Lucas 4

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Yesu u Hunde Dɛɛro yibɑ mɑ u wurɑmɑ Yuudɛnin di. Mɑ Hunde wi, u nùn sure ɡbɑburu sɔɔ.
1 Jesus, cheio do Espírito Santo, voltou do rio Jordão e foi levado pelo Espírito ao deserto.
2 Miyɑ Setɑm mɑɑ nùn kɔkurɑ sɔ̃ɔ weeru. U ǹ mɑɑ ɡɑ̃ɑnu ɡɑnu di sɑnɑm mɛ sɔɔ. Ye sɑɑ yen bɑɑ yɑ kpɑ, ɡɔ̃ɔrɑ nùn mwɑ.
2 Ali ele foi tentado pelo Diabo durante quarenta dias. Nesse tempo todo ele não comeu nada e depois sentiu fome.
3 Mɑ Setɑm nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ̀ n Gusunɔn Biin nɑ, ɑ kpee teni sɔ̃ɔwɔ tu ɡɔsirɑ pɛ̃ɛ.
3 Então o Diabo lhe disse: — Se você é o Filho de Deus, mande que esta pedra vire pão.
4 Mɑ Yesu nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, bɑ yoruɑ Gusunɔn ɡɑri sɔɔ bɑ nɛɛ, “Tɔnu kun ko n wɑ̃ɑ dĩɑnu tɔnɑn sɔ̃.”
4 Jesus respondeu:
5 Mɑ Setɑm u kɑ nùn dɑ ɡuuru wɔllɔ u nùn hɑnduniɑn tem kpuro sɔ̃ɔsi nɔni kpɑki teeru mi sinɑmbɑ bɑndu dii.
5 Aí o Diabo levou Jesus para o alto, mostrou-lhe num instante todos os reinos do mundo
6 Mɑ u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nin dɑm kɑ nin yiiko kpurowɑ kon nun wɛ̃ domi bɑ mɑn wɛ̃. Wi nɑ kĩ, wiyɑ kon mɑɑ wɛ̃.
6 e disse: — Eu lhe darei todo este poder e toda esta riqueza, pois tudo isto me foi dado, e posso dar a quem eu quiser.
7 Ǹ n mɛn nɑ, ɑ̀ n yiirɑ ɑ mɑn sɑ̃wɑ ye kpurowɑ yɑ koo ko wunɛɡiɑ.
7 Isto tudo será seu se você se ajoelhar diante de mim e me adorar.
8 Mɑ Yesu u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, Gusunɔn ɡɑri nɛɛ, “Gusunɔ wunɛn Yinniwɑ kɑɑ n sɑ̃ɑmɔ, kpɑ ɑ n wi turon wɑ̃ɑru wɑ̃ɑ.”
8 Jesus respondeu:
9 Mɑ u kɑ nùn dɑ Yerusɑlɛmuɔ, u nùn sɔndi sɑ̃ɑ yerun wii kpiirɔ, mɑ u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ̀ n Gusunɔn Biin nɑ, ɑ suro sɑɑ minin di,
9 Depois o Diabo o levou a Jerusalém e o colocou na parte mais alta do Templo e disse: — Se você é o Filho de Deus, jogue-se daqui,
10 domi Gusunɔn ɡɑri nɛɛ, “U koo win ɡɔrɑdobɑ nɔɔ kɛ̃wɑ wunɛn sɔ̃ bu kɑ nun kɔ̃su.”
10 pois as Escrituras Sagradas afirmam: “Deus mandará que os seus anjos cuidem de você.
11 “Bɑ koo nun nɛnɛ ben nɔmɑ sɔɔ, kpɑ wunɛn nɑɑsu ku rɑɑ kperu sokurɑ.”
11 Eles vão segurá-lo com as suas mãos, para que nem mesmo os seus pés sejam feridos nas pedras.”
12 Yesu u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, Gusunɔn ɡɑri mɑɑ nɛɛ, “A ku rɑ Gusunɔ wunɛn Yinnin dɑm mɛɛri ɑ kɑ wɑ mɛ mu nɛ.”
