Lucas 4

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Yesu u Hunde Dɛɛro yibɑ mɑ u wurɑmɑ Yuudɛnin di. Mɑ Hunde wi, u nùn sure ɡbɑburu sɔɔ.
1 Cheio do Espírito Santo, voltou Jesus do Jordão e foi levado pelo Espírito ao deserto,
2 Miyɑ Setɑm mɑɑ nùn kɔkurɑ sɔ̃ɔ weeru. U ǹ mɑɑ ɡɑ̃ɑnu ɡɑnu di sɑnɑm mɛ sɔɔ. Ye sɑɑ yen bɑɑ yɑ kpɑ, ɡɔ̃ɔrɑ nùn mwɑ.
2 onde foi tentado pelo demônio durante quarenta dias. Durante este tempo ele nada comeu e, terminados estes dias, teve fome.
3 Mɑ Setɑm nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ̀ n Gusunɔn Biin nɑ, ɑ kpee teni sɔ̃ɔwɔ tu ɡɔsirɑ pɛ̃ɛ.
3 Disse-lhe então o demônio: Se és o Filho de Deus, ordena a esta pedra que se torne pão.
4 Mɑ Yesu nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, bɑ yoruɑ Gusunɔn ɡɑri sɔɔ bɑ nɛɛ, “Tɔnu kun ko n wɑ̃ɑ dĩɑnu tɔnɑn sɔ̃.”
4 Jesus respondeu: Está escrito: Não só de pão vive o homem, mas de toda a palavra de Deus {Dt 8,3}.
5 Mɑ Setɑm u kɑ nùn dɑ ɡuuru wɔllɔ u nùn hɑnduniɑn tem kpuro sɔ̃ɔsi nɔni kpɑki teeru mi sinɑmbɑ bɑndu dii.
5 O demônio levou-o em seguida a um alto monte e mostrou-lhe num só momento todos os reinos da terra,
6 Mɑ u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nin dɑm kɑ nin yiiko kpurowɑ kon nun wɛ̃ domi bɑ mɑn wɛ̃. Wi nɑ kĩ, wiyɑ kon mɑɑ wɛ̃.
6 e disse-lhe: Dar-te-ei todo este poder e a glória desses reinos, porque me foram dados, e dou-os a quem quero.
7 Ǹ n mɛn nɑ, ɑ̀ n yiirɑ ɑ mɑn sɑ̃wɑ ye kpurowɑ yɑ koo ko wunɛɡiɑ.
7 Portanto, se te prostrares diante de mim, tudo será teu.
8 Mɑ Yesu u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, Gusunɔn ɡɑri nɛɛ, “Gusunɔ wunɛn Yinniwɑ kɑɑ n sɑ̃ɑmɔ, kpɑ ɑ n wi turon wɑ̃ɑru wɑ̃ɑ.”
8 Jesus disse-lhe: Está escrito: Adorarás o Senhor teu Deus, e a ele só servirás {Dt 6,13}.
9 Mɑ u kɑ nùn dɑ Yerusɑlɛmuɔ, u nùn sɔndi sɑ̃ɑ yerun wii kpiirɔ, mɑ u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ̀ n Gusunɔn Biin nɑ, ɑ suro sɑɑ minin di,
9 O demônio levou-o ainda a Jerusalém, ao ponto mais alto do templo, e disse-lhe: Se és o Filho de Deus, lança-te daqui abaixo;
10 domi Gusunɔn ɡɑri nɛɛ, “U koo win ɡɔrɑdobɑ nɔɔ kɛ̃wɑ wunɛn sɔ̃ bu kɑ nun kɔ̃su.”
10 porque está escrito: Ordenou aos seus anjos a teu respeito que te guardassem.
11 “Bɑ koo nun nɛnɛ ben nɔmɑ sɔɔ, kpɑ wunɛn nɑɑsu ku rɑɑ kperu sokurɑ.”
11 E que te sustivessem em suas mãos, para não ferires o teu pé nalguma pedra {Sl 90,11s.}.
12 Yesu u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, Gusunɔn ɡɑri mɑɑ nɛɛ, “A ku rɑ Gusunɔ wunɛn Yinnin dɑm mɛɛri ɑ kɑ wɑ mɛ mu nɛ.”
