Lucas 20
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs ARIB
1 Sɔ̃ɔ teeru nɡe mɛ Yesu u Gusunɔn ɡɑrin keu sɔ̃ɔsimɔ sɑ̃ɑ yerɔ, mɑ u Lɑbɑɑri ɡeɑn wɑɑsu mɔ̀, yɑ̃ku kowo tɔnwerobu kɑ woodɑ yɛ̃robu kɑ Yuubɑn ɡuro ɡurobu bɑ kurɑmɑ.
1 Num desses dias, quando Jesus ensinava o povo no templo, e anunciava o evangelho, sobrevieram os principais sacerdotes e os escribas, com os anciãos.
2 Bɑ nɛɛ, ɑ sun sɔ̃ɔwɔ woodɑ yerɑ̀ ɑ kɑ yeni mɔ̀. Wɑrɑ u nun yen yiiko wɛ̃.
2 e falaram-lhe deste modo: Dize-nos, com que autoridade fazes tu estas coisas? Ou, quem é o que te deu esta autoridade?
3 U bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɛ mɑɑ, nɑ kon bɛɛ ɡɑri ɡɛɛ bikiɑ, kpɑ i mɑn sɔ̃.
3 Respondeu-lhes ele: Eu também vos farei uma pergunta; dizei-me, pois:
4 Mɑn diyɑ Yohɑnu u woodɑ wɑ u kɑ tɔmbu bɑtɛmu kuɑ. Tɔnun min di? Nɡe wɔllun di.
4 O batismo de João era do céu ou dos homens?
5 Adɑmɑ bɑ ɡerunɑ bɑ nɛɛ, sɑ̀ n ɡeruɑ wɔllun diyɑ, u koo nɛɛ, mbɑn sɔ̃nɑ sɑ ǹ nùn nɑɑnɛ doke.
5 Ao que eles arrazoavam entre si: Se dissermos: do céu, ele dirá: Por que não crestes?
6 Sɑ̀ n mɑɑ nɛɛ, tɔnun min di, tɔmbu kpuro bɑ koo sun kpenu kɑsuku domi bɑɑwure u Yohɑnu ɡɑrisi Gusunɔn sɔmɔ.
6 Mas, se dissermos: Dos homens, todo o povo nos apedrejará; pois está convencido de que João era profeta.
7 Yerɑ bɑ wisɑ bɑ nɛɛ, sɑ ǹ yɛ̃ mɑn diyɑ.
7 Responderam, pois, que não sabiam donde era.
8 Mɑ Yesu u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɛ mɑɑ, nɑ ǹ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ yiiko ye nɑ kɑ yeni mɔ̀.
8 Replicou-lhes Jesus: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
9 Yen biru u tɔmbu mɔn teni kuɑ u nɛɛ, durɔ ɡoo u resɛm ɡbɑɑru kuɑ u dɑ̃nu duurɑ mɑ u kɔ̃sobu kɑsu u bu ye nɔmu bɛriɑ, mɑ u wuu dɑ n kɑ tɛ.
9 Começou então a dizer ao povo esta parábola: Um homem plantou uma vinha, arrendou-a a uns lavradores, e ausentou-se do país por muito tempo.
10 Sɑnɑm mɛ sɑɑ yɑ turɑ u sɔmɔ ɡɔrɑ kɔ̃so ben mi, bu kɑ nùn wɛ̃ɛmɑ ye n sɑ̃ɑ wiɡiɑ. Kɔ̃so be, bɑ nùn so, bɑ nùn ɡirɑ nɔm dirɑ.
10 No tempo próprio mandou um servo aos lavradores, para que lhe dessem dos frutos da vinha; mas os lavradores, espancando-o, mandaram-no embora de mãos vazias.
