Lucas 7

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ye Yesu u ɡɑri yi kpuro tɔmbu sɔ̃ɔwɑ u kpɑ, u dɑ Kɑpenɑmuɔ.
1 Quando Jesus acabou de dizer essas coisas ao povo, foi para a cidade de Cafarnaum.
2 Tɑbu sunɔ ɡoo wɑ̃ɑ mi u yoo mɔ, wi u kĩ ɡem ɡem. Yoo wiyɑ u bɑrɔ sere u wɑsikirɑ.
2 Havia ali um oficial romano que tinha um empregado a quem estimava muito. O empregado estava gravemente doente, quase morto.
3 Ye tɔnwero wi, u Yesun lɑbɑɑri nuɑ, yeyɑ u nùn Yuubɑn ɡuro ɡurobu ɡɑbu ɡɔriɑ bu nùn suuru kɑnɑ u nɑ u win yoo bɛkiɑ.
3 Quando o oficial ouviu falar de Jesus, enviou alguns líderes judeus para pedirem a ele que viesse curar o seu empregado.
4 Ye bɑ turɑ Yesun mi bɑ nùn suuru kɑnɑ ɡem ɡem bɑ nɛɛ, n turɑ ɑ durɔ wi ye kuɑ
4 Eles foram falar com Jesus e lhe pediram com insistência: — Esse homem merece, de fato, a sua ajuda,
5 domi u bɛsɛn bweseru kĩ. Wiyɑ mɑɑ sun bɛsɛn mɛnnɔ yeru bɑniɑ.
5 pois estima muito o nosso povo e até construiu uma sinagoga para nós.
6 Mɑ Yesu u kɑ bu swɑɑ wɔri. Ye u yɛnu ɡe turuku kuɑ yerɑ tɑbu sunɔ wi, u win bɔrɔbɑ ɡɔrɑ bu Yesu sɔ̃ u ku tii ɡɔnɡɛrɛ ko, domi wi kun be turɑ u du win yɛnuɔ.
6 Então Jesus foi com eles. Porém, quando já estava perto da casa, o oficial romano mandou alguns amigos dizerem a Jesus: — Senhor, não se incomode, pois eu não mereço que entre na minha casa.
7 Yen sɔ̃nɑ u ǹ tii ɡɑrisi ɡoo wi u koo kɑ tii dɑ Yesun mi. Adɑmɑ u be ɡesi ɡɑri ɡeruo, win yoo u koo bɛkurɑ.
7 E acho também que não mereço a honra de falar pessoalmente com o senhor. Dê somente uma ordem, e o meu empregado ficará bom.
8 Domi wi, u ɡɑbu wiru kpĩiyɛ, u mɑɑ tɑbu kowobu mɔ be u kpɑre. Ù n turo sɔ̃ɔwɑ u doo, u rɑ n dɔɔwɑ. Ù n mɑɑ ben ɡoo sɔ̃ɔwɑ u nɑ, u rɑ n sisiwɑ. Ù n win yoo sɔ̃ɔwɑ u yeni koowo, u rɑ n mɑɑ ye mɔ̀wɑ.
8 Eu também estou debaixo da autoridade de oficiais superiores e tenho soldados que obedecem às minhas ordens. Digo para um: “Vá lá”, e ele vai. Digo para outro: “Venha cá”, e ele vem. E digo também para o meu empregado: “Faça isto”, e ele faz.
9 Ye Yesu u ɡɑri yi nuɑ biti yɑ nùn mwɑ, mɑ u sĩirɑ u tɔmbu sɔ̃ɔwɑ be bɑ nùn swĩi u nɛɛ, nɑ ǹ ɡinɑ nɑɑnɛ doke bɑkɑ binin bweseru wɑɑre, bɑɑ Isirelibɑ sɔɔ.
9 Jesus ficou muito admirado quando ouviu isso. Então virou-se e disse para a multidão que o seguia:
10 Ye ɡɔro be, bɑ ɡɔsirɑ yɛnuɔ bɑ deemɑ yoo wi, u bwɑ̃ɑ dorɑ.
10 Aí os amigos do oficial voltaram para a casa dele e encontraram o empregado curado.
11 Yen sisiru Yesu dɑ wuu ɡɑɡun mi, ɡe bɑ rɑ soku Nɑyini. Win bwɑ̃ɑbu kɑ mɑɑ tɔn wɔru ɡunɑ nùn swĩi.
11 Pouco tempo depois Jesus foi para uma cidade chamada Naim. Os seus discípulos e uma grande multidão foram com ele.
12 Sɑɑ ye u wuu ɡen ɡbɑ̃rɑrun kɔnnɔ turuku kuɑ, u wɑ bɑ ɑluwɑɑsi ɡoon ɡoru sɔɔwɑ bɑ kɑ yɑriɔ bu sike. U sɑ̃ɑwɑ win mɛron bii teere te u mɔ. Win mɛro mɑɑ, ɡɔminiwɑ. Wuuɡibu dɑbirɑ wɑ̃ɑ kɑ wi.
