Lucas 5
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs ARC
1 Ye Yesu u yɔ̃rɑ dɑɑ burerun bɔkuɔ te bɑ rɑ soku Genɛsɑrɛti, tɔn wɔru ɡɑ nùn mɛnnɛ ɡu kɑ Gusunɔn ɡɑri nɔ.
1 E aconteceu que, apertando-o a multidão para ouvir a palavra de Deus, estava ele junto ao lago de Genesaré.
2 Mɑ u ɡoosu yiru wɑ dɑɑ bure ten ɡoorɔ sìn min di swɛ̃ɛ ɡowobu bɑ sɑrɑ bɑ ben yɑ̃ɑkoronu teɔ dɑ.
2 E viu estar dois barcos junto à praia do lago; e os pescadores, havendo descido deles, estavam lavando as redes.
3 Mɑ u duɑ ɡoo sin teu sɔɔ ɡe ɡɑ sɑ̃ɑ Simɔɔɡuu, mɑ u nùn kɑnɑ u kɑ ɡu ɡooru tondɑsiɑ fiiko. Yen biru u sinɑ u tɔn wɔrusu Gusunɔn ɡɑri sɔ̃ɔsimɔ ɡen min di.
3 E, entrando num dos barcos, que era o de Simão, pediu-lhe que o afastasse um pouco da terra; e, assentando-se, ensinava do barco a multidão.
4 Ye u win ɡɑri ɡerubu mɑri, u Simɔɔ sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ wunɛn ɡoo bɔrieyo bwerɔ kpɑ i bɛɛn yɑ̃ɑkoronu kpɛ̃ɛ i kɑ swɛ̃ɛ mwɑ.
4 E, quando acabou de falar, disse a Simão: faze-te ao mar alto, e lançai as vossas redes para pescar.
5 Simɔɔ u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, yinni wɔ̃ku ɡirirɑ sɑ sɔmburu kuɑ, sɑ ǹ mɑɑ ɡɑ̃ɑnu wɑ sɑ mwɛ, ɑdɑmɑ wunɛn ɡɑrin sɔ̃ kon yɑ̃ɑkoro te kpɛ̃ɛ.
5 E, respondendo Simão, disse-lhe: Mestre, havendo trabalhado toda a noite, nada apanhamos; mas, porque mandas, lançarei a rede.
6 Ye bɑ kuɑ mɛ, bɑ swɛ̃ɛ dɑbi dɑbiru ɡurɑ sere ben yɑ̃ɑkororɑ ɡɛ̃ɛrɔ.
6 E, fazendo assim, colheram uma grande quantidade de peixes, e rompia-se-lhes a rede.
7 Mɑ bɑ kɑ yĩreru ben berusebu sokɑ be bɑ wɑ̃ɑ ɡoo yiruse sɔɔ bu nɑ bu bu somi. Bɑ nɑ mɑ bɑ ɡoosu yiru ye swɛ̃ɛ yibiɑ sere su kĩ su num.
7 E fizeram sinal aos companheiros que estavam no outro barco, para que os fossem ajudar. E foram e encheram ambos os barcos, de maneira tal que quase iam a pique.
8 Ye Simɔɔ Piɛɛ u yeni wɑ u kpunɑ Yesun wuswɑɑɔ u nɛɛ, Yinni, ɑ tii ɡɑwo nɛn bɔkun di, domi nɛ torowɑ.
8 E, vendo isso Simão Pedro, prostrou-se aos pés de Jesus, dizendo: Senhor, ausenta-te de mim, por que sou um homem pecador.
9 Domi wi kɑ win berusebu kpuro bɑ biti kuɑ swɛ̃ɛ dɑbi ten sɔ̃ te bɑ ɡurɑ.
9 Pois que o espanto se apoderara dele e de todos os que com ele estavam, por causa da pesca que haviam feito,
10 Mɛyɑ mɑɑ biti yɑ Simɔɔn berusebu Yɑkɔbu kɑ Yohɑnu, Sebeden bibu mwɑ. Yesu u Simɔɔ sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ ku bɛrum ko, sɑɑ tɛ̃n di tɔmbɑ kɑɑ n kɑsu bu mɑn swĩi.
