Lucas 5
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs NAA
1 Ye Yesu u yɔ̃rɑ dɑɑ burerun bɔkuɔ te bɑ rɑ soku Genɛsɑrɛti, tɔn wɔru ɡɑ nùn mɛnnɛ ɡu kɑ Gusunɔn ɡɑri nɔ.
1 Aconteceu que Jesus estava junto ao lago de Genesaré, e a multidão o apertava para ouvir a palavra de Deus.
2 Mɑ u ɡoosu yiru wɑ dɑɑ bure ten ɡoorɔ sìn min di swɛ̃ɛ ɡowobu bɑ sɑrɑ bɑ ben yɑ̃ɑkoronu teɔ dɑ.
2 Então ele viu dois barcos junto à praia do lago. Os pescadores tinham desembarcado e estavam lavando as redes.
3 Mɑ u duɑ ɡoo sin teu sɔɔ ɡe ɡɑ sɑ̃ɑ Simɔɔɡuu, mɑ u nùn kɑnɑ u kɑ ɡu ɡooru tondɑsiɑ fiiko. Yen biru u sinɑ u tɔn wɔrusu Gusunɔn ɡɑri sɔ̃ɔsimɔ ɡen min di.
3 Entrando num dos barcos, que era o de Simão, Jesus pediu-lhe que o afastasse um pouco da praia; e, assentando-se, do barco ensinava as multidões.
4 Ye u win ɡɑri ɡerubu mɑri, u Simɔɔ sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ wunɛn ɡoo bɔrieyo bwerɔ kpɑ i bɛɛn yɑ̃ɑkoronu kpɛ̃ɛ i kɑ swɛ̃ɛ mwɑ.
4 Quando acabou de falar, Jesus disse a Simão:
5 Simɔɔ u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, yinni wɔ̃ku ɡirirɑ sɑ sɔmburu kuɑ, sɑ ǹ mɑɑ ɡɑ̃ɑnu wɑ sɑ mwɛ, ɑdɑmɑ wunɛn ɡɑrin sɔ̃ kon yɑ̃ɑkoro te kpɛ̃ɛ.
5 Em resposta, Simão disse: — Mestre, havendo trabalhado toda a noite, nada apanhamos; mas, sob esta sua palavra, lançarei as redes.
6 Ye bɑ kuɑ mɛ, bɑ swɛ̃ɛ dɑbi dɑbiru ɡurɑ sere ben yɑ̃ɑkororɑ ɡɛ̃ɛrɔ.
6 Fazendo isso, apanharam grande quantidade de peixes; e as redes deles começaram a se romper.
7 Mɑ bɑ kɑ yĩreru ben berusebu sokɑ be bɑ wɑ̃ɑ ɡoo yiruse sɔɔ bu nɑ bu bu somi. Bɑ nɑ mɑ bɑ ɡoosu yiru ye swɛ̃ɛ yibiɑ sere su kĩ su num.
7 Então fizeram sinais aos companheiros do outro barco, para que fossem ajudá-los. E foram e encheram ambos os barcos, a ponto de quase afundarem.
8 Ye Simɔɔ Piɛɛ u yeni wɑ u kpunɑ Yesun wuswɑɑɔ u nɛɛ, Yinni, ɑ tii ɡɑwo nɛn bɔkun di, domi nɛ torowɑ.
8 Vendo isto, Simão Pedro prostrou-se aos pés de Jesus, dizendo: — Senhor, afaste-se de mim, porque sou pecador.
9 Domi wi kɑ win berusebu kpuro bɑ biti kuɑ swɛ̃ɛ dɑbi ten sɔ̃ te bɑ ɡurɑ.
9 Pois, à vista da pesca que fizeram, a admiração se apoderou dele e de todos os seus companheiros,
10 Mɛyɑ mɑɑ biti yɑ Simɔɔn berusebu Yɑkɔbu kɑ Yohɑnu, Sebeden bibu mwɑ. Yesu u Simɔɔ sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ ku bɛrum ko, sɑɑ tɛ̃n di tɔmbɑ kɑɑ n kɑsu bu mɑn swĩi.
