Lucas 7
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs ARIB
1 Ye Yesu u ɡɑri yi kpuro tɔmbu sɔ̃ɔwɑ u kpɑ, u dɑ Kɑpenɑmuɔ.
1 Quando acabou de proferir todas estas palavras aos ouvidos do povo, entrou em Cafarnaum.
2 Tɑbu sunɔ ɡoo wɑ̃ɑ mi u yoo mɔ, wi u kĩ ɡem ɡem. Yoo wiyɑ u bɑrɔ sere u wɑsikirɑ.
2 E um servo de certo centurião, de quem era muito estimado, estava doente, quase à morte.
3 Ye tɔnwero wi, u Yesun lɑbɑɑri nuɑ, yeyɑ u nùn Yuubɑn ɡuro ɡurobu ɡɑbu ɡɔriɑ bu nùn suuru kɑnɑ u nɑ u win yoo bɛkiɑ.
3 O centurião, pois, ouvindo falar de Jesus, enviou-lhes uns anciãos dos judeus, a pedir-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Ye bɑ turɑ Yesun mi bɑ nùn suuru kɑnɑ ɡem ɡem bɑ nɛɛ, n turɑ ɑ durɔ wi ye kuɑ
4 E chegando eles junto de Jesus, rogavam-lhe com instância, dizendo: É digno de que lhe concedas isto;
5 domi u bɛsɛn bweseru kĩ. Wiyɑ mɑɑ sun bɛsɛn mɛnnɔ yeru bɑniɑ.
5 porque ama à nossa nação, e ele mesmo nos edificou a sinagoga.
6 Mɑ Yesu u kɑ bu swɑɑ wɔri. Ye u yɛnu ɡe turuku kuɑ yerɑ tɑbu sunɔ wi, u win bɔrɔbɑ ɡɔrɑ bu Yesu sɔ̃ u ku tii ɡɔnɡɛrɛ ko, domi wi kun be turɑ u du win yɛnuɔ.
6 Ia, pois, Jesus com eles; mas, quando já estava perto da casa, enviou o centurião uns amigos a dizer-lhe: Senhor, não te incomodes; porque não sou digno de que entres debaixo do meu telhado;
7 Yen sɔ̃nɑ u ǹ tii ɡɑrisi ɡoo wi u koo kɑ tii dɑ Yesun mi. Adɑmɑ u be ɡesi ɡɑri ɡeruo, win yoo u koo bɛkurɑ.
7 por isso nem ainda me julguei digno de ir à tua presença; dize, porém, uma palavra, e seja o meu servo curado.
8 Domi wi, u ɡɑbu wiru kpĩiyɛ, u mɑɑ tɑbu kowobu mɔ be u kpɑre. Ù n turo sɔ̃ɔwɑ u doo, u rɑ n dɔɔwɑ. Ù n mɑɑ ben ɡoo sɔ̃ɔwɑ u nɑ, u rɑ n sisiwɑ. Ù n win yoo sɔ̃ɔwɑ u yeni koowo, u rɑ n mɑɑ ye mɔ̀wɑ.
8 Pois também eu sou homem sujeito à autoridade, e tenho soldados às minhas ordens; e digo a este: Vai, e ele vai; e a outro: Vem, e ele vem; e ao meu servo: Faze isto, e ele o faz.
9 Ye Yesu u ɡɑri yi nuɑ biti yɑ nùn mwɑ, mɑ u sĩirɑ u tɔmbu sɔ̃ɔwɑ be bɑ nùn swĩi u nɛɛ, nɑ ǹ ɡinɑ nɑɑnɛ doke bɑkɑ binin bweseru wɑɑre, bɑɑ Isirelibɑ sɔɔ.
9 Jesus, ouvindo isso, admirou-se dele e, voltando-se para a multidão que o seguia, disse: Eu vos afirmo que nem mesmo em Israel encontrei tamanha fé.
