Lucas 7

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Ye Yesu u ɡɑri yi kpuro tɔmbu sɔ̃ɔwɑ u kpɑ, u dɑ Kɑpenɑmuɔ.
1 Tendo terminado de dizer tudo isso ao povo, Jesus entrou em Cafarnaum.
2 Tɑbu sunɔ ɡoo wɑ̃ɑ mi u yoo mɔ, wi u kĩ ɡem ɡem. Yoo wiyɑ u bɑrɔ sere u wɑsikirɑ.
2 Ali estava doente, quase à morte, o servo de um centurião, a quem seu senhor estimava muito.
3 Ye tɔnwero wi, u Yesun lɑbɑɑri nuɑ, yeyɑ u nùn Yuubɑn ɡuro ɡurobu ɡɑbu ɡɔriɑ bu nùn suuru kɑnɑ u nɑ u win yoo bɛkiɑ.
3 Ele ouviu falar de Jesus e enviou-lhe alguns líderes religiosos dos judeus, pedindo-lhe que fosse curar o seu servo.
4 Ye bɑ turɑ Yesun mi bɑ nùn suuru kɑnɑ ɡem ɡem bɑ nɛɛ, n turɑ ɑ durɔ wi ye kuɑ
4 Chegando-se a Jesus, suplicaram-lhe com insistência: "Este homem merece que lhe faças isso,
5 domi u bɛsɛn bweseru kĩ. Wiyɑ mɑɑ sun bɛsɛn mɛnnɔ yeru bɑniɑ.
5 porque ama a nossa nação e construiu a nossa sinagoga".
6 Mɑ Yesu u kɑ bu swɑɑ wɔri. Ye u yɛnu ɡe turuku kuɑ yerɑ tɑbu sunɔ wi, u win bɔrɔbɑ ɡɔrɑ bu Yesu sɔ̃ u ku tii ɡɔnɡɛrɛ ko, domi wi kun be turɑ u du win yɛnuɔ.
6 Jesus foi com eles. Já estava perto da casa quando o centurião mandou amigos dizerem a Jesus: "Senhor, não te incomodes, pois não mereço receber-te debaixo do meu teto.
7 Yen sɔ̃nɑ u ǹ tii ɡɑrisi ɡoo wi u koo kɑ tii dɑ Yesun mi. Adɑmɑ u be ɡesi ɡɑri ɡeruo, win yoo u koo bɛkurɑ.
7 Por isso, nem me considerei digno de ir ao teu encontro. Mas dize uma palavra, e o meu servo será curado.
8 Domi wi, u ɡɑbu wiru kpĩiyɛ, u mɑɑ tɑbu kowobu mɔ be u kpɑre. Ù n turo sɔ̃ɔwɑ u doo, u rɑ n dɔɔwɑ. Ù n mɑɑ ben ɡoo sɔ̃ɔwɑ u nɑ, u rɑ n sisiwɑ. Ù n win yoo sɔ̃ɔwɑ u yeni koowo, u rɑ n mɑɑ ye mɔ̀wɑ.
8 Pois eu também sou homem sujeito a autoridade, e com soldados sob o meu comando. Digo a um: ‘Vá’, e ele vai; e a outro: ‘Venha’, e ele vem. Digo a meu servo: ‘Faça isto’, e ele faz".
9 Ye Yesu u ɡɑri yi nuɑ biti yɑ nùn mwɑ, mɑ u sĩirɑ u tɔmbu sɔ̃ɔwɑ be bɑ nùn swĩi u nɛɛ, nɑ ǹ ɡinɑ nɑɑnɛ doke bɑkɑ binin bweseru wɑɑre, bɑɑ Isirelibɑ sɔɔ.
9 Ao ouvir isso, Jesus admirou-se dele e, voltando-se para a multidão que o seguia, disse: "Eu lhes digo que nem em Israel encontrei tamanha fé".