12 Então Jesus respondeu:
13 Ye Setɑm u nùn kɔkiri bi kpuro kuɑ u kpɑ, u nùn deri u doonɑ sere sɑɑ ɡɑɑ ɡinɑ.
13 Quando o Diabo acabou de tentar Jesus de todas as maneiras, foi embora por algum tempo.
14 Yesu u wurɑ Gɑlileɔ kɑ Gusunɔn Hunden dɑm, mɑ win lɑbɑɑri yɑ nɔɔrɑ n kɑ sikerenɑ berɑ ye sɔɔ kpuro.
14 Jesus voltou para a região da Galileia, e o poder do Espírito Santo estava com ele. As notícias a respeito dele se espalhavam por toda aquela região.
15 U Gusunɔn ɡɑrin keu sɔ̃ɔsimɔ ben mɛnnɔ yenu sɔɔ, mɑ tɔmbu kpuro bɑ nùn bɛɛrɛ wɛ̃ɛmɔ.
15 Ele ensinava nas sinagogas e era elogiado por todos.
16 Yesu u dɑ Nɑsɑrɛtiɔ mi u biru di. Nɡe mɛ win dɔɔnɛ u mɛnnɔ yeru duɑ tɔ̃ɔ wɛ̃rɑruɡiru sɔɔ, mɑ u seewɑ u kɑ tireru ɡɑri.
16 Jesus foi para a cidade de Nazaré, onde havia crescido. No sábado, conforme o seu costume, foi até a sinagoga . Ali ele se levantou para ler as Escrituras Sagradas ,
17 Bɑ nùn Gusunɔn sɔmɔ Esɑin tireru wɛ̃. Ye u tu wukiɑ u wɑ mi bɑ yoruɑ bɑ nɛɛ,
17 e lhe deram o livro do profeta Isaías. Ele abriu o livro e encontrou o lugar onde está escrito assim:
18 “Yinni Gusunɔn Hunde kɑ mɑn wɑ̃ɑ.
18 “O Senhor me deu o seu Espírito.
19 kpɑ n mɑɑ kɑ kpɑrɑ mɑ sɑɑ yɑ wee yè sɔɔ Yinni u koo tɔmbu durom kuɑ.”
19 e anunciar que chegou o tempo
20 U tire te wukiri u mɛnnɔ yerun sɔmɔ wesiɑ mɑ u sinɑ. Be bɑ mɛnnɛ mɛnnɔ yee te sɔɔ, bɑ nùn nɔni ɡirɑri be kpuro.
20 Jesus fechou o livro, entregou-o para o ajudante da sinagoga e sentou-se. Todas as pessoas ali presentes olhavam para Jesus sem desviar os olhos.
21 Mɑ u win ɡɑri toruɑ u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɡisɔrɑ Gusunɔn ɡɑri yini yi koorɑ yi i nuɑ mi.
21 Então ele começou a falar. Ele disse:
22 Be kpuro bɑ nùn seedɑ ɡeɑ diiyɑ, mɑ biti yɑ bu mwɑ ɡɑri dure yin sɔ̃ yi yi yɑrimɔ win nɔɔn di. Mɑ bɑ mɔ̀, n ǹ Yosɛfun bii wi mi?
22 Todos começaram a elogiar Jesus, admirados com a sua maneira agradável e simpática de falar, e diziam: — Ele não é o filho de José?
23 U bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, kɑ ɡem, i ko kpĩ i mɑn mɔn te kuɑ i nɛɛ, “Timɡii, ɑ wunɛn tii bɛkio,” kpɑ i ɡere n koowo nɛn tem sɔɔ mini ye i nuɑ nɑ kuɑ kpuro Kɑpenɑmuɔ.
23 Então Jesus disse:
24 U mɑɑ nɛɛ, kɑ ɡem, nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ, Gusunɔn sɔmɔ ɡoo sɑri wi u bɛɛrɛ mɔ win tiin temɔ.
