Lucas 5
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs VC
1 Ye Yesu u yɔ̃rɑ dɑɑ burerun bɔkuɔ te bɑ rɑ soku Genɛsɑrɛti, tɔn wɔru ɡɑ nùn mɛnnɛ ɡu kɑ Gusunɔn ɡɑri nɔ.
1 Estando Jesus um dia à margem do lago de Genesaré, o povo se comprimia em redor dele para ouvir a palavra de Deus.
2 Mɑ u ɡoosu yiru wɑ dɑɑ bure ten ɡoorɔ sìn min di swɛ̃ɛ ɡowobu bɑ sɑrɑ bɑ ben yɑ̃ɑkoronu teɔ dɑ.
2 Vendo duas barcas estacionadas à beira do lago, - pois os pescadores haviam descido delas para consertar as redes -,
3 Mɑ u duɑ ɡoo sin teu sɔɔ ɡe ɡɑ sɑ̃ɑ Simɔɔɡuu, mɑ u nùn kɑnɑ u kɑ ɡu ɡooru tondɑsiɑ fiiko. Yen biru u sinɑ u tɔn wɔrusu Gusunɔn ɡɑri sɔ̃ɔsimɔ ɡen min di.
3 subiu a uma das barcas que era de Simão e pediu-lhe que a afastasse um pouco da terra; e sentado, ensinava da barca o povo.
4 Ye u win ɡɑri ɡerubu mɑri, u Simɔɔ sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ wunɛn ɡoo bɔrieyo bwerɔ kpɑ i bɛɛn yɑ̃ɑkoronu kpɛ̃ɛ i kɑ swɛ̃ɛ mwɑ.
4 Quando acabou de falar, disse a Simão: Faze-te ao largo, e lançai as vossas redes para pescar.
5 Simɔɔ u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, yinni wɔ̃ku ɡirirɑ sɑ sɔmburu kuɑ, sɑ ǹ mɑɑ ɡɑ̃ɑnu wɑ sɑ mwɛ, ɑdɑmɑ wunɛn ɡɑrin sɔ̃ kon yɑ̃ɑkoro te kpɛ̃ɛ.
5 Simão respondeu-lhe: Mestre, trabalhamos a noite inteira e nada apanhamos; mas por causa de tua palavra, lançarei a rede.
6 Ye bɑ kuɑ mɛ, bɑ swɛ̃ɛ dɑbi dɑbiru ɡurɑ sere ben yɑ̃ɑkororɑ ɡɛ̃ɛrɔ.
6 Feito isto, apanharam peixes em tanta quantidade, que a rede se lhes rompia.
7 Mɑ bɑ kɑ yĩreru ben berusebu sokɑ be bɑ wɑ̃ɑ ɡoo yiruse sɔɔ bu nɑ bu bu somi. Bɑ nɑ mɑ bɑ ɡoosu yiru ye swɛ̃ɛ yibiɑ sere su kĩ su num.
7 Acenaram aos companheiros, que estavam na outra barca, para que viessem ajudar. Eles vieram e encheram ambas as barcas, de modo que quase iam ao fundo.
8 Ye Simɔɔ Piɛɛ u yeni wɑ u kpunɑ Yesun wuswɑɑɔ u nɛɛ, Yinni, ɑ tii ɡɑwo nɛn bɔkun di, domi nɛ torowɑ.
8 Vendo isso, Simão Pedro caiu aos pés de Jesus e exclamou: Retira-te de mim, Senhor, porque sou um homem pecador.
9 Domi wi kɑ win berusebu kpuro bɑ biti kuɑ swɛ̃ɛ dɑbi ten sɔ̃ te bɑ ɡurɑ.
9 É que tanto ele como seus companheiros estavam assombrados por causa da pesca que haviam feito.
10 Mɛyɑ mɑɑ biti yɑ Simɔɔn berusebu Yɑkɔbu kɑ Yohɑnu, Sebeden bibu mwɑ. Yesu u Simɔɔ sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ ku bɛrum ko, sɑɑ tɛ̃n di tɔmbɑ kɑɑ n kɑsu bu mɑn swĩi.
