Lucas 5

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ye Yesu u yɔ̃rɑ dɑɑ burerun bɔkuɔ te bɑ rɑ soku Genɛsɑrɛti, tɔn wɔru ɡɑ nùn mɛnnɛ ɡu kɑ Gusunɔn ɡɑri nɔ.
1 Estando Jesus à beira do lago de Genesaré, grandes multidões se apertavam em volta dele para ouvir a palavra de Deus.
2 Mɑ u ɡoosu yiru wɑ dɑɑ bure ten ɡoorɔ sìn min di swɛ̃ɛ ɡowobu bɑ sɑrɑ bɑ ben yɑ̃ɑkoronu teɔ dɑ.
2 Ele notou que, junto à praia, havia dois barcos vazios, deixados por pescadores que lavavam suas redes.
3 Mɑ u duɑ ɡoo sin teu sɔɔ ɡe ɡɑ sɑ̃ɑ Simɔɔɡuu, mɑ u nùn kɑnɑ u kɑ ɡu ɡooru tondɑsiɑ fiiko. Yen biru u sinɑ u tɔn wɔrusu Gusunɔn ɡɑri sɔ̃ɔsimɔ ɡen min di.
3 Entrou num dos barcos e pediu a Simão, seu dono, que o afastasse um pouco da praia. Então sentou-se no barco e dali ensinou as multidões.
4 Ye u win ɡɑri ɡerubu mɑri, u Simɔɔ sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ wunɛn ɡoo bɔrieyo bwerɔ kpɑ i bɛɛn yɑ̃ɑkoronu kpɛ̃ɛ i kɑ swɛ̃ɛ mwɑ.
4 Quando terminou de falar, disse a Simão: “Agora vá para onde é mais fundo e lancem as redes para pescar”.
5 Simɔɔ u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, yinni wɔ̃ku ɡirirɑ sɑ sɔmburu kuɑ, sɑ ǹ mɑɑ ɡɑ̃ɑnu wɑ sɑ mwɛ, ɑdɑmɑ wunɛn ɡɑrin sɔ̃ kon yɑ̃ɑkoro te kpɛ̃ɛ.
5 Simão respondeu: “Mestre, trabalhamos duro a noite toda e não pegamos nada. Mas, por ser o senhor quem nos pede, vou lançar as redes novamente”.
6 Ye bɑ kuɑ mɛ, bɑ swɛ̃ɛ dɑbi dɑbiru ɡurɑ sere ben yɑ̃ɑkororɑ ɡɛ̃ɛrɔ.
6 Dessa vez, as redes ficaram tão cheias de peixes que começaram a se rasgar.
7 Mɑ bɑ kɑ yĩreru ben berusebu sokɑ be bɑ wɑ̃ɑ ɡoo yiruse sɔɔ bu nɑ bu bu somi. Bɑ nɑ mɑ bɑ ɡoosu yiru ye swɛ̃ɛ yibiɑ sere su kĩ su num.
7 Então pediram ajuda aos companheiros do outro barco, e logo os dois barcos estavam tão cheios de peixes que quase afundaram.
8 Ye Simɔɔ Piɛɛ u yeni wɑ u kpunɑ Yesun wuswɑɑɔ u nɛɛ, Yinni, ɑ tii ɡɑwo nɛn bɔkun di, domi nɛ torowɑ.
8 Quando Simão Pedro se deu conta do que havia acontecido, caiu de joelhos diante de Jesus e disse: “Por favor, Senhor, afaste-se de mim, porque sou homem pecador”.
9 Domi wi kɑ win berusebu kpuro bɑ biti kuɑ swɛ̃ɛ dɑbi ten sɔ̃ te bɑ ɡurɑ.
9 Pois ele e seus companheiros ficaram espantados com a quantidade de peixes que haviam pescado,
10 Mɛyɑ mɑɑ biti yɑ Simɔɔn berusebu Yɑkɔbu kɑ Yohɑnu, Sebeden bibu mwɑ. Yesu u Simɔɔ sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ ku bɛrum ko, sɑɑ tɛ̃n di tɔmbɑ kɑɑ n kɑsu bu mɑn swĩi.
10 assim como seus sócios, Tiago e João, filhos de Zebedeu. Jesus respondeu a Simão: “Não tenha medo! De agora em diante, você será pescador de gente”.