12 Quando ele estava chegando perto do portão da cidade, ia saindo um enterro. O defunto era filho único de uma viúva, e muita gente da cidade ia com ela.
13 Ye Yinni u kurɔ wi wɑ win wɔnwɔndɑ nùn mwɑ, mɑ u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ ku swĩ.
13 Quando o Senhor a viu, ficou com muita pena dela e disse:
14 Yerɑ u susi u ɡoo ten kpɑkororu bɑbɑ. Be bɑ tu sɔɔwɑ bɑ yɔ̃rɑ. Mɑ u nɛɛ, ɑluwɑɑsi wunɛ, nɑ nun sɔ̃ɔmɔ, ɑ seewo.
14 Então ele chegou mais perto e tocou no caixão. E os que o estavam carregando pararam. Então Jesus disse:
15 Mɑ ɡoo te, tɑ seewɑ tɑ sinɑ tɑ ɡɑri ɡerumɔ. Mɑ Yesu nùn win mɛro wesiɑ.
15 O moço sentou-se no caixão e começou a falar, e Jesus o entregou à mãe.
16 Bɛrum be kpuro mwɑ, mɑ bɑ Gusunɔ siɑrɑmɔ bɑ ɡerumɔ bɑ mɔ̀, Gusunɔn sɔmɔ dɑmɡiiwɑ u bu kuremɑ. Gusunɔwɑ u win tɔmbu nɑɑwɑ.
16 Todos ficaram com muito medo e louvavam a Deus, dizendo: — Que grande
17 Yesun lɑbɑɑri ye, yɑ yɑbi Yudeɑ kpuro sɔɔ kɑ mɑɑ yen beri kpuro.
17 Essas notícias a respeito de Jesus se espalharam por todo o país e pelas regiões vizinhas.
18 Yohɑnun bwɑ̃ɑbɑ nùn ye kpuron lɑbɑɑri sɔ̃ɔwɑ. Mɑ u win bwɑ̃ɑ ben yiru sokɑ,
18 Os discípulos de João Batista contaram tudo isso a ele. Aí João chamou dois deles
19 u bu ɡɔrɑ Yesun mi bu nùn bikiɑ, wiyɑ wi u sisi? Nɡe bɑ n kpɑo mɑrɑ.
19 e os enviou ao Senhor Jesus para perguntarem: “O senhor é aquele que ia chegar ou devemos esperar outro?”
20 Ye durɔ be, bɑ turɑ win mi, bɑ nɛɛ, Yohɑnu Bɑtɛmu kowowɑ sun ɡɔrimɑ wunɛn mi su bikiɑ, wunɑ wi u sisi? Nɡe sɑ n kpɑo mɑrɑ.
20 Então eles foram até o lugar onde Jesus estava e disseram: — João Batista nos mandou perguntar o seguinte: o senhor é aquele que ia chegar ou devemos esperar outro?
21 Sɑɑ ye sɔɔ, u tɔn dɑbirun bɑrɑnu kɑ ben ɑlebu bɛkiɑ, mɑ u ben wɛrɛkunu ɡirɑ, u mɑɑ wɔ̃ko dɑbinu yɑm wɑɑsiɑ.
21 Naquele momento Jesus curou muitas pessoas das suas doenças e dos seus sofrimentos, expulsou espíritos maus e também curou muitos cegos.
22 Mɑ u bu wisɑ u nɛɛ, i doo i Yohɑnu tusiɑ ye i wɑ kɑ ye i nuɑ. Wɔ̃kobɑ yɑm wɑɑmɔ, yɛmɔbɑ sĩimɔ, be bɑ bɑrɑ disiɡiru bɑrɔ bɑ bɛkurɑmɔ bɑ dɛɛrɑmɔ, sosobu bɑ ɡɑri nɔɔmɔ, bɑ ɡɔribu seeyɑmɔ, mɑ bɑ sɑ̃ɑrobu Lɑbɑɑri ɡeɑn wɑɑsu mɔ̀.
22 Depois respondeu aos discípulos de João:
23 Doo nɔɔruɡiiwɑ bɑɑwure wìn nɑɑnɛ yɑ yɔ̃ dim dim nɛ sɔɔ.
23 E felizes são as pessoas que não duvidam de mim!
24 Ye Yohɑnun ɡɔrobɑ sĩɑ, mɑ u tɔn dɑbinu Yohɑnun ɡɑri sɔ̃ɔbu wɔri. U bu bikiɑ u nɛɛ, mbɑ i mɛɛrim dɑ ɡbɑburɔ. Yɑkɔ ɡe woo ɡɑ toorimɔ?
