Marcos 12

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Yen biru, Yesu u kɑ bu mɔndu ɡɑri sɔ̃ɔwɑ. U nɛɛ, durɔ ɡoo u ɡbɑɑru kuɑ mi u dɑ̃ɑ bii duronu duurɑ ni bɑ rɑ soku resɛm, mɑ u kɑrɑ kuɑ u kɑ sikerenɑ. U mɑɑ wɔru ɡbɑ mi bɑ koo dɑ̃ɑ bii ni ɡɑmɑ mɑ u ɡbɑɑ kɔ̃su yeru kuɑ. Yerɑ u ɡbɑɑ wukobu kɑsu u bu ye nɔmu bɛriɑ mɑ u wiɡiru doonɑ.
1 Depois, entrou Jesus a falar-lhes por parábola: Um homem plantou uma vinha, cercou-a de uma sebe, construiu um lagar, edificou uma torre, arrendou-a a uns lavradores e ausentou-se do país.
2 Sɑnɑm mɛ dɑ̃ɑ binun sɔribu turɑ, u win sɔm kowo ɡɔrɑ ɡbɑɑ wuko ben mi bu win bɔnu mwɑɑmɑ.
2 No tempo da colheita, enviou um servo aos lavradores para que recebesse deles dos frutos da vinha;
3 Yerɑ ɡbɑɑ wuko be, bɑ sɔm kowo wi mwɑ bɑ so mɑ bɑ nùn ɡɔsiɑ nɔm dirɑ.
3 eles, porém, o agarraram, espancaram e o despacharam vazio.
4 Yerɑ u kpɑm bu sɔm kowo ɡoo ɡɔriɑ mɑ ɡbɑɑ wuko be, bɑ nùn so wirɔ mɑ bɑ nùn yɑɑ kɑsiki.
4 De novo, lhes enviou outro servo, e eles o esbordoaram na cabeça e o insultaram.
5 Gbɑɑ yɛ̃ro wi, u kpɑm mɑɑ bu sɔm kowo ɡɔriɑ, mɑ bɑ nùn ɡo. Mɛyɑ bɑ ben dɑbinu kuɑ, bɑ ɡɑbu so bɑ ɡɑbu ɡo.
5 Ainda outro lhes mandou, e a este mataram. Muitos outros lhes enviou, dos quais espancaram uns e mataram outros.
6 Tɛ̃, n tie ɡbɑɑ yɛ̃ro win bii kĩnɑsin tii tii. Wiyɑ u bu ɡɔriɑ dɑ̃kuru u nɛɛ, bɑ koo win biin nɔnu nɑsiɑ.
6 Restava-lhe ainda um, seu filho amado; a este lhes enviou, por fim, dizendo: Respeitarão a meu filho.
7 Adɑmɑ ɡbɑɑ wuko be, bɑ wesiɑnɑ bɑ nɛɛ, winiwɑ ɡbɑɑ ten tubi dio. I nɑ su nùn ɡo kpɑ ɡbɑɑ te, tu ko bɛsɛɡiru.
7 Mas os tais lavradores disseram entre si: Este é o herdeiro; ora, vamos, matemo-lo, e a herança será nossa.
8 Yerɑ bɑ ɑluwɑɑsi wi mwɑ bɑ ɡo. Mɑ bɑ win ɡoru yɑrɑ ɡbɑɑrun di.
8 E, agarrando-o, mataram-no e o atiraram para fora da vinha.
9 Yesu u nɛɛ, tɛ̃, ɑmɔnɑ ɡbɑɑ yɛ̃ro wi, u koo ko. U koo dɑ u ɡbɑɑ wuko be ɡo kpɑ u win ɡbɑɑru ɡɑbu nɔmu sɔndiɑ.
9 Que fará, pois, o dono da vinha? Virá, exterminará aqueles lavradores e passará a vinha a outros.
10 Bɛɛ i ǹ ɡɑri yini ɡɑrɑ Gusunɔn ɡɑri sɔɔ yi yi nɛɛ,
10 Ainda não lestes esta Escritura:
11 Yinniwɑ ye kuɑ, mɑ n kuɑ mɑɑmɑɑki bɛsɛn nɔni sɔɔ.”
11 isto procede do Senhor, e é maravilhoso aos nossos olhos?
12 Yerɑ bɑ swɑɑ kɑsu bu kɑ nùn mwɑ, domi bɑ tubɑ mɑ ben sɔ̃nɑ u mɔn te kuɑ. Adɑmɑ bɑ tɔn wɔru nɑsiɑ, mɑ bɑ nùn deri bɑ doonɑ.
