Lucas 7

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Ye Yesu u ɡɑri yi kpuro tɔmbu sɔ̃ɔwɑ u kpɑ, u dɑ Kɑpenɑmuɔ.
1 E, depois de concluir todos estes discursos perante o povo, entrou em Cafarnaum.
2 Tɑbu sunɔ ɡoo wɑ̃ɑ mi u yoo mɔ, wi u kĩ ɡem ɡem. Yoo wiyɑ u bɑrɔ sere u wɑsikirɑ.
2 E o servo de um certo centurião, a quem muito estimava, estava doente, e moribundo.
3 Ye tɔnwero wi, u Yesun lɑbɑɑri nuɑ, yeyɑ u nùn Yuubɑn ɡuro ɡurobu ɡɑbu ɡɔriɑ bu nùn suuru kɑnɑ u nɑ u win yoo bɛkiɑ.
3 E, quando ouviu falar de Jesus, enviou-lhe uns anciãos dos judeus, rogando-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Ye bɑ turɑ Yesun mi bɑ nùn suuru kɑnɑ ɡem ɡem bɑ nɛɛ, n turɑ ɑ durɔ wi ye kuɑ
4 E, chegando eles junto de Jesus, rogaram-lhe muito, dizendo: É digno de que lhe concedas isto,
5 domi u bɛsɛn bweseru kĩ. Wiyɑ mɑɑ sun bɛsɛn mɛnnɔ yeru bɑniɑ.
5 Porque ama a nossa nação, e ele mesmo nos edificou a sinagoga.
6 Mɑ Yesu u kɑ bu swɑɑ wɔri. Ye u yɛnu ɡe turuku kuɑ yerɑ tɑbu sunɔ wi, u win bɔrɔbɑ ɡɔrɑ bu Yesu sɔ̃ u ku tii ɡɔnɡɛrɛ ko, domi wi kun be turɑ u du win yɛnuɔ.
6 E foi Jesus com eles; mas, quando já estava perto da casa, enviou-lhe o centurião uns amigos, dizendo-lhe: Senhor, não te incomodes, porque não sou digno de que entres debaixo do meu telhado.
7 Yen sɔ̃nɑ u ǹ tii ɡɑrisi ɡoo wi u koo kɑ tii dɑ Yesun mi. Adɑmɑ u be ɡesi ɡɑri ɡeruo, win yoo u koo bɛkurɑ.
7 E por isso nem ainda me julguei digno de ir ter contigo; dize, porém, uma palavra, e o meu criado sarará.
8 Domi wi, u ɡɑbu wiru kpĩiyɛ, u mɑɑ tɑbu kowobu mɔ be u kpɑre. Ù n turo sɔ̃ɔwɑ u doo, u rɑ n dɔɔwɑ. Ù n mɑɑ ben ɡoo sɔ̃ɔwɑ u nɑ, u rɑ n sisiwɑ. Ù n win yoo sɔ̃ɔwɑ u yeni koowo, u rɑ n mɑɑ ye mɔ̀wɑ.
8 Porque também eu sou homem sujeito à autoridade, e tenho soldados sob o meu poder, e digo a este: Vai, e ele vai; e a outro: Vem, e ele vem; e ao meu servo: Faze isto, e ele o faz.
9 Ye Yesu u ɡɑri yi nuɑ biti yɑ nùn mwɑ, mɑ u sĩirɑ u tɔmbu sɔ̃ɔwɑ be bɑ nùn swĩi u nɛɛ, nɑ ǹ ɡinɑ nɑɑnɛ doke bɑkɑ binin bweseru wɑɑre, bɑɑ Isirelibɑ sɔɔ.
9 E, ouvindo isto Jesus, maravilhou-se dele, e voltando-se, disse à multidão que o seguia: Digo-vos que nem ainda em Israel tenho achado tanta fé.