24 Quando os discípulos de João foram embora, Jesus começou a dizer ao povo o seguinte a respeito de João:
25 Durɔ wi u yɑ̃ɑ bɛɛrɛɡinu sebuɑ? Wee, be bɑ yɑ̃ɑ ɡobiɡinu sebuɑ mɑ bɑ wɑ̃ɑru dimɔ dukiɑ sɔɔ, beyɑ bɑ wɑ̃ɑ sinɑ kpɑɑnɔ.
25 O que foram ver? Um homem bem-vestido? Ora, os que se vestem bem e vivem no luxo moram nos palácios!
26 Ǹ n mɛn nɑ, mbɑ i mɛɛrim dɑ. Gusunɔn sɔmɔ ɡoo? Mɛyɑ nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ yɛ̃ro mɑm Gusunɔn sɔmɔ kere mi n tomɑ.
26 Então me digam: o que foram ver? Um
27 Domi Yohɑnu wiyɑ wìn ɡɑri bɑ yoruɑ bɑ nɛɛ,
27 Porque João é aquele a respeito de quem as
28 Nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ mɑ be tɔn kurɔbɑ mɑrɑ sɔɔ, ɡoo kun Yohɑnu kere, ɑdɑmɑ wi u yɑ̃kɑbu bo Gusunɔn bɑndu sɔɔ, u Yohɑnu kere.
28 — Eu digo a vocês que de todos os homens que já nasceram João é o maior. Porém quem é o menor no
29 Ye bɑ ye nuɑ, tɔmbu kpuro kɑ ɡbere mwɑɔbu sɑnnu bɑ Gusunɔ ɡem wɛ̃, domi beyɑ Yohɑnu u rɑɑ bɑtɛmu kuɑ.
29 Os cobradores de impostos e todo o povo ouviram isso. Eles eram aqueles que haviam obedecido às ordens justas de Deus e tinham sido batizados por João.
30 Adɑmɑ Fɑlisibɑ kɑ woodɑ yɛ̃robu bɑ ǹ dɑɑ wure Yohɑnu u bu bɑtɛmu ko. Nɡe mɛyɑ bɑ kɑ yinɑ ye Gusunɔ u ɡɔ̃ru doke u bu kuɑ.
30 Mas os fariseus e os mestres da Lei não quiseram ser batizados por João e assim rejeitaram o plano de Deus para eles.
31 Mɑ Yinni u bikiɑ u nɛɛ, mbɑ kon kɑ tɛ̃n tɔmbu weesinɑ. Mbɑ bɑ kɑ weenɛ.
31 E Jesus terminou, dizendo:
32 Bɑ sɑ̃ɑwɑ nɡe bibu be bɑ sɔ̃ yɑburɔ, bɑ sokunɑmɔ bɑ mɔ̀, sɑ bɛɛ ɡuuru soowɑ mɑ i ǹ yɑwɑ. Sɑ bɛɛ ɡɔɔ womu kuɑ, i ǹ mɑɑ swĩ.
32 Elas são como crianças sentadas na praça. Um grupo grita para o outro:
33 Domi Yohɑnu Bɑtɛmu kowo u nɑ, u ǹ dĩɑnu dimɔ, u ǹ mɑɑ tɑm nɔrumɔ, mɑ i nɛɛ, u wɛrɛkunu mɔ.
33 João Batista jejua e não bebe vinho, e vocês dizem: “Ele está dominado por um demônio.”
34 Tɔnun Bii u nɑ, u dimɔ u nɔrumɔ, mɑ i ɡerumɔ u sɑ̃ɑ dim kĩro kɑ tɑm nɔro, ɡbere mwɑɔbu kɑ kɔ̃sɑn kowobun bɔrɔ.
34 O
35 Kɑ mɛ, Gusunɔn bwisi yi rɑ tii sɔ̃ɔsi bwisi ɡee be bɑ yi wurɑn mi.
35 Mas aqueles que aceitam a sabedoria de Deus mostram que ela é verdadeira.
36 Fɑlisi ɡoo wi bɑ mɔ̀ Simɔɔ u Yesu dim sokɑ. Mɑ Yesu u duɑ win dirɔ u sinɑ u kɑ di.
36 Um fariseu convidou Jesus para jantar. Jesus foi até a casa dele e sentou-se para comer.
37 Kurɔ tɑnɔ ɡoo wɑ̃ɑ wuu mi. Ye u nuɑ mɑ Yesu u dimɔ Fɑlisi win yɛnuɔ, yerɑ u kɑ too burɑru nɑ te tɑ turɑre yibɑ.
37 Naquela cidade morava uma mulher de má fama. Ela soube que Jesus estava jantando na casa do fariseu. Então pegou um frasco feito de alabastro , cheio de perfume,
38 U yɔ̃rɑ Yesun biruɔ win nɑɑsu ɡiɑ u sumɔ. Mɑ win yĩresu nɑɑ si wɑɑyɑ, mɑ u su sunkumɔ kɑ win seri, u su sɔ̃sumɔ, mɑ u su turɑre ye wisi.
