Marcos 15
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs ARIB
1 Buru buru yellu yɑ̃ku kowo tɔnwerobu kɑ mɑɑ ɡuro ɡurobu kɑ woodɑ yɛ̃robu, kɑ be bɑ tie mɛnnɔ ɡe sɔɔ, bɑ mɛnnɑ bu kɑ ɡɑri yi wesiɑnɑ sɑnnu. Mɑ bɑ Yesu bɔkuɑ bɑ kɑ dɑ bɑ Pilɑti nɔmu sɔndiɑ.
1 Logo de manhã tiveram conselho os principais sacerdotes com os anciãos, os escribas e todo o sinédrio; e maniatando a Jesus, o levaram e o entregaram a Pilatos.
2 Yerɑ Pilɑti nùn bikiɑ u nɛɛ, wunɑ Yuubɑn sunɔ?
2 Pilatos lhe perguntou: És tu o rei dos judeus? Respondeu-lhe Jesus: É como dizes.
3 Mɑ yɑ̃ku kowo tɔnwerobu bɑ Yesu mɛm dɑbinu mɑnimɔ.
3 e os principais dos sacerdotes o acusavam de muitas coisas.
4 Yerɑ Pilɑti kpɑm nùn bikiɑ u nɛɛ, ɑ ǹ ɡɑ̃ɑnu wisimɔ? A ǹ nɔɔmɔ nɡe mɛ bɑ nun mɛm dɑbinu mɑnimɔ?
4 Tornou Pilatos a interrogá-lo, dizendo: Não respondes nada? Vê quantas acusações te fazem.
5 Adɑmɑ Yesu kun yen ɡɑɑ wisɑ sere biti yɑ Pilɑti mwɑ.
5 Mas Jesus nada mais respondeu, de maneira que Pilatos se admirava.
6 N deemɑ, Gɔɔ sɑrɑribun tɔ̃ɔ bɑkɑru bɑɑtere Pilɑti u rɑ pirisɔm turo kɑrewɑ wi tɔmbɑ kĩ.
6 Ora, por ocasião da festa costumava soltar-lhes um preso qualquer que eles pedissem.
7 Sɑnɑm mɛyɑ, tem ɡowobu ɡɑbɑ wɑ̃ɑ pirisɔm sɔɔ be bɑ tɔmbu ɡo tem ɡooru ɡɑru sɔɔ. Ben turon yĩsirɑ Bɑrɑbɑ.
7 E havia um, chamado Barrabás, preso com outros sediciosos, os quais num motim haviam cometido um homicídio.
8 Mɑ tɔn wɔru ɡɑ susi Pilɑtin mi bu kɑ nùn kɑnɑ u bu kuɑ nɡe mɛ u rɑ bu kue wɔ̃ɔ bɑɑɡere tɔ̃ɔ te sɔɔ.
8 E a multidão subiu e começou a pedir o que lhe costumava fazer.
9 Mɑ Pilɑti u bu bikiɑ u nɛɛ, i kĩ n bɛɛ Yuubɑn sunɔ kɑrɑ?
9 Ao que Pilatos lhes perguntou: Quereis que vos solte o rei dos judeus?
10 Domi win tii u yɛ̃ kɑm kɑm mɑ nisinun sɔ̃nɑ yɑ̃ku kowo tɔnwerobu bɑ nùn Yesu nɔmu sɔndiɑ.
10 Pois ele sabia que por inveja os principais sacerdotes lho haviam entregado.
11 Sɑnɑm mɛ sɔɔrɑ yɑ̃ku kowo tɔnwero be, bɑ tɔn wɔru bɔrie ɡu kɑ Pilɑti seesi kpɑ u bu Bɑrɑbɑ kɑrɑ.
11 Mas os principais sacerdotes incitaram a multidão a pedir que lhes soltasse antes a Barrabás.
12 Mɑ Pilɑti u kpɑm bu bikiɑ u nɛɛ, ǹ n mɛn nɑ, mbɑ i kĩ n ko kɑ durɔ wi bɛɛ i sokumɔ Yuubɑn sunɔ.
12 E Pilatos, tornando a falar, perguntou-lhes: Que farei então daquele a quem chamais reis dos judeus?
13 Yerɑ bɑ kpɑm ɡbɑ̃sukum wɔri bɑ nɛɛ, ɑ nùn kpɑreo dɑ̃ɑ bunɑnɑru sɔɔ.
13 Novamente clamaram eles: Crucifica-o!
14 Pilɑti u bikiɑ u nɛɛ, mbɑn sɔ̃nɑ. Kɔ̃sɑ yerɑ̀ u kuɑ.
14 Disse-lhes Pilatos: Mas que mal fez ele? Ao que eles clamaram ainda mais: Crucifica-o!
15 Pilɑti u kĩ u ko ye n koo bu dore, yen sɔ̃nɑ u bu Bɑrɑbɑ kɑrɑ. Yen biru u derɑ bɑ Yesu so mɑ u nùn tɑbu kowobu nɔmu sɔndiɑ bu nùn dɑ̃ɑ bunɑnɑru kpɑre.
