Marcos 11

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Sɑnɑm mɛ bɑ Yerusɑlɛmu turuku kuɑ Bɛtefɑɡi kɑ Betɑnin bɔkuɔ, bɑ turɑ Olifin ɡuurɔ. Yerɑ Yesu u win bwɑ̃ɑbu yiru ɡɔrɑ.
1 Quando já se aproximavam de Jerusalém, Jesus e seus discípulos chegaram às cidades de Betfagé e Betânia, no monte das Oliveiras. Jesus enviou na frente dois discípulos.
2 U bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, i doo bɑru kpɑɑ te i mɛɛrɑ bɛɛn wuswɑɑɔ mi. Ì n duɑ mi, i ko kɛtɛku buu wɑ ɡɑ sɔri ɡe ɡoo kun sɔnire, i ɡu sɔsiɑmɑ i kɑ nɑ.
2 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho, no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
3 Goo ù n bɛɛ bikiɑ mbɑn sɔ̃nɑ i ɡu sɔsiɑmɔ, i nɛɛ, Yinniwɑ u ɡen bukɑtɑ mɔ. Mii mii u koo de i kɑ ɡu nɑ mini.
3 Se alguém lhes perguntar: ‘O que estão fazendo?’, digam apenas: ‘O Senhor precisa dele e o devolverá em breve’.”
4 Mɑ bɑ doonɑ bɑ turɑ mi bɑ kɛtɛku buu ɡe wɑ ɡɑ sɔri yɛnu kɔnnɔn ɡɑmboɔ swɑɑ bɑɑrɔ. Mɑ bɑ ɡu sɔsiɑ.
4 Os dois discípulos foram e encontraram o jumentinho na rua, amarrado junto a uma porta.
5 Gɑbu be bɑ yɔ̃ mi, bɑ bu bikiɑ, ɑmɔnɑ! Mbɑn sɔ̃nɑ i kɛtɛku buu ɡe sɔsiɑmɔ.
5 Enquanto o desamarravam, algumas pessoas que estavam ali perguntaram: “O que vocês estão fazendo, desamarrando esse jumentinho?”.
6 Bɑ bu sɔ̃ɔwɑ nɡe mɛ Yesu u nɛɛ bu ɡere, mɑ bɑ bu deri bɑ kɑ doonɑ.
6 Responderam conforme Jesus havia instruído, e os deixaram levar o animal.
7 Bɑ kɛtɛku buu ɡe ɡɑwɑ bɑ kɑ Yesu dɑɑwɑ. Mɑ bɑ ben yɑbenu potirɑ bɑ tɛriɑ ɡen wɔllɔ, mɑ Yesu u nu sinɑri.
7 Os discípulos trouxeram o jumentinho, puseram seus mantos sobre o animal, e Jesus montou nele.
8 Tɔn dɑbinu nu nin yɑbenu tɛriɑ swɑɑ sɔɔ, mɑ ɡɑbɑ mɑɑ bɑ̃ɑ kɑkosu bɔɔrimɔ bɑ tɛriɑmɔ swɑɑ mi.
8 Muitos da multidão espalharam seus mantos ao longo do caminho diante de Jesus, e outros espalharam ramos que haviam cortado nos campos.
9 Be bɑ nùn ɡbiiye kɑ be bɑ nùn swĩi biruɔ, bɑ ɡbɑ̃sukumɔ bɑ mɔ̀, “Bɑrukɑ! U sɑ̃ɑwɑ domɑruɡii wi u sisi Yinnin yĩsiru sɔɔ.
9 E as pessoas, tanto as que iam à frente como as que o seguiam, gritavam: “Hosana! Bendito é o que vem em nome do Senhor!
10 Domɑruɡirɑ bɛsɛn bɑɑbɑ Dɑfidin bɑn te tɑ sisi. Bu Gusunɔ siɑro wɔllɔ!”
10 Bendito é o reino que vem, o reino de nosso antepassado Davi! Hosana no mais alto céu!”.
11 Yerɑ Yesu u Yerusɑlɛmu duɑ u dɑ sɑ̃ɑ yerɔ, mɑ u ɡɑ̃ɑnu kpuro mɛɛrɑ u kɑ sikerenɑ. Adɑmɑ ye u wɑ yɑm tĩrɑ u yɑrɑ u dɑ Betɑni ɡiɑ kɑ win bwɑ̃ɑbu wɔkurɑ yiru ye.
