Lucas 4
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs ARA
1 Yesu u Hunde Dɛɛro yibɑ mɑ u wurɑmɑ Yuudɛnin di. Mɑ Hunde wi, u nùn sure ɡbɑburu sɔɔ.
1 Jesus, cheio do Espírito Santo, voltou do Jordão e foi guiado pelo mesmo Espírito, no deserto,
2 Miyɑ Setɑm mɑɑ nùn kɔkurɑ sɔ̃ɔ weeru. U ǹ mɑɑ ɡɑ̃ɑnu ɡɑnu di sɑnɑm mɛ sɔɔ. Ye sɑɑ yen bɑɑ yɑ kpɑ, ɡɔ̃ɔrɑ nùn mwɑ.
2 durante quarenta dias, sendo tentado pelo diabo. Nada comeu naqueles dias, ao fim dos quais teve fome.
3 Mɑ Setɑm nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ̀ n Gusunɔn Biin nɑ, ɑ kpee teni sɔ̃ɔwɔ tu ɡɔsirɑ pɛ̃ɛ.
3 Disse-lhe, então, o diabo: Se és o Filho de Deus, manda que esta pedra se transforme em pão.
4 Mɑ Yesu nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, bɑ yoruɑ Gusunɔn ɡɑri sɔɔ bɑ nɛɛ, “Tɔnu kun ko n wɑ̃ɑ dĩɑnu tɔnɑn sɔ̃.”
4 Mas Jesus lhe respondeu: Está escrito:
5 Mɑ Setɑm u kɑ nùn dɑ ɡuuru wɔllɔ u nùn hɑnduniɑn tem kpuro sɔ̃ɔsi nɔni kpɑki teeru mi sinɑmbɑ bɑndu dii.
5 E, elevando-o, mostrou-lhe, num momento, todos os reinos do mundo.
6 Mɑ u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nin dɑm kɑ nin yiiko kpurowɑ kon nun wɛ̃ domi bɑ mɑn wɛ̃. Wi nɑ kĩ, wiyɑ kon mɑɑ wɛ̃.
6 Disse-lhe o diabo: Dar-te-ei toda esta autoridade e a glória destes reinos, porque ela me foi entregue, e a dou a quem eu quiser.
7 Ǹ n mɛn nɑ, ɑ̀ n yiirɑ ɑ mɑn sɑ̃wɑ ye kpurowɑ yɑ koo ko wunɛɡiɑ.
7 Portanto, se prostrado me adorares, toda será tua.
8 Mɑ Yesu u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, Gusunɔn ɡɑri nɛɛ, “Gusunɔ wunɛn Yinniwɑ kɑɑ n sɑ̃ɑmɔ, kpɑ ɑ n wi turon wɑ̃ɑru wɑ̃ɑ.”
8 Mas Jesus lhe respondeu: Está escrito:
9 Mɑ u kɑ nùn dɑ Yerusɑlɛmuɔ, u nùn sɔndi sɑ̃ɑ yerun wii kpiirɔ, mɑ u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ̀ n Gusunɔn Biin nɑ, ɑ suro sɑɑ minin di,
9 Então, o levou a Jerusalém, e o colocou sobre o pináculo do templo, e disse: Se és o Filho de Deus, atira-te daqui abaixo;
10 domi Gusunɔn ɡɑri nɛɛ, “U koo win ɡɔrɑdobɑ nɔɔ kɛ̃wɑ wunɛn sɔ̃ bu kɑ nun kɔ̃su.”
10 porque está escrito: Aos seus anjos ordenará a teu respeito que te guardem;
11 “Bɑ koo nun nɛnɛ ben nɔmɑ sɔɔ, kpɑ wunɛn nɑɑsu ku rɑɑ kperu sokurɑ.”
11 e: Eles te susterão nas suas mãos, para não tropeçares nalguma pedra.
12 Yesu u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, Gusunɔn ɡɑri mɑɑ nɛɛ, “A ku rɑ Gusunɔ wunɛn Yinnin dɑm mɛɛri ɑ kɑ wɑ mɛ mu nɛ.”