38 e ficou aos pés de Jesus, por trás. Ela chorava e as suas lágrimas molhavam os pés dele. Então ela os enxugou com os seus próprios cabelos. Ela beijava os pés de Jesus e derramava o perfume neles.
39 Fɑlisi wi u Yesu dim sokɑ, ye u wɑ mɛ, u ɡeruɑ win ɡɔ̃ruɔ u nɛɛ, durɔ wi, ù n Gusunɔn sɔmɔn nɑ, u ko n yɛ̃ kurɔ weren bweserɑ wi u nùn bɑbɑmɔ, domi kurɔ tɑnɔwɑ.
39 Quando o fariseu viu isso, pensou assim: “Se este homem fosse, de fato, um profeta , saberia quem é esta mulher que está tocando nele e a vida de pecado que ela leva.”
40 Mɑ Yesu u nɛɛ, Simɔɔ, nɑ ɡɑri ɡɛɛ mɔ yi kon nun sɔ̃.
40 Jesus então disse ao fariseu: — Fale, Mestre! — respondeu Simão.
41 Mɑ Yesu u nɛɛ, durɔ ɡoo wɑ̃ɑ wìn dibu tɔmbu yiru bɑ nɛni. Turo nɛni sii ɡeesun ɡobi nɛɛrɑ wunɔbu (500), turo mɑɑ weerɑɑkuru.
41 Jesus disse:
42 Ye bɑ ǹ ɡɑ̃ɑnu wɑ bu kɔsiɑ, mɑ u be yiru kpuro suuru kuɑ. Tɛ̃ be yiru ye sɔɔ, wɑrɑ koo nùn kĩɑ n kere.
42 mas nenhum dos dois podia pagar ao homem que havia emprestado. Então ele perdoou a dívida de cada um. Qual deles vai estimá-lo mais?
43 Simɔɔ u nɛɛ, nɑ tɑmɑɑ wi bɑ suuru kuɑ n kere.
43 — Eu acho que é aquele que foi mais perdoado! — respondeu Simão.
44 Yerɑ u sĩirɑ kurɔ win mi ɡiɑ mɑ u Simɔɔ bikiɑ u nɛɛ, ɑ kurɔ wi wɑ? Ye nɑ duɑ wunɛn yɛnuɔ ɑ ǹ mɑn nim kɑ̃ n kɑ nɛn kɔ̃ri kpɑkiɑ, ɑdɑmɑ kurɔ wini u nɛn nɑɑsu wɑɑyɑ kɑ win yĩresu, mɑ u su sunkɑ kɑ win seri.
44 Então virou-se para a mulher e disse a Simão:
45 A ǹ mɑn tɔburɑ kɑ sɔ̃subu, ɑdɑmɑ kurɔ wini, mìn di nɑ duɑ, u ǹ nɛn nɑɑsu sɔ̃sum deri.
45 Você não me beijou quando cheguei; ela, porém, não para de beijar os meus pés desde que entrei.
46 A ǹ ɡum wisi nɛn wiru wɔllɔ, ɑdɑmɑ kurɔ wini u turɑre wisi nɛn nɑɑsɔ.
46 Você não pôs azeite perfumado na minha cabeça , porém ela derramou perfume nos meus pés.
47 Yen sɔ̃, nɑ nun sɔ̃ɔmɔ mɑ kurɔ win durum bɑkɑ ye, bɑ nùn ye suuru kuɑ. Yeyɑ n derɑ win kĩrɑ kpɛ̃ɑ. Adɑmɑ wi bɑ fiiko suuru kuɑ, u rɑ n kĩwɑ fiiko.
47 Eu afirmo a você, então, que o grande amor que ela mostrou prova que os seus muitos pecados já foram perdoados. Mas onde pouco é perdoado, pouco amor é mostrado.
48 Mɑ u kurɔ wi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, bɑ nun wunɛn durum suuru kuɑ.
48 Então Jesus disse à mulher:
49 Be bɑ sɔ̃ bɑ dimɔ kɑ wi, bɑ bikiɑnɑmɔ, wɑrɑ wini wi bɑɑ tɔmbun durum u mɑm suuru mɔ̀.
49 Os que estavam sentados à mesa começaram a perguntar: — Que homem é esse que até perdoa pecados?
50 Mɑ u kurɔ wi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, wunɛn nɑɑnɛ dokebu nun fɑɑbɑ kuɑ. A doo kɑ ɑlɑfiɑ.
50 Mas Jesus disse à mulher:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.