15 Então Pilatos, querendo satisfazer a multidão, soltou-lhe Barrabás; e tendo mandado açoitar a Jesus, o entregou para ser crucificado.
16 Sɑnɑm mɛyɑ tɑbu kowobu bɑ Yesu ɡɑwɑ bɑ kɑ nùn dɑ tem yɛ̃ron ɑɡbɑrɑ sɔɔkɑɑɔ mɑ bɑ tɑbu kowobu kpuro kpuro mɛnnɑ mi.
16 Os soldados, pois, levaram-no para dentro, ao pátio, que é o pretório, e convocaram toda a corte;
17 Bɑ Yesu ɡurumusu swɑ̃ɑbu sebusiɑ, mɑ bɑ sɑ̃ki tundu bɔkɑnɑ bɑ doke win wirɔ nɡe furɔ.
17 vestiram-no de púrpura e puseram-lhe na cabeça uma coroa de espinhos que haviam tecido;
18 Mɑ bɑ nùn tɔbirim wɔri bɑ mɔ̀, Yuubɑn sunɔ, fɔɔ bɑɑsirɑ.
18 e começaram a saudá-lo: Salve, rei dos judeus!
19 Mɑ bɑ nùn ɡɑ̃ɑ bɔ̃ɔ soomɔ wirɔ, bɑ nùn yɑ̃ɑtɑm siemɔ, bɑ nùn yiirɑmmɛ.
19 Davam-lhe com uma cana na cabeça, cuspiam nele e, postos de joelhos, o adoravam.
20 Ye bɑ nùn yɑɑkoru kuɑ bɑ kpɑ, bɑ nùn ɡurumusu swɑ̃ɑbu ɡe potɑri bɑ win tiin yɑ̃nu suɑ bɑ nùn sebusiɑ. Mɑ bɑ nùn ɡɑwɑ bɑ kɑ yɑrɑ bu kɑ nùn kpɑre dɑ̃ɑ bunɑnɑru sɔɔ.
20 Depois de o terem assim escarnecido, despiram-lhe a púrpura, e lhe puseram as vestes. Então o levaram para fora, a fim de o crucificarem.
21 Sɑnɑm mɛ bɑ kɑ nùn dɔɔ, n wee durɔ ɡoo u sɑrɔ mi, wi bɑ rɑ soku Simɔɔ Sirɛniɡii, u wee ɡberu kpɑɑnɛn di. N deemɑ Simɔɔ wi, u sɑ̃ɑwɑ Alesɑndu kɑ Rufusin bɑɑbɑ. Mɑ tɑbu kowobu bɑ nùn mwɑ kɑ dɑm bɑ nùn Yesun dɑ̃ɑ bunɑnɑru sɔbi.
21 E obrigaram certo Simão, cireneu, pai de Alexandre e de Rufo, que por ali passava, vindo do campo, a carregar-lhe a cruz.
22 Bɑ kɑ Yesu dɑ mi bɑ rɑ soku Gɔɔɡɔtɑ, yĩsi ten tubusiɑnɑ, ɑye te tɑ kɑ wii koko weenɛ.
22 Levaram-no, pois, ao lugar do Gólgota, que quer dizer, lugar da Caveira.
23 Mɑ bɑ nùn tɑm wɛ̃ mɛ mu kɑ tim mɛnnɑ mɛ bɑ rɑ soku miru, ɑdɑmɑ u yinɑ u nɔ.
23 E ofereciam-lhe vinho misturado com mirra; mas ele não o tomou.
24 Yerɑ bɑ nùn kpɑre dɑ̃ɑ bunɑnɑrɔ. Yen biru tɑbu kowo be, bɑ win yɑ̃nu tɛtɛ toosi bu kɑ wɑ ye ben bɑɑwure u koo suɑ. Nɡe mɛyɑ bɑ kɑ Yesun yɑ̃nu bɔnu koosinɑ.
