Marcos 12
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs NAA
1 Yen biru, Yesu u kɑ bu mɔndu ɡɑri sɔ̃ɔwɑ. U nɛɛ, durɔ ɡoo u ɡbɑɑru kuɑ mi u dɑ̃ɑ bii duronu duurɑ ni bɑ rɑ soku resɛm, mɑ u kɑrɑ kuɑ u kɑ sikerenɑ. U mɑɑ wɔru ɡbɑ mi bɑ koo dɑ̃ɑ bii ni ɡɑmɑ mɑ u ɡbɑɑ kɔ̃su yeru kuɑ. Yerɑ u ɡbɑɑ wukobu kɑsu u bu ye nɔmu bɛriɑ mɑ u wiɡiru doonɑ.
1 Depois Jesus começou a falar-lhes por parábola:
2 Sɑnɑm mɛ dɑ̃ɑ binun sɔribu turɑ, u win sɔm kowo ɡɔrɑ ɡbɑɑ wuko ben mi bu win bɔnu mwɑɑmɑ.
2 No tempo da colheita, mandou um servo para que recebesse dos lavradores a sua parte dos frutos da vinha.
3 Yerɑ ɡbɑɑ wuko be, bɑ sɔm kowo wi mwɑ bɑ so mɑ bɑ nùn ɡɔsiɑ nɔm dirɑ.
3 Mas os lavradores o agarraram, espancaram e o despacharam de mãos vazias.
4 Yerɑ u kpɑm bu sɔm kowo ɡoo ɡɔriɑ mɑ ɡbɑɑ wuko be, bɑ nùn so wirɔ mɑ bɑ nùn yɑɑ kɑsiki.
4 De novo, enviou-lhes outro servo, e eles bateram na cabeça dele e o insultaram.
5 Gbɑɑ yɛ̃ro wi, u kpɑm mɑɑ bu sɔm kowo ɡɔriɑ, mɑ bɑ nùn ɡo. Mɛyɑ bɑ ben dɑbinu kuɑ, bɑ ɡɑbu so bɑ ɡɑbu ɡo.
5 Mandou ainda outro servo, e a este mataram. Muitos outros lhes enviou, dos quais espancaram uns e mataram outros.
6 Tɛ̃, n tie ɡbɑɑ yɛ̃ro win bii kĩnɑsin tii tii. Wiyɑ u bu ɡɔriɑ dɑ̃kuru u nɛɛ, bɑ koo win biin nɔnu nɑsiɑ.
6 — Restava-lhe ainda um: o seu filho amado. Por fim, mandou o filho, pensando: “O meu filho eles respeitarão.”
7 Adɑmɑ ɡbɑɑ wuko be, bɑ wesiɑnɑ bɑ nɛɛ, winiwɑ ɡbɑɑ ten tubi dio. I nɑ su nùn ɡo kpɑ ɡbɑɑ te, tu ko bɛsɛɡiru.
7 Mas os tais lavradores disseram entre si: “Este é o herdeiro; venham, vamos matá-lo, e a herança será nossa.”
8 Yerɑ bɑ ɑluwɑɑsi wi mwɑ bɑ ɡo. Mɑ bɑ win ɡoru yɑrɑ ɡbɑɑrun di.
8 E, agarrando o filho, mataram-no e o lançaram fora da vinha.
9 Yesu u nɛɛ, tɛ̃, ɑmɔnɑ ɡbɑɑ yɛ̃ro wi, u koo ko. U koo dɑ u ɡbɑɑ wuko be ɡo kpɑ u win ɡbɑɑru ɡɑbu nɔmu sɔndiɑ.
9 — Que fará, pois, o dono da vinha? Virá, exterminará aqueles lavradores e entregará a vinha a outros.
10 Bɛɛ i ǹ ɡɑri yini ɡɑrɑ Gusunɔn ɡɑri sɔɔ yi yi nɛɛ,
10 Vocês ainda não leram este trecho da Escritura:
11 Yinniwɑ ye kuɑ, mɑ n kuɑ mɑɑmɑɑki bɛsɛn nɔni sɔɔ.”
11 Isto procede do Senhor
12 Yerɑ bɑ swɑɑ kɑsu bu kɑ nùn mwɑ, domi bɑ tubɑ mɑ ben sɔ̃nɑ u mɔn te kuɑ. Adɑmɑ bɑ tɔn wɔru nɑsiɑ, mɑ bɑ nùn deri bɑ doonɑ.