10 Ye ɡɔro be, bɑ ɡɔsirɑ yɛnuɔ bɑ deemɑ yoo wi, u bwɑ̃ɑ dorɑ.
10 E, voltando para casa os que foram enviados, acharam são o servo enfermo.
11 Yen sisiru Yesu dɑ wuu ɡɑɡun mi, ɡe bɑ rɑ soku Nɑyini. Win bwɑ̃ɑbu kɑ mɑɑ tɔn wɔru ɡunɑ nùn swĩi.
11 E aconteceu que, no dia seguinte, ele foi à cidade chamada Naim, e com ele iam muitos dos seus discípulos, e uma grande multidão;
12 Sɑɑ ye u wuu ɡen ɡbɑ̃rɑrun kɔnnɔ turuku kuɑ, u wɑ bɑ ɑluwɑɑsi ɡoon ɡoru sɔɔwɑ bɑ kɑ yɑriɔ bu sike. U sɑ̃ɑwɑ win mɛron bii teere te u mɔ. Win mɛro mɑɑ, ɡɔminiwɑ. Wuuɡibu dɑbirɑ wɑ̃ɑ kɑ wi.
12 E, quando chegou perto da porta da cidade, eis que levavam um defunto, filho único de sua mãe, que era viúva; e com ela ia uma grande multidão da cidade.
13 Ye Yinni u kurɔ wi wɑ win wɔnwɔndɑ nùn mwɑ, mɑ u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ ku swĩ.
13 E, vendo-a, o Senhor moveu-se de íntima compaixão por ela, e disse-lhe: Não chores.
14 Yerɑ u susi u ɡoo ten kpɑkororu bɑbɑ. Be bɑ tu sɔɔwɑ bɑ yɔ̃rɑ. Mɑ u nɛɛ, ɑluwɑɑsi wunɛ, nɑ nun sɔ̃ɔmɔ, ɑ seewo.
14 E, chegando-se, tocou o esquife (e os que o levavam pararam), e disse: Jovem, a ti te digo: Levanta-te. E o que fora defunto assentou-se, e começou a falar.
15 Mɑ ɡoo te, tɑ seewɑ tɑ sinɑ tɑ ɡɑri ɡerumɔ. Mɑ Yesu nùn win mɛro wesiɑ.
15 E entregou-o à sua mãe.
16 Bɛrum be kpuro mwɑ, mɑ bɑ Gusunɔ siɑrɑmɔ bɑ ɡerumɔ bɑ mɔ̀, Gusunɔn sɔmɔ dɑmɡiiwɑ u bu kuremɑ. Gusunɔwɑ u win tɔmbu nɑɑwɑ.
16 E de todos se apoderou o temor, e glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta se levantou entre nós, e Deus visitou o seu povo.
17 Yesun lɑbɑɑri ye, yɑ yɑbi Yudeɑ kpuro sɔɔ kɑ mɑɑ yen beri kpuro.
17 E correu dele esta fama por toda a Judéia e por toda a terra circunvizinha.
18 Yohɑnun bwɑ̃ɑbɑ nùn ye kpuron lɑbɑɑri sɔ̃ɔwɑ. Mɑ u win bwɑ̃ɑ ben yiru sokɑ,
18 E os discípulos de João anunciaram-lhe todas estas coisas.
19 u bu ɡɔrɑ Yesun mi bu nùn bikiɑ, wiyɑ wi u sisi? Nɡe bɑ n kpɑo mɑrɑ.
19 E João, chamando dois dos seusdiscípulos, enviou-os a Jesus, dizendo: És tu aquele que havia de vir, ou esperamos outro?
20 Ye durɔ be, bɑ turɑ win mi, bɑ nɛɛ, Yohɑnu Bɑtɛmu kowowɑ sun ɡɔrimɑ wunɛn mi su bikiɑ, wunɑ wi u sisi? Nɡe sɑ n kpɑo mɑrɑ.
20 E, quando aqueles homens chegaram junto dele, disseram: João o Batista enviou-nos a perguntar-te: És tu aquele que havia de vir, ou esperamos outro?