11 U kpɑm kpɑo ɡɔrɑ. Bɑ nùn so, bɑ nùn yɑɑ kɑsiki, bɑ ɡirɑ nɔm dirɑ.
11 Tornou a mandar outro servo; mas eles espancaram também a este e, afrontando-o, mandaram-no embora de mãos vazias.
12 U kpɑm itɑse ɡɔrɑ. Bɑ nùn mɛɛrɑ kuɑ mɑ bɑ nùn ɡirɑ.
12 E mandou ainda um terceiro; mas feriram também a este e lançaram-no fora.
13 Gbɑɑ yɛ̃ro wi, u nɛɛ, mbɑ kon ko tɛ̃. Kon den nɛn tiin bii kĩnɑsi bu ɡɔriɑwɑ. Sɔrɔkudo bɑ koo nùn bɛɛrɛ wɛ̃.
13 Disse então o senhor da vinha: Que farei? Mandarei o meu filho amado; a ele talvez respeitarão.
14 Adɑmɑ ye kɔ̃so be, bɑ nùn wɑ, bɑ ɡerunɑ bɑ nɛɛ, wiyɑ sɑ̃ɑ tubi dio, su nùn ɡo, kpɑ ɡbɑɑ te, tu ko bɛsɛɡiru.
14 Mas quando os lavradores o viram, arrazoaram entre si, dizendo: Este é o herdeiro; matemo-lo, para que a herança seja nossa.
15 Mɑ bɑ nùn yɑrɑ ɡbɑɑ ten biruɔ, bɑ nùn ɡo.
15 E lançando-o fora da vinha, o mataram. Que lhes fará, pois, o senhor da vinha?
16 U koo nɑ u bu kpeerɑsiɑ, kpɑ u win ɡbɑɑ te kɔ̃so kpɑobu nɔmu bɛriɑ.
16 Virá e destruirá esses lavradores, e dará a vinha a outros. Ouvindo eles isso, disseram: Tal não aconteça!
17 Adɑmɑ Yesu u bu nɔni kɔ̃ u kɑ dɑ mɑ u nɛɛ, mbɑ ɡɑri yin tubusiɑnu yi bɑ yoruɑ bɑ nɛɛ, “Kpee te bɑnɔbɑ yinɑ, terɑ tɑ kuɑ ɡɑni ɡɔmburun dɑm.”
17 Mas Jesus, olhando para eles, disse: Pois, que quer dizer isto que está escrito: A pedra que os edificadores rejeitaram, essa foi posta como pedra angular?
18 Bɑɑwure wi u kpee te wɔri, tɑ koo nùn bɔɔku, wi tɑ mɑɑ wɔri, tɑ koo nùn nɑmwɑ muku muku.
18 Todo o que cair sobre esta pedra será despedaçado; mas aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó.
19 Sɑɑ tiɑ ye sɔɔ, yɑ̃ku kowo tɔnwerobu kɑ woodɑ yɛ̃robu bɑ kɑsu bu Yesu mwɑ, domi bɑ tubɑ mɑ ben sɔ̃nɑ u mɔn te kuɑ. Adɑmɑ bɑ tɔn wɔru nɑsie.
19 Ainda na mesma hora os escribas e os principais sacerdotes, percebendo que contra eles proferira essa parábola, procuraram deitar-lhe as mãos, mas temeram o povo.
20 Bɑ Yesun lɑɑkɑri mɔ kpuro sɔɔ. Mɑ bɑ tɔn sɑmbɑ kowobu ɡɔrɑ win mi, be bɑ sɑ̃ɑre ɡeeɡibu bu kɑ nùn mwɑ win ɡɑri ɡɛɛ sɔɔ, kpɑ bu nùn tem yɛ̃ro nɔmu beriɑ.
20 E, aguardando oportunidade, mandaram espias, os quais se fingiam justos, para o apanharem em alguma palavra, e o entregarem à jurisdição e à autoridade do governador.
21 Tɔn be, bɑ nùn bikiɑ bɑ nɛɛ, yinni sɑ yɛ̃ mɑ wunɛn ɡɑri kɑ wunɛn sɔ̃ɔsirɑ sɑ̃ɑ dee dee, ɑ ku rɑ mɑɑ kĩru ɡem wɛ̃, ɑ Gusunɔn swɑɑ sɔ̃ɔsimɔwɑ ɡem sɔɔ.