10 bem como de Tiago e João, filhos de Zebedeu, que eram seus sócios. Então Jesus disse a Simão:
11 Sɑnɑm mɛ bɑ kɑ ben ɡoosu dɑ ɡoorɔ, mɑ bɑ si kpuro deri bɑ nùn swĩi.
11 E, arrastando eles os barcos para a praia, deixando tudo, o seguiram.
12 Sɑnɑm mɛ Yesu u wɑ̃ɑ wuu ɡɑɡu sɔɔ durɔ ɡoo wi u bɑrɑ disiɡiru bɑrɔ u nùn wɑ, mɑ u yiirɑ win wuswɑɑɔ u nùn suuru kɑnɑ u nɛɛ, Yinni ɑ̀ n wurɑ, nɑ yɛ̃ mɑ kɑɑ kpĩ ɑ mɑn bɛkiɑ kpɑ n dɛɛrɑ.
12 Aconteceu que, estando Jesus numa das cidades, um homem coberto de lepra veio à sua presença. Quando ele viu Jesus, prostrou-se com o rosto em terra e pediu: — Senhor, se quiser, pode purificar-me.
13 Mɑ Yesu u win nɔmu dɛmiɑ u nùn bɑbɑ u nɛɛ, nɑ wurɑ, ɑ bɛkuro kpɑ ɑ dɛɛrɑ.
13 E Jesus, estendendo a mão, tocou nele, dizendo: E, no mesmo instante, a lepra daquele homem desapareceu.
14 Yesu u nùn yiire u nɛɛ, u ku rɑɑ ɡoo ɡɑ̃ɑnu ɡɑnu sɔ̃, ɑdɑmɑ u doo u win tii yɑ̃ku kowo tusiɑ, kpɑ u yɑ̃kuru ko win dɛɛrɑsiɑbun sɔ̃ nɡe mɛ Mɔwisin woodɑ yɑ ɡeruɑ, kpɑ tu kɑ ko seedɑ tɔmbun wuswɑɑɔ.
14 Jesus ordenou-lhe que não contasse isso a ninguém. E acrescentou:
15 Kɑ mɛ, win lɑbɑɑri yɑ yɑbi, mɑ tɔn dɑbirɑ mɛnnɑmɔ bu kɑ win ɡɑri nɔ, kpɑ bu kɑ bɛkurɑ ben bɑrɑnu sɔɔn di.
15 Porém o que se dizia a respeito de Jesus se espalhava cada vez mais, e grandes multidões afluíam para o ouvir e para serem curadas de suas enfermidades.
16 Adɑmɑ Yesu u rɑ dewɑ ɡbɑburɔ wi turo u n kɑnɑru mɔ̀.
16 Jesus, porém, se retirava para lugares solitários e orava.
17 Sɔ̃ɔ teeru Yesu u Gusunɔn ɡɑrin keu sɔ̃ɔsimɔ mɑ Fɑlisibɑ kɑ woodɑ yɛ̃robu bɑ sɔ̃ mi, be bɑ nɑ sɑɑ Gɑlile kɑ Yudeɑn wuu bɑɑɡeren di, kɑ mɑɑ Yerusɑlɛmun di, mɑ Yinnin dɑm mu derɑ u bɑrɔbu bɛkiɑmɔ.
17 E aconteceu que, num daqueles dias, Jesus estava ensinando, e achavam-se ali assentados fariseus e mestres da Lei, vindos de todas as aldeias da Galileia, da Judeia e de Jerusalém. E o poder do Senhor estava com ele para curar.
18 Sɑɑ ye yɑnde, tɔmbu ɡɑbɑ durɔ ɡoo sɔɔwɑ kɑ kpinu wìn wɑsin bee tiɑ yɑ ɡu. Bɑ kɑsu mɛ bɑ koo kɑ du kpɑ bu nùn yi Yesun wuswɑɑɔ.
18 Vieram, então, alguns homens trazendo um paralítico deitado num leito. Eles procuravam levá-lo para dentro e colocá-lo diante de Jesus.