12 Jesus disse: Foi dito: Não tentarás o Senhor teu Deus {Dt 6,16}.
13 Ye Setɑm u nùn kɔkiri bi kpuro kuɑ u kpɑ, u nùn deri u doonɑ sere sɑɑ ɡɑɑ ɡinɑ.
13 Depois de tê-lo assim tentado de todos os modos, o demônio apartou-se dele até outra ocasião.
14 Yesu u wurɑ Gɑlileɔ kɑ Gusunɔn Hunden dɑm, mɑ win lɑbɑɑri yɑ nɔɔrɑ n kɑ sikerenɑ berɑ ye sɔɔ kpuro.
14 Jesus então, cheio da força do Espírito, voltou para a Galiléia. E a sua fama divulgou-se por toda a região.
15 U Gusunɔn ɡɑrin keu sɔ̃ɔsimɔ ben mɛnnɔ yenu sɔɔ, mɑ tɔmbu kpuro bɑ nùn bɛɛrɛ wɛ̃ɛmɔ.
15 Ele ensinava nas sinagogas e era aclamado por todos.
16 Yesu u dɑ Nɑsɑrɛtiɔ mi u biru di. Nɡe mɛ win dɔɔnɛ u mɛnnɔ yeru duɑ tɔ̃ɔ wɛ̃rɑruɡiru sɔɔ, mɑ u seewɑ u kɑ tireru ɡɑri.
16 Dirigiu-se a Nazaré, onde se havia criado. Entrou na sinagoga em dia de sábado, segundo o seu costume, e levantou-se para ler.
17 Bɑ nùn Gusunɔn sɔmɔ Esɑin tireru wɛ̃. Ye u tu wukiɑ u wɑ mi bɑ yoruɑ bɑ nɛɛ,
17 Foi-lhe dado o livro do profeta Isaías. Desenrolando o livro, escolheu a passagem onde está escrito {61,1s.}:
18 “Yinni Gusunɔn Hunde kɑ mɑn wɑ̃ɑ.
18 O Espírito do Senhor está sobre mim, porque me ungiu; e enviou-me para anunciar a boa nova aos pobres, para sarar os contritos de coração,
19 kpɑ n mɑɑ kɑ kpɑrɑ mɑ sɑɑ yɑ wee yè sɔɔ Yinni u koo tɔmbu durom kuɑ.”
19 para anunciar aos cativos a redenção, aos cegos a restauração da vista, para pôr em liberdade os cativos, para publicar o ano da graça do Senhor.
20 U tire te wukiri u mɛnnɔ yerun sɔmɔ wesiɑ mɑ u sinɑ. Be bɑ mɛnnɛ mɛnnɔ yee te sɔɔ, bɑ nùn nɔni ɡirɑri be kpuro.
20 E enrolando o livro, deu-o ao ministro e sentou-se; todos quantos estavam na sinagoga tinham os olhos fixos nele.
21 Mɑ u win ɡɑri toruɑ u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɡisɔrɑ Gusunɔn ɡɑri yini yi koorɑ yi i nuɑ mi.
21 Ele começou a dizer-lhes: Hoje se cumpriu este oráculo que vós acabais de ouvir.
22 Be kpuro bɑ nùn seedɑ ɡeɑ diiyɑ, mɑ biti yɑ bu mwɑ ɡɑri dure yin sɔ̃ yi yi yɑrimɔ win nɔɔn di. Mɑ bɑ mɔ̀, n ǹ Yosɛfun bii wi mi?
22 Todos lhe davam testemunho e se admiravam das palavras de graça, que procediam da sua boca, e diziam: Não é este o filho de José?
23 U bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, kɑ ɡem, i ko kpĩ i mɑn mɔn te kuɑ i nɛɛ, “Timɡii, ɑ wunɛn tii bɛkio,” kpɑ i ɡere n koowo nɛn tem sɔɔ mini ye i nuɑ nɑ kuɑ kpuro Kɑpenɑmuɔ.