24 E continuou:
25 Nɑ mɑɑ bɛɛ ɡem sɔ̃ɔmɔ, kurɔ ɡɔmini dɑbirɑ tɑ rɑɑ wɑ̃ɑ Isirelin temɔ Elin wɑɑti, ye ɡurɑ kun nɑ wɔ̃ɔ itɑ kɑ suru nɔɔbɑ tiɑ, mɑ ɡɔ̃ɔ bɑkɑru tɑ kuɑ tem kpuro.
25 Eu digo a vocês que, de fato, havia muitas viúvas em Israel no tempo do profeta Elias, quando não choveu durante três anos e meio, e houve uma grande fome em toda aquela terra.
26 Kɑ mɛ, bɑ ǹ Eli ɡɔre ben ɡoon mi mɑ n kun mɔ ɡɔmini turo wi u wɑ̃ɑ Sɑrepɑtɑɔ Sidonin temɔ.
26 Porém Deus não enviou Elias a nenhuma das viúvas que viviam em Israel, mas somente a uma viúva que morava em Sarepta, perto de Sidom.
27 Dɑbiru be bɑ bɑrɑ disiɡiru mɔ bɑ rɑɑ mɑɑ wɑ̃ɑ Isirelin temɔ Gusunɔn sɔmɔ Eliseen wɑɑti. Kɑ mɛ, bɑ ǹ ben ɡoo bɛkie, mɑ n kun mɔ Nɑmɑni Siriɡii.
27 Havia também muitos leprosos em Israel no tempo do profeta Eliseu, mas nenhum deles foi curado. Só Naamã, o sírio, foi curado.
28 Ye bɑ ɡɑri yi nuɑ mɛnnɔ yee te sɔɔ, bɑ mɔru bɛsirɑ be kpuro.
28 Quando ouviram isso, todos os que estavam na sinagoga ficaram com muita raiva.
29 N deemɑ ben wuu ɡɑ wɑ̃ɑwɑ ɡuuru wɔllɔ. Yerɑ bɑ seewɑ bɑ nùn bɔrikiɑ bɑ kɑ dɑ wuun biruɔ bu kɑ nùn sure wɔwɑ sɔɔ.
29 Então se levantaram, arrastaram Jesus para fora da cidade e o levaram até o alto do monte onde a cidade estava construída, para o jogar dali abaixo.
30 Adɑmɑ u bu bukiɑnɑ mɑ u doonɑ.
30 Mas ele passou pelo meio da multidão e foi embora.
31 Yesu u sɑrɑ u dɑ Kɑpenɑmuɔ, Gɑlilen wuu ɡɑɡɔ, mɑ u tɔmbu Gusunɔn ɡɑrin keu sɔ̃ɔsimɔ tɔ̃ɔ wɛ̃rɑruɡiru sɔɔ.
31 Então Jesus foi para Cafarnaum, uma cidade da região da Galileia. Ali ele ensinava o povo nos sábados.
32 Mɑ win sɔ̃ɔsirɑ bu biti kuɑ domi u ɡɑri ɡerumɔwɑ kɑ yiiko.
32 Eles estavam muito admirados com a sua maneira de ensinar, pois Jesus falava com autoridade.
33 N deemɑ durɔ ɡoo wɑ̃ɑ mɛnnɔ yeru sɔɔ wì sɔɔ wɛrɛku ɡɑ wɑ̃ɑ mɑ u wurɑ kuɑ wɔllɔ u nɛɛ,
33 Havia um homem na sinagoga que estava dominado por um demônio. O homem gritou:
34 mɑn diyɑ bɛsɛ kɑ wunɛ, Yesu Nɑsɑrɛtiɡii. A nɑ ɑ sun kɑm koosiɑwɑ? Nɑ yɛ̃ wi ɑ sɑ̃ɑ, wunɛ Gusunɔn tɔn Dɛɛrowɑ.
34 — Ei, Jesus de Nazaré! O que você quer de nós? Você veio para nos destruir? Sei muito bem quem é você: é o Santo que Deus enviou!