12 E procuravam prendê-lo, mas temiam o povo; porque compreenderam que contra eles proferira esta parábola. Então, desistindo, retiraram-se.
13 Mɑ bɑ Fɑlisi ɡɑbu kɑ Herodun tɔmbu ɡɑbu ɡɔrɑ Yesun mi, bu kɑ nùn ɡɑrin yinɑ bɛriɑ.
13 E enviaram-lhe alguns dos fariseus e dos herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 Ye bɑ turɑ win mi, bɑ nɛɛ, yinni, sɑ yɛ̃ mɑ ɑ rɑ ɡem ɡere. Mɛyɑ ɑ ku rɑ ɡoon nɔnu mɛɛri, domi ɑ ku rɑ ɡɑri ɡere binɛ kɑ bɛrum sɔ̃, ɑdɑmɑ ɑ tɔmbu Gusunɔn swɑɑ sɔ̃ɔsimɔwɑ dee dee. N weenɛ su tem yɛ̃ro wɔ̃ɔ ɡobi kɔsiɑ? Nɡe su ku kɔsiɑ.
14 Chegando, disseram-lhe: Mestre, sabemos que és verdadeiro e não te importas com quem quer que seja, porque não olhas a aparência dos homens; antes, segundo a verdade, ensinas o caminho de Deus; é lícito pagar tributo a César ou não? Devemos ou não devemos pagar?
15 Adɑmɑ Yesu u ben murɑfiti te tubɑ mɑ u nɛɛ, mbɑn sɔ̃nɑ i kɑ mɑn ɡɑrin yinɑ bɛriɑmmɛ. I mɑn sii ɡeesun ɡobi sɔ̃ɔsimɑ n wɑ.
15 Mas Jesus, percebendo-lhes a hipocrisia, respondeu: Por que me experimentais? Trazei-me um denário para que eu o veja.
16 Bɑ nùn sɔ̃ɔsi. Mɑ u bu bikiɑ u nɛɛ, weren foto kɑ yĩrerɑ mini. Bɑ nùn sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ, tem yɛ̃roɡiɑ.
16 E eles lho trouxeram. Perguntou-lhes: De quem é esta efígie e inscrição? Responderam: De César.
17 Yerɑ Yesu u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, i tem yɛ̃ro kɔsio ye yɑ sɑ̃ɑ tem yɛ̃roɡiɑ kpɑ i mɑɑ Gusunɔ kɔsiɑ ye yɑ sɑ̃ɑ Gusunɔɡiɑ.
17 Disse-lhes, então, Jesus: Dai a César o que é de César e a Deus o que é de Deus. E muito se admiraram dele.
18 Yerɑ Sɑdusi be bɑ rɑ nɛɛ, ɡɔribɑ kun seemɔ, bɑ dɑ Yesun mi, bɑ nùn bikiɑ bɑ nɛɛ,
18 Então, os saduceus, que dizem não haver ressurreição, aproximaram-se dele e lhe perguntaram, dizendo:
19 yinni, Mɔwisi u sun woodɑ wɛ̃ u nɛɛ, ɡoo ù n ɡu mɑ u kurɔ deri, mɑ wi kɑ kurɔ wi, bɑ ǹ bii mɔ, n weenɛ yɛ̃ro win wɔnɔ u kurɔ ɡɔmini wi suɑ, kpɑ u kɑ mɔɔ bibu mɑruɑ.
19 Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se morrer o irmão de alguém e deixar mulher sem filhos, seu irmão a tome como esposa e suscite descendência a seu irmão.
20 Wee, tundo turosibu nɔɔbɑ yiru ɡɑbɑ rɑɑ wɑ̃ɑ. Ben ɡbiikoo u kurɔ suɑ mɑ u ɡu, u ǹ kɑ kurɔ wi bii mɑrɑ.
20 Ora, havia sete irmãos; o primeiro casou e morreu sem deixar descendência;
21 Yerɑ ben yiruse u kurɔ ɡɔmini wi suɑ. Win tii mɑɑ ɡu, u ǹ kɑ kurɔ wi bii mɑrɑ. Nɡe mɛyɑ ben itɑsen tii,
21 o segundo desposou a viúva e morreu, também sem deixar descendência; e o terceiro, da mesma forma.
22 sere n kɑ ɡirɑri ben nɔɔbɑ yiruse, bɑ ǹ kɑ kurɔ wi bii mɑrɑ. Be kpuron biruwɑ kurɔ win tii mɑɑ ɡu.