19 Ye bɑ kun wɑ mi bɑ koo kɑ nùn duusiɑ tɔn wɔrun sɔ̃, yerɑ bɑ yɔɔwɑ diru mi u wɑ̃ɑn wɔllɔ, mɑ bɑ tu yɑbɑ bɑ nùn sɑrɑsiɑ kɑ win kpinu tɔn wɔru ɡen suunu sɔɔ Yesun wuswɑɑɔ.
19 E, não encontrando uma forma de fazer isso por causa da multidão, subiram ao telhado e, por entre as telhas, desceram o paralítico no seu leito, deixando-o no meio das pessoas, diante de Jesus.
20 Ye u ben nɑɑnɛ dokebu wɑ, yerɑ u durɔ wi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ wunɛn durum suuru wɑ.
20 Vendo-lhes a fé, Jesus disse ao paralítico:
21 Woodɑ yɛ̃robu kɑ Fɑlisibɑ bɑ bwisikum wɔri bɑ tii bikiɑmɔ, wɑrɑ wini wi u Gusunɔ wɔmmɔ. Wɑrɑ koo kpĩ u tɔnu win durum suuru kuɑ mɑ n kun mɔ Gusunɔ turo.
21 E os escribas e fariseus começaram a pensar: — Quem é este que diz blasfêmias? Quem pode perdoar pecados, a não ser um, que é Deus?
22 Adɑmɑ Yesu u ben bwisikunu ɡiɑ mɑ u bu bikiɑ u nɛɛ, mbɑn sɔ̃nɑ i bwisikumɔ mɛ bɛɛn ɡɔ̃ruɔ.
22 Jesus, porém, conhecendo os pensamentos deles, disse-lhes:
23 Yen yerɑ̀ yɑ sɛ̃sɔ bo, bu nɛɛ, bɑ tɔnu nùn win durum suuru kuɑ, ǹ kun mɛ bu nɛɛ, u seewo u sĩ.
23 O que é mais fácil? Dizer: “Os seus pecados estão perdoados”, ou dizer: “Levante-se e ande”?
24 Ǹ n mɛn nɑ, kon bɛɛ sɔ̃ɔsi mɑ Tɔnun Bii, u yiiko mɔ hɑnduniɑ mi, u kɑ durum suuru ko.
24 Mas isto é para que vocês saibam que o Filho do Homem tem autoridade sobre a terra para perdoar pecados. E disse ao paralítico:
25 Mɑ u seewɑ mii mii ben wuswɑɑɔ u suɑ ye u rɑɑ kpunɑri, mɑ u Gusunɔ siɑrɑmɔ u kɑ dɔɔ yɛnuɔ.
25 E imediatamente ele se levantou diante de todos e, pegando o leito em que até então estava deitado, voltou para casa, glorificando a Deus.
26 Yerɑ biti yɑ be kpuro mwɑ mɑ bɑ Gusunɔ siɑrɑmɔ. Bɛrum mɑɑ bu mwɑ mɑ bɑ mɔ̀, sɑ ɡɑ̃ɑ mɑɑmɑɑkiɡinu wɑ ɡisɔ.
26 Todos ficaram muito admirados, davam glória a Deus e, cheios de temor, diziam: — Hoje vimos coisas extraordinárias!
27 Yenibɑn biru Yesu u yɑrɑ mɑ u ɡbere mwɑɔ ɡoo wɑ wi bɑ rɑ soku Lefi u sɔ̃ ɡbere yerɔ, mɑ u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ mɑn swĩiyɔ.
27 Depois disso, Jesus saiu e viu um publicano, chamado Levi, sentado na coletoria. E lhe disse:
28 Lefi u seewɑ u ye kpuro deri mɑ u nùn swĩi.
28 Ele se levantou e, deixando tudo, o seguiu.
29 Yen biru u Yesu tɔ̃ɔ bɑkɑ dim kuɑ win yɛnuɔ. Gbere mwɑɔ dɑbinu kɑ mɑɑ ɡɑbu bɑ kɑ bu dimɔ.
29 Então Levi lhe ofereceu um grande banquete em sua casa; e era grande o número de publicanos e outras pessoas que estavam com eles à mesa.
