Lucas 20
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs VC
1 Sɔ̃ɔ teeru nɡe mɛ Yesu u Gusunɔn ɡɑrin keu sɔ̃ɔsimɔ sɑ̃ɑ yerɔ, mɑ u Lɑbɑɑri ɡeɑn wɑɑsu mɔ̀, yɑ̃ku kowo tɔnwerobu kɑ woodɑ yɛ̃robu kɑ Yuubɑn ɡuro ɡurobu bɑ kurɑmɑ.
1 Num daqueles dias, Jesus ensinava no templo e anunciava ao povo a boa nova. Chegaram os príncipes dos sacerdotes e os escribas com os anciãos,
2 Bɑ nɛɛ, ɑ sun sɔ̃ɔwɔ woodɑ yerɑ̀ ɑ kɑ yeni mɔ̀. Wɑrɑ u nun yen yiiko wɛ̃.
2 e falaram-lhe: Dize-nos: com que direito fazes essas coisas, ou quem é que te deu essa autoridade?
3 U bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɛ mɑɑ, nɑ kon bɛɛ ɡɑri ɡɛɛ bikiɑ, kpɑ i mɑn sɔ̃.
3 Jesus respondeu: Também eu vos farei uma pergunta.
4 Mɑn diyɑ Yohɑnu u woodɑ wɑ u kɑ tɔmbu bɑtɛmu kuɑ. Tɔnun min di? Nɡe wɔllun di.
4 Respondei-me: o batismo de João era do céu ou dos homens?
5 Adɑmɑ bɑ ɡerunɑ bɑ nɛɛ, sɑ̀ n ɡeruɑ wɔllun diyɑ, u koo nɛɛ, mbɑn sɔ̃nɑ sɑ ǹ nùn nɑɑnɛ doke.
5 Eles começaram a raciocinar entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele dirá: Por que razão, pois, não crestes nele?
6 Sɑ̀ n mɑɑ nɛɛ, tɔnun min di, tɔmbu kpuro bɑ koo sun kpenu kɑsuku domi bɑɑwure u Yohɑnu ɡɑrisi Gusunɔn sɔmɔ.
6 Se, porém, dissermos: Dos homens, todo o povo nos apedrejará, porque está convencido de que João era profeta.
7 Yerɑ bɑ wisɑ bɑ nɛɛ, sɑ ǹ yɛ̃ mɑn diyɑ.
7 Responderam por fim que não sabiam de onde era.
8 Mɑ Yesu u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɛ mɑɑ, nɑ ǹ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ yiiko ye nɑ kɑ yeni mɔ̀.
8 Replicou-lhes também Jesus: Nem eu vos direi com que direito faço estas coisas.
9 Yen biru u tɔmbu mɔn teni kuɑ u nɛɛ, durɔ ɡoo u resɛm ɡbɑɑru kuɑ u dɑ̃nu duurɑ mɑ u kɔ̃sobu kɑsu u bu ye nɔmu bɛriɑ, mɑ u wuu dɑ n kɑ tɛ.
9 Então Jesus propôs-lhes esta parábola: Um homem plantou uma vinha, arrendou-a a vinhateiros e ausentou-se por muito tempo para uma terra estranha.
10 Sɑnɑm mɛ sɑɑ yɑ turɑ u sɔmɔ ɡɔrɑ kɔ̃so ben mi, bu kɑ nùn wɛ̃ɛmɑ ye n sɑ̃ɑ wiɡiɑ. Kɔ̃so be, bɑ nùn so, bɑ nùn ɡirɑ nɔm dirɑ.
10 No tempo da colheita, enviou um servo aos vinhateiros para que lhe dessem do produto da vinha. Estes o feriram e o reenviaram de mãos vazias.