35 Mɑ Yesu u ɡu ɡerusi u nɛɛ, ɑ mɑrio, kpɑ ɑ doonɑ win min di.
35 Então Jesus ordenou ao demônio: Em frente de todos, o demônio atirou o homem no chão e saiu dele sem lhe causar nenhum ferimento.
36 Mɑ biti yɑ bu mwɑ kpuro bɑ bikiɑnɑmɔ bɑ mɔ̀, ɡɑri yiren bweserɑ yini. Domi u wɛrɛkunu woodɑ wɛ̃ɛmɔ kɑ yiiko kɑ dɑm, mɑ nu doonɑmɔ.
36 Todos ficaram espantados e diziam uns para os outros: — Que tipo de palavras são essas? Este homem, com autoridade e poder, expulsa os espíritos maus, e eles vão embora.
37 Mɑ win lɑbɑɑri yɑ nɔɔrɑ n kɑ sikerenɑ berɑ ye sɔɔ kpuro.
37 E as notícias a respeito de Jesus se espalharam por toda aquela região.
38 Ye Yesu u yɑrɑ mɛnnɔ yee ten min di u duɑ Simɔɔn yɛnuɔ. N deemɑ Simɔɔn kurɔn mɛro u wɑsi sundu bɑrɔ tɑ bɔɔbu, mɑ bɑ nùn suuru kɑnɑ win sɔ̃.
38 Jesus saiu da sinagoga e foi até a casa de Simão. A sogra de Simão estava doente, com febre alta; e contaram isso a Jesus.
39 U kurɔ wi tuke u wɑsi sun te ɡerusi mɑ tɑ nùn deri. U seewɑ yɑnde u bu nɔɔrimɔ.
39 Aí ele foi, parou ao lado da cama dela e deu uma ordem à febre. A febre saiu da mulher, e, no mesmo instante, ela se levantou e começou a cuidar deles.
40 Ye sɔ̃ɔ duɔ, bèn tɔmbɑ bɑrɑ bwese bwesekɑ mɔ kpuro bɑ kɑ bu nɑ win mi, mɑ u ben bɑɑwure nɔmɑ sɔndi u bu bɛkiɑ.
40 Depois de anoitecer , todos os que tinham amigos enfermos, com várias doenças, os levaram a Jesus. Ele pôs as suas mãos sobre cada um deles e os curou.
41 Wɛrɛkunu mɑɑ doonɑ tɔn dɑbirun min di, nu wuri mɔ̀ nu mɔ̀, wunɑ Gusunɔn Bii. Adɑmɑ u nu ɡerusi, u ǹ mɑɑ dere nu ɡɑri ɡere yèn sɔ̃ nu yɛ̃ mɑ Kirisiwɑ u sɑ̃ɑ.
41 Os demônios saíram de muitas pessoas, gritando: — Você é o Filho de Deus! Eles sabiam que Jesus era o
42 Ye yɑm sɑ̃rɑ Yesu u seewɑ u wuu yɑrɑ u dɑ ɡbɑburɔ. Adɑmɑ tɔn wɔru ɡɑ nùn kɑsu. Ye bɑ turɑ win mi, bɑ nùn suuru kɑnɑ u ku bu deri.
42 Quando amanheceu, Jesus saiu da cidade e foi para um lugar deserto. Mas a multidão começou a procurá-lo, e, quando o encontraram, eles não queriam deixá-lo ir embora.
43 Adɑmɑ u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, u ǹ koo ko u kun mɑɑ Gusunɔn bɑndun Lɑbɑɑri ɡeɑ wɑɑsu kue wusu ɡɑsu sɔɔ, domi yen sɔ̃nɑ bɑ nùn ɡɔrimɑ.
43 Mas Jesus disse:
44 Mɑ u wɑɑsu mɔ̀ Gɑlilen mɛnnɔ yenu sɔɔ.
44 E ele anunciava a mensagem nas sinagogas de todo o país.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.