiɑ.
36 Um deles correu, ensopou uma esponja com vinagre e a ergueu num caniço para que ele bebesse. “Esperem!”, disse ele. “Vamos ver se Elias vem tirá-lo daí.”
37 Yerɑ Yesu u ɡbɑ̃rɑ wɔllɔ too too, mɑ win hunde yɑ doonɑ.
37 Então Jesus clamou em alta voz e deu o último suspiro.
38 Ase sɑɑ yerɑ mɑɑ beku kɑre te tɑ wɑ̃ɑ sɑ̃ɑ yeru sɔɔ tɑ ɡɛ̃ɛrɑmɑ sɑɑ wɔllun di sere temɔ.
38 A cortina do santuário do templo se rasgou em duas partes, de cima até embaixo.
39 Tɑbu kowobun tɔnwero wi u yɔ̃ Yesun wuswɑɑɔ u wɑ nɡe mɛ u kɑ ɡu. Yerɑ u nɛɛ, kɑ ɡem durɔ wi, Gusunɔn Biiwɑ.
39 Quando o oficial romano que estava diante dele viu como ele havia morrido, exclamou: “Este homem era verdadeiramente o Filho de Deus!”.
40 Kurɔbu ɡɑbɑ mɑɑ wɑ̃ɑ mi, bɑ mɛɛrɑ sɑrun di. Be sɔɔrɑ Mɑɑri Mɑdɑlɑɡii wɑ̃ɑ, kɑ Sɑlomɛ, kɑ Mɑɑri wi u sɑ̃ɑ Yose kɑ Yɑkɔbu yɑ̃kɑbun mɛro.
40 Algumas mulheres observavam de longe. Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago, o mais jovem, e de José, e Salomé.
41 N deemɑ beyɑ bɑ rɑɑ Yesu swĩi bɑ nùn nɔɔrimɔ sɑnɑm mɛ u wɑ̃ɑ Gɑlileɔ. Kurɔbu dɑbiru ɡɑrɑ mɑɑ wɑ̃ɑ mi, be bɑ kɑ nùn nɑ Yerusɑlɛmuɔ sɑnnu.
41 Eram seguidoras de Jesus e o haviam servido na Galileia. Também estavam ali muitas mulheres que foram com ele a Jerusalém.
42 — ausente —
42 Tudo isso aconteceu na sexta-feira, o dia da preparação, antes do sábado. Ao entardecer,
43 — ausente —
43 José de Arimateia foi corajosamente a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. (José era um membro respeitado do conselho dos líderes do povo e esperava a chegada do reino de Deus.)
44 Mɑ Pilɑti u biti kuɑ too too ye u nuɑ mɑ Yesu u ɡu kɔ. Yerɑ u tɑbu sunɔ sokusiɑ u kɑ nùn bikiɑ Yesu ù n ɡu kɔ.
44 Surpreso com o fato de Jesus já estar morto, Pilatos chamou o oficial romano e perguntou se fazia muito tempo que ele havia morrido.
45 Ye tɑbu sunɔ wi, u nùn sɔ̃ɔwɑ mɑ Yesu u ɡu, u Yosɛfu nɔɔ kɑ̃ u kɑ ɡoo te suɑ.
45 O oficial confirmou que Jesus estava morto, e Pilatos disse a José que podia levar o corpo.
46 Yosɛfu u dɑ u beku te bɑ wesɑ kɑ wɛ̃ɛ dɑmɡii dwɑ, mɑ u ɡoo te sɑrɑsiɑ u tu beku te tɛ̃ke. Mɑ u tu kpɛ̃ɛ kpee wɔru ɡe bɑ dɑ̃kɑ sɔɔ. Yen biru u kpee bɑkɑru ɡɑru bimiɑmɑ u kɑ wɔru ɡen nɔɔ kɔruɑ.
46 José comprou um lençol de linho, desceu o corpo de Jesus da cruz, envolveu-o no lençol e colocou-o num túmulo escavado na rocha. Então rolou uma grande pedra na entrada do túmulo.
47 N deemɑ, Mɑɑri Mɑdɑlɑɡii kɑ Mɑɑri Yosen mɛro, bɑ mɛɛrɑ mi bɑ Yesun ɡoru kpɛ̃ɛmɔ.
47 Maria Madalena e Maria, mãe de José, viram onde o corpo de Jesus tinha sido sepultado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.