10 O mesmo acontecera a Tiago e João, filhos de Zebedeu, que eram seus companheiros. Então Jesus disse a Simão: Não temas; doravante serás pescador de homens.
11 Sɑnɑm mɛ bɑ kɑ ben ɡoosu dɑ ɡoorɔ, mɑ bɑ si kpuro deri bɑ nùn swĩi.
11 E atracando as barcas à terra, deixaram tudo e o seguiram.
12 Sɑnɑm mɛ Yesu u wɑ̃ɑ wuu ɡɑɡu sɔɔ durɔ ɡoo wi u bɑrɑ disiɡiru bɑrɔ u nùn wɑ, mɑ u yiirɑ win wuswɑɑɔ u nùn suuru kɑnɑ u nɛɛ, Yinni ɑ̀ n wurɑ, nɑ yɛ̃ mɑ kɑɑ kpĩ ɑ mɑn bɛkiɑ kpɑ n dɛɛrɑ.
12 Estando ele numa cidade, apareceu um homem cheio de lepra. Vendo Jesus, lançou-se com o rosto por terra e lhe suplicou: Senhor, se queres, podes limpar-me.
13 Mɑ Yesu u win nɔmu dɛmiɑ u nùn bɑbɑ u nɛɛ, nɑ wurɑ, ɑ bɛkuro kpɑ ɑ dɛɛrɑ.
13 Jesus estendeu a mão, tocou-o e disse: Eu quero; sê purificado! No mesmo instante desapareceu dele a lepra.
14 Yesu u nùn yiire u nɛɛ, u ku rɑɑ ɡoo ɡɑ̃ɑnu ɡɑnu sɔ̃, ɑdɑmɑ u doo u win tii yɑ̃ku kowo tusiɑ, kpɑ u yɑ̃kuru ko win dɛɛrɑsiɑbun sɔ̃ nɡe mɛ Mɔwisin woodɑ yɑ ɡeruɑ, kpɑ tu kɑ ko seedɑ tɔmbun wuswɑɑɔ.
14 Ordenou-lhe Jesus que o não contasse a ninguém, dizendo-lhe, porém: Vai e mostra-te ao sacerdote, e oferece pela tua purificação o que Moisés prescreveu, para lhes servir de testemunho.
15 Kɑ mɛ, win lɑbɑɑri yɑ yɑbi, mɑ tɔn dɑbirɑ mɛnnɑmɔ bu kɑ win ɡɑri nɔ, kpɑ bu kɑ bɛkurɑ ben bɑrɑnu sɔɔn di.
15 Entretanto, espalhava-se mais e mais a sua fama e concorriam grandes multidões para o ouvir e ser curadas das suas enfermidades.
16 Adɑmɑ Yesu u rɑ dewɑ ɡbɑburɔ wi turo u n kɑnɑru mɔ̀.
16 Mas ele costumava retirar-se a lugares solitários para orar.
17 Sɔ̃ɔ teeru Yesu u Gusunɔn ɡɑrin keu sɔ̃ɔsimɔ mɑ Fɑlisibɑ kɑ woodɑ yɛ̃robu bɑ sɔ̃ mi, be bɑ nɑ sɑɑ Gɑlile kɑ Yudeɑn wuu bɑɑɡeren di, kɑ mɑɑ Yerusɑlɛmun di, mɑ Yinnin dɑm mu derɑ u bɑrɔbu bɛkiɑmɔ.
17 Um dia estava ele ensinando. Ao seu derredor estavam sentados fariseus e doutores da lei, vindos de todas as localidades da Galiléia, da Judéia e de Jerusalém. E o poder do Senhor fazia-o realizar várias curas.
18 Sɑɑ ye yɑnde, tɔmbu ɡɑbɑ durɔ ɡoo sɔɔwɑ kɑ kpinu wìn wɑsin bee tiɑ yɑ ɡu. Bɑ kɑsu mɛ bɑ koo kɑ du kpɑ bu nùn yi Yesun wuswɑɑɔ.
18 Apareceram algumas pessoas trazendo num leito um homem paralítico; e procuravam introduzi-lo na casa e pô-lo diante dele.