10 Ye ɡɔro be, bɑ ɡɔsirɑ yɛnuɔ bɑ deemɑ yoo wi, u bwɑ̃ɑ dorɑ.
10 E voltando para casa os que haviam sido enviados, encontraram o servo com saúde.
11 Yen sisiru Yesu dɑ wuu ɡɑɡun mi, ɡe bɑ rɑ soku Nɑyini. Win bwɑ̃ɑbu kɑ mɑɑ tɔn wɔru ɡunɑ nùn swĩi.
11 Pouco depois seguiu ele viagem para uma cidade chamada Naim; e iam com ele seus discípulos e uma grande multidão.
12 Sɑɑ ye u wuu ɡen ɡbɑ̃rɑrun kɔnnɔ turuku kuɑ, u wɑ bɑ ɑluwɑɑsi ɡoon ɡoru sɔɔwɑ bɑ kɑ yɑriɔ bu sike. U sɑ̃ɑwɑ win mɛron bii teere te u mɔ. Win mɛro mɑɑ, ɡɔminiwɑ. Wuuɡibu dɑbirɑ wɑ̃ɑ kɑ wi.
12 Quando chegou perto da porta da cidade, eis que levavam para fora um defunto, filho único de sua mãe, que era viúva; e com ela ia uma grande multidão da cidade.
13 Ye Yinni u kurɔ wi wɑ win wɔnwɔndɑ nùn mwɑ, mɑ u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ ku swĩ.
13 Logo que o Senhor a viu, encheu-se de compaixão por ela, e disse-lhe: Não chores.
14 Yerɑ u susi u ɡoo ten kpɑkororu bɑbɑ. Be bɑ tu sɔɔwɑ bɑ yɔ̃rɑ. Mɑ u nɛɛ, ɑluwɑɑsi wunɛ, nɑ nun sɔ̃ɔmɔ, ɑ seewo.
14 Então, chegando-se, tocou no esquife e, quando pararam os que o levavam, disse: Moço, a ti te digo: Levanta-te.
15 Mɑ ɡoo te, tɑ seewɑ tɑ sinɑ tɑ ɡɑri ɡerumɔ. Mɑ Yesu nùn win mɛro wesiɑ.
15 O que estivera morto sentou-se e começou a falar. Então Jesus o entregou à sua mãe.
16 Bɛrum be kpuro mwɑ, mɑ bɑ Gusunɔ siɑrɑmɔ bɑ ɡerumɔ bɑ mɔ̀, Gusunɔn sɔmɔ dɑmɡiiwɑ u bu kuremɑ. Gusunɔwɑ u win tɔmbu nɑɑwɑ.
16 O medo se apoderou de todos, e glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta se levantou entre nós; e: Deus visitou o seu povo.
17 Yesun lɑbɑɑri ye, yɑ yɑbi Yudeɑ kpuro sɔɔ kɑ mɑɑ yen beri kpuro.
17 E correu a notícia disto por toda a Judéia e por toda a região circunvizinha.
18 Yohɑnun bwɑ̃ɑbɑ nùn ye kpuron lɑbɑɑri sɔ̃ɔwɑ. Mɑ u win bwɑ̃ɑ ben yiru sokɑ,
18 Ora, os discípulos de João anunciaram-lhe todas estas coisas.
19 u bu ɡɔrɑ Yesun mi bu nùn bikiɑ, wiyɑ wi u sisi? Nɡe bɑ n kpɑo mɑrɑ.
19 E João, chamando a dois deles, enviou-os ao Senhor para perguntar-lhe: És tu aquele que havia de vir, ou havemos de esperar outro?
20 Ye durɔ be, bɑ turɑ win mi, bɑ nɛɛ, Yohɑnu Bɑtɛmu kowowɑ sun ɡɔrimɑ wunɛn mi su bikiɑ, wunɑ wi u sisi? Nɡe sɑ n kpɑo mɑrɑ.
20 Quando aqueles homens chegaram junto dele, disseram: João, o Batista, enviou-nos a perguntar-te: És tu aquele que havia de vir, ou havemos de esperar outro?