11 U kpɑm kpɑo ɡɔrɑ. Bɑ nùn so, bɑ nùn yɑɑ kɑsiki, bɑ ɡirɑ nɔm dirɑ.
11 Tornou a enviar outro servo; eles feriram também a este, ultrajaram-no e despediram-no sem coisa alguma.
12 U kpɑm itɑse ɡɔrɑ. Bɑ nùn mɛɛrɑ kuɑ mɑ bɑ nùn ɡirɑ.
12 Tornou a enviar um terceiro; feriram também este e expulsaram-no.
13 Gbɑɑ yɛ̃ro wi, u nɛɛ, mbɑ kon ko tɛ̃. Kon den nɛn tiin bii kĩnɑsi bu ɡɔriɑwɑ. Sɔrɔkudo bɑ koo nùn bɛɛrɛ wɛ̃.
13 Disse então o senhor da vinha: Que farei? Mandarei meu filho amado; talvez o respeitem.
14 Adɑmɑ ye kɔ̃so be, bɑ nùn wɑ, bɑ ɡerunɑ bɑ nɛɛ, wiyɑ sɑ̃ɑ tubi dio, su nùn ɡo, kpɑ ɡbɑɑ te, tu ko bɛsɛɡiru.
14 Vendo-o, porém, os vinhateiros discorriam entre si e diziam: Este é o herdeiro; matemo-lo, para que se torne nossa a herança.
15 Mɑ bɑ nùn yɑrɑ ɡbɑɑ ten biruɔ, bɑ nùn ɡo.
15 E lançaram-no fora da vinha e mataram-no. Que lhes fará, pois, o dono da vinha?
16 U koo nɑ u bu kpeerɑsiɑ, kpɑ u win ɡbɑɑ te kɔ̃so kpɑobu nɔmu bɛriɑ.
16 Virá e exterminará estes vinhateiros e dará a vinha a outros. A estas palavras, disseram: Que Deus não o permita!
17 Adɑmɑ Yesu u bu nɔni kɔ̃ u kɑ dɑ mɑ u nɛɛ, mbɑ ɡɑri yin tubusiɑnu yi bɑ yoruɑ bɑ nɛɛ, “Kpee te bɑnɔbɑ yinɑ, terɑ tɑ kuɑ ɡɑni ɡɔmburun dɑm.”
17 Mas Jesus, fixando o olhar neles, disse-lhes: Que quer dizer então o que está escrito: A pedra que os edificadores rejeitaram tornou-se a pedra angular {Sl 117,22}?
18 Bɑɑwure wi u kpee te wɔri, tɑ koo nùn bɔɔku, wi tɑ mɑɑ wɔri, tɑ koo nùn nɑmwɑ muku muku.
18 Todo o que cair sobre esta pedra ficará despedaçado; e sobre quem ela cair, este será esmagado!
19 Sɑɑ tiɑ ye sɔɔ, yɑ̃ku kowo tɔnwerobu kɑ woodɑ yɛ̃robu bɑ kɑsu bu Yesu mwɑ, domi bɑ tubɑ mɑ ben sɔ̃nɑ u mɔn te kuɑ. Adɑmɑ bɑ tɔn wɔru nɑsie.
19 Naquela mesma hora os príncipes dos sacerdotes e os escribas procuraram prendê-lo, mas temeram o povo. Tinham compreendido que se referia a eles ao propor essa parábola.
20 Bɑ Yesun lɑɑkɑri mɔ kpuro sɔɔ. Mɑ bɑ tɔn sɑmbɑ kowobu ɡɔrɑ win mi, be bɑ sɑ̃ɑre ɡeeɡibu bu kɑ nùn mwɑ win ɡɑri ɡɛɛ sɔɔ, kpɑ bu nùn tem yɛ̃ro nɔmu beriɑ.
20 Puseram-se então a observá-lo e mandaram espiões que se disfarçassem em homens de bem, para armar-lhe ciladas e surpreendê-lo no que dizia, a fim de o entregarem à autoridade e ao poder do governador.
21 Tɔn be, bɑ nùn bikiɑ bɑ nɛɛ, yinni sɑ yɛ̃ mɑ wunɛn ɡɑri kɑ wunɛn sɔ̃ɔsirɑ sɑ̃ɑ dee dee, ɑ ku rɑ mɑɑ kĩru ɡem wɛ̃, ɑ Gusunɔn swɑɑ sɔ̃ɔsimɔwɑ ɡem sɔɔ.
