Marcos 11
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs VC
1 Sɑnɑm mɛ bɑ Yerusɑlɛmu turuku kuɑ Bɛtefɑɡi kɑ Betɑnin bɔkuɔ, bɑ turɑ Olifin ɡuurɔ. Yerɑ Yesu u win bwɑ̃ɑbu yiru ɡɔrɑ.
1 Jesus e seus discípulos aproximavam-se de Jerusalém e chegaram aos arredores de Betfagé e de Betânia, perto do monte das Oliveiras. Desse lugar Jesus enviou dois dos seus discípulos,
2 U bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, i doo bɑru kpɑɑ te i mɛɛrɑ bɛɛn wuswɑɑɔ mi. Ì n duɑ mi, i ko kɛtɛku buu wɑ ɡɑ sɔri ɡe ɡoo kun sɔnire, i ɡu sɔsiɑmɑ i kɑ nɑ.
2 dizendo-lhes: "Ide à aldeia que está defronte de vós e, logo ao entrardes nela, achareis preso um jumentinho, em que não montou ainda homem algum; desprendei-o e trazei-mo.
3 Goo ù n bɛɛ bikiɑ mbɑn sɔ̃nɑ i ɡu sɔsiɑmɔ, i nɛɛ, Yinniwɑ u ɡen bukɑtɑ mɔ. Mii mii u koo de i kɑ ɡu nɑ mini.
3 E se alguém vos perguntar: Que fazeis?, dizei: O Senhor precisa dele, mas daqui a pouco o devolverá."
4 Mɑ bɑ doonɑ bɑ turɑ mi bɑ kɛtɛku buu ɡe wɑ ɡɑ sɔri yɛnu kɔnnɔn ɡɑmboɔ swɑɑ bɑɑrɔ. Mɑ bɑ ɡu sɔsiɑ.
4 Indo eles, acharam o jumentinho atado fora, diante duma porta, na curva do caminho. Iam-no desprendendo,
5 Gɑbu be bɑ yɔ̃ mi, bɑ bu bikiɑ, ɑmɔnɑ! Mbɑn sɔ̃nɑ i kɛtɛku buu ɡe sɔsiɑmɔ.
5 quando alguns dos que ali estavam perguntaram: "Ei, que estais fazendo? Por que soltais o jumentinho?"
6 Bɑ bu sɔ̃ɔwɑ nɡe mɛ Yesu u nɛɛ bu ɡere, mɑ bɑ bu deri bɑ kɑ doonɑ.
6 Responderam como Jesus lhes havia ordenado; e deixaram-no levar.
7 Bɑ kɛtɛku buu ɡe ɡɑwɑ bɑ kɑ Yesu dɑɑwɑ. Mɑ bɑ ben yɑbenu potirɑ bɑ tɛriɑ ɡen wɔllɔ, mɑ Yesu u nu sinɑri.
7 Conduziram a Jesus o jumentinho, cobriram-no com seus mantos, e Jesus montou nele.
8 Tɔn dɑbinu nu nin yɑbenu tɛriɑ swɑɑ sɔɔ, mɑ ɡɑbɑ mɑɑ bɑ̃ɑ kɑkosu bɔɔrimɔ bɑ tɛriɑmɔ swɑɑ mi.
8 Muitos estendiam seus mantos no caminho; outros cortavam ramos das árvores e espalhavam-nos, pelo chão.
9 Be bɑ nùn ɡbiiye kɑ be bɑ nùn swĩi biruɔ, bɑ ɡbɑ̃sukumɔ bɑ mɔ̀, “Bɑrukɑ! U sɑ̃ɑwɑ domɑruɡii wi u sisi Yinnin yĩsiru sɔɔ.
9 Tanto os que precediam como os que iam atrás clamavam: "Hosana! Bendito o que vem em nome do Senhor!
10 Domɑruɡirɑ bɛsɛn bɑɑbɑ Dɑfidin bɑn te tɑ sisi. Bu Gusunɔ siɑro wɔllɔ!”
10 O Bendito o Rei?.que vai começar, o reino de Davi, nosso pai! Hosana no mais alto dos céus!"
11 Yerɑ Yesu u Yerusɑlɛmu duɑ u dɑ sɑ̃ɑ yerɔ, mɑ u ɡɑ̃ɑnu kpuro mɛɛrɑ u kɑ sikerenɑ. Adɑmɑ ye u wɑ yɑm tĩrɑ u yɑrɑ u dɑ Betɑni ɡiɑ kɑ win bwɑ̃ɑbu wɔkurɑ yiru ye.
11 Jesus entrou em Jerusalém e dirigiu-se ao templo. Aí lançou-os olhos para tudo o que o cercava. Depois, como já fosse tarde, voltou para Betânia com os Doze.