10 Ye ɡɔro be, bɑ ɡɔsirɑ yɛnuɔ bɑ deemɑ yoo wi, u bwɑ̃ɑ dorɑ.
10 Então os homens que haviam sido enviados voltaram para casa e encontraram o servo restabelecido.
11 Yen sisiru Yesu dɑ wuu ɡɑɡun mi, ɡe bɑ rɑ soku Nɑyini. Win bwɑ̃ɑbu kɑ mɑɑ tɔn wɔru ɡunɑ nùn swĩi.
11 Logo depois, Jesus foi a uma cidade chamada Naim, e com ele iam os seus discípulos e uma grande multidão.
12 Sɑɑ ye u wuu ɡen ɡbɑ̃rɑrun kɔnnɔ turuku kuɑ, u wɑ bɑ ɑluwɑɑsi ɡoon ɡoru sɔɔwɑ bɑ kɑ yɑriɔ bu sike. U sɑ̃ɑwɑ win mɛron bii teere te u mɔ. Win mɛro mɑɑ, ɡɔminiwɑ. Wuuɡibu dɑbirɑ wɑ̃ɑ kɑ wi.
12 Ao se aproximar da porta da cidade, estava saindo o enterro do filho único de uma viúva; e uma grande multidão da cidade estava com ela.
13 Ye Yinni u kurɔ wi wɑ win wɔnwɔndɑ nùn mwɑ, mɑ u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ ku swĩ.
13 Ao vê-la, o Senhor se compadeceu dela e disse: "Não chore".
14 Yerɑ u susi u ɡoo ten kpɑkororu bɑbɑ. Be bɑ tu sɔɔwɑ bɑ yɔ̃rɑ. Mɑ u nɛɛ, ɑluwɑɑsi wunɛ, nɑ nun sɔ̃ɔmɔ, ɑ seewo.
14 Depois, aproximou-se e tocou no caixão, e os que o carregavam pararam. Jesus disse: "Jovem, eu lhe digo, levante-se! "
15 Mɑ ɡoo te, tɑ seewɑ tɑ sinɑ tɑ ɡɑri ɡerumɔ. Mɑ Yesu nùn win mɛro wesiɑ.
15 Ele se levantou, sentou-se e começou a conversar, e Jesus o entregou à sua mãe.
16 Bɛrum be kpuro mwɑ, mɑ bɑ Gusunɔ siɑrɑmɔ bɑ ɡerumɔ bɑ mɔ̀, Gusunɔn sɔmɔ dɑmɡiiwɑ u bu kuremɑ. Gusunɔwɑ u win tɔmbu nɑɑwɑ.
16 Todos ficaram cheios de temor e louvavam a Deus. "Um grande profeta se levantou entre nós", diziam eles. "Deus interveio em favor do seu povo".
17 Yesun lɑbɑɑri ye, yɑ yɑbi Yudeɑ kpuro sɔɔ kɑ mɑɑ yen beri kpuro.
17 Essas notícias sobre Jesus espalharam-se por toda a Judéia e regiões circunvizinhas.
18 Yohɑnun bwɑ̃ɑbɑ nùn ye kpuron lɑbɑɑri sɔ̃ɔwɑ. Mɑ u win bwɑ̃ɑ ben yiru sokɑ,
18 Os discípulos de João contaram-lhe todas essas coisas. Chamando dois deles,
19 u bu ɡɔrɑ Yesun mi bu nùn bikiɑ, wiyɑ wi u sisi? Nɡe bɑ n kpɑo mɑrɑ.
19 enviou-os ao Senhor para perguntarem: "És tu aquele que haveria de vir ou devemos esperar algum outro? "
20 Ye durɔ be, bɑ turɑ win mi, bɑ nɛɛ, Yohɑnu Bɑtɛmu kowowɑ sun ɡɔrimɑ wunɛn mi su bikiɑ, wunɑ wi u sisi? Nɡe sɑ n kpɑo mɑrɑ.
20 Dirigindo-se a Jesus, aqueles homens disseram: "João Batista nos enviou para te perguntarmos: ‘És tu aquele que haveria de vir ou devemos esperar algum outro? ’ "
21 Sɑɑ ye sɔɔ, u tɔn dɑbirun bɑrɑnu kɑ ben ɑlebu bɛkiɑ, mɑ u ben wɛrɛkunu ɡirɑ, u mɑɑ wɔ̃ko dɑbinu yɑm wɑɑsiɑ.
21 Naquele momento Jesus curou muitos que tinham males, doenças graves e espíritos malignos, e concedeu visão a muitos que eram cegos.