10 e, de igual modo, também de Tiago e João, filhos de Zebedeu, que eram companheiros de Simão. E disse Jesus a Simão: Não temas; de agora em diante, serás pescador de homens.
11 Sɑnɑm mɛ bɑ kɑ ben ɡoosu dɑ ɡoorɔ, mɑ bɑ si kpuro deri bɑ nùn swĩi.
11 E, levando os barcos para terra, deixaram tudo e o seguiram.
12 Sɑnɑm mɛ Yesu u wɑ̃ɑ wuu ɡɑɡu sɔɔ durɔ ɡoo wi u bɑrɑ disiɡiru bɑrɔ u nùn wɑ, mɑ u yiirɑ win wuswɑɑɔ u nùn suuru kɑnɑ u nɛɛ, Yinni ɑ̀ n wurɑ, nɑ yɛ̃ mɑ kɑɑ kpĩ ɑ mɑn bɛkiɑ kpɑ n dɛɛrɑ.
12 E aconteceu que, quando estava em uma daquelas cidades, eis que um homem cheio de lepra, vendo a Jesus, prostrou-se sobre o rosto e rogou-lhe, dizendo: Senhor, se quiseres, bem podes limpar-me.
13 Mɑ Yesu u win nɔmu dɛmiɑ u nùn bɑbɑ u nɛɛ, nɑ wurɑ, ɑ bɛkuro kpɑ ɑ dɛɛrɑ.
13 E ele, estendendo a mão, tocou-lhe, dizendo: Quero; sê limpo. E logo a lepra desapareceu dele.
14 Yesu u nùn yiire u nɛɛ, u ku rɑɑ ɡoo ɡɑ̃ɑnu ɡɑnu sɔ̃, ɑdɑmɑ u doo u win tii yɑ̃ku kowo tusiɑ, kpɑ u yɑ̃kuru ko win dɛɛrɑsiɑbun sɔ̃ nɡe mɛ Mɔwisin woodɑ yɑ ɡeruɑ, kpɑ tu kɑ ko seedɑ tɔmbun wuswɑɑɔ.
14 E ordenou-lhe que a ninguém o dissesse. Mas disse-lhe: Vai, mostra-te ao sacerdote e oferece, pela tua purificação, o que Moisés determinou, para que lhes sirva de testemunho.
15 Kɑ mɛ, win lɑbɑɑri yɑ yɑbi, mɑ tɔn dɑbirɑ mɛnnɑmɔ bu kɑ win ɡɑri nɔ, kpɑ bu kɑ bɛkurɑ ben bɑrɑnu sɔɔn di.
15 Porém a sua fama se propagava ainda mais, e ajuntava-se muita gente para o ouvir e para ser por ele curada das suas enfermidades.
16 Adɑmɑ Yesu u rɑ dewɑ ɡbɑburɔ wi turo u n kɑnɑru mɔ̀.
16 Porém ele retirava-se para os desertos e ali orava.
17 Sɔ̃ɔ teeru Yesu u Gusunɔn ɡɑrin keu sɔ̃ɔsimɔ mɑ Fɑlisibɑ kɑ woodɑ yɛ̃robu bɑ sɔ̃ mi, be bɑ nɑ sɑɑ Gɑlile kɑ Yudeɑn wuu bɑɑɡeren di, kɑ mɑɑ Yerusɑlɛmun di, mɑ Yinnin dɑm mu derɑ u bɑrɔbu bɛkiɑmɔ.
17 E aconteceu que, em um daqueles dias, estava ensinando, e estavam ali assentados fariseus e doutores da lei que tinham vindo de todas as aldeias da Galileia, e da Judeia, e de Jerusalém. E a virtude do Senhor estava com ele para curar.
18 Sɑɑ ye yɑnde, tɔmbu ɡɑbɑ durɔ ɡoo sɔɔwɑ kɑ kpinu wìn wɑsin bee tiɑ yɑ ɡu. Bɑ kɑsu mɛ bɑ koo kɑ du kpɑ bu nùn yi Yesun wuswɑɑɔ.
18 E eis que uns homens transportaram numa cama um homem que estava paralítico e procuravam fazê-lo entrar e pô-lo diante dele.