12 Yen sisiru, ye bɑ doonɑ Betɑnin di, yerɑ ɡɔ̃ɔrɑ Yesu mɔ̀.
12 No outro dia, ao saírem de Betãnia, Jesus teve fome.
13 Mɑ u dɑ̃ru ɡɑru wɑ sɑrun di te bɑ mɔ̀ fiɡie tɑ wurusu kpɑre. U dɑ mi, u kɑ wɑ nɡe tɑ mɑrɑ. Adɑmɑ ye u turɑ mi, u ǹ ɡɑ̃ɑnu ɡɑnu wɑ mɑ n kun mɔ wurusu yèn sɔ̃ sɑnɑm mɛ, mu ǹ sɑ̃ɑ ten mɑrubun sɑɑ.
13 Avistou de longe uma figueira coberta de folhas e foi ver se encontrava nela algum fruto. Aproximou-se da árvore, mas só encontrou folhas pois não era tempo de figos.
14 Yesu tu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɡoo kun mɑɑ ten binu dimɔ sere kɑ bɑɑdommɑɔ.
14 E disse à figueira: "Jamais alguém coma fruto de ti!" E os discípulos ouviram esta maldição.
15 Sɑnɑm mɛ bɑ turɑ Yerusɑlɛmuɔ Yesu u dɑ sɑ̃ɑ yerɔ. Mɑ u be bɑ kiɑru dɔrɑmɔ kɑ be bɑ dwemɔ mi ɡirɑm wɔri. U be bɑ ɡobi kɔsimɔn tɑbulubɑ fukurɑ, kɑ totobɛrɛ dɔrobun kitɑnu.
15 Chegaram a Jerusalém e Jesus entrou no templo. E começou a expulsar os que no templo vendiam e compravam; derrubou as mesas dos trocadores de moedas e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 U ǹ mɑɑ dere ɡoo u kɑ ɡɑ̃ɑnu bukiɑnɑ sɑ̃ɑ yeru mi.
16 Não consentia que ninguém transportasse algum objeto pelo templo.
17 Yerɑ u tɔn be sɔ̃ɔbu wɔri u nɛɛ, bɑ yoruɑ mɑ Gusunɔ u nɛɛ, “Win diru tɑ ko n sɑ̃ɑwɑ kɑnɑrun diru tɔmbu kpuron sɔ̃.” Adɑmɑ bɛɛ i tu kuɑ ɡbɛnɔbun wɑ̃ɑ yeru.
17 E ensinava-lhes nestes termos: "`Não está porventura escrito: A minha casa chamar-se-á casa de oração para todas as nações {Is 56,7}? Mas vós fizestes dela um covil de ladrões {Jr 7,11}.
18 Ye yɑ̃ku kowo tɔnwerobu kɑ woodɑ yɛ̃robu bɑ ɡɑri yi nuɑ, yerɑ bɑ swɑɑ kɑsu bu kɑ Yesu ɡo. Adɑmɑ bɑ nùn bɛrum sɑ̃ɑ domi tɔn wɔru ɡe, ɡɑ biti soorɑ win keu sɔ̃ɔsibun sɔ̃.
18 Os príncipes dos sacerdotes e os escribas ouviram-no e procuravam um modo de o matar. Temiam-no, porque todo o povo se admirava da sua doutrina.
19 Ye sɔ̃ɔ kpɑ, Yesu kɑ win bwɑ̃ɑbu bɑ yɑrɑ wuun di.
19 Quando já era tarde, saíram da cidade.
20 Yen sisiru bururu, nɡe mɛ bɑ sɑrɔ, bɑ dɑ̃ɑ te Yesu u bɔ̃rusi mi wɑ tɑ ɡberɑ mɑm mɑm sere kɑ ten ɡbiniɔ.
20 No dia seguinte pela manhã, ao passarem junto da figueira, viram que ela secara até a raiz.
21 Yerɑ Piɛɛ u yɑɑyɑ ye Yesu rɑɑ ɡeruɑ mɑ u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, Yinni ɑ fiɡie ye mɛɛrio ye ɑ bɔ̃rusi, wee yɑ ɡberɑ.
21 Pedro lembrou-se do que se tinha passado na véspera e disse a Jesus: "`Olha, Mestre, como secou a figueira que amaldiçoaste!"
22 Yesu u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, i de i n Gusunɔ nɑɑnɛ sɑ̃ɑ.
22 Respondeu-lhes Jesus: "Tende fé em Deus.
23 Kɑ ɡeemɑ nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ, bɑɑwure wi u ɡuu teni sɔ̃ɔmɔ tu seewo tu tii sure nim wɔ̃ku sɔɔ, mɑ u kun sikɑ sikɑ mɔ̀ win ɡɔ̃ruɔ kpɑ u n nɑɑnɛ doke ye u ɡerumɔ sɔɔ mɛyɑ n koo mɑɑ nùn koorɑ.