24 Então o crucificaram, e repartiram entre si as vestes dele, lançando sortes sobre elas para ver o que cada um levaria.
25 Bururun kɔbɑ nɔɔbɑ nnɛn sɑkɑwɑ bɑ nùn kpɑre dɑ̃ɑ bunɑnɑrɔ.
25 E era a hora terceira quando o crucificaram.
26 Torɑ te u kuɑ bɑ kɑ nùn kpɑre, terɑ bɑ yoruɑ bɑ mɑni bɑ nɛɛ, Yuubɑn sunɔ.
26 Por cima dele estava escrito o título da sua acusação: O REI DOS JUDEUS.
27 Bɑ mɑɑ ɡbɛnɔbu yiru ɡɑbu dɑ̃ɑ bunɑnɑnu kpɑre, turo Yesun nɔm ɡeuɔ, turo win nɔm dwɑrɔ. [
27 Também, com ele, crucificaram dois salteadores, um à sua direita, e outro à esquerda.
28 Nɡe mɛyɑ Gusunɔn ɡɑri yi koorɑ yi yi nɛɛ, “Bɑ nùn ɡɑrisi kɔ̃sɑn kowobu sɔɔ.”]
28 {E cumpriu-se a escritura que diz: E com os malfeitores foi contado.}
29 Tɔn be bɑ sɑrɔ bɑ nùn wiru diirisimɔ bɑ wɔnsimɔ bɑ nɛɛ, ɑhɑ̃ to, n ǹ wunɑ rɑ nɛɛ kɑɑ sɑ̃ɑ yeru surɑ kpɑ ɑ kpɑɑru bɑni sɔ̃ɔ itɑn bɑɑ sɔɔ?
29 E os que iam passando blasfemavam dele, meneando a cabeça e dizendo: Ah! tu que destróis o santuário e em três dias o reedificas.
30 Tɛ̃, ɑ re tii fɑɑbɑ koowo ɑ sɑrɑ dɑ̃ɑ ten min di.
30 salva-te a ti mesmo, descendo da cruz.
31 Nɡe mɛyɑ mɑɑ yɑ̃ku kowo tɔnwerobu kɑ woodɑ yɛ̃robu bɑ nùn yɑɑkoru mɔ̀. Bɑ sɔ̃ɔnɑmɔ bɑ mɔ̀, u ɡɑbu fɑɑbɑ kuɑ ɑdɑmɑ u kpɑnɑ u tii fɑɑbɑ ko.
31 De igual modo também os principais sacerdotes, com os escribas, escarnecendo-o, diziam entre si: A outros salvou; a si mesmo não pode salvar;
32 Tɛ̃ i de Kirisi Isirelibɑn sunɔ u sɑrɑmɑ su wɑ sɑɑ dɑ̃ɑ bunɑnɑ ten min di kpɑ su nùn nɑɑnɛ doke.
32 desça agora da cruz o Cristo, o rei de Israel, para que vejamos e creiamos, Também os que com ele foram crucificados o injuriavam.
33 Yerɑ dɔmɑ ten sɔ̃ɔ sɔɔ, yɑm wɔ̃kurɑ tem mɛ kpuro wukiri sere n kɑ kuɑ sɔ̃ɔ sɔɔn kɔbɑ itɑ.
33 E, chegada a hora sexta, houve trevas sobre a terra, até a hora nona.
34 Kɔbɑ itɑ yen sɑkɑwɑ Yesu u ɡbɑ̃rɑ kɑ dɑm, u nɛɛ, “Eloi, Eloi, lemɑ sɑbɑtɑni.” Yen tubusiɑnɑ, Gusunɔ nɛn Yinni, mbɑ n kuɑ ɑ kɑ mɑn deri.
34 E, à hora nona, bradou Jesus em alta voz: Eloí, Eloí, lamá, sabactani? que, traduzido, é: Deus meu, Deus meu, por que me desamparaste?
35 Be bɑ yɔ̃ min ɡɑbu bɑ ɡɑri yi nuɑ mɑ bɑ nɛɛ, i ǹ nɔɔmɔ? U Eli soku.
35 Alguns dos que ali estavam, ouvindo isso, diziam: Eis que chama por Elias.
36 Yerɑ ben turo u dukɑ nɑ kɑ swɛ̃ɛ dukɛ dukɛsu si u wɑsɑ tɑm mɔmmɔm sɔɔ u bɛri dɛkɑɔ. Mɑ u Yesu tĩi u nɔ, u nɛɛ, i de su wɑ Eli ù n koo nɑ u nùn sɑrɑsiɑ.