30 Fɑlisibɑ kɑ ben woodɑ yɛ̃robu ɡɑbu bɑ win bwɑ̃ɑbu wɔkisi bɑ bikiɑ bɑ nɛɛ, mbɑn sɔ̃nɑ i dimɔ i nɔrumɔ kɑ ɡbere mwɑɔbu kɑ kɔ̃sɑn kowobu.
30 Os fariseus e seus escribas murmuravam contra os discípulos de Jesus, perguntando: — Por que vocês comem e bebem com os publicanos e pecadores?
31 Yesu u bu wisɑ u nɛɛ, be bɑ bwɑ̃ɑ do bɑ ǹ timɡiin bukɑtɑ mɔ mɑ n kun mɔ be bɑ bɑrɔ.
31 Jesus tomou a palavra e disse:
32 Nɑ ǹ nɛ n kɑ ɡeeɡibu soku. Nɑ nɑwɑ n kɑ kɔ̃sɑn kowobu soku bu kɑ ben ɡɔ̃ru ɡɔsiɑ.
32 Não vim chamar justos, e sim pecadores, ao arrependimento.
33 Bɑ nùn sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ, Yohɑnun bwɑ̃ɑbu kɑ Fɑlisibɑɡibu bɑ rɑ nɔɔ bɔke kiri kiri, bɑ rɑ mɑɑ kɑnɑru ko, ɑdɑmɑ wunɛɡibɑ dimɔ bɑ nɔrumɔ.
33 Então eles disseram a Jesus: — Os discípulos de João frequentemente jejuam e fazem orações, e os discípulos dos fariseus fazem o mesmo; mas os seus discípulos comem e bebem.
34 Mɑ u nɛɛ, i ko i kpĩ i kurɔ kpɑon durɔn bɔrɔbɑ nɔɔ bɔkusiɑ sɑnɑm mɛ u wɑ̃ɑ kɑ be?
34 Jesus, porém, lhes disse:
35 Adɑmɑ sɑnɑm wee mɛ bɑ koo kurɔ kpɑon durɔ wɔrɑ ben nɔmɑn di. Sɑnɑm mɛ sɔɔrɑ bɑ koo nɔɔ bɔke.
35 No entanto, virão dias em que o noivo lhes será tirado, e então, naqueles dias, eles vão jejuar.
36 U mɑɑ bu mɔndu kuɑ u nɛɛ, bɑ ku rɑ yɑbe kpɑɑru ɡĩɛ bu kɑ yɑbe tɔkɔru kɔre. Bɑ̀ n kuɑ mɛ, bɑ koo kpɑɑru ɡĩɑ, kpɑɑrun yɑsɑ mɑɑ yɑ ko n sɑ̃ɑ nɛnɛm yɑbe tɔkɔru sɔɔ.
36 Também lhes contou uma parábola:
37 Goo ku rɑ mɑɑ tɑm kpɑm doke ɡɔnɑn bɔɔ tɔkɔnu sɔɔ. Ù n kuɑ mɛ, tɑm kpɑm mɛ, mu koo bɔɔnu kurɑsiɑ kpɑ mu yɑri, kpɑ bɔɔnu nu sɑnkirɑ.
37 E ninguém põe vinho novo em odres velhos, porque, se fizer isso, o vinho novo romperá os odres, o vinho se derramará, e os odres se estragarão.
38 Adɑmɑ bɑ ǹ koo ko bɑ kun tɑm kpɑm doke bɔɔ kpɑɑnu sɔɔ.
38 Pelo contrário, vinho novo deve ser posto em odres novos.
39 Goo sɑri wi u ko n tɑm kpɑm kĩ, sɑnɑm mɛ u tɑm ɡurum nɔrɑ, domi u koo ɡere u nɛɛ, ɡurum kɑ nùn nɛrenɑ.
39 E ninguém, tendo bebido o vinho velho, prefere o novo, porque diz: “O velho é excelente.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.