21 Sɑɑ ye sɔɔ, u tɔn dɑbirun bɑrɑnu kɑ ben ɑlebu bɛkiɑ, mɑ u ben wɛrɛkunu ɡirɑ, u mɑɑ wɔ̃ko dɑbinu yɑm wɑɑsiɑ.
21 E, na mesma hora, curou muitos de enfermidades, e males, e espíritos maus, e deu vista a muitos cegos.
22 Mɑ u bu wisɑ u nɛɛ, i doo i Yohɑnu tusiɑ ye i wɑ kɑ ye i nuɑ. Wɔ̃kobɑ yɑm wɑɑmɔ, yɛmɔbɑ sĩimɔ, be bɑ bɑrɑ disiɡiru bɑrɔ bɑ bɛkurɑmɔ bɑ dɛɛrɑmɔ, sosobu bɑ ɡɑri nɔɔmɔ, bɑ ɡɔribu seeyɑmɔ, mɑ bɑ sɑ̃ɑrobu Lɑbɑɑri ɡeɑn wɑɑsu mɔ̀.
22 Respondendo, então, Jesus, disse-lhes: Ide, e anunciai a João o que tendes visto e ouvido: que os cegos vêem, os coxos andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos ressuscitam e aos pobres anuncia-se o evangelho.
23 Doo nɔɔruɡiiwɑ bɑɑwure wìn nɑɑnɛ yɑ yɔ̃ dim dim nɛ sɔɔ.
23 E bem-aventurado é aquele que em mim se não escandalizar.
24 Ye Yohɑnun ɡɔrobɑ sĩɑ, mɑ u tɔn dɑbinu Yohɑnun ɡɑri sɔ̃ɔbu wɔri. U bu bikiɑ u nɛɛ, mbɑ i mɛɛrim dɑ ɡbɑburɔ. Yɑkɔ ɡe woo ɡɑ toorimɔ?
24 E, tendo-se retirado os mensageiros de João, começou a dizer à multidão acerca de João: Que saístes a ver no deserto? uma cana abalada pelo vento?
25 Durɔ wi u yɑ̃ɑ bɛɛrɛɡinu sebuɑ? Wee, be bɑ yɑ̃ɑ ɡobiɡinu sebuɑ mɑ bɑ wɑ̃ɑru dimɔ dukiɑ sɔɔ, beyɑ bɑ wɑ̃ɑ sinɑ kpɑɑnɔ.
25 Mas que saístes a ver? um homem trajado de vestes delicadas? Eis que os que andam com preciosas vestiduras, e em delícias, estão nos paços reais.
26 Ǹ n mɛn nɑ, mbɑ i mɛɛrim dɑ. Gusunɔn sɔmɔ ɡoo? Mɛyɑ nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ yɛ̃ro mɑm Gusunɔn sɔmɔ kere mi n tomɑ.
26 Mas que saístes a ver? um profeta? Sim, vos digo, e muito mais do que profeta.
27 Domi Yohɑnu wiyɑ wìn ɡɑri bɑ yoruɑ bɑ nɛɛ,
27 Este é aquele de quem está escrito: Eis que envio o meu anjo diante da tua face, O qual preparará diante de ti o teu caminho.
28 Nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ mɑ be tɔn kurɔbɑ mɑrɑ sɔɔ, ɡoo kun Yohɑnu kere, ɑdɑmɑ wi u yɑ̃kɑbu bo Gusunɔn bɑndu sɔɔ, u Yohɑnu kere.
28 E eu vos digo que, entre os nascidos de mulheres, não há maior profeta do que João o Batista; mas o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 Ye bɑ ye nuɑ, tɔmbu kpuro kɑ ɡbere mwɑɔbu sɑnnu bɑ Gusunɔ ɡem wɛ̃, domi beyɑ Yohɑnu u rɑɑ bɑtɛmu kuɑ.