21 Sɑɑ ye sɔɔ, u tɔn dɑbirun bɑrɑnu kɑ ben ɑlebu bɛkiɑ, mɑ u ben wɛrɛkunu ɡirɑ, u mɑɑ wɔ̃ko dɑbinu yɑm wɑɑsiɑ.
21 Naquela mesma hora, curou a muitos de doenças, de moléstias e de espíritos malignos; e deu vista a muitos cegos.
22 Mɑ u bu wisɑ u nɛɛ, i doo i Yohɑnu tusiɑ ye i wɑ kɑ ye i nuɑ. Wɔ̃kobɑ yɑm wɑɑmɔ, yɛmɔbɑ sĩimɔ, be bɑ bɑrɑ disiɡiru bɑrɔ bɑ bɛkurɑmɔ bɑ dɛɛrɑmɔ, sosobu bɑ ɡɑri nɔɔmɔ, bɑ ɡɔribu seeyɑmɔ, mɑ bɑ sɑ̃ɑrobu Lɑbɑɑri ɡeɑn wɑɑsu mɔ̀.
22 Então lhes respondeu: Ide, e contai a João o que tens visto e ouvido: os cegos vêem, os coxos andam, os leprosos são purificados, e os surdos ouvem; os mortos são ressuscitados, e aos pobres é anunciado o evangelho.
23 Doo nɔɔruɡiiwɑ bɑɑwure wìn nɑɑnɛ yɑ yɔ̃ dim dim nɛ sɔɔ.
23 E bem-aventurado aquele que não se escandalizar de mim.
24 Ye Yohɑnun ɡɔrobɑ sĩɑ, mɑ u tɔn dɑbinu Yohɑnun ɡɑri sɔ̃ɔbu wɔri. U bu bikiɑ u nɛɛ, mbɑ i mɛɛrim dɑ ɡbɑburɔ. Yɑkɔ ɡe woo ɡɑ toorimɔ?
24 E, tendo-se retirado os mensageiros de João, Jesus começou a dizer às multidões a respeito de João: Que saístes a ver no deserto? um caniço agitado pelo vento?
25 Durɔ wi u yɑ̃ɑ bɛɛrɛɡinu sebuɑ? Wee, be bɑ yɑ̃ɑ ɡobiɡinu sebuɑ mɑ bɑ wɑ̃ɑru dimɔ dukiɑ sɔɔ, beyɑ bɑ wɑ̃ɑ sinɑ kpɑɑnɔ.
25 Mas que saístes a ver? um homem trajado de vestes luxuosas? Eis que aqueles que trajam roupas preciosas, e vivem em delícias, estão nos paços reais.
26 Ǹ n mɛn nɑ, mbɑ i mɛɛrim dɑ. Gusunɔn sɔmɔ ɡoo? Mɛyɑ nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ yɛ̃ro mɑm Gusunɔn sɔmɔ kere mi n tomɑ.
26 Mas que saístes a ver? um profeta? Sim, vos digo, e muito mais do que profeta.
27 Domi Yohɑnu wiyɑ wìn ɡɑri bɑ yoruɑ bɑ nɛɛ,
27 Este é aquele de quem está escrito: Eis aí envio ante a tua face o meu mensageiro, que há de preparar adiante de ti o teu caminho.
28 Nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ mɑ be tɔn kurɔbɑ mɑrɑ sɔɔ, ɡoo kun Yohɑnu kere, ɑdɑmɑ wi u yɑ̃kɑbu bo Gusunɔn bɑndu sɔɔ, u Yohɑnu kere.
28 Pois eu vos digo que, entre os nascidos de mulher, não há nenhum maior do que João; mas aquele que é o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 Ye bɑ ye nuɑ, tɔmbu kpuro kɑ ɡbere mwɑɔbu sɑnnu bɑ Gusunɔ ɡem wɛ̃, domi beyɑ Yohɑnu u rɑɑ bɑtɛmu kuɑ.