19 Ye bɑ kun wɑ mi bɑ koo kɑ nùn duusiɑ tɔn wɔrun sɔ̃, yerɑ bɑ yɔɔwɑ diru mi u wɑ̃ɑn wɔllɔ, mɑ bɑ tu yɑbɑ bɑ nùn sɑrɑsiɑ kɑ win kpinu tɔn wɔru ɡen suunu sɔɔ Yesun wuswɑɑɔ.
19 E, não achando por onde o pudessem levar, por causa da multidão, subiram ao telhado e, por entre as telhas, o baixaram com a cama até ao meio, diante de Jesus.
20 Ye u ben nɑɑnɛ dokebu wɑ, yerɑ u durɔ wi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ wunɛn durum suuru wɑ.
20 E, vendo-lhes a fé, Jesus disse ao paralítico: Homem, os teus pecados te são perdoados.
21 Woodɑ yɛ̃robu kɑ Fɑlisibɑ bɑ bwisikum wɔri bɑ tii bikiɑmɔ, wɑrɑ wini wi u Gusunɔ wɔmmɔ. Wɑrɑ koo kpĩ u tɔnu win durum suuru kuɑ mɑ n kun mɔ Gusunɔ turo.
21 E os escribas e os fariseus começaram a arrazoar, dizendo: Quem é este que diz blasfêmias? Quem pode perdoar pecados, senão Deus?
22 Adɑmɑ Yesu u ben bwisikunu ɡiɑ mɑ u bu bikiɑ u nɛɛ, mbɑn sɔ̃nɑ i bwisikumɔ mɛ bɛɛn ɡɔ̃ruɔ.
22 Jesus, porém, conhecendo os seus pensamentos, respondeu e disse-lhes: Que arrazoais em vosso coração?
23 Yen yerɑ̀ yɑ sɛ̃sɔ bo, bu nɛɛ, bɑ tɔnu nùn win durum suuru kuɑ, ǹ kun mɛ bu nɛɛ, u seewo u sĩ.
23 Qual é mais fácil? Dizer: Os teus pecados te são perdoados, ou dizer: Levanta-te e anda?
24 Ǹ n mɛn nɑ, kon bɛɛ sɔ̃ɔsi mɑ Tɔnun Bii, u yiiko mɔ hɑnduniɑ mi, u kɑ durum suuru ko.
24 Ora, para que saibais que o Filho do Homem tem sobre a terra poder de perdoar pecados (disse ao paralítico), eu te digo: Levanta-te, toma a tua cama e vai para tua casa.
25 Mɑ u seewɑ mii mii ben wuswɑɑɔ u suɑ ye u rɑɑ kpunɑri, mɑ u Gusunɔ siɑrɑmɔ u kɑ dɔɔ yɛnuɔ.
25 E, levantando-se logo diante deles e tomando a cama em que estava deitado, foi para sua casa glorificando a Deus.
26 Yerɑ biti yɑ be kpuro mwɑ mɑ bɑ Gusunɔ siɑrɑmɔ. Bɛrum mɑɑ bu mwɑ mɑ bɑ mɔ̀, sɑ ɡɑ̃ɑ mɑɑmɑɑkiɡinu wɑ ɡisɔ.
26 E todos ficaram maravilhados, e glorificaram a Deus, e ficaram cheios de temor, dizendo: Hoje, vimos prodígios.
27 Yenibɑn biru Yesu u yɑrɑ mɑ u ɡbere mwɑɔ ɡoo wɑ wi bɑ rɑ soku Lefi u sɔ̃ ɡbere yerɔ, mɑ u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ mɑn swĩiyɔ.
27 E, depois disso, saiu, e viu um publicano, chamado Levi, assentado na recebedoria, e disse-lhe: Segue-me.
28 Lefi u seewɑ u ye kpuro deri mɑ u nùn swĩi.
28 E ele, deixando tudo, levantou-se e o seguiu.
29 Yen biru u Yesu tɔ̃ɔ bɑkɑ dim kuɑ win yɛnuɔ. Gbere mwɑɔ dɑbinu kɑ mɑɑ ɡɑbu bɑ kɑ bu dimɔ.
29 E fez-lhe Levi um grande banquete em sua casa; e havia ali uma multidão de publicanos e outros que estavam com eles à mesa.