11 Sɑnɑm mɛ bɑ kɑ ben ɡoosu dɑ ɡoorɔ, mɑ bɑ si kpuro deri bɑ nùn swĩi.
11 E, assim que chegaram à praia, deixaram tudo e seguiram Jesus.
12 Sɑnɑm mɛ Yesu u wɑ̃ɑ wuu ɡɑɡu sɔɔ durɔ ɡoo wi u bɑrɑ disiɡiru bɑrɔ u nùn wɑ, mɑ u yiirɑ win wuswɑɑɔ u nùn suuru kɑnɑ u nɛɛ, Yinni ɑ̀ n wurɑ, nɑ yɛ̃ mɑ kɑɑ kpĩ ɑ mɑn bɛkiɑ kpɑ n dɛɛrɑ.
12 Num povoado, Jesus encontrou um homem coberto de lepra. Quando o homem viu Jesus, prostrou-se com o rosto em terra e suplicou para ser curado, dizendo: “Se o senhor quiser, pode me curar e me deixar limpo”.
13 Mɑ Yesu u win nɔmu dɛmiɑ u nùn bɑbɑ u nɛɛ, nɑ wurɑ, ɑ bɛkuro kpɑ ɑ dɛɛrɑ.
13 Jesus estendeu a mão e o tocou. “Eu quero”, respondeu. “Seja curado e fique limpo!” No mesmo instante, a lepra desapareceu.
14 Yesu u nùn yiire u nɛɛ, u ku rɑɑ ɡoo ɡɑ̃ɑnu ɡɑnu sɔ̃, ɑdɑmɑ u doo u win tii yɑ̃ku kowo tusiɑ, kpɑ u yɑ̃kuru ko win dɛɛrɑsiɑbun sɔ̃ nɡe mɛ Mɔwisin woodɑ yɑ ɡeruɑ, kpɑ tu kɑ ko seedɑ tɔmbun wuswɑɑɔ.
14 Então Jesus o instruiu a não contar a ninguém o que havia acontecido. “Vá e apresente-se ao sacerdote para que ele o examine”, ordenou. “Leve a oferta que a lei de Moisés exige pela sua purificação. Isso servirá como testemunho.”
15 Kɑ mɛ, win lɑbɑɑri yɑ yɑbi, mɑ tɔn dɑbirɑ mɛnnɑmɔ bu kɑ win ɡɑri nɔ, kpɑ bu kɑ bɛkurɑ ben bɑrɑnu sɔɔn di.
15 Mas as notícias a seu respeito se espalhavam ainda mais, e grandes multidões vinham para ouvi-lo e para ser curadas de suas enfermidades.
16 Adɑmɑ Yesu u rɑ dewɑ ɡbɑburɔ wi turo u n kɑnɑru mɔ̀.
16 Ele, porém, se retirava para lugares isolados, a fim de orar.
17 Sɔ̃ɔ teeru Yesu u Gusunɔn ɡɑrin keu sɔ̃ɔsimɔ mɑ Fɑlisibɑ kɑ woodɑ yɛ̃robu bɑ sɔ̃ mi, be bɑ nɑ sɑɑ Gɑlile kɑ Yudeɑn wuu bɑɑɡeren di, kɑ mɑɑ Yerusɑlɛmun di, mɑ Yinnin dɑm mu derɑ u bɑrɔbu bɛkiɑmɔ.
17 Certo dia, enquanto Jesus ensinava, alguns fariseus e mestres da lei estavam sentados por perto. Eles vinham de todos os povoados da Galileia, da Judeia e de Jerusalém. E o poder do Senhor para curar estava sobre Jesus.
18 Sɑɑ ye yɑnde, tɔmbu ɡɑbɑ durɔ ɡoo sɔɔwɑ kɑ kpinu wìn wɑsin bee tiɑ yɑ ɡu. Bɑ kɑsu mɛ bɑ koo kɑ du kpɑ bu nùn yi Yesun wuswɑɑɔ.