22 E, assim, os sete não deixaram descendência. Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
23 Dɔmɑ te ɡɔribɑ koo se, tɔn ben wɑrɑ ko n kurɔ wi mɔ. Domi be nɔɔbɑ yiru ye kpuro bɑ nùn yɛ̃wɑ kurɔ.
23 Na ressurreição, quando eles ressuscitarem, de qual deles será ela a esposa? Porque os sete a desposaram.
24 Yesu bu wisɑ u nɛɛ, i ǹ Gusunɔn ɡɑri kɑ win dɑm yɛ̃. N ǹ yen sɔ̃nɑ i tore?
24 Respondeu-lhes Jesus: Não provém o vosso erro de não conhecerdes as Escrituras, nem o poder de Deus?
25 Domi sɑnɑm mɛ ɡɔribɑ koo se durɔbu kɑ kurɔbu bɑ ǹ mɑɑ suɑnɑmɔ, bɑ ko n sɑ̃ɑwɑ nɡe Gusunɔn ɡɔrɑdobɑ.
25 Pois, quando ressuscitarem de entre os mortos, nem casarão, nem se darão em casamento; porém, são como os anjos nos céus.
26 Ye n mɑɑ sɑ̃ɑ ɡɔribun seebun ɡɑri, i ǹ ɡɑrire Mɔwisin tireru sɔɔ mi ɑwĩi dɔ̃ɔɡiin ɡɑri wɑ̃ɑ nɡe mɛ Gusunɔ u kɑ nùn ɡɑri kuɑ u nɛɛ, “Wiyɑ Aburɑhɑmun Yinni, kɑ Isɑkin Yinni, kɑ Yɑkɔbun Yinni.”
26 Quanto à ressurreição dos mortos, não tendes lido no Livro de Moisés, no trecho referente à sarça, como Deus lhe falou:
27 Wee, Gusunɔ u ǹ sɑ̃ɑ ɡɔribun Yinni. U sɑ̃ɑwɑ wɑsobuɡii. Yenin sɔ̃nɑ bɛɛn torɑrɑ kpɑ̃.
27 Ora, ele não é Deus de mortos, e sim de vivos. Laborais em grande erro.
28 N wee, woodɑ yɛ̃ro ɡoo u ben sikirinɔ ɡe nuɑ. U wɑ mɑ Yesu u Sɑdusi be ɡɑri ɡee wisɑ, mɑ u dɑ Yesun mi u nùn bikiɑ u nɛɛ, woodɑbɑ kpuro sɔɔ yerɑ̀ yɑ kere.
28 Chegando um dos escribas, tendo ouvido a discussão entre eles, vendo como Jesus lhes houvera respondido bem, perguntou-lhe: Qual é o principal de todos os mandamentos?
29 Yesu u nɛɛ, woodɑ ye yɑ kere wee. “Bɛɛ Isirelibɑ, i swɑɑ dɑkio, Gusunɔ bɛsɛn Yinni, wi turowɑ Yinni.
29 Respondeu Jesus: O principal é:
30 A Gusunɔ wunɛn Yinni kĩɔ kɑ wunɛn ɡɔ̃ru kpuro kɑ wunɛn bwɛ̃rɑ kpuro kɑ wunɛn bwisikunu kpuro kɑ wunɛn dɑm kpuro.”
30 Amarás, pois, o Senhor, teu Deus, de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todo o teu entendimento e de toda a tua força.
31 Yen yiruse wee. “A wunɛn tɔnusi kĩɔ nɡe wunɛn tii tii.” Woodɑ ɡɑɑ mɑɑ sɑri ye yɑ yeni kere.
31 O segundo é:
32 Mɑ woodɑ yɛ̃ro wi, u Yesu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, to, n wɑ̃ yinni. Gemɑ ɑ ɡeruɑ ye ɑ nɛɛ Gusunɔ turowɑ wɑ̃ɑ, ɡoo mɑɑ sɑri mɑ n kun mɔ wi.
32 Disse-lhe o escriba: Muito bem, Mestre, e com verdade disseste que ele é o único, e não há outro senão ele,
33 Mɑ tɔnu ù n Gusunɔ kĩɑ kɑ win ɡɔ̃ru kpuro kɑ win bwisikunu kpuro kɑ win dɑm kpuro, ù n mɑɑ win tɔnusi kĩɑ nɡe win tii tii, yeyɑ yɑ yɑ̃ku dɔ̃ɔ mwɑɑrɑruɡinu kɑ yɑ̃ku ni nu tie kere.