29 E todo o povo que o ouviu, e até os publicanos, reconheceram a justiça de Deus, recebendo o batismo de João.
30 Adɑmɑ Fɑlisibɑ kɑ woodɑ yɛ̃robu bɑ ǹ dɑɑ wure Yohɑnu u bu bɑtɛmu ko. Nɡe mɛyɑ bɑ kɑ yinɑ ye Gusunɔ u ɡɔ̃ru doke u bu kuɑ.
30 Mas os fariseus e os doutores da lei rejeitaram o conselho de Deus quando a si mesmos, não sendo batizados por ele.
31 Mɑ Yinni u bikiɑ u nɛɛ, mbɑ kon kɑ tɛ̃n tɔmbu weesinɑ. Mbɑ bɑ kɑ weenɛ.
31 A que, pois, compararei os homens desta geração, e a que são semelhantes?
32 Bɑ sɑ̃ɑwɑ nɡe bibu be bɑ sɔ̃ yɑburɔ, bɑ sokunɑmɔ bɑ mɔ̀, sɑ bɛɛ ɡuuru soowɑ mɑ i ǹ yɑwɑ. Sɑ bɛɛ ɡɔɔ womu kuɑ, i ǹ mɑɑ swĩ.
32 São semelhantes aos meninos que, sentados nas praças, gritam uns para os outros: Tocamo-vos flauta, e não dançastes; cantamos lamentações, e não chorastes.
33 Domi Yohɑnu Bɑtɛmu kowo u nɑ, u ǹ dĩɑnu dimɔ, u ǹ mɑɑ tɑm nɔrumɔ, mɑ i nɛɛ, u wɛrɛkunu mɔ.
33 Porquanto veio João, o Batista, não comendo pão nem bebendo vinho, e dizeis: Tem demônio;
34 Tɔnun Bii u nɑ, u dimɔ u nɔrumɔ, mɑ i ɡerumɔ u sɑ̃ɑ dim kĩro kɑ tɑm nɔro, ɡbere mwɑɔbu kɑ kɔ̃sɑn kowobun bɔrɔ.
34 veio o Filho do homem, comendo e bebendo, e dizeis: Eis aí um comilão e bebedor de vinho, amigo de publicanos e pecadores.
35 Kɑ mɛ, Gusunɔn bwisi yi rɑ tii sɔ̃ɔsi bwisi ɡee be bɑ yi wurɑn mi.
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Fɑlisi ɡoo wi bɑ mɔ̀ Simɔɔ u Yesu dim sokɑ. Mɑ Yesu u duɑ win dirɔ u sinɑ u kɑ di.
36 Um dos fariseus convidou-o para comer com ele; e entrando em casa do fariseu, reclinou-se à mesa.
37 Kurɔ tɑnɔ ɡoo wɑ̃ɑ wuu mi. Ye u nuɑ mɑ Yesu u dimɔ Fɑlisi win yɛnuɔ, yerɑ u kɑ too burɑru nɑ te tɑ turɑre yibɑ.
37 E eis que uma mulher pecadora que havia na cidade, quando soube que ele estava à mesa em casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro com bálsamo;
38 U yɔ̃rɑ Yesun biruɔ win nɑɑsu ɡiɑ u sumɔ. Mɑ win yĩresu nɑɑ si wɑɑyɑ, mɑ u su sunkumɔ kɑ win seri, u su sɔ̃sumɔ, mɑ u su turɑre ye wisi.
38 e estando por detrás, aos seus pés, chorando, começou a regar-lhe os pés com lágrimas e os enxugava com os cabelos da sua cabeça; e beijava-lhe os pés e ungia-os com o bálsamo.
39 Fɑlisi wi u Yesu dim sokɑ, ye u wɑ mɛ, u ɡeruɑ win ɡɔ̃ruɔ u nɛɛ, durɔ wi, ù n Gusunɔn sɔmɔn nɑ, u ko n yɛ̃ kurɔ weren bweserɑ wi u nùn bɑbɑmɔ, domi kurɔ tɑnɔwɑ.