19 Ye bɑ kun wɑ mi bɑ koo kɑ nùn duusiɑ tɔn wɔrun sɔ̃, yerɑ bɑ yɔɔwɑ diru mi u wɑ̃ɑn wɔllɔ, mɑ bɑ tu yɑbɑ bɑ nùn sɑrɑsiɑ kɑ win kpinu tɔn wɔru ɡen suunu sɔɔ Yesun wuswɑɑɔ.
19 Mas não achando por onde o introduzir, por causa da multidão, subiram ao telhado e por entre as telhas o arriaram com o leito ao meio da assembléia, diante de Jesus.
20 Ye u ben nɑɑnɛ dokebu wɑ, yerɑ u durɔ wi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ wunɛn durum suuru wɑ.
20 Vendo a fé que tinham, disse Jesus: Meu amigo, os teus pecados te são perdoados.
21 Woodɑ yɛ̃robu kɑ Fɑlisibɑ bɑ bwisikum wɔri bɑ tii bikiɑmɔ, wɑrɑ wini wi u Gusunɔ wɔmmɔ. Wɑrɑ koo kpĩ u tɔnu win durum suuru kuɑ mɑ n kun mɔ Gusunɔ turo.
21 Então os escribas e os fariseus começaram a pensar e a dizer consigo mesmos: Quem é este homem que profere blasfêmias? Quem pode perdoar pecados senão unicamente Deus?
22 Adɑmɑ Yesu u ben bwisikunu ɡiɑ mɑ u bu bikiɑ u nɛɛ, mbɑn sɔ̃nɑ i bwisikumɔ mɛ bɛɛn ɡɔ̃ruɔ.
22 Jesus, porém, penetrando nos seus pensamentos, replicou-lhes: Que pensais nos vossos corações?
23 Yen yerɑ̀ yɑ sɛ̃sɔ bo, bu nɛɛ, bɑ tɔnu nùn win durum suuru kuɑ, ǹ kun mɛ bu nɛɛ, u seewo u sĩ.
23 Que é mais fácil dizer: Perdoados te são os pecados; ou dizer: Levanta-te e anda?
24 Ǹ n mɛn nɑ, kon bɛɛ sɔ̃ɔsi mɑ Tɔnun Bii, u yiiko mɔ hɑnduniɑ mi, u kɑ durum suuru ko.
24 Ora, para que saibais que o Filho do Homem tem na terra poder de perdoar pecados {disse ele ao paralítico}, eu te ordeno: levanta-te, toma o teu leito e vai para tua casa.
25 Mɑ u seewɑ mii mii ben wuswɑɑɔ u suɑ ye u rɑɑ kpunɑri, mɑ u Gusunɔ siɑrɑmɔ u kɑ dɔɔ yɛnuɔ.
25 No mesmo instante, levantou-se ele à vista deles, tomou o leito e partiu para casa, glorificando a Deus.
26 Yerɑ biti yɑ be kpuro mwɑ mɑ bɑ Gusunɔ siɑrɑmɔ. Bɛrum mɑɑ bu mwɑ mɑ bɑ mɔ̀, sɑ ɡɑ̃ɑ mɑɑmɑɑkiɡinu wɑ ɡisɔ.
26 Todos ficaram transportados de entusiasmo e glorificavam a Deus; e tomados de temor, diziam: Hoje vimos coisas maravilhosas.
27 Yenibɑn biru Yesu u yɑrɑ mɑ u ɡbere mwɑɔ ɡoo wɑ wi bɑ rɑ soku Lefi u sɔ̃ ɡbere yerɔ, mɑ u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ mɑn swĩiyɔ.
27 Depois disso, ele saiu e viu sentado ao balcão um coletor de impostos, por nome Levi, e disse-lhe: Segue-me.
28 Lefi u seewɑ u ye kpuro deri mɑ u nùn swĩi.
28 Deixando ele tudo, levantou-se e o seguiu.
29 Yen biru u Yesu tɔ̃ɔ bɑkɑ dim kuɑ win yɛnuɔ. Gbere mwɑɔ dɑbinu kɑ mɑɑ ɡɑbu bɑ kɑ bu dimɔ.
29 Levi deu-lhe um grande banquete em sua casa; vários desses fiscais e outras pessoas estavam sentados à mesa com eles.
30 Fɑlisibɑ kɑ ben woodɑ yɛ̃robu ɡɑbu bɑ win bwɑ̃ɑbu wɔkisi bɑ bikiɑ bɑ nɛɛ, mbɑn sɔ̃nɑ i dimɔ i nɔrumɔ kɑ ɡbere mwɑɔbu kɑ kɔ̃sɑn kowobu.