11 Jesus entrou em Jerusalém e foi ao templo. Depois de olhar tudo ao redor atentamente, voltou a Betânia com os Doze, porque já era tarde.
12 Yen sisiru, ye bɑ doonɑ Betɑnin di, yerɑ ɡɔ̃ɔrɑ Yesu mɔ̀.
12 Na manhã seguinte, quando saíam de Betânia, Jesus teve fome.
13 Mɑ u dɑ̃ru ɡɑru wɑ sɑrun di te bɑ mɔ̀ fiɡie tɑ wurusu kpɑre. U dɑ mi, u kɑ wɑ nɡe tɑ mɑrɑ. Adɑmɑ ye u turɑ mi, u ǹ ɡɑ̃ɑnu ɡɑnu wɑ mɑ n kun mɔ wurusu yèn sɔ̃ sɑnɑm mɛ, mu ǹ sɑ̃ɑ ten mɑrubun sɑɑ.
13 Viu que, a certa distância, havia uma figueira cheia de folhas e foi ver se encontraria figos. No entanto, só havia folhas, pois ainda não era tempo de dar frutos.
14 Yesu tu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɡoo kun mɑɑ ten binu dimɔ sere kɑ bɑɑdommɑɔ.
14 Então Jesus disse à árvore: “Nunca mais comam de seu fruto!”. E os discípulos ouviram o que ele disse.
15 Sɑnɑm mɛ bɑ turɑ Yerusɑlɛmuɔ Yesu u dɑ sɑ̃ɑ yerɔ. Mɑ u be bɑ kiɑru dɔrɑmɔ kɑ be bɑ dwemɔ mi ɡirɑm wɔri. U be bɑ ɡobi kɔsimɔn tɑbulubɑ fukurɑ, kɑ totobɛrɛ dɔrobun kitɑnu.
15 Quando voltaram a Jerusalém, Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que compravam e vendiam animais para os sacrifícios. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
16 U ǹ mɑɑ dere ɡoo u kɑ ɡɑ̃ɑnu bukiɑnɑ sɑ̃ɑ yeru mi.
16 impediu todos de usarem o templo como mercado
17 Yerɑ u tɔn be sɔ̃ɔbu wɔri u nɛɛ, bɑ yoruɑ mɑ Gusunɔ u nɛɛ, “Win diru tɑ ko n sɑ̃ɑwɑ kɑnɑrun diru tɔmbu kpuron sɔ̃.” Adɑmɑ bɛɛ i tu kuɑ ɡbɛnɔbun wɑ̃ɑ yeru.
17 e os ensinava, dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será chamado casa de oração para todas as nações’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
18 Ye yɑ̃ku kowo tɔnwerobu kɑ woodɑ yɛ̃robu bɑ ɡɑri yi nuɑ, yerɑ bɑ swɑɑ kɑsu bu kɑ Yesu ɡo. Adɑmɑ bɑ nùn bɛrum sɑ̃ɑ domi tɔn wɔru ɡe, ɡɑ biti soorɑ win keu sɔ̃ɔsibun sɔ̃.
18 Quando os principais sacerdotes e mestres da lei souberam o que Jesus tinha feito, começaram a tramar um modo de matá-lo. Contudo, tinham medo dele, pois o povo estava muito admirado com seu ensino.
19 Ye sɔ̃ɔ kpɑ, Yesu kɑ win bwɑ̃ɑbu bɑ yɑrɑ wuun di.
19 Ao entardecer, Jesus e seus discípulos saíram da cidade.
20 Yen sisiru bururu, nɡe mɛ bɑ sɑrɔ, bɑ dɑ̃ɑ te Yesu u bɔ̃rusi mi wɑ tɑ ɡberɑ mɑm mɑm sere kɑ ten ɡbiniɔ.
20 Na manhã seguinte, quando os discípulos passaram pela figueira que Jesus tinha amaldiçoado, notaram que ela estava seca desde a raiz.
21 Yerɑ Piɛɛ u yɑɑyɑ ye Yesu rɑɑ ɡeruɑ mɑ u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, Yinni ɑ fiɡie ye mɛɛrio ye ɑ bɔ̃rusi, wee yɑ ɡberɑ.
21 Pedro se lembrou do que Jesus tinha dito à árvore e exclamou: “Veja, Rabi! A figueira que o senhor amaldiçoou secou!”.