23 Então lhes disse: Sem dúvida me citareis este provérbio: Médico, cura-te a ti mesmo; todas as maravilhas que fizeste em Cafarnaum, segundo ouvimos dizer, faze-o também aqui na tua pátria.
24 U mɑɑ nɛɛ, kɑ ɡem, nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ, Gusunɔn sɔmɔ ɡoo sɑri wi u bɛɛrɛ mɔ win tiin temɔ.
24 E acrescentou: Em verdade vos digo: nenhum profeta é bem aceito na sua pátria.
25 Nɑ mɑɑ bɛɛ ɡem sɔ̃ɔmɔ, kurɔ ɡɔmini dɑbirɑ tɑ rɑɑ wɑ̃ɑ Isirelin temɔ Elin wɑɑti, ye ɡurɑ kun nɑ wɔ̃ɔ itɑ kɑ suru nɔɔbɑ tiɑ, mɑ ɡɔ̃ɔ bɑkɑru tɑ kuɑ tem kpuro.
25 Em verdade vos digo: muitas viúvas havia em Israel, no tempo de Elias, quando se fechou o céu por três anos e meio e houve grande fome por toda a terra;
26 Kɑ mɛ, bɑ ǹ Eli ɡɔre ben ɡoon mi mɑ n kun mɔ ɡɔmini turo wi u wɑ̃ɑ Sɑrepɑtɑɔ Sidonin temɔ.
26 mas a nenhuma delas foi mandado Elias, senão a uma viúva em Sarepta, na Sidônia.
27 Dɑbiru be bɑ bɑrɑ disiɡiru mɔ bɑ rɑɑ mɑɑ wɑ̃ɑ Isirelin temɔ Gusunɔn sɔmɔ Eliseen wɑɑti. Kɑ mɛ, bɑ ǹ ben ɡoo bɛkie, mɑ n kun mɔ Nɑmɑni Siriɡii.
27 Igualmente havia muitos leprosos em Israel, no tempo do profeta Eliseu; mas nenhum deles foi limpo, senão o sírio Naamã.
28 Ye bɑ ɡɑri yi nuɑ mɛnnɔ yee te sɔɔ, bɑ mɔru bɛsirɑ be kpuro.
28 A estas palavras, encheram-se todos de cólera na sinagoga.
29 N deemɑ ben wuu ɡɑ wɑ̃ɑwɑ ɡuuru wɔllɔ. Yerɑ bɑ seewɑ bɑ nùn bɔrikiɑ bɑ kɑ dɑ wuun biruɔ bu kɑ nùn sure wɔwɑ sɔɔ.
29 Levantaram-se e lançaram-no fora da cidade; e conduziram-no até o alto do monte sobre o qual estava construída a sua cidade, e queriam precipitá-lo dali abaixo.
30 Adɑmɑ u bu bukiɑnɑ mɑ u doonɑ.
30 Ele, porém, passou por entre eles e retirou-se.
31 Yesu u sɑrɑ u dɑ Kɑpenɑmuɔ, Gɑlilen wuu ɡɑɡɔ, mɑ u tɔmbu Gusunɔn ɡɑrin keu sɔ̃ɔsimɔ tɔ̃ɔ wɛ̃rɑruɡiru sɔɔ.
31 Desceu a Cafarnaum, cidade da Galiléia, e ali ensinava-os aos sábados.
32 Mɑ win sɔ̃ɔsirɑ bu biti kuɑ domi u ɡɑri ɡerumɔwɑ kɑ yiiko.
32 Maravilharam-se da sua doutrina, porque ele ensinava com autoridade.
33 N deemɑ durɔ ɡoo wɑ̃ɑ mɛnnɔ yeru sɔɔ wì sɔɔ wɛrɛku ɡɑ wɑ̃ɑ mɑ u wurɑ kuɑ wɔllɔ u nɛɛ,
33 Estava na sinagoga um homem que tinha um demônio imundo, e exclamou em alta voz:
34 mɑn diyɑ bɛsɛ kɑ wunɛ, Yesu Nɑsɑrɛtiɡii. A nɑ ɑ sun kɑm koosiɑwɑ? Nɑ yɛ̃ wi ɑ sɑ̃ɑ, wunɛ Gusunɔn tɔn Dɛɛrowɑ.