12 E procuravam prender Jesus, porque entenderam que ele havia contado essa parábola contra eles; mas temiam o povo. Então eles o deixaram e foram embora.
13 Mɑ bɑ Fɑlisi ɡɑbu kɑ Herodun tɔmbu ɡɑbu ɡɔrɑ Yesun mi, bu kɑ nùn ɡɑrin yinɑ bɛriɑ.
13 E enviaram a Jesus alguns dos fariseus e dos herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 Ye bɑ turɑ win mi, bɑ nɛɛ, yinni, sɑ yɛ̃ mɑ ɑ rɑ ɡem ɡere. Mɛyɑ ɑ ku rɑ ɡoon nɔnu mɛɛri, domi ɑ ku rɑ ɡɑri ɡere binɛ kɑ bɛrum sɔ̃, ɑdɑmɑ ɑ tɔmbu Gusunɔn swɑɑ sɔ̃ɔsimɔwɑ dee dee. N weenɛ su tem yɛ̃ro wɔ̃ɔ ɡobi kɔsiɑ? Nɡe su ku kɔsiɑ.
14 Chegando, disseram-lhe: — Mestre, sabemos que o senhor é verdadeiro e não se importa com a opinião dos outros, porque não olha a aparência das pessoas, mas, segundo a verdade, ensina o caminho de Deus; é lícito pagar imposto a César ou não? Devemos ou não devemos pagar?
15 Adɑmɑ Yesu u ben murɑfiti te tubɑ mɑ u nɛɛ, mbɑn sɔ̃nɑ i kɑ mɑn ɡɑrin yinɑ bɛriɑmmɛ. I mɑn sii ɡeesun ɡobi sɔ̃ɔsimɑ n wɑ.
15 Mas Jesus, percebendo a hipocrisia deles, respondeu:
16 Bɑ nùn sɔ̃ɔsi. Mɑ u bu bikiɑ u nɛɛ, weren foto kɑ yĩrerɑ mini. Bɑ nùn sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ, tem yɛ̃roɡiɑ.
16 Eles trouxeram. E Jesus lhes perguntou: Eles responderam: — De César.
17 Yerɑ Yesu u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, i tem yɛ̃ro kɔsio ye yɑ sɑ̃ɑ tem yɛ̃roɡiɑ kpɑ i mɑɑ Gusunɔ kɔsiɑ ye yɑ sɑ̃ɑ Gusunɔɡiɑ.
17 Então Jesus disse: E muito se admiraram dele.
18 Yerɑ Sɑdusi be bɑ rɑ nɛɛ, ɡɔribɑ kun seemɔ, bɑ dɑ Yesun mi, bɑ nùn bikiɑ bɑ nɛɛ,
18 Então alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, aproximaram-se de Jesus e lhe perguntaram:
19 yinni, Mɔwisi u sun woodɑ wɛ̃ u nɛɛ, ɡoo ù n ɡu mɑ u kurɔ deri, mɑ wi kɑ kurɔ wi, bɑ ǹ bii mɔ, n weenɛ yɛ̃ro win wɔnɔ u kurɔ ɡɔmini wi suɑ, kpɑ u kɑ mɔɔ bibu mɑruɑ.
19 — Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se um homem morrer e deixar mulher sem filhos, o irmão desse homem deve casar com a viúva e gerar descendentes para o falecido.
20 Wee, tundo turosibu nɔɔbɑ yiru ɡɑbɑ rɑɑ wɑ̃ɑ. Ben ɡbiikoo u kurɔ suɑ mɑ u ɡu, u ǹ kɑ kurɔ wi bii mɑrɑ.
20 Havia sete irmãos. O primeiro casou e morreu sem deixar filhos;
21 Yerɑ ben yiruse u kurɔ ɡɔmini wi suɑ. Win tii mɑɑ ɡu, u ǹ kɑ kurɔ wi bii mɑrɑ. Nɡe mɛyɑ ben itɑsen tii,
21 o segundo casou com a viúva e morreu, também sem deixar descendência; e o terceiro, da mesma forma.
22 sere n kɑ ɡirɑri ben nɔɔbɑ yiruse, bɑ ǹ kɑ kurɔ wi bii mɑrɑ. Be kpuron biruwɑ kurɔ win tii mɑɑ ɡu.