22 Yesu u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, i de i n Gusunɔ nɑɑnɛ sɑ̃ɑ.
22 Então Jesus disse aos discípulos: “Tenham fé em Deus.
23 Kɑ ɡeemɑ nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ, bɑɑwure wi u ɡuu teni sɔ̃ɔmɔ tu seewo tu tii sure nim wɔ̃ku sɔɔ, mɑ u kun sikɑ sikɑ mɔ̀ win ɡɔ̃ruɔ kpɑ u n nɑɑnɛ doke ye u ɡerumɔ sɔɔ mɛyɑ n koo mɑɑ nùn koorɑ.
23 Eu lhes digo a verdade: vocês poderão dizer a este monte: ‘Levante-se e atire-se no mar’, e isso acontecerá. É preciso, no entanto, crer que acontecerá, e não ter nenhuma dúvida em seu coração.
24 Yenin sɔ̃nɑ nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ, ɡɑ̃ɑnu bɑɑnire ni i bikiɑmɔ kɑnɑru sɔɔ, i nɑɑnɛ dokeo mɑ i nu wɑ i mwɑ kɔ, mɛyɑ n koo mɑɑ bɛɛ kuɑ.
24 Digo-lhes que, se crerem que já receberam, qualquer coisa que pedirem em oração lhes será concedido.
25 Sɑnɑm mɛ i yɔ̃ i kɑnɑru mɔ̀, ì n ɡɑ̃ɑnu mɔɔsinɛ kɑ ɡoo, i ɡinɑ yɛ̃ro suuru kuo, kpɑ bɛɛn Bɑɑbɑ wi u wɑ̃ɑ wɔllɔ u mɑɑ bɛɛ bɛɛn torɑnu suuru kuɑ. [
25 Quando estiverem orando, se tiverem alguma coisa contra alguém, perdoem-no, para que seu Pai no céu também perdoe seus pecados.
26 Adɑmɑ bɛɛ, ì kun ɡɑbu suuru kue, bɛɛn Bɑɑbɑ wi u wɑ̃ɑ wɔllɔ, u ǹ koo mɑɑ bɛɛ bɛɛn torɑnu suuru kuɑ.]
26 Mas, se vocês se recusarem a perdoar, seu Pai no céu não perdoará seus pecados”.
27 N wee, bɑ kpɑm wurɑ Yerusɑlɛmuɔ. Nɡe mɛ Yesu u bɔsu sɑ̃ɑ yerɔ, yɑ̃ku kowo tɔnwerobu kɑ woodɑ yɛ̃robu kɑ ɡuro ɡurobu bɑ nɑ win mi,
27 Mais uma vez, voltaram a Jerusalém. Enquanto Jesus passava pelo templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo vieram até ele
28 bɑ nùn bikiɑ bɑ nɛɛ, weren yiikowɑ ɑ kɑ yeni mɔ̀. Wɑrɑ nun yiiko wɛ̃ ɑ kɑ yenin bweseru ko.
28 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
29 Yesu bu wisɑ u nɛɛ, kon bɛɛ ɡɑri tiɑ ɡɑɑ bikiɑ. Ì n kpĩɑ i mɑn ye wisɑ, sɑnɑm mɛyɑ kon bɛɛ sɔ̃ yiiko ye nɑ kɑ yeni mɔ̀.
29 Jesus respondeu: “Eu lhes direi com que autoridade faço essas coisas se vocês responderem a uma pergunta:
30 Bɑtɛmu ye Yohɑnu u mɔ̀, weren yiikowɑ u kɑ mɔ̀. Gusunɔɡiɑ? Nɡe tɔnuɡiɑ. I mɑn wisio.
30 A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana? Respondam-me!”.
31 Mɑ bɑ wesiɑnɑ ben tii tiinɛ sɔɔ bɑ nɛɛ, mbɑ sɑ ko nùn wisi. Tɛ̃ nɔ? Sɑ̀ n ɡeruɑ sɑ nɛɛ Gusunɔn yiikowɑ, u koo nɛɛ, mbɑn sɔ̃nɑ sɑ ǹ Yohɑnu nɑɑnɛ doke.
31 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
32 Sɑ̀ n mɑɑ ɡeruɑ sɑ nɛɛ, tɔnuɡiɑ, to.
32 Mas será que ousamos dizer que era apenas humana?”. Tinham medo do que o povo faria, pois todos acreditavam que João era profeta.
33 Yen sɔ̃nɑ bɑ Yesu sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ, bɑ ǹ yɛ̃.
33 Por fim, responderam: “Não sabemos”. E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.