30 Fɑlisibɑ kɑ ben woodɑ yɛ̃robu ɡɑbu bɑ win bwɑ̃ɑbu wɔkisi bɑ bikiɑ bɑ nɛɛ, mbɑn sɔ̃nɑ i dimɔ i nɔrumɔ kɑ ɡbere mwɑɔbu kɑ kɔ̃sɑn kowobu.
30 E os escribas deles e os fariseus murmuravam contra os seus discípulos, dizendo: Por que comeis e bebeis com publicanos e pecadores?
31 Yesu u bu wisɑ u nɛɛ, be bɑ bwɑ̃ɑ do bɑ ǹ timɡiin bukɑtɑ mɔ mɑ n kun mɔ be bɑ bɑrɔ.
31 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Não necessitam de médico os que estão sãos, mas sim os que estão enfermos.
32 Nɑ ǹ nɛ n kɑ ɡeeɡibu soku. Nɑ nɑwɑ n kɑ kɔ̃sɑn kowobu soku bu kɑ ben ɡɔ̃ru ɡɔsiɑ.
32 Eu não vim chamar os justos, mas sim os pecadores, ao arrependimento.
33 Bɑ nùn sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ, Yohɑnun bwɑ̃ɑbu kɑ Fɑlisibɑɡibu bɑ rɑ nɔɔ bɔke kiri kiri, bɑ rɑ mɑɑ kɑnɑru ko, ɑdɑmɑ wunɛɡibɑ dimɔ bɑ nɔrumɔ.
33 Disseram-lhe, então, eles: Por que jejuam muitas vezes os discípulos de João e fazem orações, como também os dos fariseus, mas os teus comem e bebem?
34 Mɑ u nɛɛ, i ko i kpĩ i kurɔ kpɑon durɔn bɔrɔbɑ nɔɔ bɔkusiɑ sɑnɑm mɛ u wɑ̃ɑ kɑ be?
34 E ele lhes disse: Podeis vós fazer jejuar os convidados das bodas, enquanto o esposo está com eles?
35 Adɑmɑ sɑnɑm wee mɛ bɑ koo kurɔ kpɑon durɔ wɔrɑ ben nɔmɑn di. Sɑnɑm mɛ sɔɔrɑ bɑ koo nɔɔ bɔke.
35 Dias virão, porém, em que o esposo lhes será tirado,
36 U mɑɑ bu mɔndu kuɑ u nɛɛ, bɑ ku rɑ yɑbe kpɑɑru ɡĩɛ bu kɑ yɑbe tɔkɔru kɔre. Bɑ̀ n kuɑ mɛ, bɑ koo kpɑɑru ɡĩɑ, kpɑɑrun yɑsɑ mɑɑ yɑ ko n sɑ̃ɑ nɛnɛm yɑbe tɔkɔru sɔɔ.
36 E disse-lhes também uma parábola: Ninguém tira um pedaço de uma veste nova para o coser em veste velha, pois que romperá a nova, e o remendo não condiz com a veste velha.
37 Goo ku rɑ mɑɑ tɑm kpɑm doke ɡɔnɑn bɔɔ tɔkɔnu sɔɔ. Ù n kuɑ mɛ, tɑm kpɑm mɛ, mu koo bɔɔnu kurɑsiɑ kpɑ mu yɑri, kpɑ bɔɔnu nu sɑnkirɑ.
37 E ninguém põe vinho novo em odres velhos; de outra sorte, o vinho novo romperá os odres e entornar-se-á o vinho, e os odres se estragarão.
38 Adɑmɑ bɑ ǹ koo ko bɑ kun tɑm kpɑm doke bɔɔ kpɑɑnu sɔɔ.
38 Mas o vinho novo deve ser posto em odres novos, e ambos juntamente se conservarão.
39 Goo sɑri wi u ko n tɑm kpɑm kĩ, sɑnɑm mɛ u tɑm ɡurum nɔrɑ, domi u koo ɡere u nɛɛ, ɡurum kɑ nùn nɛrenɑ.
39 E ninguém, tendo bebido o velho, quer logo o novo, porque diz: Melhor é o velho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.