29 E todo o povo que o ouviu e os publicanos, tendo sido batizados com o batismo de João, justificaram a Deus.
30 Adɑmɑ Fɑlisibɑ kɑ woodɑ yɛ̃robu bɑ ǹ dɑɑ wure Yohɑnu u bu bɑtɛmu ko. Nɡe mɛyɑ bɑ kɑ yinɑ ye Gusunɔ u ɡɔ̃ru doke u bu kuɑ.
30 Mas os fariseus e os doutores da lei rejeitaram o conselho de Deus contra si mesmos, não tendo sido batizados por ele.
31 Mɑ Yinni u bikiɑ u nɛɛ, mbɑ kon kɑ tɛ̃n tɔmbu weesinɑ. Mbɑ bɑ kɑ weenɛ.
31 E disse o Senhor: A quem, pois, compararei os homens desta geração, e a quem são semelhantes?
32 Bɑ sɑ̃ɑwɑ nɡe bibu be bɑ sɔ̃ yɑburɔ, bɑ sokunɑmɔ bɑ mɔ̀, sɑ bɛɛ ɡuuru soowɑ mɑ i ǹ yɑwɑ. Sɑ bɛɛ ɡɔɔ womu kuɑ, i ǹ mɑɑ swĩ.
32 São semelhantes aos meninos que, assentados nas praças, clamam uns aos outros, e dizem: Tocamo-vos flauta, e não dançastes; cantamo-vos lamentações, e não chorastes.
33 Domi Yohɑnu Bɑtɛmu kowo u nɑ, u ǹ dĩɑnu dimɔ, u ǹ mɑɑ tɑm nɔrumɔ, mɑ i nɛɛ, u wɛrɛkunu mɔ.
33 Porque veio João o Batista, que não comia pão nem bebia vinho, e dizeis: Tem demônio;
34 Tɔnun Bii u nɑ, u dimɔ u nɔrumɔ, mɑ i ɡerumɔ u sɑ̃ɑ dim kĩro kɑ tɑm nɔro, ɡbere mwɑɔbu kɑ kɔ̃sɑn kowobun bɔrɔ.
34 Veio o Filho do homem, que come e bebe, e dizeis: Eis aí um homem comilão e bebedor de vinho, amigo dos publicanos e pecadores.
35 Kɑ mɛ, Gusunɔn bwisi yi rɑ tii sɔ̃ɔsi bwisi ɡee be bɑ yi wurɑn mi.
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Fɑlisi ɡoo wi bɑ mɔ̀ Simɔɔ u Yesu dim sokɑ. Mɑ Yesu u duɑ win dirɔ u sinɑ u kɑ di.
36 E rogou-lhe um dos fariseus que comesse com ele; e, entrando em casa do fariseu, assentou-se à mesa.
37 Kurɔ tɑnɔ ɡoo wɑ̃ɑ wuu mi. Ye u nuɑ mɑ Yesu u dimɔ Fɑlisi win yɛnuɔ, yerɑ u kɑ too burɑru nɑ te tɑ turɑre yibɑ.
37 E eis que uma mulher da cidade, uma pecadora, sabendo que ele estava à mesa em casa do fariseu, levou um vaso de alabastro com ungüento;
38 U yɔ̃rɑ Yesun biruɔ win nɑɑsu ɡiɑ u sumɔ. Mɑ win yĩresu nɑɑ si wɑɑyɑ, mɑ u su sunkumɔ kɑ win seri, u su sɔ̃sumɔ, mɑ u su turɑre ye wisi.
38 E, estando por detrás, aos seus pés, chorando, começou a regar-lhe os pés com lágrimas, e enxugava-lhos com os cabelos da sua cabeça; e beijava-lhe os pés, e ungia-lhos com o ungüento.
39 Fɑlisi wi u Yesu dim sokɑ, ye u wɑ mɛ, u ɡeruɑ win ɡɔ̃ruɔ u nɛɛ, durɔ wi, ù n Gusunɔn sɔmɔn nɑ, u ko n yɛ̃ kurɔ weren bweserɑ wi u nùn bɑbɑmɔ, domi kurɔ tɑnɔwɑ.