39 Mas, ao ver isso, o fariseu que o convidara falava consigo, dizendo: Se este homem fosse profeta, saberia quem e de que qualidade é essa mulher que o toca, pois é uma pecadora.
40 Mɑ Yesu u nɛɛ, Simɔɔ, nɑ ɡɑri ɡɛɛ mɔ yi kon nun sɔ̃.
40 E respondendo Jesus, disse-lhe: Simão, tenho uma coisa a dizer-te. Respondeu ele: Dize-a, Mestre.
41 Mɑ Yesu u nɛɛ, durɔ ɡoo wɑ̃ɑ wìn dibu tɔmbu yiru bɑ nɛni. Turo nɛni sii ɡeesun ɡobi nɛɛrɑ wunɔbu (500), turo mɑɑ weerɑɑkuru.
41 Certo credor tinha dois devedores; um lhe devia quinhentos denários, e outro cinqüenta.
42 Ye bɑ ǹ ɡɑ̃ɑnu wɑ bu kɔsiɑ, mɑ u be yiru kpuro suuru kuɑ. Tɛ̃ be yiru ye sɔɔ, wɑrɑ koo nùn kĩɑ n kere.
42 Não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos. Qual deles, pois, o amará mais?
43 Simɔɔ u nɛɛ, nɑ tɑmɑɑ wi bɑ suuru kuɑ n kere.
43 Respondeu Simão: Suponho que é aquele a quem mais perdoou. Replicou-lhe Jesus: Julgaste bem.
44 Yerɑ u sĩirɑ kurɔ win mi ɡiɑ mɑ u Simɔɔ bikiɑ u nɛɛ, ɑ kurɔ wi wɑ? Ye nɑ duɑ wunɛn yɛnuɔ ɑ ǹ mɑn nim kɑ̃ n kɑ nɛn kɔ̃ri kpɑkiɑ, ɑdɑmɑ kurɔ wini u nɛn nɑɑsu wɑɑyɑ kɑ win yĩresu, mɑ u su sunkɑ kɑ win seri.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês tu esta mulher? Entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; mas esta com suas lágrimas os regou e com seus cabelos os enxugou.
45 A ǹ mɑn tɔburɑ kɑ sɔ̃subu, ɑdɑmɑ kurɔ wini, mìn di nɑ duɑ, u ǹ nɛn nɑɑsu sɔ̃sum deri.
45 Não me deste ósculo; ela, porém, desde que entrei, não tem cessado de beijar-me os pés.
46 A ǹ ɡum wisi nɛn wiru wɔllɔ, ɑdɑmɑ kurɔ wini u turɑre wisi nɛn nɑɑsɔ.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo; mas esta com bálsamo ungiu-me os pés.
47 Yen sɔ̃, nɑ nun sɔ̃ɔmɔ mɑ kurɔ win durum bɑkɑ ye, bɑ nùn ye suuru kuɑ. Yeyɑ n derɑ win kĩrɑ kpɛ̃ɑ. Adɑmɑ wi bɑ fiiko suuru kuɑ, u rɑ n kĩwɑ fiiko.
47 Por isso te digo: Perdoados lhe são os pecados, que são muitos; porque ela muito amou; mas aquele a quem pouco se perdoa, pouco ama.
48 Mɑ u kurɔ wi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, bɑ nun wunɛn durum suuru kuɑ.
48 E disse a ela: Perdoados são os teus pecados.
49 Be bɑ sɔ̃ bɑ dimɔ kɑ wi, bɑ bikiɑnɑmɔ, wɑrɑ wini wi bɑɑ tɔmbun durum u mɑm suuru mɔ̀.
49 Mas os que estavam com ele à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este que até perdoa pecados?
50 Mɑ u kurɔ wi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, wunɛn nɑɑnɛ dokebu nun fɑɑbɑ kuɑ. A doo kɑ ɑlɑfiɑ.
50 Jesus, porém, disse à mulher: A tua fé te salvou; vai-te em paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.