22 E, assim, os sete não deixaram descendência. Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
23 Dɔmɑ te ɡɔribɑ koo se, tɔn ben wɑrɑ ko n kurɔ wi mɔ. Domi be nɔɔbɑ yiru ye kpuro bɑ nùn yɛ̃wɑ kurɔ.
23 Na ressurreição, quando eles ressuscitarem, de qual deles ela será a esposa? Porque os sete casaram com ela.
24 Yesu bu wisɑ u nɛɛ, i ǹ Gusunɔn ɡɑri kɑ win dɑm yɛ̃. N ǹ yen sɔ̃nɑ i tore?
24 Jesus respondeu:
25 Domi sɑnɑm mɛ ɡɔribɑ koo se durɔbu kɑ kurɔbu bɑ ǹ mɑɑ suɑnɑmɔ, bɑ ko n sɑ̃ɑwɑ nɡe Gusunɔn ɡɔrɑdobɑ.
25 Pois, quando ressuscitarem dentre os mortos, nem casarão, nem se darão em casamento, mas serão como os anjos nos céus.
26 Ye n mɑɑ sɑ̃ɑ ɡɔribun seebun ɡɑri, i ǹ ɡɑrire Mɔwisin tireru sɔɔ mi ɑwĩi dɔ̃ɔɡiin ɡɑri wɑ̃ɑ nɡe mɛ Gusunɔ u kɑ nùn ɡɑri kuɑ u nɛɛ, “Wiyɑ Aburɑhɑmun Yinni, kɑ Isɑkin Yinni, kɑ Yɑkɔbun Yinni.”
26 Quanto aos mortos, que eles de fato ressuscitam, vocês nunca leram no Livro de Moisés, no trecho referente à sarça, como Deus lhe falou: “Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó”?
27 Wee, Gusunɔ u ǹ sɑ̃ɑ ɡɔribun Yinni. U sɑ̃ɑwɑ wɑsobuɡii. Yenin sɔ̃nɑ bɛɛn torɑrɑ kpɑ̃.
27 Ele não é Deus de mortos, e sim de vivos. Vocês estão completamente enganados.
28 N wee, woodɑ yɛ̃ro ɡoo u ben sikirinɔ ɡe nuɑ. U wɑ mɑ Yesu u Sɑdusi be ɡɑri ɡee wisɑ, mɑ u dɑ Yesun mi u nùn bikiɑ u nɛɛ, woodɑbɑ kpuro sɔɔ yerɑ̀ yɑ kere.
28 Chegando um dos escribas, que ouviu a discussão entre eles e viu que Jesus tinha dado uma boa resposta, perguntou-lhe: — Qual é o principal de todos os mandamentos?
29 Yesu u nɛɛ, woodɑ ye yɑ kere wee. “Bɛɛ Isirelibɑ, i swɑɑ dɑkio, Gusunɔ bɛsɛn Yinni, wi turowɑ Yinni.
29 Jesus respondeu:
30 A Gusunɔ wunɛn Yinni kĩɔ kɑ wunɛn ɡɔ̃ru kpuro kɑ wunɛn bwɛ̃rɑ kpuro kɑ wunɛn bwisikunu kpuro kɑ wunɛn dɑm kpuro.”
30 Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma, de todo o seu entendimento e com toda a sua força.”
31 Yen yiruse wee. “A wunɛn tɔnusi kĩɔ nɡe wunɛn tii tii.” Woodɑ ɡɑɑ mɑɑ sɑri ye yɑ yeni kere.
31 O segundo é: “Ame o seu próximo como você ama a si mesmo.” Não há outro mandamento maior do que estes.
32 Mɑ woodɑ yɛ̃ro wi, u Yesu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, to, n wɑ̃ yinni. Gemɑ ɑ ɡeruɑ ye ɑ nɛɛ Gusunɔ turowɑ wɑ̃ɑ, ɡoo mɑɑ sɑri mɑ n kun mɔ wi.
32 Então o escriba disse: — Muito bem, Mestre! E com verdade o senhor disse que ele é o único, e não há outro além dele,
33 Mɑ tɔnu ù n Gusunɔ kĩɑ kɑ win ɡɔ̃ru kpuro kɑ win bwisikunu kpuro kɑ win dɑm kpuro, ù n mɑɑ win tɔnusi kĩɑ nɡe win tii tii, yeyɑ yɑ yɑ̃ku dɔ̃ɔ mwɑɑrɑruɡinu kɑ yɑ̃ku ni nu tie kere.