39 Quando isto viu o fariseu que o tinha convidado, falava consigo, dizendo: Se este fora profeta, bem saberia quem e qual é a mulher que lhe tocou, pois é uma pecadora.
40 Mɑ Yesu u nɛɛ, Simɔɔ, nɑ ɡɑri ɡɛɛ mɔ yi kon nun sɔ̃.
40 E respondendo, Jesus disse-lhe: Simão, uma coisa tenho a dizer-te. E ele disse: Dize-a, Mestre.
41 Mɑ Yesu u nɛɛ, durɔ ɡoo wɑ̃ɑ wìn dibu tɔmbu yiru bɑ nɛni. Turo nɛni sii ɡeesun ɡobi nɛɛrɑ wunɔbu (500), turo mɑɑ weerɑɑkuru.
41 Um certo credor tinha dois devedores: um devia-lhe quinhentos dinheiros, e outro cinqüenta.
42 Ye bɑ ǹ ɡɑ̃ɑnu wɑ bu kɔsiɑ, mɑ u be yiru kpuro suuru kuɑ. Tɛ̃ be yiru ye sɔɔ, wɑrɑ koo nùn kĩɑ n kere.
42 E, não tendo eles com que pagar, perdoou-lhes a ambos. Dize, pois, qual deles o amará mais?
43 Simɔɔ u nɛɛ, nɑ tɑmɑɑ wi bɑ suuru kuɑ n kere.
43 E Simão, respondendo, disse: Tenho para mim que é aquele a quem mais perdoou. E ele lhe disse: Julgaste bem.
44 Yerɑ u sĩirɑ kurɔ win mi ɡiɑ mɑ u Simɔɔ bikiɑ u nɛɛ, ɑ kurɔ wi wɑ? Ye nɑ duɑ wunɛn yɛnuɔ ɑ ǹ mɑn nim kɑ̃ n kɑ nɛn kɔ̃ri kpɑkiɑ, ɑdɑmɑ kurɔ wini u nɛn nɑɑsu wɑɑyɑ kɑ win yĩresu, mɑ u su sunkɑ kɑ win seri.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês tu esta mulher? Entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; mas esta regou-me os pés com lágrimas, e os enxugou com os cabelos de sua cabeça.
45 A ǹ mɑn tɔburɑ kɑ sɔ̃subu, ɑdɑmɑ kurɔ wini, mìn di nɑ duɑ, u ǹ nɛn nɑɑsu sɔ̃sum deri.
45 Não me deste ósculo, mas esta, desde que entrou, não tem cessado de me beijar os pés.
46 A ǹ ɡum wisi nɛn wiru wɔllɔ, ɑdɑmɑ kurɔ wini u turɑre wisi nɛn nɑɑsɔ.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo, mas esta ungiu-me os pés com ungüento.
47 Yen sɔ̃, nɑ nun sɔ̃ɔmɔ mɑ kurɔ win durum bɑkɑ ye, bɑ nùn ye suuru kuɑ. Yeyɑ n derɑ win kĩrɑ kpɛ̃ɑ. Adɑmɑ wi bɑ fiiko suuru kuɑ, u rɑ n kĩwɑ fiiko.
47 Por isso te digo que os seus muitos pecados lhe são perdoados, porque muito amou; mas aquele a quem pouco é perdoado pouco ama.
48 Mɑ u kurɔ wi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, bɑ nun wunɛn durum suuru kuɑ.
48 E disse-lhe a ela: Os teus pecados te são perdoados.
49 Be bɑ sɔ̃ bɑ dimɔ kɑ wi, bɑ bikiɑnɑmɔ, wɑrɑ wini wi bɑɑ tɔmbun durum u mɑm suuru mɔ̀.
49 E os que estavam à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este, que até perdoa pecados?
50 Mɑ u kurɔ wi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, wunɛn nɑɑnɛ dokebu nun fɑɑbɑ kuɑ. A doo kɑ ɑlɑfiɑ.
50 E disse à mulher: A tua fé te salvou; vai-te em paz.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.