22 Mɑ u bu wisɑ u nɛɛ, i doo i Yohɑnu tusiɑ ye i wɑ kɑ ye i nuɑ. Wɔ̃kobɑ yɑm wɑɑmɔ, yɛmɔbɑ sĩimɔ, be bɑ bɑrɑ disiɡiru bɑrɔ bɑ bɛkurɑmɔ bɑ dɛɛrɑmɔ, sosobu bɑ ɡɑri nɔɔmɔ, bɑ ɡɔribu seeyɑmɔ, mɑ bɑ sɑ̃ɑrobu Lɑbɑɑri ɡeɑn wɑɑsu mɔ̀.
22 Então ele respondeu aos mensageiros: "Voltem e anunciem a João o que vocês viram e ouviram: os cegos vêem, os aleijados andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados e as boas novas são pregadas aos pobres;
23 Doo nɔɔruɡiiwɑ bɑɑwure wìn nɑɑnɛ yɑ yɔ̃ dim dim nɛ sɔɔ.
23 e feliz é aquele que não se escandaliza por minha causa".
24 Ye Yohɑnun ɡɔrobɑ sĩɑ, mɑ u tɔn dɑbinu Yohɑnun ɡɑri sɔ̃ɔbu wɔri. U bu bikiɑ u nɛɛ, mbɑ i mɛɛrim dɑ ɡbɑburɔ. Yɑkɔ ɡe woo ɡɑ toorimɔ?
24 Depois que os mensageiros de João foram embora, Jesus começou a falar à multidão a respeito de João: "O que vocês foram ver no deserto? Um caniço agitado pelo vento?
25 Durɔ wi u yɑ̃ɑ bɛɛrɛɡinu sebuɑ? Wee, be bɑ yɑ̃ɑ ɡobiɡinu sebuɑ mɑ bɑ wɑ̃ɑru dimɔ dukiɑ sɔɔ, beyɑ bɑ wɑ̃ɑ sinɑ kpɑɑnɔ.
25 Ou, o que foram ver? Um homem vestido de roupas finas? Ora, os que vestem roupas esplêndidas e se entregam ao luxo estão nos palácios.
26 Ǹ n mɛn nɑ, mbɑ i mɛɛrim dɑ. Gusunɔn sɔmɔ ɡoo? Mɛyɑ nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ yɛ̃ro mɑm Gusunɔn sɔmɔ kere mi n tomɑ.
26 Afinal, o que foram ver? Um profeta? Sim, eu lhes digo, e mais que profeta.
27 Domi Yohɑnu wiyɑ wìn ɡɑri bɑ yoruɑ bɑ nɛɛ,
27 Este é aquele a respeito de quem está escrito: ‘Enviarei o meu mensageiro à tua frente; ele preparará o teu caminho diante de ti’.
28 Nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ mɑ be tɔn kurɔbɑ mɑrɑ sɔɔ, ɡoo kun Yohɑnu kere, ɑdɑmɑ wi u yɑ̃kɑbu bo Gusunɔn bɑndu sɔɔ, u Yohɑnu kere.
28 Eu lhes digo que entre os que nasceram de mulher não há ninguém maior do que João; todavia, o menor no Reino de Deus é maior do que ele".
29 Ye bɑ ye nuɑ, tɔmbu kpuro kɑ ɡbere mwɑɔbu sɑnnu bɑ Gusunɔ ɡem wɛ̃, domi beyɑ Yohɑnu u rɑɑ bɑtɛmu kuɑ.
29 Todo o povo, até os publicanos, ouvindo as palavras de Jesus, reconheceram que o caminho de Deus era justo, sendo batizados por João.
30 Adɑmɑ Fɑlisibɑ kɑ woodɑ yɛ̃robu bɑ ǹ dɑɑ wure Yohɑnu u bu bɑtɛmu ko. Nɡe mɛyɑ bɑ kɑ yinɑ ye Gusunɔ u ɡɔ̃ru doke u bu kuɑ.