21 Estes, pois, o interrogaram, dizendo: Mestre, sabemos que falas e ensinas retamente, e que não consideras a aparência da pessoa, mas ensinas segundo a verdade o caminho de Deus;
22 N weenɛ su tem yɛ̃ro wɔ̃ɔ ɡobi wɛ̃? Nɡe su ku wɛ̃.
22 é-nos lícito dar tributo a César, ou não?
23 Ye Yesu u ben bwisiku kɔ̃sunu wɑ, yerɑ u nɛɛ,
23 Mas Jesus, percebendo a astúcia deles, disse-lhes:
24 i mɑn ɡobi sɔ̃ɔsimɑ. Mɑ bɑ nùn yi wɛ̃. Mɑ u nɛɛ, wɑrɑn foto kɑ yĩrerɑ mi.
24 Mostrai-me um denário. De quem é a imagem e a inscrição que ele tem? Responderam: De César.
25 Mɑ u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ǹ n mɛn nɑ, i tem yɛ̃ro wɛ̃ɛyɔ ye n sɑ̃ɑ tem yɛ̃roɡiɑ, kpɑ i Gusunɔ wɛ̃ ye n sɑ̃ɑ Gusunɔɡiɑ.
25 Disse-lhes então: Dai, pois, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus.
26 Mɑ bɑ kpɑnɑ bu nùn nɔmɑ turi win ɡɑri sɔɔn di tɔmbun wuswɑɑɔ. Yerɑ bɑ kɑ win wisibu biti kuɑ, mɑ bɑ ben nɔɔ mɑri.
26 E não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e admirados da sua resposta, calaram-se.
27 Sɑdusibɑ be bɑ rɑ nɛɛ ɡɔribɑ kun seemɔ, ben ɡɑbu bɑ nùn susi mɑ bɑ bikiɑ bɑ nɛɛ,
27 Chegaram então alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição, e perguntaram-lhe:
28 yinni, n wee ye Mɔwisi u sun yoruɑ. U nɛɛ, “Goon bɛɛrɛ̀ ù n ɡu u kurɔ deri, mɑ u kun kɑ kurɔ wi bii mɑrɑ, u koo kpĩ u nùn tubi di, kpɑ u kɑ win bɛɛrɛ̀ bweseru wɑɑwɑ.”
28 Mestre, Moisés nos deixou escrito que se morrer alguém, tendo mulher mas não tendo filhos, o irmão dele case com a viúva, e suscite descendência ao irmão.
29 Nɡe mɛnɑ, tundo turosibu nɔɔbɑ yiru ɡɑbɑ rɑɑ wɑ̃ɑ. Gbiikoo u kurɔ suɑ mɑ u ɡu, u ǹ kɑ kurɔ wi bii mɔ.
29 Havia, pois, sete irmãos. O primeiro casou-se e morreu sem filhos;
30 — ausente —
30 então o segundo, e depois o terceiro, casaram com a viúva;
31 — ausente —
31 e assim todos os sete, e morreram, sem deixar filhos.
32 Kurɔ wi, u rɑ ɡu.
32 Depois morreu também a mulher.
33 Gɔribun seebun sɑnɑm ben weren kurɔwɑ u ko n sɑ̃ɑ. Domi be nɔɔbɑ yiru ye kpurowɑ bɑ nùn ɡiɑ kurɔ.
33 Portanto, na ressurreição, de qual deles será ela esposa, pois os sete por esposa a tiveram?
34 Yesu u bu wisɑ u nɛɛ, hɑnduniɑ yen tɔmbɑ bɑ kurɔbu kɑ durɔbu suɑmɔ,
34 Respondeu-lhes Jesus: Os filhos deste mundo casaram-se e dão-se em casamento;
35 ɑdɑmɑ sibu be bɑ ko n bɔnu mɔ siɑn wɑ̃ɑru kɑ ɡɔribun seebu sɔɔ, bɑ ǹ kurɔbu kɑ durɔbu suɑmɔ.