18 Alguns homens vieram carregando um paralítico numa maca. Tentaram levá-lo para dentro da casa, até Jesus,
19 Ye bɑ kun wɑ mi bɑ koo kɑ nùn duusiɑ tɔn wɔrun sɔ̃, yerɑ bɑ yɔɔwɑ diru mi u wɑ̃ɑn wɔllɔ, mɑ bɑ tu yɑbɑ bɑ nùn sɑrɑsiɑ kɑ win kpinu tɔn wɔru ɡen suunu sɔɔ Yesun wuswɑɑɔ.
19 mas não conseguiram, por causa da multidão. Então subiram ao topo da casa e removeram uma parte do teto. Em seguida, baixaram o paralítico na maca até o meio da multidão, bem na frente dele.
20 Ye u ben nɑɑnɛ dokebu wɑ, yerɑ u durɔ wi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ wunɛn durum suuru wɑ.
20 Ao ver a fé que eles tinham, Jesus disse ao paralítico: “Homem, seus pecados estão perdoados”.
21 Woodɑ yɛ̃robu kɑ Fɑlisibɑ bɑ bwisikum wɔri bɑ tii bikiɑmɔ, wɑrɑ wini wi u Gusunɔ wɔmmɔ. Wɑrɑ koo kpĩ u tɔnu win durum suuru kuɑ mɑ n kun mɔ Gusunɔ turo.
21 Mas os fariseus e mestres da lei pensavam: “Quem ele pensa que é? Isso é blasfêmia! Somente Deus pode perdoar pecados!”.
22 Adɑmɑ Yesu u ben bwisikunu ɡiɑ mɑ u bu bikiɑ u nɛɛ, mbɑn sɔ̃nɑ i bwisikumɔ mɛ bɛɛn ɡɔ̃ruɔ.
22 Jesus, sabendo o que pensavam, perguntou: “Por que vocês questionam essas coisas em seu coração?
23 Yen yerɑ̀ yɑ sɛ̃sɔ bo, bu nɛɛ, bɑ tɔnu nùn win durum suuru kuɑ, ǹ kun mɛ bu nɛɛ, u seewo u sĩ.
23 O que é mais fácil dizer: ‘Seus pecados estão perdoados?’ ou ‘Levante-se e ande’?
24 Ǹ n mɛn nɑ, kon bɛɛ sɔ̃ɔsi mɑ Tɔnun Bii, u yiiko mɔ hɑnduniɑ mi, u kɑ durum suuru ko.
24 Mas eu lhes mostrarei que o Filho do Homem tem autoridade na terra para perdoar pecados”. Então disse ao paralítico: “Levante-se, pegue sua maca e vá para casa”.
25 Mɑ u seewɑ mii mii ben wuswɑɑɔ u suɑ ye u rɑɑ kpunɑri, mɑ u Gusunɔ siɑrɑmɔ u kɑ dɔɔ yɛnuɔ.
25 De imediato, à vista de todos, o homem se levantou, pegou sua maca e foi para casa louvando a Deus.
26 Yerɑ biti yɑ be kpuro mwɑ mɑ bɑ Gusunɔ siɑrɑmɔ. Bɛrum mɑɑ bu mwɑ mɑ bɑ mɔ̀, sɑ ɡɑ̃ɑ mɑɑmɑɑkiɡinu wɑ ɡisɔ.
26 Todos ficaram muitos admirados e, cheios de temor, louvaram a Deus, exclamando: “Hoje vimos coisas maravilhosas!”.
27 Yenibɑn biru Yesu u yɑrɑ mɑ u ɡbere mwɑɔ ɡoo wɑ wi bɑ rɑ soku Lefi u sɔ̃ ɡbere yerɔ, mɑ u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ mɑn swĩiyɔ.
27 Depois disso, Jesus saiu da cidade e viu um cobrador de impostos chamado Levi sentado no local onde se coletavam impostos. “Siga-me”, disse-lhe Jesus,
28 Lefi u seewɑ u ye kpuro deri mɑ u nùn swĩi.
28 e Levi se levantou, deixou tudo e o seguiu.
29 Yen biru u Yesu tɔ̃ɔ bɑkɑ dim kuɑ win yɛnuɔ. Gbere mwɑɔ dɑbinu kɑ mɑɑ ɡɑbu bɑ kɑ bu dimɔ.
29 Mais tarde, Levi ofereceu um banquete em sua casa, em honra de Jesus. Muitos cobradores de impostos e outros convidados comeram com eles,
30 Fɑlisibɑ kɑ ben woodɑ yɛ̃robu ɡɑbu bɑ win bwɑ̃ɑbu wɔkisi bɑ bikiɑ bɑ nɛɛ, mbɑn sɔ̃nɑ i dimɔ i nɔrumɔ kɑ ɡbere mwɑɔbu kɑ kɔ̃sɑn kowobu.