30 Mas os fariseus e os peritos na lei rejeitaram o propósito de Deus para eles, não sendo batizados por João.
31 Mɑ Yinni u bikiɑ u nɛɛ, mbɑ kon kɑ tɛ̃n tɔmbu weesinɑ. Mbɑ bɑ kɑ weenɛ.
31 "A que posso, pois, comparar os homens desta geração? ", prosseguiu Jesus. "Com que se parecem?
32 Bɑ sɑ̃ɑwɑ nɡe bibu be bɑ sɔ̃ yɑburɔ, bɑ sokunɑmɔ bɑ mɔ̀, sɑ bɛɛ ɡuuru soowɑ mɑ i ǹ yɑwɑ. Sɑ bɛɛ ɡɔɔ womu kuɑ, i ǹ mɑɑ swĩ.
32 São como crianças que ficam sentadas na praça e gritam umas às outras: ‘Nós lhes tocamos flauta, mas vocês não dançaram; cantamos um lamento, mas vocês não choraram’.
33 Domi Yohɑnu Bɑtɛmu kowo u nɑ, u ǹ dĩɑnu dimɔ, u ǹ mɑɑ tɑm nɔrumɔ, mɑ i nɛɛ, u wɛrɛkunu mɔ.
33 Pois veio João Batista, que jejua e não bebe vinho, e vocês dizem: ‘Ele tem demônio’.
34 Tɔnun Bii u nɑ, u dimɔ u nɔrumɔ, mɑ i ɡerumɔ u sɑ̃ɑ dim kĩro kɑ tɑm nɔro, ɡbere mwɑɔbu kɑ kɔ̃sɑn kowobun bɔrɔ.
34 Veio o Filho do homem, comendo e bebendo, e vocês dizem: ‘Aí está um comilão e beberrão, amigo de publicanos e "pecadores" ’.
35 Kɑ mɛ, Gusunɔn bwisi yi rɑ tii sɔ̃ɔsi bwisi ɡee be bɑ yi wurɑn mi.
35 Mas a sabedoria é comprovada por todos os seus discípulos".
36 Fɑlisi ɡoo wi bɑ mɔ̀ Simɔɔ u Yesu dim sokɑ. Mɑ Yesu u duɑ win dirɔ u sinɑ u kɑ di.
36 Convidado por um dos fariseus para jantar, Jesus foi à casa dele e reclinou-se à mesa.
37 Kurɔ tɑnɔ ɡoo wɑ̃ɑ wuu mi. Ye u nuɑ mɑ Yesu u dimɔ Fɑlisi win yɛnuɔ, yerɑ u kɑ too burɑru nɑ te tɑ turɑre yibɑ.
37 Ao saber que Jesus estava comendo na casa do fariseu, certa mulher daquela cidade, uma ‘pecadora’, trouxe um frasco de alabastro com perfume,
38 U yɔ̃rɑ Yesun biruɔ win nɑɑsu ɡiɑ u sumɔ. Mɑ win yĩresu nɑɑ si wɑɑyɑ, mɑ u su sunkumɔ kɑ win seri, u su sɔ̃sumɔ, mɑ u su turɑre ye wisi.
38 e se colocou atrás de Jesus, a seus pés. Chorando, começou a molhar-lhe os pés com as suas lágrimas. Depois os enxugou com seus cabelos, beijou-os e os ungiu com o perfume.
39 Fɑlisi wi u Yesu dim sokɑ, ye u wɑ mɛ, u ɡeruɑ win ɡɔ̃ruɔ u nɛɛ, durɔ wi, ù n Gusunɔn sɔmɔn nɑ, u ko n yɛ̃ kurɔ weren bweserɑ wi u nùn bɑbɑmɔ, domi kurɔ tɑnɔwɑ.
39 Ao ver isso, o fariseu que o havia convidado disse a si mesmo: "Se este homem fosse profeta, saberia quem nele está tocando e que tipo de mulher ela é: uma ‘pecadora’ ".