30 Os fariseus e os seus escribas puseram-se a criticar e a perguntar aos discípulos: Por que comeis e bebeis com os publicanos e pessoas de má vida?
31 Yesu u bu wisɑ u nɛɛ, be bɑ bwɑ̃ɑ do bɑ ǹ timɡiin bukɑtɑ mɔ mɑ n kun mɔ be bɑ bɑrɔ.
31 Respondeu-lhes Jesus: Não são os homens de boa saúde que necessitam de médico, mas sim os enfermos.
32 Nɑ ǹ nɛ n kɑ ɡeeɡibu soku. Nɑ nɑwɑ n kɑ kɔ̃sɑn kowobu soku bu kɑ ben ɡɔ̃ru ɡɔsiɑ.
32 Não vim chamar à conversão os justos, mas sim os pecadores.
33 Bɑ nùn sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ, Yohɑnun bwɑ̃ɑbu kɑ Fɑlisibɑɡibu bɑ rɑ nɔɔ bɔke kiri kiri, bɑ rɑ mɑɑ kɑnɑru ko, ɑdɑmɑ wunɛɡibɑ dimɔ bɑ nɔrumɔ.
33 Eles então lhe disseram: Os discípulos de João e os discípulos dos fariseus jejuam com freqüência e fazem longas orações, mas os teus comem e bebem...
34 Mɑ u nɛɛ, i ko i kpĩ i kurɔ kpɑon durɔn bɔrɔbɑ nɔɔ bɔkusiɑ sɑnɑm mɛ u wɑ̃ɑ kɑ be?
34 Jesus respondeu-lhes: Porventura podeis vós obrigar a jejuar os amigos do esposo, enquanto o esposo está com eles?
35 Adɑmɑ sɑnɑm wee mɛ bɑ koo kurɔ kpɑon durɔ wɔrɑ ben nɔmɑn di. Sɑnɑm mɛ sɔɔrɑ bɑ koo nɔɔ bɔke.
35 Virão dias em que o esposo lhes será tirado; então jejuarão.
36 U mɑɑ bu mɔndu kuɑ u nɛɛ, bɑ ku rɑ yɑbe kpɑɑru ɡĩɛ bu kɑ yɑbe tɔkɔru kɔre. Bɑ̀ n kuɑ mɛ, bɑ koo kpɑɑru ɡĩɑ, kpɑɑrun yɑsɑ mɑɑ yɑ ko n sɑ̃ɑ nɛnɛm yɑbe tɔkɔru sɔɔ.
36 Propôs-lhes também esta comparação: Ninguém rasga um pedaço de roupa nova para remendar uma roupa velha, porque assim estragaria uma roupa nova. Além disso, o remendo novo não assentaria bem na roupa velha.
37 Goo ku rɑ mɑɑ tɑm kpɑm doke ɡɔnɑn bɔɔ tɔkɔnu sɔɔ. Ù n kuɑ mɛ, tɑm kpɑm mɛ, mu koo bɔɔnu kurɑsiɑ kpɑ mu yɑri, kpɑ bɔɔnu nu sɑnkirɑ.
37 Também ninguém põe vinho novo em odres velhos; do contrário, o vinho novo arrebentará os odres e entornar-se-á, e perder-se-ão os odres;
38 Adɑmɑ bɑ ǹ koo ko bɑ kun tɑm kpɑm doke bɔɔ kpɑɑnu sɔɔ.
38 mas o vinho novo deve-se pôr em odres novos, e assim ambos se conservam.
39 Goo sɑri wi u ko n tɑm kpɑm kĩ, sɑnɑm mɛ u tɑm ɡurum nɔrɑ, domi u koo ɡere u nɛɛ, ɡurum kɑ nùn nɛrenɑ.
39 Demais, ninguém que bebeu do vinho velho quer já do novo, porque diz: O vinho velho é melhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.