23 Em verdade vos declaro: todo o que disser a este monte: Levanta-te e lança-te ao mar, se não duvidar no seu coração, mas acreditar que sucederá tudo o que disser, obterá esse milagre.
24 Yenin sɔ̃nɑ nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ, ɡɑ̃ɑnu bɑɑnire ni i bikiɑmɔ kɑnɑru sɔɔ, i nɑɑnɛ dokeo mɑ i nu wɑ i mwɑ kɔ, mɛyɑ n koo mɑɑ bɛɛ kuɑ.
24 Por isso vos digo: tudo o que pedirdes na oração, crede que o tendes recebido, e ser-vos-á dado.
25 Sɑnɑm mɛ i yɔ̃ i kɑnɑru mɔ̀, ì n ɡɑ̃ɑnu mɔɔsinɛ kɑ ɡoo, i ɡinɑ yɛ̃ro suuru kuo, kpɑ bɛɛn Bɑɑbɑ wi u wɑ̃ɑ wɔllɔ u mɑɑ bɛɛ bɛɛn torɑnu suuru kuɑ. [
25 E quando vos puserdes de pé para orar, perdoai, se tiverdes algum ressentimento contra alguém, para que também vosso Pai, que está nos céus, vos perdoe os vossos pecados. {
26 Adɑmɑ bɛɛ, ì kun ɡɑbu suuru kue, bɛɛn Bɑɑbɑ wi u wɑ̃ɑ wɔllɔ, u ǹ koo mɑɑ bɛɛ bɛɛn torɑnu suuru kuɑ.]
26 Mas se não perdoardes, tampouco vosso Pai que está nos céus vos perdoará os vossos pecados.}"
27 N wee, bɑ kpɑm wurɑ Yerusɑlɛmuɔ. Nɡe mɛ Yesu u bɔsu sɑ̃ɑ yerɔ, yɑ̃ku kowo tɔnwerobu kɑ woodɑ yɛ̃robu kɑ ɡuro ɡurobu bɑ nɑ win mi,
27 Jesus e seus discípulos voltaram outra vez a Jerusalém. E andando Jesus pelo templo, acercaram-se dele os príncipes dos sacerdotes, os escribas e os anciãos,
28 bɑ nùn bikiɑ bɑ nɛɛ, weren yiikowɑ ɑ kɑ yeni mɔ̀. Wɑrɑ nun yiiko wɛ̃ ɑ kɑ yenin bweseru ko.
28 e perguntaram-lhe: "Com que direito fazes isto? Quem te deu autoridade para fazer essas coisas?"
29 Yesu bu wisɑ u nɛɛ, kon bɛɛ ɡɑri tiɑ ɡɑɑ bikiɑ. Ì n kpĩɑ i mɑn ye wisɑ, sɑnɑm mɛyɑ kon bɛɛ sɔ̃ yiiko ye nɑ kɑ yeni mɔ̀.
29 Jesus respondeu-lhes: "Também eu vos farei uma pergunta; respondei-ma, e dir-vos-ei com que direito faço essas coisas.
30 Bɑtɛmu ye Yohɑnu u mɔ̀, weren yiikowɑ u kɑ mɔ̀. Gusunɔɡiɑ? Nɡe tɔnuɡiɑ. I mɑn wisio.
30 O batismo de João vinha do céu ou dos homens? Respondei-me."
31 Mɑ bɑ wesiɑnɑ ben tii tiinɛ sɔɔ bɑ nɛɛ, mbɑ sɑ ko nùn wisi. Tɛ̃ nɔ? Sɑ̀ n ɡeruɑ sɑ nɛɛ Gusunɔn yiikowɑ, u koo nɛɛ, mbɑn sɔ̃nɑ sɑ ǹ Yohɑnu nɑɑnɛ doke.
31 E discorriam lá consigo: "Se dissermos: Do céu, ele dirá: Por que razão, pois, não crestes nele?
32 Sɑ̀ n mɑɑ ɡeruɑ sɑ nɛɛ, tɔnuɡiɑ, to.
32 Se, ao contrário, dissermos: Dos homens, tememos o povo." Com efeito, tinham medo do povo, porque todos julgavam ser João deveras um profeta.
33 Yen sɔ̃nɑ bɑ Yesu sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ, bɑ ǹ yɛ̃.
33 Responderam a Jesus: "Não o sabemos." "E eu tampouco vos direi, disse Jesus, com que direito faço estas coisas."
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.