30 mas os fariseus e mestres da lei se queixaram aos discípulos: “Por que vocês comem e bebem com cobradores de impostos e pecadores?”.
31 Yesu u bu wisɑ u nɛɛ, be bɑ bwɑ̃ɑ do bɑ ǹ timɡiin bukɑtɑ mɔ mɑ n kun mɔ be bɑ bɑrɔ.
31 Jesus lhes respondeu: “As pessoas saudáveis não precisam de médico, mas sim os doentes.
32 Nɑ ǹ nɛ n kɑ ɡeeɡibu soku. Nɑ nɑwɑ n kɑ kɔ̃sɑn kowobu soku bu kɑ ben ɡɔ̃ru ɡɔsiɑ.
32 Não vim para chamar os justos, mas sim os pecadores, para que se arrependam”.
33 Bɑ nùn sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ, Yohɑnun bwɑ̃ɑbu kɑ Fɑlisibɑɡibu bɑ rɑ nɔɔ bɔke kiri kiri, bɑ rɑ mɑɑ kɑnɑru ko, ɑdɑmɑ wunɛɡibɑ dimɔ bɑ nɔrumɔ.
33 Algumas pessoas disseram a Jesus: “Os discípulos de João Batista jejuam e oram com frequência, e os discípulos dos fariseus também. Por que os seus vivem comendo e bebendo?”.
34 Mɑ u nɛɛ, i ko i kpĩ i kurɔ kpɑon durɔn bɔrɔbɑ nɔɔ bɔkusiɑ sɑnɑm mɛ u wɑ̃ɑ kɑ be?
34 Jesus respondeu: “Por acaso os convidados de um casamento jejuam enquanto festejam com o noivo?
35 Adɑmɑ sɑnɑm wee mɛ bɑ koo kurɔ kpɑon durɔ wɔrɑ ben nɔmɑn di. Sɑnɑm mɛ sɔɔrɑ bɑ koo nɔɔ bɔke.
35 Um dia, porém, o noivo lhes será tirado, e então jejuarão”.
36 U mɑɑ bu mɔndu kuɑ u nɛɛ, bɑ ku rɑ yɑbe kpɑɑru ɡĩɛ bu kɑ yɑbe tɔkɔru kɔre. Bɑ̀ n kuɑ mɛ, bɑ koo kpɑɑru ɡĩɑ, kpɑɑrun yɑsɑ mɑɑ yɑ ko n sɑ̃ɑ nɛnɛm yɑbe tɔkɔru sɔɔ.
36 Jesus também lhes apresentou a seguinte ilustração: “Ninguém rasgaria um pedaço de tecido de uma roupa nova para remendar uma roupa velha. Se o fizesse, estragaria a roupa nova, e o remendo não se ajustaria à roupa velha.
37 Goo ku rɑ mɑɑ tɑm kpɑm doke ɡɔnɑn bɔɔ tɔkɔnu sɔɔ. Ù n kuɑ mɛ, tɑm kpɑm mɛ, mu koo bɔɔnu kurɑsiɑ kpɑ mu yɑri, kpɑ bɔɔnu nu sɑnkirɑ.
37 “E ninguém colocaria vinho novo em velhos recipientes de couro. Os recipientes velhos se arrebentariam, deixando vazar o vinho e estragando o recipiente.
38 Adɑmɑ bɑ ǹ koo ko bɑ kun tɑm kpɑm doke bɔɔ kpɑɑnu sɔɔ.
38 Vinho novo deve ser guardado em recipientes novos.
39 Goo sɑri wi u ko n tɑm kpɑm kĩ, sɑnɑm mɛ u tɑm ɡurum nɔrɑ, domi u koo ɡere u nɛɛ, ɡurum kɑ nùn nɛrenɑ.
39 E ninguém que bebe o vinho velho escolhe beber o vinho novo, pois diz: ‘O vinho velho é melhor’”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.