12 Respondeu-lhe Jesus: Dito está:
13 Ye Setɑm u nùn kɔkiri bi kpuro kuɑ u kpɑ, u nùn deri u doonɑ sere sɑɑ ɡɑɑ ɡinɑ.
13 Passadas que foram as tentações de toda sorte, apartou-se dele o diabo, até momento oportuno.
14 Yesu u wurɑ Gɑlileɔ kɑ Gusunɔn Hunden dɑm, mɑ win lɑbɑɑri yɑ nɔɔrɑ n kɑ sikerenɑ berɑ ye sɔɔ kpuro.
14 Então, Jesus, no poder do Espírito, regressou para a Galileia, e a sua fama correu por toda a circunvizinhança.
15 U Gusunɔn ɡɑrin keu sɔ̃ɔsimɔ ben mɛnnɔ yenu sɔɔ, mɑ tɔmbu kpuro bɑ nùn bɛɛrɛ wɛ̃ɛmɔ.
15 E ensinava nas sinagogas, sendo glorificado por todos.
16 Yesu u dɑ Nɑsɑrɛtiɔ mi u biru di. Nɡe mɛ win dɔɔnɛ u mɛnnɔ yeru duɑ tɔ̃ɔ wɛ̃rɑruɡiru sɔɔ, mɑ u seewɑ u kɑ tireru ɡɑri.
16 Indo para Nazaré, onde fora criado, entrou, num sábado, na sinagoga, segundo o seu costume, e levantou-se para ler.
17 Bɑ nùn Gusunɔn sɔmɔ Esɑin tireru wɛ̃. Ye u tu wukiɑ u wɑ mi bɑ yoruɑ bɑ nɛɛ,
17 Então, lhe deram o livro do profeta Isaías, e, abrindo o livro, achou o lugar onde estava escrito:
18 “Yinni Gusunɔn Hunde kɑ mɑn wɑ̃ɑ.
18 O Espírito do Senhor está sobre mim, pelo que me ungiu para evangelizar os pobres; enviou-me para proclamar libertação aos cativos e restauração da vista aos cegos, para pôr em liberdade os oprimidos,
19 kpɑ n mɑɑ kɑ kpɑrɑ mɑ sɑɑ yɑ wee yè sɔɔ Yinni u koo tɔmbu durom kuɑ.”
19 e apregoar o ano aceitável do Senhor.
20 U tire te wukiri u mɛnnɔ yerun sɔmɔ wesiɑ mɑ u sinɑ. Be bɑ mɛnnɛ mɛnnɔ yee te sɔɔ, bɑ nùn nɔni ɡirɑri be kpuro.
20 Tendo fechado o livro, devolveu-o ao assistente e sentou-se; e todos na sinagoga tinham os olhos fitos nele.
21 Mɑ u win ɡɑri toruɑ u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɡisɔrɑ Gusunɔn ɡɑri yini yi koorɑ yi i nuɑ mi.
21 Então, passou Jesus a dizer-lhes: Hoje, se cumpriu a Escritura que acabais de ouvir.
22 Be kpuro bɑ nùn seedɑ ɡeɑ diiyɑ, mɑ biti yɑ bu mwɑ ɡɑri dure yin sɔ̃ yi yi yɑrimɔ win nɔɔn di. Mɑ bɑ mɔ̀, n ǹ Yosɛfun bii wi mi?
22 Todos lhe davam testemunho, e se maravilhavam das palavras de graça que lhe saíam dos lábios, e perguntavam: Não é este o filho de José?
23 U bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, kɑ ɡem, i ko kpĩ i mɑn mɔn te kuɑ i nɛɛ, “Timɡii, ɑ wunɛn tii bɛkio,” kpɑ i ɡere n koowo nɛn tem sɔɔ mini ye i nuɑ nɑ kuɑ kpuro Kɑpenɑmuɔ.
23 Disse-lhes Jesus: Sem dúvida, citar-me-eis este provérbio: Médico, cura-te a ti mesmo; tudo o que ouvimos ter-se dado em Cafarnaum, faze-o também aqui na tua terra.