21 Perguntaram-lhe eles: Mestre, sabemos que falas e ensinas com retidão e que, sem fazer acepção de pessoa alguma, ensinas o caminho de Deus segundo a verdade.
22 N weenɛ su tem yɛ̃ro wɔ̃ɔ ɡobi wɛ̃? Nɡe su ku wɛ̃.
22 É-nos permitido pagar o imposto ao imperador ou não?
23 Ye Yesu u ben bwisiku kɔ̃sunu wɑ, yerɑ u nɛɛ,
23 Jesus percebeu a astúcia e respondeu-lhes:
24 i mɑn ɡobi sɔ̃ɔsimɑ. Mɑ bɑ nùn yi wɛ̃. Mɑ u nɛɛ, wɑrɑn foto kɑ yĩrerɑ mi.
24 Mostrai-me um denário. De quem leva a imagem e a inscrição? Responderam: De César.
25 Mɑ u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ǹ n mɛn nɑ, i tem yɛ̃ro wɛ̃ɛyɔ ye n sɑ̃ɑ tem yɛ̃roɡiɑ, kpɑ i Gusunɔ wɛ̃ ye n sɑ̃ɑ Gusunɔɡiɑ.
25 Então lhes disse: Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
26 Mɑ bɑ kpɑnɑ bu nùn nɔmɑ turi win ɡɑri sɔɔn di tɔmbun wuswɑɑɔ. Yerɑ bɑ kɑ win wisibu biti kuɑ, mɑ bɑ ben nɔɔ mɑri.
26 Assim não puderam surpreendê-lo em nenhuma de suas palavras diante do povo. Pelo contrário, admirados da sua resposta, tiveram que calar-se.
27 Sɑdusibɑ be bɑ rɑ nɛɛ ɡɔribɑ kun seemɔ, ben ɡɑbu bɑ nùn susi mɑ bɑ bikiɑ bɑ nɛɛ,
27 Alguns saduceus - que negam a ressurreição - aproximaram-se de Jesus e perguntaram-lhe:
28 yinni, n wee ye Mɔwisi u sun yoruɑ. U nɛɛ, “Goon bɛɛrɛ̀ ù n ɡu u kurɔ deri, mɑ u kun kɑ kurɔ wi bii mɑrɑ, u koo kpĩ u nùn tubi di, kpɑ u kɑ win bɛɛrɛ̀ bweseru wɑɑwɑ.”
28 Mestre, Moisés prescreveu-nos: Se alguém morrer e deixar mulher, mas não deixar filhos, case-se com ela o irmão dele, e dê descendência a seu irmão.
29 Nɡe mɛnɑ, tundo turosibu nɔɔbɑ yiru ɡɑbɑ rɑɑ wɑ̃ɑ. Gbiikoo u kurɔ suɑ mɑ u ɡu, u ǹ kɑ kurɔ wi bii mɔ.
29 Ora, havia sete irmãos, o primeiro dos quais tomou uma mulher, mas morreu sem filhos.
30 — ausente —
30 Casou-se com ela o segundo, mas também ele morreu sem filhos.
31 — ausente —
31 Casou-se depois com ela o terceiro. E assim sucessivamente todos os sete, que morreram sem deixar filhos.
32 Kurɔ wi, u rɑ ɡu.
32 Por fim, morreu também a mulher.
33 Gɔribun seebun sɑnɑm ben weren kurɔwɑ u ko n sɑ̃ɑ. Domi be nɔɔbɑ yiru ye kpurowɑ bɑ nùn ɡiɑ kurɔ.
33 Na ressurreição, de qual deles será a mulher? Porque os sete a tiveram por mulher.
34 Yesu u bu wisɑ u nɛɛ, hɑnduniɑ yen tɔmbɑ bɑ kurɔbu kɑ durɔbu suɑmɔ,
34 Jesus respondeu: Os filhos deste mundo casam-se e dão-se em casamento,
35 ɑdɑmɑ sibu be bɑ ko n bɔnu mɔ siɑn wɑ̃ɑru kɑ ɡɔribun seebu sɔɔ, bɑ ǹ kurɔbu kɑ durɔbu suɑmɔ.
35 mas os que serão julgados dignos do século futuro e da ressurreição dos mortos não terão mulher nem marido.