40 Mɑ Yesu u nɛɛ, Simɔɔ, nɑ ɡɑri ɡɛɛ mɔ yi kon nun sɔ̃.
40 Respondeu-lhe Jesus: "Simão, tenho algo a lhe dizer". "Dize, Mestre", disse ele.
41 Mɑ Yesu u nɛɛ, durɔ ɡoo wɑ̃ɑ wìn dibu tɔmbu yiru bɑ nɛni. Turo nɛni sii ɡeesun ɡobi nɛɛrɑ wunɔbu (500), turo mɑɑ weerɑɑkuru.
41 "Dois homens deviam a certo credor. Um lhe devia quinhentos denários e o outro, cinqüenta.
42 Ye bɑ ǹ ɡɑ̃ɑnu wɑ bu kɔsiɑ, mɑ u be yiru kpuro suuru kuɑ. Tɛ̃ be yiru ye sɔɔ, wɑrɑ koo nùn kĩɑ n kere.
42 Nenhum dos dois tinha com que lhe pagar, por isso perdoou a dívida a ambos. Qual deles o amará mais? "
43 Simɔɔ u nɛɛ, nɑ tɑmɑɑ wi bɑ suuru kuɑ n kere.
43 Simão respondeu: "Suponho que aquele a quem foi perdoada a dívida maior". "Você julgou bem", disse Jesus.
44 Yerɑ u sĩirɑ kurɔ win mi ɡiɑ mɑ u Simɔɔ bikiɑ u nɛɛ, ɑ kurɔ wi wɑ? Ye nɑ duɑ wunɛn yɛnuɔ ɑ ǹ mɑn nim kɑ̃ n kɑ nɛn kɔ̃ri kpɑkiɑ, ɑdɑmɑ kurɔ wini u nɛn nɑɑsu wɑɑyɑ kɑ win yĩresu, mɑ u su sunkɑ kɑ win seri.
44 Em seguida, virou-se para a mulher e disse a Simão: "Vê esta mulher? Entrei em sua casa, mas você não me deu água para lavar os pés; ela, porém, molhou os meus pés com as suas lágrimas e os enxugou com os seus cabelos.
45 A ǹ mɑn tɔburɑ kɑ sɔ̃subu, ɑdɑmɑ kurɔ wini, mìn di nɑ duɑ, u ǹ nɛn nɑɑsu sɔ̃sum deri.
45 Você não me saudou com um beijo, mas esta mulher, desde que entrei aqui, não parou de beijar os meus pés.
46 A ǹ ɡum wisi nɛn wiru wɔllɔ, ɑdɑmɑ kurɔ wini u turɑre wisi nɛn nɑɑsɔ.
46 Você não ungiu a minha cabeça com óleo, mas ela derramou perfume nos meus pés.
47 Yen sɔ̃, nɑ nun sɔ̃ɔmɔ mɑ kurɔ win durum bɑkɑ ye, bɑ nùn ye suuru kuɑ. Yeyɑ n derɑ win kĩrɑ kpɛ̃ɑ. Adɑmɑ wi bɑ fiiko suuru kuɑ, u rɑ n kĩwɑ fiiko.
47 Portanto, eu lhe digo, os muitos pecados dela lhe foram perdoados, pelo que ela amou muito. Mas aquele a quem pouco foi perdoado, pouco ama".
48 Mɑ u kurɔ wi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, bɑ nun wunɛn durum suuru kuɑ.
48 Então Jesus disse a ela: "Seus pecados estão perdoados".
49 Be bɑ sɔ̃ bɑ dimɔ kɑ wi, bɑ bikiɑnɑmɔ, wɑrɑ wini wi bɑɑ tɔmbun durum u mɑm suuru mɔ̀.
49 Os outros convidados começaram a perguntar: "Quem é este que até perdoa pecados? "
50 Mɑ u kurɔ wi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, wunɛn nɑɑnɛ dokebu nun fɑɑbɑ kuɑ. A doo kɑ ɑlɑfiɑ.
50 Jesus disse à mulher: "Sua fé a salvou; vá em paz".

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.