33 e que amar a Deus de todo o coração e de todo o entendimento e com todas as forças e amar o próximo como a si mesmo é mais do que todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Ye Yesu u wɑ mɑ u yeni ɡeruɑwɑ kɑ yɛ̃run bɑɑ, yerɑ u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ turuku koomɑ ɑ kɑ du mi Gusunɔ u bɑndu swĩi.
34 Vendo Jesus que o escriba havia respondido sabiamente, declarou-lhe: E ninguém mais ousava fazer perguntas a Jesus.
35 Yen biru, nɡe mɛ Yesu u Gusunɔn ɡɑrin keu sɔ̃ɔsimɔ sɑ̃ɑ yerɔ, u tɔmbu bikiɑ u nɛɛ, ɑmɔnɑ woodɑ yɛ̃robɑ koo kpĩ bu ɡere mɑ Kirisi u sɑ̃ɑwɑ Dɑfidin bii.
35 Jesus, ensinando no templo, perguntou:
36 Dɑfidin tii, kɑ Hunde Dɛɛron sɔ̃ɔsiru u nɛɛ,
36 O próprio Davi falou, pelo Espírito Santo:
37 Dɑfidin tii u nùn sokɑ Yinni. Amɔnɑ u ko n mɑɑ kɑ sɑ̃ɑ win bii.
37 — O próprio Davi chama o Cristo de Senhor; então como ele pode ser filho de Davi? E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 Win keu sɔ̃ɔsibu sɔɔ u nɛɛ, i tii lɑɑkɑri koowo kɑ woodɑ yɛ̃robu be bɑ kĩ bɑ n bɔsu kɑ yɑbe dɛndɛnnu, bɑ mɑɑ tɔbirinɑɑ kĩ bɑtumɑ sɔɔ kɑ bɛɛrɛ.
38 E, ao ensinar, Jesus dizia:
39 Mɑ bɑ sin yee bɛɛrɛɡinu kĩ mɛnnɔ yenɔ kɑ mɑɑ ɑye bɛɛrɛɡinu tɔ̃ɔ bɑkɑ yerɔ.
39 buscam as primeiras cadeiras nas sinagogas e os primeiros lugares nos banquetes;
40 Bɑ ɡɔminibun yɛnusu dimɔ kɑ tɑki mɑ bɑ kɑnɑ dɛndɛnnu mɔ̀ bu kɑ bu wɑn sɔ̃. Bɑ koo bu tɑɑrɛ wɛ̃ n kpɑ̃.
40 devoram as casas das viúvas e, para o justificar, fazem longas orações. Estes sofrerão juízo muito mais severo.
41 Yerɑ Yesu u dɑ u sinɑ sɑ̃ɑ yerun kpɑkoro te bɑ rɑ ɡobi doken bɔkuɔ, mɑ u mɛɛrɑ nɡe mɛ tɔmbɑ ɡobi kpɛ̃ɛmɔ te sɔɔ. Gobiɡibu dɑbiru bɑ ɡobi bɛkɛ doke.
41 Sentado diante da caixa de ofertas, Jesus observava como o povo lançava ali o dinheiro. Ora, muitos ricos depositavam grandes quantias.
42 Yerɑ ɡɔmini sɑ̃ɑro ɡoo u nɑ mɑ u ɡobi piiminu yiru doke mi, yìn ɡeerɑ sɑ̃ɑ nɡe fɑrɑm yirun sɑkɑ.
42 Vindo, porém, uma viúva pobre, lançou duas pequenas moedas correspondentes a um quadrante.
43 Mɑ Yesu u win bwɑ̃ɑbu sokɑ u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, kɑ ɡeemɑ nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ, ɡɔmini sɑ̃ɑro wini, u ɡobi doke kpɑkoro teni sɔɔ n tɔmbu kpuro kere.
43 E, chamando os seus discípulos, Jesus disse:
44 Domi be kpuro, ye n sɔndi ben mɔɔ bɑkɑru sɔɔ, yerɑ bɑ wunɑ bɑ doke, ɑdɑmɑ kurɔ wi, win yɑ̃ɑru sɔɔrɑ u kpuro kpɛ̃ɛ ye u kɑ tii kɔ̃su.
44 Porque todos eles deram daquilo que lhes sobrava; ela, porém, da sua pobreza deu tudo o que possuía, todo o seu sustento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.