33 e que amar a Deus de todo o coração e de todo o entendimento e de toda a força, e amar ao próximo como a si mesmo excede a todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Ye Yesu u wɑ mɑ u yeni ɡeruɑwɑ kɑ yɛ̃run bɑɑ, yerɑ u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ turuku koomɑ ɑ kɑ du mi Gusunɔ u bɑndu swĩi.
34 Vendo Jesus que ele havia respondido sabiamente, declarou-lhe: Não estás longe do reino de Deus. E já ninguém mais ousava interrogá-lo.
35 Yen biru, nɡe mɛ Yesu u Gusunɔn ɡɑrin keu sɔ̃ɔsimɔ sɑ̃ɑ yerɔ, u tɔmbu bikiɑ u nɛɛ, ɑmɔnɑ woodɑ yɛ̃robɑ koo kpĩ bu ɡere mɑ Kirisi u sɑ̃ɑwɑ Dɑfidin bii.
35 Jesus, ensinando no templo, perguntou: Como dizem os escribas que o Cristo é filho de Davi?
36 Dɑfidin tii, kɑ Hunde Dɛɛron sɔ̃ɔsiru u nɛɛ,
36 O próprio Davi falou, pelo Espírito Santo:
37 Dɑfidin tii u nùn sokɑ Yinni. Amɔnɑ u ko n mɑɑ kɑ sɑ̃ɑ win bii.
37 O mesmo Davi chama-lhe Senhor; como, pois, é ele seu filho? E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 Win keu sɔ̃ɔsibu sɔɔ u nɛɛ, i tii lɑɑkɑri koowo kɑ woodɑ yɛ̃robu be bɑ kĩ bɑ n bɔsu kɑ yɑbe dɛndɛnnu, bɑ mɑɑ tɔbirinɑɑ kĩ bɑtumɑ sɔɔ kɑ bɛɛrɛ.
38 E, ao ensinar, dizia ele: Guardai-vos dos escribas, que gostam de andar com vestes talares e das saudações nas praças;
39 Mɑ bɑ sin yee bɛɛrɛɡinu kĩ mɛnnɔ yenɔ kɑ mɑɑ ɑye bɛɛrɛɡinu tɔ̃ɔ bɑkɑ yerɔ.
39 e das primeiras cadeiras nas sinagogas e dos primeiros lugares nos banquetes;
40 Bɑ ɡɔminibun yɛnusu dimɔ kɑ tɑki mɑ bɑ kɑnɑ dɛndɛnnu mɔ̀ bu kɑ bu wɑn sɔ̃. Bɑ koo bu tɑɑrɛ wɛ̃ n kpɑ̃.
40 os quais devoram as casas das viúvas e, para o justificar, fazem longas orações; estes sofrerão juízo muito mais severo.
41 Yerɑ Yesu u dɑ u sinɑ sɑ̃ɑ yerun kpɑkoro te bɑ rɑ ɡobi doken bɔkuɔ, mɑ u mɛɛrɑ nɡe mɛ tɔmbɑ ɡobi kpɛ̃ɛmɔ te sɔɔ. Gobiɡibu dɑbiru bɑ ɡobi bɛkɛ doke.
41 Assentado diante do gazofilácio, observava Jesus como o povo lançava ali o dinheiro. Ora, muitos ricos depositavam grandes quantias.
42 Yerɑ ɡɔmini sɑ̃ɑro ɡoo u nɑ mɑ u ɡobi piiminu yiru doke mi, yìn ɡeerɑ sɑ̃ɑ nɡe fɑrɑm yirun sɑkɑ.
42 Vindo, porém, uma viúva pobre, depositou duas pequenas moedas correspondentes a um quadrante.
43 Mɑ Yesu u win bwɑ̃ɑbu sokɑ u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, kɑ ɡeemɑ nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ, ɡɔmini sɑ̃ɑro wini, u ɡobi doke kpɑkoro teni sɔɔ n tɔmbu kpuro kere.
43 E, chamando os seus discípulos, disse-lhes: Em verdade vos digo que esta viúva pobre depositou no gazofilácio mais do que o fizeram todos os ofertantes.
44 Domi be kpuro, ye n sɔndi ben mɔɔ bɑkɑru sɔɔ, yerɑ bɑ wunɑ bɑ doke, ɑdɑmɑ kurɔ wi, win yɑ̃ɑru sɔɔrɑ u kpuro kpɛ̃ɛ ye u kɑ tii kɔ̃su.
44 Porque todos eles ofertaram do que lhes sobrava; ela, porém, da sua pobreza deu tudo quanto possuía, todo o seu sustento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.