36 Bɑ ko n kɑ wɔllun ɡɔrɑdobɑ weenɛwɑ bɑ ǹ mɑɑ ɡbimɔ. Bɑ ko n sɑ̃ɑ Gusunɔn bibu domi bɑ bu seeyɑ ɡɔrin di.
36 Eles jamais poderão morrer, porque são iguais aos anjos e são filhos de Deus, porque são ressuscitados.
37 Mɔwisin tii u sɔ̃ɔsi sɑ̃ɑ sɑ̃ɑ mɑ ɡɔribɑ koo se, ye u Gusunɔ sokɑ u nɛɛwɑ, “Gusunɔ Aburɑhɑmun Yinni, kɑ Isɑkin Yinni, kɑ Yɑkɔbun Yinni” ɑwĩi dɔ̃ɔɡii yin ɡɑri sɔɔ.
37 Por outra parte, que os mortos hão de ressuscitar é o que Moisés revelou na passagem da sarça ardente {Ex 3,6}, chamando ao Senhor: Deus de Abraão, Deus de Isaac, Deus de Jacó .
38 Gusunɔ kun sɑ̃ɑ ɡɔribun Yinni. U sɑ̃ɑwɑ wɑsobuɡii, domi win mi kpuro bɑ sɑ̃ɑwɑ wɑsobu.
38 Ora, Deus não é Deus dos mortos, mas dos vivos; porque todos vivem para ele.
39 Gɑbu woodɑ yɛ̃robu sɔɔ bɑ nɛɛ, yinni, wunɛn ɡɑri yi, yi dɛnde.
39 Alguns dos escribas disseram, então: Mestre, falaste bem.
40 Bɑ ǹ mɑɑ kɑ̃kɑ bɑ nùn ɡɑ̃ɑnu ɡɑnu bikie.
40 E já não se atreviam a fazer-lhe pergunta alguma.
41 Mɑ Yesu u bu bikiɑ u nɛɛ, ɑmɔnɑ bɑ koo kɑ kpĩ bu nɛɛ, Kirisi sɑ̃ɑwɑ Dɑfidin bii.
41 Jesus perguntou-lhes: Como se pode dizer que Cristo é filho de Davi?
42 Domi Dɑfidin tii u ɡeruɑ Womusun tireru sɔɔ u nɛɛ,
42 Pois o próprio Davi, no livro dos Salmos, diz: Disse o Senhor a meu Senhor: Senta-te à minha direita,
43 sere n kɑ nun wunɛn yibɛrɛbɑ tɑɑreɑ.”
43 até que eu ponha os teus inimigos por escabelo dos teus pés {Sl 109,1}.
44 Dɑfidi ù n nùn sokɑ Yinni, ɑmɔnɑ u ko n mɑɑ kɑ sɑ̃ɑ win bii.
44 Portanto, Davi o chama de Senhor! Como, pois, é ele seu filho?
45 Sɑnɑm mɛ tɔn dɑbirɑ nùn swɑɑ dɑki, u win bwɑ̃ɑbu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ,
45 Enquanto todo o povo o ouvia, disse a seus discípulos:
46 i tii lɑɑkɑri ko kɑ woodɑ yɛ̃robu be bɑ kĩ bɑ n bɔsu kɑ yɑbe dɛndɛnnu, bɑ tɔbirinɑɑ kĩ bɑtumɑ sɔɔ, bɑ sin yee ɡbiikinu kɑsu mɛnnɔ yenɔ kɑ ɑye bɛɛrɛɡinu dim soku yerɔ.
46 Guardai-vos dos escribas, que querem andar de roupas compridas e gostam das saudações nas praças públicas, das primeiras cadeiras nas sinagogas e dos primeiros lugares dos banquetes;
47 Bɑ ɡɔminibun yɛnusu dimɔ, mɑ bɑ kɑnɑ dɛndɛnnu mɔ̀ bu kɑ bu wɑn sɔ̃. Bɑ koo bu tɑɑrɛ wɛ̃ n kpɑ̃.
47 que devoram as casas das viúvas, fingindo fazer longas orações. Eles receberão castigo mais rigoroso.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.