24 U mɑɑ nɛɛ, kɑ ɡem, nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ, Gusunɔn sɔmɔ ɡoo sɑri wi u bɛɛrɛ mɔ win tiin temɔ.
24 E prosseguiu: De fato, vos afirmo que nenhum profeta é bem-recebido na sua própria terra.
25 Nɑ mɑɑ bɛɛ ɡem sɔ̃ɔmɔ, kurɔ ɡɔmini dɑbirɑ tɑ rɑɑ wɑ̃ɑ Isirelin temɔ Elin wɑɑti, ye ɡurɑ kun nɑ wɔ̃ɔ itɑ kɑ suru nɔɔbɑ tiɑ, mɑ ɡɔ̃ɔ bɑkɑru tɑ kuɑ tem kpuro.
25 Na verdade vos digo que muitas viúvas havia em Israel no tempo de Elias, quando o céu se fechou por três anos e seis meses, reinando grande fome em toda a terra;
26 Kɑ mɛ, bɑ ǹ Eli ɡɔre ben ɡoon mi mɑ n kun mɔ ɡɔmini turo wi u wɑ̃ɑ Sɑrepɑtɑɔ Sidonin temɔ.
26 e a nenhuma delas foi Elias enviado, senão a uma viúva de Sarepta de Sidom.
27 Dɑbiru be bɑ bɑrɑ disiɡiru mɔ bɑ rɑɑ mɑɑ wɑ̃ɑ Isirelin temɔ Gusunɔn sɔmɔ Eliseen wɑɑti. Kɑ mɛ, bɑ ǹ ben ɡoo bɛkie, mɑ n kun mɔ Nɑmɑni Siriɡii.
27 Havia também muitos leprosos em Israel nos dias do profeta Eliseu, e nenhum deles foi purificado, senão Naamã, o siro.
28 Ye bɑ ɡɑri yi nuɑ mɛnnɔ yee te sɔɔ, bɑ mɔru bɛsirɑ be kpuro.
28 Todos na sinagoga, ouvindo estas coisas, se encheram de ira.
29 N deemɑ ben wuu ɡɑ wɑ̃ɑwɑ ɡuuru wɔllɔ. Yerɑ bɑ seewɑ bɑ nùn bɔrikiɑ bɑ kɑ dɑ wuun biruɔ bu kɑ nùn sure wɔwɑ sɔɔ.
29 E, levantando-se, expulsaram-no da cidade e o levaram até ao cimo do monte sobre o qual estava edificada, para, de lá, o precipitarem abaixo.
30 Adɑmɑ u bu bukiɑnɑ mɑ u doonɑ.
30 Jesus, porém, passando por entre eles, retirou-se.
31 Yesu u sɑrɑ u dɑ Kɑpenɑmuɔ, Gɑlilen wuu ɡɑɡɔ, mɑ u tɔmbu Gusunɔn ɡɑrin keu sɔ̃ɔsimɔ tɔ̃ɔ wɛ̃rɑruɡiru sɔɔ.
31 E desceu a Cafarnaum, cidade da Galileia, e os ensinava no sábado.
32 Mɑ win sɔ̃ɔsirɑ bu biti kuɑ domi u ɡɑri ɡerumɔwɑ kɑ yiiko.
32 E muito se maravilhavam da sua doutrina, porque a sua palavra era com autoridade.
33 N deemɑ durɔ ɡoo wɑ̃ɑ mɛnnɔ yeru sɔɔ wì sɔɔ wɛrɛku ɡɑ wɑ̃ɑ mɑ u wurɑ kuɑ wɔllɔ u nɛɛ,
33 Achava-se na sinagoga um homem possesso de um espírito de demônio imundo, e bradou em alta voz:
34 mɑn diyɑ bɛsɛ kɑ wunɛ, Yesu Nɑsɑrɛtiɡii. A nɑ ɑ sun kɑm koosiɑwɑ? Nɑ yɛ̃ wi ɑ sɑ̃ɑ, wunɛ Gusunɔn tɔn Dɛɛrowɑ.