35 mas os que são julgados dignos de alcançar o mundo vindouro, e a ressurreição dentre os mortos, nem se casam nem se dão em casamento;
36 Bɑ ko n kɑ wɔllun ɡɔrɑdobɑ weenɛwɑ bɑ ǹ mɑɑ ɡbimɔ. Bɑ ko n sɑ̃ɑ Gusunɔn bibu domi bɑ bu seeyɑ ɡɔrin di.
36 porque já não podem mais morrer; pois são iguais aos anjos, e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Mɔwisin tii u sɔ̃ɔsi sɑ̃ɑ sɑ̃ɑ mɑ ɡɔribɑ koo se, ye u Gusunɔ sokɑ u nɛɛwɑ, “Gusunɔ Aburɑhɑmun Yinni, kɑ Isɑkin Yinni, kɑ Yɑkɔbun Yinni” ɑwĩi dɔ̃ɔɡii yin ɡɑri sɔɔ.
37 Mas que os mortos hão de ressurgir, o próprio Moisés o mostrou, na passagem a respeito da sarça, quando chama ao Senhor; Deus de Abraão, e Deus de Isaque, e Deus de Jacó.
38 Gusunɔ kun sɑ̃ɑ ɡɔribun Yinni. U sɑ̃ɑwɑ wɑsobuɡii, domi win mi kpuro bɑ sɑ̃ɑwɑ wɑsobu.
38 Ora, ele não é Deus de mortos, mas de vivos; porque para ele todos vivem.
39 Gɑbu woodɑ yɛ̃robu sɔɔ bɑ nɛɛ, yinni, wunɛn ɡɑri yi, yi dɛnde.
39 Responderam alguns dos escribas: Mestre, disseste bem.
40 Bɑ ǹ mɑɑ kɑ̃kɑ bɑ nùn ɡɑ̃ɑnu ɡɑnu bikie.
40 Não ousavam, pois, perguntar-lhe mais coisa alguma.
41 Mɑ Yesu u bu bikiɑ u nɛɛ, ɑmɔnɑ bɑ koo kɑ kpĩ bu nɛɛ, Kirisi sɑ̃ɑwɑ Dɑfidin bii.
41 Jesus, porém, lhes perguntou: Como dizem que o Cristo é filho de Davi?
42 Domi Dɑfidin tii u ɡeruɑ Womusun tireru sɔɔ u nɛɛ,
42 Pois o próprio Davi diz no livro dos Salmos: Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita,
43 sere n kɑ nun wunɛn yibɛrɛbɑ tɑɑreɑ.”
43 até que eu ponha os teus inimigos por escabelo dos teus pés.
44 Dɑfidi ù n nùn sokɑ Yinni, ɑmɔnɑ u ko n mɑɑ kɑ sɑ̃ɑ win bii.
44 Logo Davi lhe chama Senhor como, pois, é ele seu filho?
45 Sɑnɑm mɛ tɔn dɑbirɑ nùn swɑɑ dɑki, u win bwɑ̃ɑbu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ,
45 Enquanto todo o povo o ouvia, disse Jesus aos seus discípulos:
46 i tii lɑɑkɑri ko kɑ woodɑ yɛ̃robu be bɑ kĩ bɑ n bɔsu kɑ yɑbe dɛndɛnnu, bɑ tɔbirinɑɑ kĩ bɑtumɑ sɔɔ, bɑ sin yee ɡbiikinu kɑsu mɛnnɔ yenɔ kɑ ɑye bɛɛrɛɡinu dim soku yerɔ.
46 Guardai-vos dos escribas, que querem andar com vestes compridas, e gostam das saudações nas praças, dos primeiros assentos nas sinagogas, e dos primeiros lugares nos banquetes;
47 Bɑ ɡɔminibun yɛnusu dimɔ, mɑ bɑ kɑnɑ dɛndɛnnu mɔ̀ bu kɑ bu wɑn sɔ̃. Bɑ koo bu tɑɑrɛ wɛ̃ n kpɑ̃.
47 que devoram as casas das viúvas, fazendo, por pretexto, longas orações; estes hão de receber maior condenação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.