36 Correu um deles, ensopou uma esponja em vinagre e, pondo-a numa cana, dava-lhe de beber, dizendo: Deixai, vejamos se Elias virá tirá-lo.
37 Yerɑ Yesu u ɡbɑ̃rɑ wɔllɔ too too, mɑ win hunde yɑ doonɑ.
37 Mas Jesus, dando um grande brado, expirou.
38 Ase sɑɑ yerɑ mɑɑ beku kɑre te tɑ wɑ̃ɑ sɑ̃ɑ yeru sɔɔ tɑ ɡɛ̃ɛrɑmɑ sɑɑ wɔllun di sere temɔ.
38 Então o véu do santuário se rasgou em dois, de alto a baixo.
39 Tɑbu kowobun tɔnwero wi u yɔ̃ Yesun wuswɑɑɔ u wɑ nɡe mɛ u kɑ ɡu. Yerɑ u nɛɛ, kɑ ɡem durɔ wi, Gusunɔn Biiwɑ.
39 Ora, o centurião, que estava defronte dele, vendo-o assim expirar, disse: Verdadeiramente este homem era filho de Deus.
40 Kurɔbu ɡɑbɑ mɑɑ wɑ̃ɑ mi, bɑ mɛɛrɑ sɑrun di. Be sɔɔrɑ Mɑɑri Mɑdɑlɑɡii wɑ̃ɑ, kɑ Sɑlomɛ, kɑ Mɑɑri wi u sɑ̃ɑ Yose kɑ Yɑkɔbu yɑ̃kɑbun mɛro.
40 Também ali estavam algumas mulheres olhando de longe, entre elas Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago o Menor e de José, e Salomé;
41 N deemɑ beyɑ bɑ rɑɑ Yesu swĩi bɑ nùn nɔɔrimɔ sɑnɑm mɛ u wɑ̃ɑ Gɑlileɔ. Kurɔbu dɑbiru ɡɑrɑ mɑɑ wɑ̃ɑ mi, be bɑ kɑ nùn nɑ Yerusɑlɛmuɔ sɑnnu.
41 as quais o seguiam e o serviam quando ele estava na Galiléia; e muitas outras que tinham subido com ele a Jerusalém.
42 — ausente —
42 Ao cair da tarde, como era o dia da preparação, isto é, a véspera do sábado,
43 — ausente —
43 José de Arimatéia, ilustre membro do sinédrio, que também esperava o reino de Deus, cobrando ânimo foi Pilatos e pediu o corpo de Jesus.
44 Mɑ Pilɑti u biti kuɑ too too ye u nuɑ mɑ Yesu u ɡu kɔ. Yerɑ u tɑbu sunɔ sokusiɑ u kɑ nùn bikiɑ Yesu ù n ɡu kɔ.
44 Admirou-se Pilatos de que já tivesse morrido; e chamando o centurião, perguntou-lhe se, de fato, havia morrido.
45 Ye tɑbu sunɔ wi, u nùn sɔ̃ɔwɑ mɑ Yesu u ɡu, u Yosɛfu nɔɔ kɑ̃ u kɑ ɡoo te suɑ.
45 E, depois que o soube do centurião, cedeu o cadáver a José;
46 Yosɛfu u dɑ u beku te bɑ wesɑ kɑ wɛ̃ɛ dɑmɡii dwɑ, mɑ u ɡoo te sɑrɑsiɑ u tu beku te tɛ̃ke. Mɑ u tu kpɛ̃ɛ kpee wɔru ɡe bɑ dɑ̃kɑ sɔɔ. Yen biru u kpee bɑkɑru ɡɑru bimiɑmɑ u kɑ wɔru ɡen nɔɔ kɔruɑ.
46 o qual, tendo comprado um pano de linho, tirou da cruz o corpo, envolveu-o no pano e o depositou num sepulcro aberto em rocha; e rolou uma pedra para a porta do sepulcro.
47 N deemɑ, Mɑɑri Mɑdɑlɑɡii kɑ Mɑɑri Yosen mɛro, bɑ mɛɛrɑ mi bɑ Yesun ɡoru kpɛ̃ɛmɔ.
47 E Maria Madalena e Maria, mãe de José, observavam onde fora posto.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.