34 Ah! Que temos nós contigo, Jesus Nazareno? Vieste para perder-nos? Bem sei quem és: o Santo de Deus!
35 Mɑ Yesu u ɡu ɡerusi u nɛɛ, ɑ mɑrio, kpɑ ɑ doonɑ win min di.
35 Mas Jesus o repreendeu, dizendo: Cala-te e sai deste homem. O demônio, depois de o ter lançado por terra no meio de todos, saiu dele sem lhe fazer mal.
36 Mɑ biti yɑ bu mwɑ kpuro bɑ bikiɑnɑmɔ bɑ mɔ̀, ɡɑri yiren bweserɑ yini. Domi u wɛrɛkunu woodɑ wɛ̃ɛmɔ kɑ yiiko kɑ dɑm, mɑ nu doonɑmɔ.
36 Todos ficaram grandemente admirados e comentavam entre si, dizendo: Que palavra é esta, pois, com autoridade e poder, ordena aos espíritos imundos, e eles saem?
37 Mɑ win lɑbɑɑri yɑ nɔɔrɑ n kɑ sikerenɑ berɑ ye sɔɔ kpuro.
37 E a sua fama corria por todos os lugares da circunvizinhança.
38 Ye Yesu u yɑrɑ mɛnnɔ yee ten min di u duɑ Simɔɔn yɛnuɔ. N deemɑ Simɔɔn kurɔn mɛro u wɑsi sundu bɑrɔ tɑ bɔɔbu, mɑ bɑ nùn suuru kɑnɑ win sɔ̃.
38 Deixando ele a sinagoga, foi para a casa de Simão. Ora, a sogra de Simão achava-se enferma, com febre muito alta; e rogaram-lhe por ela.
39 U kurɔ wi tuke u wɑsi sun te ɡerusi mɑ tɑ nùn deri. U seewɑ yɑnde u bu nɔɔrimɔ.
39 Inclinando-se ele para ela, repreendeu a febre, e esta a deixou; e logo se levantou, passando a servi-los.
40 Ye sɔ̃ɔ duɔ, bèn tɔmbɑ bɑrɑ bwese bwesekɑ mɔ kpuro bɑ kɑ bu nɑ win mi, mɑ u ben bɑɑwure nɔmɑ sɔndi u bu bɛkiɑ.
40 Ao pôr do sol, todos os que tinham enfermos de diferentes moléstias lhos traziam; e ele os curava, impondo as mãos sobre cada um.
41 Wɛrɛkunu mɑɑ doonɑ tɔn dɑbirun min di, nu wuri mɔ̀ nu mɔ̀, wunɑ Gusunɔn Bii. Adɑmɑ u nu ɡerusi, u ǹ mɑɑ dere nu ɡɑri ɡere yèn sɔ̃ nu yɛ̃ mɑ Kirisiwɑ u sɑ̃ɑ.
41 Também de muitos saíam demônios, gritando e dizendo: Tu és o Filho de Deus! Ele, porém, os repreendia para que não falassem, pois sabiam ser ele o Cristo.
42 Ye yɑm sɑ̃rɑ Yesu u seewɑ u wuu yɑrɑ u dɑ ɡbɑburɔ. Adɑmɑ tɔn wɔru ɡɑ nùn kɑsu. Ye bɑ turɑ win mi, bɑ nùn suuru kɑnɑ u ku bu deri.
42 Sendo dia, saiu e foi para um lugar deserto; as multidões o procuravam, e foram até junto dele, e instavam para que não os deixasse.
43 Adɑmɑ u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, u ǹ koo ko u kun mɑɑ Gusunɔn bɑndun Lɑbɑɑri ɡeɑ wɑɑsu kue wusu ɡɑsu sɔɔ, domi yen sɔ̃nɑ bɑ nùn ɡɔrimɑ.
43 Ele, porém, lhes disse: É necessário que eu anuncie o evangelho do reino de Deus também às outras cidades, pois para isso é que fui enviado.
44 Mɑ u wɑɑsu mɔ̀ Gɑlilen mɛnnɔ yenu sɔɔ.
44 E pregava nas sinagogas da Judeia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.