34 Deixa-nos! Que temos nós contigo, Jesus de Nazaré? Vieste para nos perder? Sei quem és: o Santo de Deus!
35 Mɑ Yesu u ɡu ɡerusi u nɛɛ, ɑ mɑrio, kpɑ ɑ doonɑ win min di.
35 Mas Jesus replicou severamente: Cala-te e sai deste homem. O demônio lançou-o por terra no meio de todos e saiu dele, sem lhe fazer mal algum.
36 Mɑ biti yɑ bu mwɑ kpuro bɑ bikiɑnɑmɔ bɑ mɔ̀, ɡɑri yiren bweserɑ yini. Domi u wɛrɛkunu woodɑ wɛ̃ɛmɔ kɑ yiiko kɑ dɑm, mɑ nu doonɑmɔ.
36 Todos ficaram cheios de pavor e falavam uns com os outros: Que significa isso? Manda com poder e autoridade aos espíritos imundos, e eles saem?
37 Mɑ win lɑbɑɑri yɑ nɔɔrɑ n kɑ sikerenɑ berɑ ye sɔɔ kpuro.
37 E corria a sua fama por todos os lugares da circunvizinhança.
38 Ye Yesu u yɑrɑ mɛnnɔ yee ten min di u duɑ Simɔɔn yɛnuɔ. N deemɑ Simɔɔn kurɔn mɛro u wɑsi sundu bɑrɔ tɑ bɔɔbu, mɑ bɑ nùn suuru kɑnɑ win sɔ̃.
38 Saindo Jesus da sinagoga, entrou na casa de Simão. A sogra de Simão estava com febre alta; e pediram-lhe por ela.
39 U kurɔ wi tuke u wɑsi sun te ɡerusi mɑ tɑ nùn deri. U seewɑ yɑnde u bu nɔɔrimɔ.
39 Inclinando-se sobre ela, ordenou ele à febre, e a febre deixou-a. Ela levantou-se imediatamente e pôs-se a servi-los.
40 Ye sɔ̃ɔ duɔ, bèn tɔmbɑ bɑrɑ bwese bwesekɑ mɔ kpuro bɑ kɑ bu nɑ win mi, mɑ u ben bɑɑwure nɔmɑ sɔndi u bu bɛkiɑ.
40 Depois do pôr-do-sol, todos os que tinham enfermos de diversas moléstias lhos traziam. Impondo-lhes a mão, os sarava.
41 Wɛrɛkunu mɑɑ doonɑ tɔn dɑbirun min di, nu wuri mɔ̀ nu mɔ̀, wunɑ Gusunɔn Bii. Adɑmɑ u nu ɡerusi, u ǹ mɑɑ dere nu ɡɑri ɡere yèn sɔ̃ nu yɛ̃ mɑ Kirisiwɑ u sɑ̃ɑ.
41 De muitos saíam os demônios, aos gritos, dizendo: Tu és o Filho de Deus. Mas ele repreendia-os severamente, não lhes permitindo falar, porque sabiam que ele era o Cristo.
42 Ye yɑm sɑ̃rɑ Yesu u seewɑ u wuu yɑrɑ u dɑ ɡbɑburɔ. Adɑmɑ tɔn wɔru ɡɑ nùn kɑsu. Ye bɑ turɑ win mi, bɑ nùn suuru kɑnɑ u ku bu deri.
42 Ao amanhecer, ele saiu e retirou-se para um lugar afastado. As multidões o procuravam e foram até onde ele estava e queriam detê-lo, para que não as deixasse.
43 Adɑmɑ u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, u ǹ koo ko u kun mɑɑ Gusunɔn bɑndun Lɑbɑɑri ɡeɑ wɑɑsu kue wusu ɡɑsu sɔɔ, domi yen sɔ̃nɑ bɑ nùn ɡɔrimɑ.
43 Mas ele disse-lhes: É necessário que eu anuncie a boa nova do Reino de Deus também às outras cidades, pois essa é a minha missão.
44 Mɑ u wɑɑsu mɔ̀ Gɑlilen mɛnnɔ yenu sɔɔ.
44 E andava pregando nas sinagogas da Galiléia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.